Technicznie jest szkodliwy dla sieci energetycznej, bo nie daje synchronizacji obrotowej.
Wiatraki wysuszają glebę (wentylator suszarka) i zmieniają naturalne kierunki wiatrów,
czym niszczą siedliska ptactwa i wszelkiej zwierzyny.
Ekonomicznie system jest totalnie nieopłacalny, niszczący zasoby surowcowe
— jako produkt o znikomej gęstości energetycznej per KW.
Wiatraki opłacają się jednanie producentów tych narzędzi zbrodni, za które płacą ofiary tego ludobójstwa.
Polacy są już tak zniszczeni, że jest im wszystko obojętne.
Red. Gazeta Warszawska
SĄD NAJWYŻSZY nakazał całkowite wyłączenie trzech turbin wiatrowych w hrabstwie Wexford z powodu uciążliwego hałasu.
Wiadomo, że jest to pierwszy przypadek, kiedy sąd w Irlandii nakazał całkowite wyłączenie turbiny wiatrowej.
Raymond Byrne i Lorna Moorhead mieszkają około kilometra od najbliższej turbiny sześcioturbinowej farmy wiatrowej Gibbet Hill w pobliżu Bunclody w hrabstwie Wexford. Cztery turbiny znajdują się w pobliżu szczytu Gibbet Hill, a dwie na jego podszczycie.
Byrne and Moorhead, reprezentowana przez Johna Rogersa SC i działająca pod kierunkiem prawnika Joe Noonana, wszczęła w 2018 r. postępowanie prawne przeciwko ABO Wind Ireland Ltd, ABO Wind OMS Ireland Ltd i Wexwind Ltd.
Twierdzili, że farma wiatrowa „zniszczyła” ich jakość życia i radość z posiadania domu.
Para stwierdziła, że hałas, wibracje i migotanie cieni emitowane przez turbiny powodują u nich zaburzenia snu, stres i lęk.
Dodali, że wartość ich domu znacznie spadła z powodu „stale nieprzyjemnego otoczenia”.
Powiedzieli, że ich sen był poważnie zaburzony i że „nie mogli uciec” od hałasu.
W pewnym momencie przenieśli się do mniejszego pokoju z tyłu domu, który początkowo służył jako sypialnia dziecięca, gdy syn był niemowlęciem, ale teraz pełnił funkcję garderoby.
Nie dawało to jednak ulgi od hałasu.
Sędzia przeprowadził wizytę na miejscu w marcu i stwierdził, że hałas początkowo „dla jego niewrażliwego ucha brzmiał tak, jakby nad głową przelatywał samolot”.
W połowie sześciotygodniowego procesu oskarżeni przyznali się do winy i wyłączyli turbiny na noc, między 22:00 a 7:00 rano.
Pod koniec rozprawy oskarżeni zaproponowali również wyłączanie turbin w godzinach od 7:00 do 11:00 w weekendy i święta.
Jednakże przedstawili również propozycję kontynuowania uciążliwości hałasu przez pozostałe godziny, ale wypłacenia odszkodowań za przyszłe trwające uciążliwości. Przedstawiono również propozycję rozwiązania sporadycznego migotania cieni.
Pozwani zwrócili się do sądu z prośbą o rozpatrzenie kwestii odszkodowania w oparciu o teoretyczną wartość szkody majątkowej.
Sędzia zauważył jednak, że przyznawanie odszkodowania na tej podstawie byłoby „niesprawiedliwe i potencjalnie dyskryminujące”, ponieważ osobom tym przyznawano by „zupełnie różne kwoty odszkodowania za ten sam rodzaj ingerencji”.
Sędzia dodał, że zasadniczo pozwany nie powinien być w stanie zapłacić odszkodowania za dalsze powodowanie uciążliwości, które pozostają znaczące.
Chociaż sędzia przyznał, że wkład pozwanego w energię odnawialną jest w tym przypadku „bardzo znaczący”, dodał, że energia generowana przez kwestionowane turbiny stanowi „niewielki procent”.
Sędzia stwierdził również, że liczne rozwiązania inne niż całkowite wyłączenie zazwyczaj rozwiązują problem, a biegły sądowy pozwanego potwierdził, że jedynym rozwiązaniem, które mogłoby położyć kres uciążliwości, byłoby całkowite wyłączenie turbin.
Dodał, że „z przyczyn, które nie są do końca jasne, pozwani nie zdecydowali się w żaden znaczący sposób zająć się autentycznymi i merytorycznymi skargami zgłoszonymi przez powodów”.
Sędzia stwierdził, że „sprawiedliwe, uczciwe i właściwe! Wydanie „stałego nakazu nakazującego całkowite wyłączenie trzech turbin, o których mowa”.
Stwierdził, że opcja pozwalająca oskarżonym „w zasadzie na zapłatę odszkodowania za możliwość dalszego powodowania uciążliwości w ciągu dnia i wieczorami, nie jest właściwa”.
Dodał, że wniosek ten „ogranicza się do okoliczności” tej sprawy i decyzji oskarżonego, aby „w dużej mierze zignorować sprawę, a następnie nie angażować się w żaden znaczący sposób”.
Sędzia zasądził odszkodowanie dla każdego powoda w wysokości od 120 000 do 180 000 euro za uciążliwości, które trwały od maja 2013 r.
Zauważył również, że „odpowiedź i podejście oskarżonych w ciągu 12 lat poprzedzających proces były zupełnie nieimponujące”.
Sędzia stwierdził, że takie podejście „znacznie zwiększyło i wydłużyło rozstrój, zakłócenie spokoju i cierpienie” i w związku z tym przyznał dodatkowe kwoty w wysokości 24 000 euro i 36 000 euro w ramach zaostrzonych roszczeń.
W oświadczeniu wydanym po wyroku rzecznik ABO Energy stwierdził, że firma „dąży do bycia odpowiedzialnym deweloperem i dobrym sąsiadem”.
Farmę wiatrową Gibbet Hill wybudowała firma ABO Energy Ireland, która w 2013 roku przejęła ją obecna spółka Wexwind Ltd.
Rzecznik poinformował, że ABO O&M podpisało umowę z Wexwind Ltd. na świadczenie usług technicznych dla farmy wiatrowej.
Rzecznik dodał, że „istotne jest podkreślenie, że sprawa ta dotyczy szczególnego splotu okoliczności na Gibbet Hill”.
„W przyszłości ważne jest, aby system planowania oraz wszelkie stosowne polityki i wytyczne dawały pewność zarówno deweloperom, jak i społeczeństwu” – powiedział rzecznik.
„Umożliwi to realizację i eksploatację projektów energii odnawialnej, które będą potrzebne w Irlandii w nadchodzących latach, a także przyniesie korzyści lokalne i krajowe”.
Dzisiejsza decyzja jest konsekwencją odrębnego orzeczenia Sądu Najwyższego z ubiegłego tygodnia, na mocy którego inna turbina wiatrowa w hrabstwie Wexford została nałożona na noc, przy określonych prędkościach wiatru, ze względu na potencjalne zakłócanie snu.
Sędzia stwierdził, że ta odrębna sprawa była pierwszym prywatnym roszczeniem o odszkodowanie za uciążliwości związane z hałasem turbin wiatrowych w Irlandii i Wielkiej Brytanii.
https://www.thejournal.ie/high-court-orders-total-shutdown-of-three-wind-turbines-in-wexford-6723637-Jun2025/
