MARCINKIEWICZ, MAXIM SIERGIEJEWICZ

Maxim Siergiejewicz Marcinkiewicz, lepiej znany jako Tesak (8 maja 1984 r., Moskwa, 

ZSRR  - 16 września 2020 r. [2] [3] [4], Czelabińsk, Rosja) – rosyjski działacz publiczny, bloger wideo neonazistów [5 ], współzałożyciel i ideolog nieformalnego międzynarodowego ruchu publicznego „Restruct”, działającego w przestrzeni postsowieckiej.

Po raz pierwszy Marcinkiewicz stał się znany jako NS-skinhead [6] i lider neonazistowskiej organizacji młodzieżowej Format 18 [7].

Marcinkiewicz został trzykrotnie skazany na karę pozbawienia wolności na podstawie art. 282 

Kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej.

W ramach ruchu Marcinkiewicza „Restruct” istniało około dziesięciu projektów, wśród których najbardziej znany był «Оккупай-педофиляй», (nie do przetłumaczenia - „Okupuj pedofilów” - ?), którego deklarowanym celem była walka z pedofilami i propagowanie idei narodowego socjalizmu wśród młodzieży. Działania Marcinkiewicza w większości przypadków były nielegalne, ale doprowadziły nawet do wszczęcia postępowania karnego przeciwko wysokiemu rangą komornikowi FSSP RF  [8] [9] [10] [11] [12]. W 2014 roku, po aresztowaniu Marcinkiewicza i wszczęciu licznych spraw karnych przeciwko członkom „Restruktu”, ruch ogłosił samorozwiązanie [13].

W 2007 r. po raz pierwszy wszczęto przeciwko niemu sprawę karną po tym, jak on i jego towarzysze, posługując się faszystowskimi hasłami, zerwali liberalne kolokwium w klubie

Bilingua [14].

W 2009 roku został po raz drugi skazany na trzy lata więzienia za nagranie wideo o treści

rasistowskiej, które sąd uznał za podżegające do nienawiści etnicznej [15]. Wspomnienia z procesu karnego i trzech i pół roku pozbawienia wolności stały się podstawą książki „Restruct”, napisanej przez niego po wyjściu na wolność. Po zwolnieniu Marcinkiewicz nigdzie nie pracował, prowadził jedynie wideoblog i żył kosztem funduszy, które otrzymywał od tych, którzy chcieli uczestniczyć w „polowaniu na pedofilów”, z prowadzenia płatnych seminariów o życiu w więzieniu, jak okradać sklepy itp. [16].

W 2013 roku Marcinkewicz został po raz trzeci oskarżony na podstawie art. 282 Kodeksu karnego Federacji Rosyjskiej za publikowanie skandalicznych filmów wideo [17]. W dniu 15 sierpnia 2014 r. został skazany na 5 lat kolonii o zaostrzonym rygorze [18] [19] [20] (później karę zmniejszono do 2 lat i 10 miesięcy) [21]. Jesienią 2016 roku Marcinkiewicz miał wyjść na wolność, ale już w kolonii postawiono mu nowe oskarżenia i został zatrzymany. 27 czerwca 2017 roku Marcinkiewicz został skazany na 10 lat więzienia w kolonii o zaostrzonym reżimie w sprawie napaści na sprzedawców спайсов (z ang. Spice – przypraw), mieszanek ziołowych z dodatkiem narkotyków do palenia, które były realizowane w ramach projektu «Оккупай-Наркофиляй» (słowa nie do przetłumaczenia). W maju 2018 roku Moskiewski Sąd Miejski uchylił wyrok, ale w grudniu tego samego roku BabuszkińskiSąd Moskwy ponownie skazał Marcinkiewicza na tę samą karę [22].

Wraz z nim wielu jego współpracowników zostało skazanych na realne kary pozbawienia wolności [23]. W grudniu 2018 roku, będąc w więzieniu, Marcinkiewicz ogłosił, że jest libertarianinem [24].

Treść jego życia

• 1 Wczesne lata
• 2 „Format 18”
• 3 Film „Rosja 88”
• 4 Film „Дау”
• 5 „Оккупай-педофиляй»
• 6 Przesladowania karne
• 6.1 Pierwsza sprawa karna (2007)
• 6.2 Druga sprawa karna (2009)
• 6.3 Trzecia sprawa karna (2014)
• 6.4 Prześladowania karne na Białorusi
• 6.5 Inne incydenty
• 6.6 Czwarta sprawa karna (2015)
• 7 Śmierć
• 8 Pogrzeb i wydarzenia upamiętniające
• 9 W kulturze masowej
• 10 Uwagi
• 11 Odsyłacze (powołania się na źródła)

Wczesne lata

Według samego Maxima Marcinkiewicza w jego rodzinie splecione są rosyjskie, polskie,

litewskie i białoruskie korzenie. Rodzice – Siergiej Jewgieniewicz i Wiktoria Leonidowna Marcinkiewicz. Matka nie podzielała ekstremistycznych poglądów syna, ojciec wspierał przekonania syna - opowiadał o tym Tesak w swojej pierwszej książce „Destruct”, wydanej w formacie audio: opowiada w niej o swojej rodzinie, młodości, wydarzeniach od wstąpienia na studia do pierwszego wyroku sądu [25]. W wywiadzie dla Lenta.ru we wrześniu 2012 roku Marcinkiewicz powiedział, że nie jest żonaty i nie ma dzieci. Interesował się dziennikarstwem [16].

Maxim został wcielony do wojska, ale po kilkudniowej służbie pobił swojego kolegę – Azerbejdżanina, po czym przeszedł dodatkowe badanie stanu psychicznego i został komisyjnie zwolniony [26]. Otrzymał przydomek „Tasak” z powodu zamiłowania do zimnej broni. Absolwent Wyższej Szkoły Architektury i Sztuki Budowlanej. Studiował na Rosyjskim Państwowym Uniwersytecie Społecznym [27] [28], ale został wydalony z powodu zatrzymania przez organy ścigania[29]. W jednym z wywiadów twierdził, że przez trzy i pół roku pracował jako inżynier [30]. Sprzedawał filmy wideo i próbował sprzedawać muzykę na swojej stronie internetowej.

„Format 18”

Marcinkiewicz był członkiem rosyjskiego stowarzyszenia skinheadów «Русская цель» („Rosyjski cel”) Siemiona Tokmakowa. Do 2003 roku był członkiem Ludowej Partii Narodowej. W 2005 roku stworzył organizację „Format 18”, zrzeszającą skinheadów [27] [28] [30] [31]. W cyfrze 18 zaszyfrowane są inicjały Adolfa Hitlera (litery A i H: A - pierwsza litera alfabetu łacińskiego, H - ósma). Członkowie organizacji napadali na azjatyckich gastarbajterów i bezdomnych, bili ich, filmowali swoje działania na wideo i rozpowszechniali nagrania przez Internet. Marcinkiewicz nakręcił również inscenizacje wideo, w których szerzono nienawiść do Murzynów i antyfaszystów. Magazyn «Русский репортёр» („Reporter rosyjski”) pisze o jednym takim klipie:

Organizacja „Format 18” miała własną stronę internetową; w 2007 roku na wniosek autorów jednej z antyfaszystowskich stron została ona zamknięta [32]. Organizacja miała naśladowców, którzy również publikowali w Internecie swoje filmy, przedstawiające napaści i znęcanie się nad ludźmi. Najbardziej znanym z tych filmów była „Egzekucja Tadżyka i Dagestańczyka”, który pojawił się w Internecie w sierpniu 2007 roku, kiedy Marcinkiewicz był już aresztowany. Według oświadczeń

Komitetu Śledczego Rosji wideo nie jest inscenizowane - pokazane w nim zabójstwa miały rzeczywiście miejsce [33] [34].

We wrześniu 2010 roku organizacja „Format 18” została zdelegalizowana przez sąd z powodu ekstremizmu [15].

Film „Rosja 88”

Twórczość nazistowska organizacji „Format 18” zainspirowała reżysera Pawła Bardina do stworzenia filmu dramatycznego „Rosja 88” [35]. Film opowiada historię gangu skinheadów, którzy bawią się kręcąc filmy o biciu ludzi o niesłowiańskim wyglądzie w celu późniejszej publikacji w Internecie. W teledysku pod nazwą «Дачная история X» (Historia na daczy X”), nakręconym przez „Format 18”, pojawia się postać „babci” (w tej roli grał jeden ze skinheadów) – nienawidzącej czarnych, których jej wnuk zakopuje w ogrodzie. Wideo o podobnej fabule zostało nakręcone w filmie przez gang «Россия 88» („Rosja 88”). Główny bohater filmu nosi przydomek «Штык» („Bagnet”). Podobnie jak Marcinkiewicz, chodzi on po ulicach z kamerą i zadaje Rosjanom pytania o to, jak oni odnoszą się do imigrantów z Kaukazu i z Azji.

Film „Day”

W 2011 roku na zaproszenie reżysera Ильи Хржановского (pol. Eliasza Krzyżanowskiego) wziął udział w kręceniu jego eksperymentalnego eposu filmowego „Day” [36] (filmy „Day”, „ Day. Degeneracja” i „Day. Nowy Człowiek” [37] ). Film zawiera zaimprowizowaną scenę, w której Marcinkiewicz odciął świni głowę do piosenki „Od czego rozpoczyna się Ojczyzna” («С чего начинается Родина») [36] .

«Оккупай-педофиляй»

Główny artykuł: Оккупай-педофиляй 

Po wyjściu z kolonii Marcinkiewicz zorganizował ruch «Оккупай-педофиляй», którego członkowie zajmowali się biciem i upokarzaniem osób uznawanych przez nich za pedofilów. 

Według uczestników ruchu swoje ofiary znajdowali oni przez Internet i poznawali ich w imieniu nieletnich , a następnie proponowali spotkanie. Na spotkania przychodził sam Marcinkiewicz i kilku uczestników ruchu. Wszystkie przypadki upokarzania, w tym ulubiona rozprawa Marcinkiewicza nad „podejrzanymi” - oblewanie moczem [38], były nagrywane na wideo, a następnie publikowane w Internecie. Organy ścigania nie reagowały, pozostawiając bezkarnymi działania uczestników ruchu [39] [40] [41].

We wrześniu 2013 roku uwagę telewizji i prasy przyciągnęła akcja zorganizowana przez Marcinkiewicza w mieszkaniu przy ulicy Baumańskiej , w wyniku której aresztowano Andrieja Kaminowa, byłego zastępcę szefa Federalnej Służby Komorniczej Obwodu Moskiewskiego, którego oskarżono o rozpustne działania o charakterze seksualnym w stosunku do nieletniego 

[42] [43] .

Sam Marcinkiewicz nazywał «Оккупай-педофиляй» „projektem społecznym, mającym na celu propagowanie narodowego socjalizmu , ujawnienie istoty poglądów liberalnych i zwrócenie uwagi opinii publicznej na ten problem”. Aby wziąć udział w „polowaniu na pedofilów”, które uczestnicy nazwali „safari”, trzeba było zapłacić Marcinkiewiczowi określoną kwotę pieniędzy[16].

Przesladowania karne

Pierwsza sprawa karna (2007)

28 lutego 2007 roku Marcinkiewicz wraz ze swoimi współpracownikami odwiedził moskiewski klub „ Bilingua ”, w którym toczyły się debaty polityczne między dziennikarzami Julią Latyniną i Maxymem Kononienko. Marcinkiewicz zadał dziennikarom pytanie, czy zgadzają się oni z tym, że dla rozkwitu Rosji należy zabić wszystkich demokratów, po czym on i jego zwolennicy zaczęli skandować nazistowskie pozdrowienie: on wykrzyknął „Zig!”, a wszyscy jego zwolennicy odpowiedzieli „Heil” i nastepnie skandowali tak przez kilka minut. Później w swoim „dzienniku na żywo” Marcinkiewicz pochwalił kilka dziewcząt, które miały odwagę skandować w odpowiedzi: „Faszyzm nie przejdzie!”. Kononenko zaproponował wezwanie milicji, ponieważ wypowiadane nazistowskie pozdrowienia w miejscach publicznych są nielegalne, ale nikt tego nie zrobił. Później organizator debaty Aleksiej Nawalny wystosował oświadczenie do prokuratury [44]^.

2 lipca 2007 roku Marcinkiewicz został aresztowany: wpadł w zasadzkę w klubie sportowym, do którego przychodził. Urządzono na niego zasadzkę; w zatrzymaniu wzięła udział grupa około 10 milicjantów z Центра «Т» (Centrum „T”) oraz jednostki specnazu „ «Рысь» („Ryś”) [45]. W dniu 18 lutego 2008 roku został on skazany na trzy lata kary na podstawie art. 282 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej („podżeganie do nienawiści lub wrogości”). «Новая газета» („Nowa Gazeta") zaznaczyła, że ​​śledztwo zamknęło oczy na główne epizody przestępczej działalności nacjonalisty i sąd wyznaczył mu łagodny wyrok [46] [47] [48] [49].

Druga sprawa karna (2009)

W 2006 roku w Internecie w serwisie wideo na YouTube umieszczono zainscenizowany film, w którym 20 osób ubranych w białe szaty, podobnych jak u członków Ku Klux Klanu, zainscenizowało egzekucję tadżyckiego dilera narkotyków. Inscenizację zorganizowali Maxim Marcinkiewich i Artiom Zujew. Artiom Zujew zagrał rolę bohatera filmu - Wielkiego Smoka regionu moskiewskiego; do niego należy także głos lektora.

Na rozprawie Marcinkiewicz w rozmowie z dziennikarzami próbował przewidzieć werdykt [50]:

Myślę, że dadzą za to 5 lat, ponieważ handlarze narkotyków są, jak rozumiem, grupą społeczną chronioną przez naszą Konstytucję. W zasadzie, oczywiście, szanuję decyzję naszego sądu i najwyraźniej będę musiał przeprosić handlarzy narkotyków. Bardzo się cieszę, że nigdzie nie wypowiedziałem się przeciwko pedofilom, ponieważ myślę, że wtedy dostałbym jeszcze jeden artykuł i być może już poważniejszy. Ponieważ podejrzewam, że pedofile są jeszcze bardziej chronioną grupą społeczną.

W dniu 16 stycznia 2009 roku Marcinkiewicz został ponownie skazany na 3 lata na podstawie artykułu 282 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej „Podżeganie do nienawiści lub wrogości ze względu na narodowość lub wyznanie”. Sąd wziął pod uwagę pozytywne cechy Marcinkiewicza. Uwzględniając poprzednią kadencję, wyrok wyniósł 3,5 roku. Artiom Zujew otrzymał wyrok 3 lat w zawieszeniu [51].

W dniu 31 grudnia 2010 roku Marcinkiewicz został zwolniony z aresztu w związku z odbywaniem kary więzienia [52]. Półtora roku później po zwolnieniu próbował kandydować do Rady Koordynacyjnej Rosyjskiej Opozycji, został zarejestrowany jako uczestnik wyborów, ale został następnie zdyskwalifikowany z powodu swoich nazistowskich skłonności i „niewystarczającej opozycyjności” [16].

Trzecia sprawa karna (2014)

Jesienią 2013 roku Marcinkiewicz ponownie wyjechał z Rosji na Białoruś [53].

13 grudnia 2013 roku został aresztowany zaocznie przez Sąd Rejonowy w Kuncewo pod zarzutem ekstremizmu. Przyczyną oskarżeń o ekstremizm z art. 282 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej (podżeganie do nienawiści lub wrogości i poniżanie godności ludzkiej z użyciem przemocy) były trzy filmy, zamieszczone na YouTube, w których Tesak wystepuje w duchu subkultury skinheadów. Na jednym z filmów, zdaniem eksptyzy, przejawił brak szacunku wobec weteranów Wielkiej Wojny Ojczyźnianej w recenzji filmu „Stalingrad” i nakreślił szereg niewłaściwych podobieństw między zdradliwym charakterem uczuć Rosjanki, która w filmie odczuwała sympatię do niemieckiego oficera, a uczuciami abstrakcyjnej dziewczyny, która w obecnych warunkach nawiązuje kontakty z przedstawicielami rdzennych narodów muzułmańskiego Wschodu [53]. W dochodzeniu sprawdzono również nagrania wideo ruchu «Оккупай-педофиляй” [17]. Sam Marcinkiewicz przekonywał, że nowa sprawa była konsekwencją zamówienia „pedolobby” i zemsty. Tesak dostrzegł związek między wszczęciem sprawy karnej a faktem, że zdemaskował uprawianie pedofilii przez zastępcę szefa wydziału FSSP Obwodu Moskiewskiego Andrieja Kaminowa, który przyszedł na spotkanie z nastolatkiem, uknute przez Marcinkiewicza [54].

Po wszczęciu postępowania karnego jesienią 2013 roku Marcinkiewicz, który się o tym wcześniej dowiedział, uciekł przez Białoruś na Kubę. Według doniesień medialnych planował tam zostać i nadal publikować stamtąd filmy wideo. 17 stycznia 2014 roku Tesak został zatrzymany przez kubańskie organy ścigania. W dniu 27 stycznia 2014 roku został wydalony z Kuby za naruszenie przepisów imigracyjnych i zakuty w kajdanki wysłany do Rosji lotem Hawana-Moskwa i podczas przekraczania granicy został zatrzymany przez rosyjskie organy ścigania [18]. 29 stycznia w Moskwie Marcinkiewiczowi zostało osobiście przedstawione oskarżenie [19] [53] [55] [54] [56].

30 lipca 2014 roku rozpoczęły się przesłuchania w Sądzie Rejonowym Moskwy w Kuncewo.  Marcinkiewicz został oskarżony o „podżeganie do nienawiści etnicznej” (część 2 artykułu 282 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej). Zgodnie z aktem oskarżenia oskarżony w okresie od 14 września do 14 października 2013 roku zamieścił na swojej stronie społecznościowej

«ВКонтакте» („WKontakcie”) trzy filmy o ekstremistycznej treści: recenzje filmów „Stalingrad” i „Oколофутбола” (”Dookołafutbolu”), a także wideo «Выкинуть чурок», („Wyrzucić klocek”), które zawierają groźby psychologiczne [57]. Sąd przychylił się do wniosku prokuratury [58] i w dniu 15 sierpnia 2014 roku skazał Marcinkiewicza na karę pięciu lat więzienia i odbywania kary w kolonii o zaostrzonym reżimie [20]. 11 listopada tego samego roku Moskiewski Sąd Miejski, po rozpatrzeniu skargi skazanego, skrócił karę do 2 lat i 10 miesięcy [59].

Prześladowania karne na Białorusi

W dniu 14 lutego 2013 roku Marcinkiewicz został zatrzymany na Białorusi za bójkę i umieszczony w areszcie śledczym w Mińsku (został zwolniony 24 lutego tego samego roku), po czym wszczęto przeciwko niemu postępowanie karne o chuligaństwo z użyciem broni [60]. Media donosiły, że Marcinkiewicz został zatrzymany za bójkę z kibicami białoruskiego klubu piłkarskiego „Partizan” , którzy uważali się za antyfaszystów, a celem jego wizyty w Mińsku była laserowa korekcja wzroku (Marcinkiewicz miał wadę wzroku minus siedem dioptrii i nosił okulary) [26 ]. W dniu 5 marca 2013 roku pozwolono Marcinkiewiczowi wyjechać z Białorusi, a 16 kwietnia tego samego roku sprawa przeciwko niemu została zamknięta [61].

Inne incydenty

W październiku 2014 roku okazało się, że na podstawie artykułu o chuligaństwie przeciwko Martsinkiewiczowi  wszczęto nową sprawę karną [62].

W listopadzie 2014 roku ujawniono, że w Moskwie na podstawie części 1 art. 282 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej wszczęto kolejną sprawę karną (podżeganie do nienawiści etnicznej) za napisanie i opublikowanie książki „Restruct” [63], a sama książka została uznana za ekstremistyczną [64]. 

Czwarta sprawa karna (2015)

18 marca 2015 roku Marcinkiewiczowi postawiono nowe zarzuty o rozbój i chuligaństwo [65].
Marcinkiewicz został uznany za winnego ataków na obywateli [66], z których jeden zmarł.  Prokurator zażądał 11 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności dla Marcinkiewicza na odbywanie kary w kolonii o zaostrzonym reżimie [66]. Zarzuty zostały wniesione na podstawie artykułów: 282

(„Podżeganie do nienawiści lub wrogości, a także poniżanie godności ludzkiej”),162 („Rozbój”), 

167 („Celowe zniszczenie lub uszkodzenie mienia”) i 213 („Chuligaństwo” ) [67]. Sędzia Moskiewskiego Sądu Babuszkińskiego Aleksander Głuchow częściowo spełnił prośbę prokuratora, skazując Marcinkiewicza na 10 lat w kolonii o zaostrzonym reżimie w dniu 27 czerwca 2017 roku (przy czym wyrok liczony jest od 27 stycznia 2014 roku) [23] [68] [69], według innych informacji od 27 czerwca 2017 roku [70]. Jeden z jego wspólników również otrzymał 10 lat, pozostali 3-5 lat

[71].

W dniu 21 maja 2018 roku ujawniono, że Moskiewski Sąd Miejski uchylił wyrok Babuszkińskiego Sądu Okręgowego w Moskwie z 27 czerwca 2017 roku i skierował sprawę do sądu pierwszej instancji w celu ponownego rozpatrzenia [72]; wysokość ograniczenia wolności pozostała niezmieniona. W grudniu 2018 roku Sąd Babuszkiński w Moskwie ponownie skazał Marcinkiewicza na 10 lat pobytu w kolonii o zaostrzonym reżimie [22]. Skazany złożył apelację od wyroku. Trzymany był w dwuosobowej celi więzienia federalnego SIZO-1 «Матросская тишина» („Marynarska Cisza” [73].

Śmierć

16 września 2020 roku Marcinkiewicz został znaleziony martwy w celi SIZO nr 3 w Czelabińsku. Według wstępnych oficjalnych danych popełnił on samobójstwo [74] [75] [76] [77] [78]. Przy Marcinkiewiczu był list samobójczy, który zawierał przeprosiny dla administracji aresztu śledczego w Czelabińsku za niedogodności, a także prośbę o wysłanie listu do jego cywilnej zony i przekazanie książki o komunizmie i osobistego dziennika [79]. Później znaleźli drugą notatkę, napisaną w jego imieniu i skierowaną prawdopodobnie do tej samej jego żony, ze słowami: „A umieranie wcale nie jest przerażające! Kocham Cię! Żyj! " [80]. Daily Mail cytuje opinię znawczyni pisma ręcznego o tym, że jedna z notatek została napisana przez kobietę [81]. W związku ze śmiercią Tesaka śledczy rozpoczęli sprawdzanie [82].

Według słów opozycyjnego aktywisty Lewkowicaa, krewni i prawnicy od kilku miesięcy nie mogli się skontaktować z Tesakiem. „W końcu jednak znaleziono go w areszcie sledczym w Krasnojarsku, ale znowu nikogo do niego nie dopuszczano, powołując się na kwarantannę” - dodał dziennikarz [83]. Adwokat Marcinkiewicza Iwan Siewierowicz stwierdził, że kiedy Marcinkiewicz był w Krasnojarsku, to do adwokata do niego nie dopuszczano, a publiczna rezygnacja Marcinkiewicza z adwokatów, została przez niego wcześniej wycofana [84].

Adwokat Tesaka powiedział, że 9 września 2020 roku w Nowosybirsku [84] odwiedził Marcinkiewicza. Maxim powiedział adwokatowi, że był torturowany przez ostatnie trzy miesiące, zmuszany do podpisania zeznań zz przeprosinami za morderstwa w Moskwie w latach 90-tych.

 [85]. Michalczik powiedział, że ma „bardzo poważne wątpliwości”, że sam Martsinkiewicz odebrał sobie życie [86] [87]. Adwokat i rodzice Tesaka zażądali wszczęcia postępowania karnego w sprawie jego zabójstwa [88] [89] [90]. Inni adwokaci, którzy w różnych okresach bronili Marcinkiewicza, powiedzieli pismu „Kommiersant”, że również nie wierzą w samobójczą wersję i będą starac się do prawidłowego dochodzenia w sprawie incydentu. Brat nacjonalisty Oleg Szultz również zauważył, że Maxim zawsze mówił: „Jeśli znajdą mnie martwego, nie wierzcie [w samobójstwo]”. Użytkownicy portali społecznościowych zwrócili uwagę na post Marcinkiewicza na „WKontakcie” z 2014 roku [91], w którym napisał on, że „ jeśli podczas transportu otworzę żyły lub powieszę się, to znaczy, że mi pomogli ”. „Nie miał on powodu. Jeśli to się potwierdzi, oznacza to, że ktoś mu pomógł”- powiedział „Interfaxowi” inny adwokat Marcinkiewicza, Iwan Sidorow

[85].

W październiku 2019 roku zostały uchylone wyroki dla Marcinkiewicza z artykułu o ekstremizmie w związku z depenalizacją artykułu 282 Kodeksu Karnego Federacji Rosyjskiej, a także obniżono karę więzienia z artykułów o rozboju i chuligaństwie. W rezultacie łączny okres odbywania kary skrócił się z dziesięciu do ośmiu lat [92]. Według krewnych Marcinkiewicz miał wyjść na wolność w maju 2021 roku [93], czyli od daty domniemanego samobójstwa do jego wyjścia na wolność pozostawało mu przebywanie w więzieniu przez okres ośmiu miesięcy [94].

Monitoring wizyjny w dniu jego śmierci  nie działał [95]. Adwokat zwrócił uwagę na ten fakt, że na pośmiertnym zdjęciu uszy Marcinkiewicza były zatkane zatyczkami , co jest nietypowe dla samobójcy [96]. Według byłego szefa policji kryminalnej, adwokata Jewgienija Charłamowa, uszy zostały zatkane zatyczkami już po śmierci, na czas badania zwłok, aby krew przestała z uszu wyciekać [97].

Według nacjonalisty Dmitrija Diomuszkina, Marcinkiewicz na krótko przed zwolnieniem został zabrany do Czelabińska na „łomot” (на «ломку»), której on najwyraźniej po prostu nie zniósł. Tesak nie miał planów samobójczych - po wyjściu na wolność planował wyjazd za granicę i realizowanie stamtąd szeregu projektów [98] [99] [100]. Oleg Kaszin zauważył, że sytuacja, w której osoba na krótko przed końcem swojej kary pozbawienia wolności nagle dobrowolnie doprasza się nowego, ogromnego terminu „w całkowicie spokojnej, ufnej rozmowie ze śledczym” i nagle zabija siebie, jest argumentem na rzecz wersji tortur i zabójstwa Tesaka [101]. Wersja o dobrowolnym, nie wymuszonym samobójstwie Tesaka została odrzucona przez jego adwokata Matwieja Tsen [102], przyjaciela nieżyjącego Stasa Bareckiego [103] [104], Maxima Szewczenko [105], Leonida Kaganowa [106], Diemiana Kudriawcewa [107], Jegora Proswirnin [108], Jurij Chowanski [109], Władimir Kwaczkow [110], Ilja Warłamowa, [111] Michaiła Wellera [112] i innych.

Według adwokata rodziny Marcinkiewicza, Aleksieja Michalczika, niezależna ekspertyza  wykazała, że obrażenia na ciele Marcinkiewicza nie zostały spowodowane przez niego samego. Ekspertyza została przeprowadzona w zdalnym formacie ze względu na brak dostępu krewnych i znajomych do ciała Marcinkiewicza [113]. Ojciec Tesaka Siergiej Marcinkiewicz uzyskał dostęp do ciała swojego syna 24 września, po czym złożył oświadczenie o obecności na nim śladów tortur [114]. Następnie w Internecie pojawiło się wideo, przedstawiające badanie ciała Marcinkiewicza w kostnicy; na nagraniu wideo autor opisuje urazy - na ramieniu i nogach brakuje trzech paznokci, widoczny jest również ślad po zastrzyku na ramieniu oraz otarcie na głowie; według adwokata Michalczika wideo jasno pokazuje, że ​​stanowisko w sprawie samobójstwa jest niewiarygodne [115]. 2 października wyszło na jaw, że pracownicy kostnicy rejonu moskiewskiego nie pozwolili rodzicom Marcinkiewicza dokonać oględzin zwłok przed pogrzebem z udziałem niezależnych biegłych [116] [117]. Tego samego dnia Michalczik poinformował, że nieznane osoby przeprowadzały trepanację czaszki zwłok, chociaż na nagraniu wideo z kostnicy w Czelabińsku po sekcji zwłok i zapieczętowaniu trumny nie było śladów tej operacji [118]. 3 października Michalczik poinformował, że niezależna biegła zbadała ciało Marcinkiewicza i stwierdziła, że przyczyną śmierci nie było samobójstwo [119]. Ekspert kryminalistyczny Jelena Kuczina potwierdziła słowa adwokata i stwierdziła, że ​​sekcja zwłok została przeprowadzona z rażącymi naruszeniami - prawdopodobnie w celu ukrycia śladów tortur[120].

3 grudnia 2020 roku okazało się, że wcześniej  została znaleziona trzecia notatka Marcinkiewicza. „Podczas badania zwłok Marcinkiewicza ... w jego jamie ustnej znaleziono jeszcze jedną notatkę o samobójstwie, zawiniętą w materiał polimerowy, napisaną przez Marcinkiewicza M.S. Z treści jej wynika, że zabójstw, o dokonaniu których się przyznał, on nie dokonał, a siebie, a także inne osoby, wskazane w jego zeznaniach, zniesławił” - mówi się w tekście decyzji o odmowie wszczęcia postępowania karnego w sprawie jego śmierci, wniesionego przez adwokata [121].

Wydarzenia pogrzebowe i upamiętniające

Pogrzeb odbył się 3 października 2020 roku na cmentarzu Kuncewo w Moskwie [122]. Według różnych szacunków na pogrzeb przybyło od 2 do 4,5 tys. osób [123] [124]. Uroczystości upamiętniające miały miejsce na terenie Rosji [125] [126] [127] [128] [129], Ukrainy [126], [130]

i Cypru [131]

W kulturze masowej

• Wzmiankuje się w utworze „Mój przyjaciel Hitler” grupy „ Buchenwald Flava[132].
• O ruchu «Оккупай-педофиляй» wspomina serial telewizyjny «Физрук»^[133].
• Filmy wideo ruchu «Оккупай-педофиляй» są odtwarzane w recenzji BadComedian w filmie «Матильда» („Matylda”)^[134].

Uwagi

Źródła (podane w sposób zwarty)

1. ↑ Sergey Lyutykh. „Umieraj jak wiking - w bitwie! Czy dziewczynka. " ru . - "Jestem ateistą. Więc wychodzę z założenia, że ​​wszyscy umrzemy, a to na zawsze. // Generalnie sprzeciwiam się religii ”.
2. ↑ W sprawie samobójstwa Tesaka rozpoczęły się kontrole serwisowe i przed dochodzeniem// TASS , 16.09.2020
3. ↑ Neo-nazistowski Tesak popełnił samobójstwo w Czelabińsku SIZO// Mediazona , 09.2020
4. ↑ Cleaver został znaleziony martwy w areszcie tymczasowym. // graniru.org . ru (16 września 2020). Pobrano 19 września 2020 r. Zarchiwizowano 18 września 2020 r.
5. ↑ Neo-nazistowski pseudonim Cleaver zatrzymany na Kubie,Ru  (18 stycznia 2014). Data leczenia 4 marca 2014 r.
6. ↑ Wywiad radiowy z Maximem Martsinkevichem (Tesakiem)
7. ↑ Moskiewska prokuratura podejrzewa stowarzyszenie Format-18 o ekstremizm, Magazyn Shum (10 września 2010). Data leczenia 4 marca 2014 r.
8. ↑ Chripun, Wiaczesław. Kijów postanowił nauczyć społecznej-tutovism , Kommiersant-Ukraina  (29 lipca 2013). Zarchiwizowano 12 sierpnia 2013 r. Data leczenia 4 marca 2014 r.
9. ↑ Znany działacz publiczny - Maxim "Tesak", ścigał pedofilów w Zaporożu, Nasze Miasto Plus (6 listopada 2013). Zarchiwizowano 13 listopada 2013 r. Data leczenia 4 marca 2014 r.
10. ↑ Dwóch pedofilów zostało złapanych w Zaporożu, Z-City (5 listopada 2013). Data leczenia 4 marca 2014 r.
11. ↑ Młody. Zły. , Nowosybirsk: Szczerze (6 listopada 2013). Zarchiwizowano 24 grudnia 2013 r. Data leczenia 4 marca 2014 r.
12. ↑ Alekseev, Fedor. „Rosyjski 2 marca”, który przeszedł na plac Pierwomajski , Kontynent Syberia Online (7 listopada 2013). Data leczenia 4 marca 2014 r.
13. ↑ Daniil Turovsky. „Biała setka”: spadkobiercy Tesaka, którzy zajmą miejsce „Okupacji-pedofilii” . Meduza . 20 października 2014.
14. ↑ Maxim Solopov, prowadzący wywiad. „To ostatni trolling z Cleaver. ” Wywiad z izraelskim reżyserem Vladim Antonevichem. Prowadził śledztwo w sprawie morderstwa z końca 2000 roku, z powodu którego Maksim Martsinkevich mógł popełnić samobójstwo . // meduza.io . Meduza, 23września 2020 r .  „To bardzo interesujący moment. Wszyscy trzej pojawili się w Bilingua: Tesak, Rumyantsev i Malyuta. Trzech z nich zostało sfotografowanych, stoją jeden obok drugiego, wszyscy troje podrzucają ręce, wszyscy trzej krzyczą „Sieg heil”, ale z jakiegoś powodu szukają tylko Tesaka ”. Pobrano 25 września 2020 r. Zarchiwizowano 23 września 2020 r. 
15. ↑ 1 2Sąd zakazał działalności ekstremistycznej organizacji „Format-18” , RAPSI  (20 grudnia 2010). Zarchiwizowano 4 grudnia 2014 r. Data leczenia 1 lipca 2011 r.
16. ↑ 1 2 3 4 5Nie chcę znowu iść do więzienia , ru  (18 września 2012). Data leczenia 4 marca 2014 r.
17. ↑ 1 2Nacjonalista M. Martsinkevich został aresztowany zaocznie za ekstremizm , Społeczeństwo , RBK  (13 grudnia 2013). Zarchiwizowano 2 lutego 2014 r. Data leczenia 4 marca 2014 r.
18. ↑ 1 2Nacjonalista Tesak wydalony z Kuby został zatrzymany w Moskwie // Interfax , 15.08.2014
19. ↑ 1 2W Moskwie przeciwko nacjonalistom Tesakowi postawiono oskarżenie. // RBC , 29.01.2014
20. ↑ 1 2Nacjonalistyczna Tesák otrzymał 5 lat w kolonii bezpieczeństwa maksymalna , Rosbalt  (15 sierpnia 2014 roku). Źródło 15 sierpnia 2014 r.
21. ↑ Moskiewski Sąd Miejski złagodził karę Tesaka do 2 lat i 10 miesięcy, Society , ru  (11 listopada 2014). Data leczenia 11 listopada 2014 r.
22. ↑ 1 2Nacjonalista Tesak został skazany na 10 lat więzienia za atakowanie ludzi , Polityka , RBK  (29 grudnia 2018). Data leczenia 29 grudnia 2018 r.
23. ↑ 1 2Anna Trunina. Neo-nazista Tesak został skazany na 10 lat więzienia za „okupację-narkofilię” . RBC (27 czerwca 2017). Data leczenia: 3 listopada 2020 r. Zarchiwizowano 9 grudnia 2018 r.
24. ↑ Cleaver stał się zwolennikiem rynku i wolności w więzieniu. RU . Data leczenia: 23 września 2020 r.
25. ↑ Cleaver's Books(niedostępny link) . Pobrano 4 listopada 2014 r. Zarchiwizowano 5 listopada 2014 r. 
26. ↑ 1 2Cleaver został zaatakowany przez partyzantów // Moskiewski Komsomolec , 18.02.2013
27. ↑ 1 2Jeden z liderów skinheadów , ru , został zatrzymany w Moskwie . Data leczenia 6 listopada 2014 r.
28. ↑ 1 2Tesak został oskarżony o podżeganie do nienawiści etnicznej , ru . Data leczenia 6 listopada 2014 r.
29. ↑ RSSU wyparł się Tesaka. ru (4 lipca 2007). Data leczenia: 23 listopada 2020 r.
30. ↑ 1 2Krivets, Natalia . Tesak opowiedział Komsomolskiej Prawdzie o swoich przygodach w Mińsku , Komsomolskaja Prawda  (28 lutego 2013). Data leczenia 4 marca 2014 r.
31. ↑Strona internetowa www.rulit.net. Maxim Martsinkevich.  S. 1-12
32. ↑ Zamknięcie strony Format 18(link niedostępny) . Pobrano 18 sierpnia 2009 r. Zarchiwizowano 18 października 2007 r. 
33. ↑ Komitet Śledczy uznał autentyczność nagrania wideo z „egzekucji” Tadżyka i Dagestańczyka. // lenta.ru . „ Wstążka. Ru ”(5 czerwca 2008). - „Komisja Śledcza działająca przy Prokuraturze Generalnej Rosji ustaliła, że ​​wideo opublikowane w Internecie, znane jako„ Egzekucja Tadżyka i Daga ”, jest autentyczne, donosi RIA Novosti. Pod artykułem „zabójstwo” wszczęto sprawę karną. <...> Wcześniej Ministerstwo Spraw Wewnętrznych oświadczyło, że wideo zostało zmontowane i nie ma powodu, aby wszczynać sprawę z artykułu „zabójstwo”. Pobrano 26 września 2020 r. Zarchiwizowano 6 września 2012 r.
34. ↑ Barabanov, Ilya. Morderstwo takie, jakie jest. Morderstwo internetowe okazało się prawdziwe. Rok temu na wielu stronach Runetu pojawiło się wideo, na którym uchwycono potworną zbrodnię: niektórzy działacze Narodowosocjalistycznej Partii Rosji odcięli głowę mieszkańcowi Dagestanu, a obywatel Tadżykistanu został postrzelony w tył głowa. Następnie władze śledcze stwierdziły, że film był najprawdopodobniej fałszerstwem. The New Times zdołał poznać szczegóły tej zbrodni . // newtimes.ru . The New Times (16 czerwca 2008) .  - nr 24. - „Komisja Śledcza przy Prokuraturze Generalnej doszła do wniosku, że przestępstwo zarejestrowane na wideo rzeczywiście miało miejsce i wcale nie było performansem, jak twierdzili rok temu śledczy Ministerstwa Spraw Wewnętrznych ”. Pobrano 26 września 2020 r. Zarchiwizowano 26 września 2020 r.
35. ↑ Wywiad P. Bardina dla Novaya Gazeta(link niedostępny) . Pobrano 19 sierpnia 2009 r. Zarchiwizowano 29 maja 2009 r. 
36. ↑ 1 2 TFR: neonazista Martsinkevich przyznał się do podwójnego morderstwa na krótko przed śmiercią. com (17 września 2020). Termin leczenia: 20 października 2020 r.
37. ↑ com
38. ↑ Moskiewscy detektywi zatrzymali byłego zastępcę szefa Okręgu Moskiewskiego UFSSP, w którym neonazistowski Tesak „widział” pedofila, com  (3 września 2013). Data leczenia 4 grudnia 2013 r.
39. ↑ Nunchuks i shurikeny zostały przechwycone z Occupy Pedophilia, ru  (2 sierpnia 2013). Data leczenia 7 marca 2014 r.
40. ↑ „Jest krąg osób, które nie powinny mieć żadnej formy”, ru  (1 sierpnia 2013). Data leczenia 7 marca 2014 r.
41. ↑ Klyuchkin, Anton. Wrażliwa obojętność , ru  (16 lipca 2013). Data leczenia 7 marca 2014 r.
42. ↑ Miedwiediew, Andrey. Sprawa Kaminova: bojownicy przeciwko pedofilom ustanowili precedens sądowy , ru  (3 września 2013). Data leczenia 7 marca 2014 r.
43. ↑ W listach byłego komornika do nastolatka stwierdzono intymność, Crime News of Russia and the World , Moskovsky Komsomolets  (3 września 2013). Data leczenia 7 marca 2014 r.
44. ↑ Maxim Kononenko. Demons , ru  (11 września 2012). Data leczenia 18 sierpnia 2014 r.
45. ↑ Ruslan Kadrmatov. Przyszli po Cleaver. Jeden z liderów moskiewskich skinheadów , ru , został zatrzymany  (4 lipca 2007). Data leczenia 18 sierpnia 2014 r.
46. ↑ Anatoly Karavaev. Morderstwo na wideo. Na postoju wykonanie „non-rosyjskiej” skinhead, sześć miesięcy zostały dodane do kolonii , Wriemia Nowostiej  (19 stycznia 2009). Data leczenia 18 sierpnia 2014 r.
47. ↑ Obszar Cleaver. Lider grupy nacjonalistycznej Format 18 dano trzy lata ogólnego reżimu, ru  (19 lutego 2008). Data leczenia 18 sierpnia 2014 r.
48. ↑ Nowy termin na Cleaver. Jakie zasługi pozwalają nazistowskiemu przywódcy liczyć na przychylność Temidy? , Novaya Gazeta, Novaya Gazeta  (10 września 2008). Data leczenia 16 września 2020 r.
49. ↑ Efekt uboczny. Neonazistowskich Marcinkiewicz nie został skazany za swoje najpoważniejsze przestępstwa, Nowaja Gazieta  (18 stycznia 2009). Data leczenia 21 października 2014 r.
50. ↑ Khamovnichesky Sąd w Moskwie skazał dziś dwóch skinheadów, który wystawił wykonanie tadżycki handlarza narkotyków, Radio Liberty  (0090-01-16). Zarchiwizowano28 lutego 2014 r.
51. ↑ Skinhead Cleaver wypuszczony z więzienia, ru  (20 listopada 2014).
52. ↑ Skinhead Martsinkevich „Cleaver” został wydany, DELFI  (4 stycznia 2011). Data leczenia 7 marca 2014 r.
53. ↑ 1 2 3Nacjonalistyczna Maksim Marcinkiewicz nazywany Tesák zatrzymano na Kubie , Nowej Gazety  (18 stycznia 2014). Data leczenia 4 marca 2014 r.
54. ↑ 1 2 Tesak, nacjonalista Maxim Martsinkevich, został zatrzymany na Kubie. com (18 stycznia 2014). Data dostępu: 3 listopada 2020 r. Zarchiwizowano 1 listopada 2019 r.
55. ↑ Investigative Komitet decyduje o ekstradycję neonazistowskiej Tesák, ru  (18 stycznia 2014). Data leczenia 4 marca 2014 r.
56. ↑ Na Kubie aresztowano neonazistę imieniem Martsinkevich, nazywanego Tasakiem(link niedostępny) . Pobrano 18 stycznia 2014 r. Zarchiwizowano 1 lutego 2014 r. 
57. ↑ Recenzje filmów Tesaka otrzymały odpowiedź// Kommersant , nr 133 (5406) ​​z 31.07.2014
58. ↑ Prokuratura poprosiła Tesaka o pięć lat więzienia, ru (12 sierpnia 2014). Data leczenia 12 sierpnia 2014 r.
59. ↑ Sąd prawie o połowę skrócił karę pozbawienia wolności nacjonalistę Martsinkiewicza// RIA Novosti , 11.11.2014
60. ↑ Tesak został zwolniony z więzienia w Mińsku
61. ↑ Sprawa przeciwko rosyjskiemu nacjonaliście Tesakowi została zamknięta na Białorusi// ru , 16.04.2013
62. ↑ nowa sprawa karna została zainicjowana przed Tesák, ru  (23 października 2014). Data leczenia 6 listopada 2014 r.
63. ↑ Moskwa: kolejna sprawa karna przeciwko Tesak// SOVA Information and Analytical Center , 26.11.2014
64. ↑ Blokowanie dostępu do materiałów zabronionych. 2015 rok.// Centrum Informacyjno-Analityczne „SOVA”, 01.2015/30.12.2015
65. ↑ Lider Restructa został oskarżony o rabunek i chuligaństwo// SOVA , 03.2015 .
66. ↑ 1 2Tesak został uznany winnym ataków na obywateli // ru , 27.06.2017.
67. ↑ Prokurator zażądał 11 lat więzienia za Tesak// ru , 06/07/2017.
68. ↑ Tesak został skazany na 9 lat surowego reżimu za Occupy-Narcophilia// Meduza , 27.06.2017.
69. ↑ Nacjonalista Martsinkevich, pseudonim Tesak, został skazany na 9 lat więzienia// RIA Novosti , 27.06.2017.
70. ↑ Cleaver otrzymał 10 lat więzienia// ru , 27.06.2017.
71. ↑ Dziewięciu przyjaciół Tesaka// ru , 27.06.2017.
72. ↑ Sąd uchylił karę do Tesák, ru . Data leczenia 21 maja 2018 r.
73. ↑ „Tak niebezpieczne, że nikt nie jest z nim uwięziony”. Jak Tesak odsiaduje wyrok, ru . Data leczenia 31 stycznia 2019 r.
74. ↑ Baza: Maxim "Tesak" Martsinkevich popełnił samobójstwo. Ru . Data leczenia: 16 września 2020 r.
75. ↑ Nacjonalista Maxim "Tesak" Martsinkevich popełnił samobójstwo w areszcie śledczym. RBC . Data leczenia: 16 września 2020 r.
76. ↑ Sergey Sotnikov. Maksym Martsinkevich, znany jako Tesak, został znaleziony martwy w areszcie śledczym w Czelabińsku. Komsomolskaja Prawda (16 września 2020). Data leczenia: 27 września 2020 r.
77. ↑ Neo-nazistowski tasak znaleziony martwy w więzieniu. FSIN twierdzi, że popełnił samobójstwo, krewni i prawnicy w to nie wierzą, Dożd (kanał telewizyjny)  (16 września 2020).
78. ↑ Alexander Borodikhin, Yegor Skovoroda, Anastasia Yasenitskaya. „Z mojej strony nie może być samobójstwa”. Życie i śmierć Tesaka, najsłynniejszej skrajnej prawicy Rosji, Mediazona  (16 września 2020).
79. ↑ Treść listu samobójczego „Tesaka” zostaje ujawniona RIA Novosti
80. ↑ Treść drugiej notatki samobójczej „Tesaka” zostaje ujawnionaRIA Novosti
81. ↑ Notoryczny rosyjski neonazistowski przywódca zwany Maczetą był `` torturowany i zamordowany '' w zalanej krwią celi więziennej z niedziałającymi kamerami CCTV, a śmierć sfałszowana jako samobójstwo, mówi rodzina
82. ↑ Śledczy zaczęli sprawdzać okoliczności śmierci Tesakaru
83. ↑ Działacz mówił o „piekielnych” torturach Tesaka przed śmiercią w areszcie śledczym. ru .
84. ↑ 1 2 "Młotami młotkami walili przez prawie trzy miesiące."Obrońcy praw człowieka uważają, że śmierć Tesaka została wywołana torturami. Radio Liberty . „Po drugie, 9 września miał spotkanie z prawnikiem w Nowosybirsku, któremu powiedział, że był torturowany przez ostatnie trzy miesiące”.
85. ↑ 1 2 Nacjonalista Tesak został znaleziony martwy w celi więziennej. Zostawił list samobójczy - ale prawnicy i krewni nie wierzą w samobójczą wersję. Meduza .
86. ↑ Prawnik ogłosił tortury Tesaka przed samobójstwem w areszcie śledczym. ru .
87. ↑ Ojciec nacjonalisty Martsinkiewicza poprosił o wszczęcie sprawy po śmierci syna. RIA Novosti .
88. ↑ Prawnicy żądają wszczęcia sprawy w sprawie zabójstwa Cleaver Regnum
89. ↑ Rodzice Tesaka zażądali wszczęcia sprawy w sprawie zabójstwa ich syna ru
90. ↑ Ojciec Tesaka złoży wniosek do Wielkiej Brytanii z prośbą o wszczęcie sprawy po śmierci jego syna, RBC  (16 września 2020).
91. ↑ Jeśli żyły nagle się otworzą. ...
92. ↑ Nacjonalista Maxim Martsinkevich (Tesak) został znaleziony martwy w więzieniu w Czelabińsku. Esquire .
93. ↑ Wiele pytań w osobistym są takie same, po raz kolejny: Max wychodzi w maju tego roku 21,.
94. ↑ Jak zginął Tasak? Preferencje polityczne nie powinny wpływać na wyniki śledztwa. Nowa gazeta . „Tak, a Tesak nie miał specjalnych motywów samobójczych. Czekał na zwolnienie, do którego, powtarzam, zostało tylko osiem miesięcy ”.
95. ↑ Rogalski: w dniu śmierci neonazistowskiej Tesák, monitoring nie działał w celi, dozhd (kanał TV)  (23.09.2020).
96. ↑ W celi Tesaka znaleziono straszny, krwawy napis
97. ↑ Były szef policji kryminalnej mówił o zatyczkach do uszu zmarłego Tesaka
98. ↑ Towarzysz Tesaka, Demuszkin, powiedział, dlaczego wersja samobójstwa wygląda śmiesznie. Moskiewski Komsomolec . - „To jest ogólnie bardzo zabawne. Kiedy rzekomo piszą w liście samobójczym „Proszę pracowników aresztu, aby nie powodowali niedogodności” lub „nie obwiniajcie pracowników aresztu”, to tylko wywołuje u mnie uśmiech. Czy są jakieś inne pytania. Na przykład, dlaczego Cleaver trafił do izolatki? Że nie było świadków? Nie mamy nawet dożywotnich więźniów w „izolatkach”, jeśli nie są oni jakimś rodzajem kanibali. Umieszczają ich w celi karnej tylko wtedy, gdy ją rozbijają. "
99. ↑ Demushkin: Krótko przed wydaniem Tesaka, zostali zabrani do Czelabińska na „złamanie”, Rosbalt  (16 września 2020).
100. ↑ Przyczyna śmierci Maxima Martsinkevicha (Dmitry Demushkin), Radio AURORA  (17.09.2020 (wrzesień)).
101. ↑ Oleg Kashin. Zabity Tasak. Inna marka na rok 2020 . Republika(18.09.2020). - „Mówi, że mężczyzna, który zginął w więzieniu„ w całkowicie spokojnej, poufnej rozmowie ze śledczym ”przyznał się do kilku morderstw, ale jednocześnie„ nie mógł pogodzić się ze zrozumieniem powagi i bezsensu szczególnie poważnego popełnił zbrodnie ”i popełnił samobójstwo. Ale w zasadzie nie można uwierzyć Swietłanie Petrenko i odebrać jej słowa jako „wybraliśmy z niego świadectwo, a on umarł” z wielu powodów. No i sama logika, w której osoba na krótko przed końcem kary pozbawienia wolności nagle dobrowolnie prosi o nowy, ogromny termin i podkreślona „spokojna poufna rozmowa” (co oznacza, że ​​z jakiegoś powodu trzeba się na tym skupić zakładnicy zwykle tak mówią - „na mnie nikt nie naciskał”), a także znane nam zeznania zmarłego, w tym nagrane na wideo w sądzie,którzy mówili o presji psychologicznej na niego - nie, jeśli wersja Petrenki zasługuje na dyskusję i debatę, to tylko w duchu, czy celowo z nas kpią, czy już tak bardzo stracili swoją adekwatność, że mówią poważnie o „spokojnym poufna rozmowa ".".
102. ↑ Matvey Tsen. Zgłoszono samobójstwo Maxima "Tesaka" Martsinkiewicza. ... - „Nie wierzę w wersję jego samobójstwa i jestem skłonny wierzyć, że było to morderstwo - zbliżało się jego uwolnienie - maj 2021 r., Nie było już legalnych metod, aby trzymać go w więzieniu. A kiedy był wolny, był niekontrolowany i niebezpieczny dla zbyt wielu ”.
103. ↑ „Trudno było go złamać”: Baretsky nie wierzył w samobójstwo Tesaka. Moskwa 24 . - "Muzyk, przyjaciel Maxima Martsinkevicha, lepiej znanego pod pseudonimem Tesak, Stanislav Baretsky w rozmowie z Moscow 24 powiedział, że nie wierzy w samobójstwo nacjonalisty."
104. ↑ Staś Baretsky nazwał inscenizacją samobójstwa Tesaka. ru .
105. ↑ Tajemnica Tesaka (Martsinkevich). Prawda o Krasnojarskim SIZO. , kanał youtube Maxima Szewczenki(17 września 2020).
106. ↑ O śmierci Tasaka i przywiązaniu młodego kata do kieszeni. Echo Moskwy . „W więzieniu podczas transferu zginął nacjonalista Tesak (Maksim Martsinkevich), uznając sprawę za samobójstwo - o co sam wielokrotnie prosił, aby nie wierzył w jego listy z więzienia”.
107. ↑ Kudryavtsev, Demyan Borisovich. Demyan Kudryavtsev. Tasak jest bezwarunkową ofiarą rosyjskiej rzeczywistości . Rosbalt . - „Niezależnie od tego, czy Martsinkiewicz jest przestępcą, jest bezwarunkową ofiarą rosyjskiej rzeczywistości i władzy, bez względu na to, jak trudno jest to przyznać”.
108. ↑ Jegor Pogrom o Maximie Tesaku
109. ↑ „Khovansky po śmierci Tesaka”: „Szczerze mówiąc, nie wierzę w tę wersję samobójstwa. Miał rdzeń. Wydaje mi się, że spłacił swój dług wobec społeczeństwa ”.
110. ↑ Pułkownik Kvachkov o zabójstwie Tesaka
111. ↑ Rosyjskie zabójstwa w więzieniach
112. ↑ Weller o eliminacji tych niepożądanych przez władze
113. ↑ Prawnik mówił o wynikach niezależnego badania ciała Martsinkiewicza. TASS .
114. ↑ Na palcach nie ma gwoździ: ojciec Martsinkiewicza zauważył ślady „tortur gestapo” na ciele swojego syna. ru . Data leczenia: 27 września 2020 r.
115. ↑ Prawnik nazwał wideo z badania ciała Tesaka dowodem tortur. REN TV (25 września 2020). Termin leczenia: 20 października 2020 r.
116. ↑ Rodzicom Maxima Martsinkevicha odmówiono niezależnego zbadania ciała zmarłego syna. Meduza . Termin leczenia: 20 października 2020 r.
117. ↑ Rodzina zmarłego w SIZO Tesak nie ma ciała do zbadania. REN TV (2 października 2020). Termin leczenia: 20 października 2020 r.
118. ↑ Prawnik powiedział, że nieznane osoby przeprowadziły trepanację czaszki Tesaku. REN TV (2 października 2020). Termin leczenia: 20 października 2020 r.
119. ↑ Prawnik rodziny Tesaka mówił o wynikach niezależnego badania. REN TV (3 października 2020). Termin leczenia: 20 października 2020 r.
120. ↑ Lekarz zbadał ciało Tesák jest na pogrzebie: „Nie samobójstwo. ” Moskiewski Komsomolec . Termin leczenia: 20 października 2020 r.
121. ↑ Dowiedzieli się o trzeciej samobójczej notce „Cleaver”.
122. ↑ Tesak został pochowany na cmentarzu Kuntsevo w Moskwie, RBK(3 października 2020). Data leczenia 11 października 2020 r.
123. ↑ Pożegnali się z Tesakiem na cmentarzu Kuntsevo, ru (3 października 2020). Data leczenia 11 października 2020 r.
124. ↑ Pogrzeb byłego przywódcy ruchu neonazistowskiego Maxima Martsinkevicha, znanego jako Tesak, Echo of Moscow, odbył się w Moskwie  (3 października 2020). Data leczenia 11 października 2020 r.
125. ↑ Uczestnicy akcji poświęconej pamięci Tesaka zostali zatrzymani w budynku FSB w Moskwie. Moskiewski Komsomolec . Termin leczenia: 20 października 2020 r.
126. ↑ 1 2 Akcje pamięci Tesaka odbyły się w Rosji i na Ukrainie. Ciało nacjonalisty zostanie przywiezione do Moskwy w przyszłym tygodniu. ru (19 września 2020). Termin leczenia: 20 października 2020 r.
127. ↑ W Petersburgu złożono kwiaty na kamieniu Sołowieckiego ku pamięci Tesaka, org  (19 września 2020).
128. ↑ W Nowosybirsku nacjonaliści zorganizowali akcję ku pamięci Tesaka, org  (20 września 2020).
129. ↑ W centrum Moskwy nacjonaliści próbowali zorganizować „Rosyjski Marsz” ku pamięci Tesaka. Zatrzymano kilkadziesiąt osób, Open Media  (04.11.2018)
130. ↑ W Kijowie w pobliżu ambasady rosyjskiej umieszczono plakat upamiętniający Tesaka. net . Termin leczenia: 20 października 2020 r.
131. ↑ Akcja poświęcona pamięci Maxima Tesaka Martsinkevicha miała miejsce na Cyprze - Cyprus News. Cypryjski motyl, 21września 2020 r. Termin leczenia: 20 października 2020 r.
132. ↑„Tasak w areszcie śledczym do filmu, w którym ściął padlinę. Jaka szkoda! Chciał być jak Jean Reno ”. Buchenwald Flava, mój przyjaciel Hitler. Album „Mój przyjaciel Hitler”, 2009. Wersja wideo utworu została umieszczona na Federalnej Liście Materiałów Ekstremistycznych w dniu 21 grudnia 2017 r. Pod nr 4341 na podstawie postanowienia Sądu Miejskiego w Juznie-Sachalinie dla regionu Sachalin z dn. 09.06.2017 r. oraz dodatkowe postanowienie Sądu Miejskiego w Jużno-Sachalinie dla obwodu sachalińskiego z dnia 10.10.2017 r.
133. ↑ Cleaver and Occupy pedophilia in Fizruk
134. ↑ Occupy Kinophilia - Matilda (BadComedian)

Odsyłacze (powołanie się na źródła)

• Moskiewska prokuratura podejrzewa stowarzyszenie ekstremizmu Format-18, Magazyn Szum (10 września 2010). Data leczenia 4 marca 2014 r.
• Maxim Kononenko. Demons , ru  (11 września 2012). Data leczenia 18 sierpnia 2014 r .
• Neonazista o pseudonimie Tesak został zatrzymany na Kubie, w Ru  (18 stycznia 2014). Data leczenia 4 marca 2014 r.
• Moskwa detektywów zatrzymano byłego szefa zastępca Moscow Region UFSSP, w którym neonazistowskich Tesák „piła” pedofilem, com  (03 września 2013). Data leczenia 4 grudnia 2013 r.
• Nie chcę znowu iść do więzienia, ru  (18 września 2012). Data leczenia 4 marca 2014 r.
• Nowa sprawa karna została otwarta przed Tesák, ru  (23 października 2014). Data leczenia 6 listopada 2014 r.

Марцинкевич, Максим Сергеевич

Материал из Википедии — свободной энциклопедии

Перейти к навигации Перейти к поиску

В Википедии есть статьи о других людях с такой фамилией, см. Марцинкевич.

Для термина «Тесак» см. также другие значения.

Макси́м Серге́евич Марцинке́вич, более известный как Теса́к (8 мая 1984, Москва, СССР — 16 сентября 2020^[2][3][4], Челябинск, Россия) — российский общественный деятель, видеоблогер неонацистского^[5] толка, сооснователь и идеолог неформального международного общественного движения «Реструкт», действовавшего на постсоветском пространстве.

Впервые Марцинкевич получил известность как НС-скинхед^[6] и лидер неонацистской молодёжной организации «Формат 18»^[7].

Марцинкевич был трижды приговорён к уголовному наказанию по статье 282 УК РФ.

В рамках движения Марцинкевича «Реструкт» существовали около десяти проектов, среди которых наибольшую известность получил «Оккупай-педофиляй», заявленной целью которого являлась борьба с педофилами и пропаганда идей национал-социализма среди молодёжи. Действия Марцинкевича в большинстве случаев были незаконными, однако привели даже к возбуждению уголовного дела в отношении высокопоставленного судебного пристава ФССП РФ^{[8][9][10][11][12]}. В 2014 году, после ареста Марцинкевича и возбуждения многочисленных уголовных дел в отношении членов «Реструкта», движение объявило о самороспуске^[13].

В 2007 году в отношении него в первый раз было возбуждено уголовное дело после того, как он и его товарищи с применением фашистских лозунгов сорвали либеральный коллоквиум в клубе «Билингва»^[14].

В 2009 году осуждён во второй раз на три года за видеоролик расистского содержания, что было квалифицировано судом как разжигание межнациональной розни^[15]. Воспоминания об уголовном преследовании и трёх с половиной годах заключения легли в основу книги «Реструкт», написанной им после освобождения. Выйдя на свободу, Марцинкевич нигде не работал, лишь вёл видеоблог и жил за счёт средств, получаемых им от желающих поучаствовать в «охоте на педофилов», от проведения платных семинаров о жизни в тюрьме, о том, как воровать в магазинах и т. д^[16].

В 2013 году Марцинкевич обвинён в третий раз по статье 282 УК РФ за публикацию скандальных видеороликов^[17]. 15 августа 2014 года он был приговорён к пяти годам колонии строгого режима^[18][19][20] (позже срок наказания был снижен до 2 лет и 10 месяцев)^[21]. Осенью 2016 года Марцинкевич должен был выйти на свободу, но уже в колонии ему были предъявлены новые обвинения и он был оставлен под стражей. 27 июня 2017 года Марцинкевич был приговорён к 10 годам лишения свободы в колонии строгого режима по делу о нападениях на продавцов спайсов, которые совершались в рамках проекта «Оккупай-Наркофиляй». В мае 2018 года Мосгорсуд отменил приговор, но в декабре того же года Бабушкинский суд Москвы повторно приговорил Марцинкевича к тому же наказанию^[22]. Вместе с ним к реальным срокам лишения свободы были приговорены ряд его соратников^[23]. В декабре 2018 года, находясь в заключении, Марцинкевич заявил о том, что является либертарианцем^[24].

Содержание

• 1 Ранние годы
• 2 «Формат 18»
• 3 Фильм «Россия 88»
• 4 Фильм «Дау»
• 5 «Оккупай-педофиляй»
• 6 Уголовные преследования
• 6.1 Первое уголовное дело (2007)
• 6.2 Второе уголовное дело (2009)
• 6.3 Третье уголовное дело (2014)
• 6.4 Уголовное преследование в Белоруссии
• 6.5 Другие инциденты
• 6.6 Четвёртое уголовное дело (2015)
• 7 Смерть
• 8 Похороны и акции памяти
• 9 В массовой культуре
• 10 Примечания
• 11 Ссылки

Ранние годы

По утверждениям самого Максима Марцинкевича, в его семье сплелись русские, польские, литовские и белорусские корни. Родители — Сергей Евгеньевич и Виктория Леонидовна Марцинкевич. Мать не разделяла экстремистские взгляды сына, отец убеждения сына поддерживал — об этом Тесак рассказал в своей первой книге «Деструкт», выпущенной в формате аудиозаписи: в ней он повествует о своей семье, юности, событиях от поступления в колледж до первого судебного приговора^[25]. В интервью Lenta.ru в сентябре 2012 года Марцинкевич сообщил, что не женат и детей у него нет. Питал интерес к журналистике^[16].

Максим призывался в армию, но, отслужив несколько дней, избил своего сослуживца — азербайджанца, после чего прошёл дополнительное обследование психического здоровья и был комиссован^[26]. Прозвище «Тесак» получил из-за любви к холодному оружию. Окончил колледж архитектуры и строительных искусств. Учился в Российском государственном социальном университете^[27][28], но был исключён, в связи с заключением под стражу^[29]. В одном из интервью утверждал, что три с половиной года проработал инженером^[30]. Продавал видеоролики и пытался торговать музыкой на своём сайте.

«Формат 18»

Марцинкевич состоял в объединении скинхедов «Русская цель» Семёна Токмакова. До 2003 года был членом Народной национальной партии. В 2005 году создал организацию «Формат 18», объединявшую скинхедов^{[27][28][30][31]}. В цифре 18 зашифрованы инициалы Адольфа Гитлера (буквы A и H: А — первая буква латинского алфавита, Н — восьмая). Участники организации нападали на гастарбайтеров-азиатов и бомжей, избивали их, снимали свои действия на видео и распространяли записи через интернет. Также Марцинкевич снимал постановочные ролики, в которых пропагандировалась ненависть к неграм и антифашистам. Журнал «Русский репортёр» пишет об одном таком ролике:

У организации «Формат 18» был свой сайт; в 2007 году по просьбе авторов одного из антифашистских сайтов он был закрыт^[32]. У организации были последователи, которые тоже размещали в интернете свои ролики с нападениями и издевательствами над людьми. Самым известным таким роликом стала «казнь таджика и дагестанца», которая появилась в Интернете в августе 2007, когда Марцинкевич был уже арестован. Согласно заявлениям Следственного комитета России, ролик не постановочный — показанные в нём убийства действительно имели место^[33][34].

В сентябре 2010 года организация «Формат 18» была запрещена судом за экстремизм^[15].

Фильм «Россия 88»

Творчество нацистской организации «Формат 18» вдохновило режиссёра Павла Бардина на создание драматического фильма «Россия 88»^[35]. Фильм повествует о банде скинхедов, которая развлекается, снимая ролики избиения людей с неславянской внешностью для последующей публикации в интернете. В ролике под названием «Дачная история X», снятом «Формат 18», присутствует персонаж «бабка» (роль исполнял один из скинхедов) — ненавистница негров, которых её внук закапывает в огороде. Ролик с похожим сюжетом снимает в фильме банда «Россия 88». Главный герой фильма имеет кличку «Штык». Он так же, как Марцинкевич, ходит по улицам с камерой и задаёт русским людям вопросы о том, как они относятся к выходцам с Кавказа и из Азии.

Фильм «Дау»

В 2011 году по приглашению режиссёра Ильи Хржановского принял участие в съёмках его экспериментальной киноэпопеи «Дау»^[36] (фильмы «Дау», «Дау. Дегенерация» и «Дау. Новый человек»^[37]). В фильме присутствует импровизационная сцена, в которой Марцинкевич отрезал голову свинье под песню «С чего начинается Родина»^[36].

«Оккупай-педофиляй»

Основная статья: Оккупай-педофиляй

После выхода из колонии Марцинкевич организовал движение «Оккупай-педофиляй», члены которого занимались избиением и унижением людей, которых считали педофилами. По утверждениям участников движения, своих жертв они находили через Интернет и знакомились с ними от имени малолетних, затем предлагали встретиться. На встречу приходили сам Марцинкевич и несколько участников движения. Все издевательства, включая излюбленный способ расправы Марцинкевича над «подозреваемыми» — обливание мочой^[38], фиксировались на видео, а затем видеоролики размещались в Интернете. Правоохранительные органы не реагировали, оставляя действия участников движения безнаказанными^[39][40][41].

В сентябре 2013 года внимание телевидения и печатной прессы привлекла организованная Марцинкевичем акция в квартире на Бауманской улице, по результатам чего был арестован бывший заместитель главы Управления Федеральной службы судебных приставов Московской области Андрей Каминов, которому было предъявлено обвинение в развратных действиях сексуального характера в отношении несовершеннолетнего^[42][43].

Сам Марцинкевич называл «Оккупай-педофиляй» «социальным проектом, направленным на пропаганду национал-социализма, выявления сущности либеральных взглядов и привлечения внимания общества к этой проблеме». Чтобы поучаствовать в «охоте на педофилов», которую участники называли «сафари», необходимо было заплатить Марцинкевичу определённую сумму денег^[16].

Уголовные преследования

Первое уголовное дело (2007)

28 февраля 2007 года Марцинкевич вместе с соратниками посетил московский клуб «Билингва», где проходили политические дебаты между журналистами Юлией Латыниной и Максимом Кононенко. Марцинкевич задал журналистам вопрос, согласны ли они с тем, что для процветания России надо убить всех демократов, после чего он и его соратники стали скандировать нацистское приветствие: он закричал «Зиг!», соратники дружно ответили «Хайль!» и затем они так скандировали несколько минут. Впоследствии в своём «живом журнале» Марцинкевич похвалил нескольких девушек, которым хватило смелости скандировать в ответ: «Фашизм не пройдёт!». Кононенко предложил позвать милицию, поскольку произнесение нацистских приветствий в общественных местах является противозаконным действием, но этого никто не сделал. Позже организатор дебатов Алексей Навальный написал заявление в прокуратуру^[44].

2 июля 2007 года Марцинкевича арестовали: у спортклуба, куда он приходил тренироваться, на него устроили засаду; в задержании участвовала группа из около 10 сотрудников милиции из Центра «Т» и отряда спецназа «Рысь»^[45]. 18 февраля 2008 года он был осуждён на три года по статье 282 УК РФ («возбуждение ненависти либо вражды»). «Новая газета» отмечала, что следствие закрыло глаза на главные эпизоды преступной деятельности националиста, и суд назначил ему мягкое наказание^{[46][47][48][49]}.

Второе уголовное дело (2009)

В 2006 году в Интернете на видеосервисе YouTube выложили постановочный видеоролик, в котором 20 человек, одетые в белые балахоны, как у членов ку-клукс-клана, инсценировали казнь таджикского наркоторговца. Организаторами инсценировки являлись Максим Марцинкевич и Артём Зуев. Артём Зуев исполнил роль персонажа ролика — Великого дракона Московского региона, а также ему принадлежит закадровый голос.

На суде в разговоре с журналистами Марцинкевич попытался спрогнозировать приговор^[50]:

Я думаю, лет 5 дадут, потому что наркоторговцы — это, я так понял, защищаемая нашей Конституцией социальная группа. В принципе, я, конечно, уважаю решение нашего суда, и, видимо, придётся извиниться перед наркоторговцами. Я очень рад, что нигде не высказался против педофилов, потому что тогда, я думаю, получил бы ещё одну статью, и может быть, уже посерьёзнее. Потому что педофилы, я подозреваю так, ещё более защищаемая социальная группа.

16 января 2009 года Марцинкевича повторно осудили на 3 года по статье 282 УК РФ «Разжигание ненависти либо вражды по признакам национальности или религиозной принадлежности». Суд учёл положительные характеристики Марцинкевича. С учётом предыдущего срока приговор составил 3,5 года. Артём Зуев получил 3 года условно^[51].

31 декабря 2010 года Марцинкевича освободили из-под стражи в связи с отбытием срока заключения^[52]. Спустя полтора года после освобождения попытался баллотироваться в Координационный совет российской оппозиции, был зарегистрирован как участник выборов, но впоследствии дисквалифицирован из-за своих нацистских наклонностей и «недостаточной оппозиционности»^[16].

Третье уголовное дело (2014)

Осенью 2013 года Марцинкевич вновь выехал из России в Белоруссию^[53].

13 декабря 2013 года он был заочно арестован Кунцевским райсудом по обвинению в экстремизме. Поводом для обвинений в экстремизме по ст. 282 Уголовного кодекса РФ (возбуждение ненависти либо вражды и унижение человеческого достоинства с применением насилия) стали три размещённых на YouTube ролика, где Тесак выступает в духе субкультуры скинхедов. На одном из роликов он, по мнению экспертизы, проявил акт неуважения в отношении ветеранов Великой Отечественной войны в обзоре фильма «Сталинград» и провёл ряд неуместных параллелей между предательским характером чувств русской девушки, испытывавшей в фильме симпатию по отношению к немецкому офицеру, и чувствами абстрактной девушки, вступающей в нынешних условиях в связь с представителями коренных народов мусульманского Востока^[53]. Следствием была также проведена проверка роликов движения «Оккупай-педофиляй»^[17]. Сам Марцинкевич утверждал, что новое дело является следствием заказа «педолобби» и мести. Тесак увидел связь возбуждения уголовного дела с тем, что он изобличил в педофилии заместителя начальника подмосковного управления ФССП Андрея Каминова, который пришёл на свидание с подростком, подстроенное Марцинкевичем^[54].

После возбуждения уголовного дела осенью 2013 года заблаговременно узнавший об этом Марцинкевич бежал через Белоруссию на Кубу. По сообщениям СМИ, он планировал остаться там и продолжать публиковать видеоролики оттуда. 17 января 2014 года Тесак был задержан правоохранительными органами Кубы. 27 января 2014 года он был выдворен с Кубы за нарушение миграционного законодательства и в наручниках отправлен в Россию рейсом Гавана — Москва, а при пересечении границы задержан российскими правоохранительными органами^[18]. 29 января в Москве Марцинкевичу было очно предъявлено обвинение^{[19][53][55][54][56]}.

30 июля 2014 года в Кунцевском райсуде Москвы начались слушания по делу. Марцинкевич был обвинён в «возбуждении межнациональной вражды» (ч. 2 ст. 282 УК РФ). Согласно обвинительному заключению, подсудимый на своей странице в соцсети «ВКонтакте» с 14 сентября по 14 октября 2013 года разместил три видеоролика экстремистского содержания: отзывы о фильмах «Сталинград» и «Околофутбола», а также видео «Выкинуть чурок», которые содержат психологические угрозы^[57]. Суд удовлетворил просьбу прокуратуры^[58], 15 августа 2014 года приговорив Марцинкевича к пяти годам лишения свободы с отбыванием наказания в колонии строгого режима^[20]. 11 ноября того же года Московский городской суд, рассмотрев жалобу осуждённого, снизил срок наказания до 2 лет и 10 месяцев^[59].

Уголовное преследование в Белоруссии

14 февраля 2013 года Марцинкевича задержали в Белоруссии за драку и поместили в СИЗО Минска (24 февраля того же года отпущен), после чего против него возбудили уголовное дело о хулиганстве с применением оружия^[60]. В СМИ сообщалось, что Марцинкевич был задержан за драку с фанатами белорусского футбольного клуба «Партизан», считавшими себя антифашистами, а целью посещения им Минска была лазерная коррекция зрения (Марцинкевич имел зрение «минус семь» и носил очки)^[26]. 5 марта 2013 года Марцинкевичу разрешили покинуть Белоруссию, а 16 апреля того же года дело в отношении него закрыли^[61].

Другие инциденты

В октябре 2014 года стало известно, что против Марцинкевича возбудили новое уголовное дело по статье о хулиганстве^[62].

В ноябре 2014 года стало известно о том, что в Москве возбуждено очередное уголовное дело по части 1 статьи 282 УК РФ (возбуждение национальной ненависти) за написание и публикацию книги «Реструкт»^[63], сама книга была признана экстремистской^[64].

Четвёртое уголовное дело (2015)

18 марта 2015 года Марцинкевичу предъявили новые обвинения в разбое и хулиганстве^[65].
Марцинкевича признали виновным в нападениях на граждан^[66], один из которых скончался. Прокурор запросил для Марцинкевича 11 лет 6 месяцев лишения свободы с отбыванием наказания в колонии строгого режима^[66]. Обвинения были предъявлены по статьям: 282 («Возбуждение ненависти либо вражды, а равно унижение человеческого достоинства»), 162 («Разбой»), 167 («Умышленные уничтожение или повреждение имущества») и 213 («Хулиганство»)^[67]. Судья Бабушкинского суда Москвы Александр Глухов частично удовлетворил просьбу прокурора, приговорив 27 июня 2017 года Марцинкевича к 10 годам колонии строгого режима (при этом срок наказания исчисляется с 27 января 2014 года)^[23][68][69], по другим сообщениям с 27 июня 2017 года^[70]. Один из его соучастников тоже получил 10 лет, остальные по 3—5 лет^[71].

21 мая 2018 года стало известно, что Московский городской суд отменил приговор Бабушкинского районного суда города Москвы от 27 июня 2017 года и направил дело в суд первой инстанции на новое рассмотрение^[72]; мера пресечения свободы осталась без изменений. В декабре 2018 года Бабушкинский суд Москвы повторно приговорил Марцинкевича к 10 годам колонии строгого режима^[22]. Осуждённый подал апелляцию на приговор. Содержался ^{[когда?]} в двухместной камере тюрьмы федерального назначения СИЗО-1 «Матросская тишина»^[73].

Смерть

16 сентября 2020 года Марцинкевича обнаружили мёртвым в камере СИЗО № 3 в Челябинске. По официальным предварительным данным, он совершил самоубийство^{[74][75][76][77][78]}. При Марцинкевиче находилась предсмертная записка, в которой содержались извинения перед администрацией СИЗО Челябинска за неудобства, а также просьба отправить гражданской жене письмо и передать книгу про коммунизм и личный дневник^[79]. Позже обнаружили вторую записку, написанную от его имени и адресованную, предположительно, самой жене, со словами: «А умирать совсем не страшно! Люблю тебя! Живи!»^[80]. Daily Mail приводит мнение эксперта по почерку о том, что одна из записок была написана женщиной^[81]. По поводу гибели Тесака следователи начали проверку^[82].

По словам оппозиционного активиста Левковича, родные и адвокаты не могли связаться с Тесаком последние несколько месяцев. «Его всё-таки нашли в красноярском СИЗО, но к нему опять же никого не пускали, ссылаясь на карантин», — добавил журналист^[83]. Адвокат Марцинкевича Иван Северович заявил, что при нахождении Марцинкевича в Красноярске к нему не допускали адвоката, публичный отказ Марцинкевича от адвокатов был ранее им отвергнут^[84].

Адвокат Тесака заявил, что 9 сентября 2020 года в Новосибирске^[84] он посетил Марцинкевича. Максим рассказал адвокату, что его последние три месяца пытали, заставляя подписать явки с повинной по убийствам в Москве девяностых годов^[85]. Михальчик заявил, что у него есть «очень серьёзные сомнения» в том, что Марцинкевич сам свёл счёты с жизнью^[86][87]. Адвокат и родители Тесака потребовали возбудить уголовное дело по факту его убийства^[88][89][90]. Другие адвокаты, в разное время защищавшие Марцинкевича, сказали «Коммерсанту», что также не верят в версию о самоубийстве и будут добиваться полноценного расследования произошедшего. Брат националиста Олег Шульц также отметил, что тот всегда говорил: «Если найдут меня мёртвым, не верьте [в самоубийство]». Пользователи соцсетей обратили внимание на пост Марцинкевича во «ВКонтакте» от 2014 года^[91], где он писал, что «если на пересылке вскрою вены или повешусь — значит, мне помогли». «Повода у него не было. Если это подтвердится, значит, ему кто-то помог», — сказал «Интерфаксу» ещё один адвокат Марцинкевича, Иван Сидоров^[85].

В октябре 2019 года Марцинкевичу отменили приговоры по статье об экстремизме из-за декриминализации статьи 282 УК РФ, а также снизили срок наказания по статьям о разбое и хулиганстве. В результате суммарный срок отбывания наказания снизился с десяти до восьми лет^[92]. По заявлению близких, Марцинкевич должен был выйти в мае 2021 года^[93], то есть от даты предполагаемого самоубийства до выхода на свободу ему оставалось находиться в заключении восемь месяцев^[94].

Видеонаблюдение в день его смерти не работало^[95]. Адвокат отметил тот факт, что на посмертном фото уши Марцинкевича были заткнуты берушами, что является необычным для самоубийства^[96]. По мнению бывшего начальника криминальной милиции, адвоката Евгения Харламова, уши были заткнуты берушами уже посмертно, на момент осмотра трупа, для того, чтобы из ушей перестала сочиться кровь^[97].

По словам националиста Дмитрия Дёмушкина, Марцинкевича незадолго до освобождения увезли в Челябинск на «ломку», которую он, по всей видимости, просто не выдержал. Суицидальных планов у Тесака не было — после отсидки он собирался уехать за границу и реализовать оттуда ряд проектов^{[98][99][100]}. Олег Кашин отметил, что ситуация, в которой человек незадолго до окончания своего тюремного срока вдруг добровольно напрашивается на новый огромный срок «в совершенно спокойной доверительной беседе со следователем» и внезапно убивает себя, является аргументом в пользу версии пыток и убийства Тесака^[101]. Версию о добровольном, не принудительном самоубийстве Тесака отклонили его адвокат Матвей Цзен^[102], приятель покойного Стас Барецкий^[103][104], Максим Шевченко^[105], Леонид Каганов^[106], Демьян Кудрявцев^[107], Егор Просвирнин^[108], Юрий Хованский^[109], Владимир Квачков^[110], Илья Варламов,^[111] Михаил Веллер^[112] и др.

По заявлению адвоката семьи Марцинкевича Алексея Михальчика, независимая экспертиза показала, что повреждения на теле Марцинкевича были нанесены не им самим. Экспертиза была проведена в удалённом формате по причине отсутствия доступа родных и близких к телу Марцинкевича^[113]. Отец Тесака Сергей Марцинкевич смог получить доступ к телу сына 24 сентября, после чего сделал заявление о наличии на нём следов пыток^[114]. Впоследствии в Интернете появилось видео с осмотром тела Марцинкевича в морге; на кадрах видео автор описывает повреждения — на руке и ногах не хватает трех ногтей, также на руке виден след от инъекции, а на голове — ссадина; по словам адвоката Михальчика, видео наглядно показывает, что позиция о суициде является недостоверной^[115]. 2 октября стало известно, что сотрудники подмосковного морга не позволили родителям Марцинкевича провести перед похоронами осмотр тела с участием независимых экспертов^[116][117]. В тот же день Михальчик сообщил, что неизвестными была проведена трепанация черепа трупа, хотя на кадрах видеозаписи из челябинского морга после проведённого там вскрытия и при опечатывании гроба следы данной операции отсутствовали^[118]. 3 октября Михальчик сообщил, что независимый эксперт осмотрела тело Марцинкевича и сделала вывод, что причиной смерти не было самоубийство^[119]. Судмедэксперт Елена Кучина подтвердила слова адвоката и заявила, что вскрытие было проведено с грубейшими нарушениями — возможно, для того, чтобы скрыть следы пыток^[120].

3 декабря 2020 года стало известно, что ранее была найдена третья предметная записка Марцинкевича. «При исследовании трупа Марцинкевича ... у него в ротовой полости обнаружена еще одна предсмертная записка, завернутая в полимерный материал, написанная Марцинкевичем М. С. Из ее содержания следует, что он убийства, о совершении которых дал признательные показания, не совершал, себя, а также иных лиц, указанных в его показаниях, оговорил», — говорится в тексте постановления об отказе в возбуждении уголовного дела по факту его смерти, которое привёл адвокат^[121].

Похороны и акции памяти

Похороны состоялись 3 октября 2020 на Кунцевском кладбище в Москве^[122]. На похороны пришло, по разным оценкам, от 2 до 4,5 тысяч человек^[123][124]. Акции памяти прошли на территории России^{[125][126][127][128][129]}, Украины^[126][130] и Кипра^[131].

В массовой культуре

• Упоминается в композиции «Мой друг Гитлер» группы «Бухенвальд Флава»^[132].
• Движение «Оккупай-педофиляй» упоминается в телесериале «Физрук»^[133].
• Ролики движения «Оккупай-педофиляй» обыгрываются в обзоре BadComedian на фильм «Матильда»^[134].

Примечания

↑ Показывать компактно

  Сергей Лютых. «Умереть как викинг — в бою! Или на девушке». lenta.ru. — «Я атеист. Так что исхожу из того, что мы все умрем, и это навсегда // Я вообще против религии в принципе.».

    По факту суицида Тесака начаты служебная и доследственная проверки // ТАСС, 16.09.2020

    Неонацист Тесак покончил с собой в челябинском СИЗО // Медиазона, 16.09.2020

    Тесак найден мёртвым в СИЗО. // graniru.org. Грани.ру (16 сентября 2020). Дата обращения: 19 сентября 2020. Архивировано 18 сентября 2020 года.

    Неонацист по прозвищу Тесак задержан на Кубе, Газета.Ru (18 января 2014). Дата обращения 4 марта 2014.

    Интервью Максима Марцинкевича (Тесак) на радио

    Прокуратура Москвы подозревает объединение «Формат-18» в экстремизме, Журнал «Шум» (10 сентября 2010). Дата обращения 4 марта 2014.

    Хрипун, Вячеслав. Киев решили научить социал-тутовизму, Коммерсантъ-Украина (29 июля 2013). Архивировано 12 августа 2013 года. Дата обращения 4 марта 2014.

    Известный общественный активист — Максим «Тесак», охотился в Запорожье на педофилов, Наш Город плюс (6 ноября 2013). Архивировано 13 ноября 2013 года. Дата обращения 4 марта 2014.

    В Запорожье поймали двух педофилов, Z-City (5 ноября 2013). Дата обращения 4 марта 2014.

    Русские. Молодые. Злые., Новосибирск: Честное слово (6 ноября 2013). Архивировано 24 декабря 2013 года. Дата обращения 4 марта 2014.

    Алексеев, Фёдор. «Русский марш-2», прошагавший до Первомайского сквера, Континент Сибирь Online (7 ноября 2013). Дата обращения 4 марта 2014.

    Даниил Туровский. «Белая сотня»: наследники Тесака Кто займет место «Оккупай-педофиляя». Meduza (20 октября 2014).

    Максим Солопов, интервьюер. „Это последний троллинг Тесака“. Интервью израильского режиссёра Влади Антоневича. Он расследовал убийство конца нулевых, из-за которого мог покончить с собой Максим Марцинкевич. // meduza.io. Meduza (23 сентября 2020). — «Это очень интересный момент. В «Билингве» засветились все трое: Тесак, Румянцев и Малюта. Их фотографируют втроём, они стоят один рядом с другим, они все трое вскидывают руки, все трое кричат «Зиг хайль», но почему-то ищут потом только Тесака.». Дата обращения: 25 сентября 2020. Архивировано 23 сентября 2020 года.

    Суд запретил деятельность экстремистской организации «Формат-18», РАПСИ (20 декабря 2010). Архивировано 4 декабря 2014 года. Дата обращения 1 июля 2011.

    Я в тюрьму не хочу опять, Lenta.ru (18 сентября 2012). Дата обращения 4 марта 2014.

    Националиста М. Марцинкевича заочно арестовали за экстремизм, Общество, РБК (13 декабря 2013). Архивировано 2 февраля 2014 года. Дата обращения 4 марта 2014.

    В Москве задержан выдворенный с Кубы националист Тесак // Интерфакс, 15.08.2014

    В Москве националисту «Тесаку» предъявлено обвинение. // РБК, 29.01.2014

    Националист Тесак получил 5 лет колонии строгого режима, Росбалт (15 августа 2014). Дата обращения 15 августа 2014.

    Мосгорсуд смягчил наказание Тесаку до 2 лет и 10 месяцев, Общество, Gazeta.ru (11 ноября 2014). Дата обращения 11 ноября 2014.

    Националиста Тесака приговорили к 10 годам колонии за нападение на людей, Политика, РБК (29 декабря 2018). Дата обращения 29 декабря 2018.

    Анна Трунина. Неонациста Тесака осудили на 10 лет за «Оккупай-Наркофиляй». РБК (27 июня 2017). Дата обращения: 3 ноября 2020. Архивировано 9 декабря 2018 года.

    Тесак стал в тюрьме сторонником рынка и свобод. NEWS.ru. Дата обращения: 23 сентября 2020.

    Книги Тесака (недоступная ссылка). Дата обращения: 4 ноября 2014. Архивировано 5 ноября 2014 года.

    Тесак попал в засаду партизан // Московский комсомолец, 18.02.2013

    В Москве задержан один из лидеров скинхедов, Lenta.ru. Дата обращения 6 ноября 2014.

    Тесака обвинили в разжигании межнациональной розни, Lenta.ru. Дата обращения 6 ноября 2014.

    РГСУ открестился от Тесака. Lenta.ru (4 июля 2007). Дата обращения: 23 ноября 2020.

    Кривец, Наталья. Тесак рассказал «Комсомолке» о своих приключениях в Минске, Комсомольская правда (28 февраля 2013). Дата обращения 4 марта 2014.

    Сайт www.rulit.net. Максим Марцинкевич. Реструкт. С. 1—12

    Закрытие сайта Формат 18 (недоступная ссылка). Дата обращения: 18 августа 2009. Архивировано 18 октября 2007 года.

    Следственный комитет признал подлинность видеозаписи «казни» таджика и дагестанца. // lenta.ru. «Лента. Ру» (5 июня 2008). — «Следственный комитет при Генеральной прокуратуре России установил, что размещенный в интернете видеоролик, известный как «Казнь таджика и дага», подлинный, сообщает РИА Новости. Заведено уголовное дело по статье «убийство». <…> Ранее МВД заявляло, что ролик смонтирован и нет повода возбуждать дело по статье «убийство».». Дата обращения: 26 сентября 2020. Архивировано 6 сентября 2012 года.

    Барабанов, Илья. Убийство как оно есть. Интернет-убийство оказалось реальным. Год назад на ряде сайтов рунета появился видеоролик, на котором было запечатлено чудовищное преступление: жителю Дагестана некие активисты национал-социалистической партии Руси отрезали голову, а гражданина Таджикистана застрелили выстрелом в затылок. Следственные органы тогда заявили, что плёнка — скорее всего, фальсификация. The New Times удалось выяснить подробности этого преступления. // newtimes.ru. The New Times (16 июня 2008). — № 24. — «Следственный комитет при Генпрокуратуре пришёл к выводу, что записанное на видео преступление действительно имело место и вовсе не было спектаклем, как год назад утверждали следователи МВД.». Дата обращения: 26 сентября 2020. Архивировано 26 сентября 2020 года.

    Интервью П. Бардина «Новой газете» (недоступная ссылка). Дата обращения: 19 августа 2009. Архивировано 29 мая 2009 года.

    СКР: неонацист Марцинкевич признался в двойном убийстве незадолго до смерти. NEWSru.com (17 сентября 2020). Дата обращения: 20 октября 2020.

    Imdb.com

    Московские сыщики задержали бывшего замглавы подмосковного УФССП, в котором неонацист Тесак «разглядел» педофила, NEWSru.com (3 сентября 2013). Дата обращения 4 декабря 2013.

    У «Оккупай-педофиляй» изъяли нунчаки и сюрикены, Lenta.ru (2 августа 2013). Дата обращения 7 марта 2014.

    «Есть круг лиц, которые не должны ни в каком виде находиться», Lenta.ru (1 августа 2013). Дата обращения 7 марта 2014.

    Ключкин, Антон. Брезгливое равнодушие, Lenta.ru (16 июля 2013). Дата обращения 7 марта 2014.

    Медведев, Андрей. Дело Каминова: борцы с педофилами создали судебный прецедент, Вести.ру (3 сентября 2013). Дата обращения 7 марта 2014.

    В письмах экс-пристава к подростку обнаружился интим, Криминальные новости России и мира, Московский комсомолец (3 сентября 2013). Дата обращения 7 марта 2014.

    Максим Кононенко. Бесы, Взгляд.ру (11 сентября 2012). Дата обращения 18 августа 2014.

    Руслан Кадрматов. Пришли за Тесаком. Задержан один из лидеров московских скинхедов, Lenta.ru (4 июля 2007). Дата обращения 18 августа 2014.

    Анатолий Караваев. Убийство на видео. За инсценировку казни «нерусского» скинхеду добавили полгода колонии, Время новостей (19 января 2009). Дата обращения 18 августа 2014.

    Зона для Тесака. Лидеру националистической группировки "Формат 18" дали три года общего режима, Lenta.ru (19 февраля 2008). Дата обращения 18 августа 2014.

    Новый срок для Тесака. Какие заслуги позволяют нацистскому лидеру рассчитывать на благосклонность Фемиды?, Новая газета, Новая газета (10 сентября 2008). Дата обращения 16 сентября 2020.

    Побочное следствие. Неонациста Марцинкевича осудили не за самые серьёзные его преступления, Новая газета (18 января 2009). Дата обращения 21 октября 2014.

    Хамовнический суд Москвы сегодня вынес приговор двум скинхедам, инсценировавшим казнь таджика-наркоторговца, Радио «Свобода» (0090-01-16). Архивировано 28 февраля 2014 года.

    Скинхед Тесак освобождён из тюрьмы, Lenta.ru (20 ноября 2014).

    Скинхед Марцинкевич «Тесак» вышел на свободу, DELFI (4 января 2011). Дата обращения 7 марта 2014.

    На Кубе задержан националист Максим Марцинкевич по кличке Тесак, Новая газета (18 января 2014). Дата обращения 4 марта 2014.

    На Кубе задержан Тесак — националист Максим Марцинкевич. NEWSru.com (18 января 2014). Дата обращения: 3 ноября 2020. Архивировано 1 ноября 2019 года.

    СК решает вопрос об экстрадиции неонациста Тесака, Газета.Ru (18 января 2014). Дата обращения 4 марта 2014.

    На Кубе арестован неонацист Марцинкевич по прозвищу Тесак (недоступная ссылка). Дата обращения: 18 января 2014. Архивировано 1 февраля 2014 года.

    Кинорецензии Тесака получили отзыв // Коммерсантъ, № 133 (5406) от 31.07.2014

    Обвинение попросило для Тесака пять лет колонии, Lenta.ru (12 августа 2014). Дата обращения 12 августа 2014.

    Суд почти вдвое сократил срок заключения националисту Марцинкевичу // РИА Новости, 11.11.2014

    Тесака отпустили из минского СИЗО

    Дело против российского националиста Тесака закрыто в Белоруссии // Взгляд.ру, 16.04.2013

    Против Тесака возбуждено новое уголовное дело, Газета.Ru (23 октября 2014). Дата обращения 6 ноября 2014.

    Москва: очередное уголовное дело против Тесака // Информационно-аналитический центр «Сова», 26.11.2014

    Блокировка доступа к запрещенным материалам. 2015 год. // Информационно-аналитический центр «Сова», 16.01.2015/30.12.2015

    Лидеру «Реструкта» предъявлены обвинения в разбое и хулиганстве // «Сова», 18.03.2015.

    Тесака признали виновным в нападениях на граждан // Лента.ру, 27.06.2017.

    Прокурор запросил для Тесака 11 лет колонии // Лента.ру, 07.06.2017.

    Тесака приговорили к 9 годам строгого режима за «Оккупай-Наркофиляй» // Meduza, 27.06.2017.

    Националиста Марцинкевича по прозвищу Тесак приговорили к 9 годам колонии // РИА Новости, 27.06.2017.

    Тесак получил 10 лет колонии // Лента.ру, 27.06.2017.

    Девять друзей Тесака // Лента.ру, 27.06.2017.

    Суд отменил приговор Тесаку, Газета.Ru. Дата обращения 21 мая 2018.

    «Настолько опасен, что с ним никого не сажают». Как Тесак отбывает наказание, 360tv.ru. Дата обращения 31 января 2019.

    Baza: Максим «Тесак» Марцинкевич покончил с собой. Газета.Ru. Дата обращения: 16 сентября 2020.

    Националист Максим «Тесак» Марцинкевич покончил с собой в СИЗО. РБК. Дата обращения: 16 сентября 2020.

    Сергей Сотников. Максима Марцинкевича, известного как Тесак, нашли мертвым в челябинском СИЗО. Комсомольская правда (16 сентября 2020). Дата обращения: 27 сентября 2020.

    Неонацист Тесак найден мертвым в СИЗО. ФСИН утверждает, что он покончил с собой, родственники и адвокаты в это не верят, Дождь (телеканал) (16 сентября 2020).

    Александр Бородихин, Егор Сковорода, Анастасия Ясеницкая. «Суицида с моей стороны не может быть». Жизнь и смерть Тесака — самого известного российского ультраправого, Медиазона (16 сентября 2020).

    Раскрыто содержание предсмертной записки «Тесака» РИА Новости

    Раскрыто содержание второй предсмертной записки «Тесака» РИА Новости

    Notorious Russian Neo-Nazi leader nicknamed Machete was 'tortured and murdered' in blood-splattered jail cell with CCTV cameras not working and death faked as suicide, say family

    Следователи начали проверку обстоятельств гибели Тесака Lenta.ru

    Активист рассказал об «адских» пытках Тесака перед смертью в СИЗО. Lenta.ru.

    «Забивали „молотками“ почти три месяца». Правозащитники считают, что смерть Тесака спровоцировали пытки. Радио «Свобода». — «Во-вторых, девятого сентября у него в Новосибирске состоялась встреча с адвокатом, которой он сообщил, что последние три месяца подвергался пыткам.».

    Националист Тесак найден мёртвым в камере СИЗО. Он оставил предсмертную записку — но адвокаты и родные не верят в версию о самоубийстве. Meduza.

    Адвокат заявил о пытках Тесака перед самоубийством в СИЗО. Lenta.ru.

    Отец националиста Марцинкевича попросил возбудить дело после смерти сына. РИА Новости.

    Адвокаты требуют возбудить дело об убийстве Тесака Regnum

    Родители Тесака потребовали возбудить дело об убийстве их сына Lenta.ru

    Отец Тесака обратится в СК с просьбой возбудить дело после смерти сына, РБК (16 сентября 2020).

    Если вскроются вдруг вены..

    Националиста Максима Марцинкевича (Тесака) нашли мёртвым в челябинском СИЗО. Esquire.

    Много вопросов в личку одинаковых, ещё раз: Макс выходит в мае 21-го года,.

    Как погиб Тесак? Политические предпочтения не должны влиять на результаты следствия. Новая газета. — «Да и особых мотивов для самоубийства у Тесака не было. Он ждал освобождения, до которого, повторюсь, оставалось всего восемь месяцев.».

    Адвокат: в день смерти неонациста Тесака в его камере не работало видеонаблюдение, Дождь (телеканал) (23.09.2020).

    В камере Тесака нашли жуткую кровавую надпись

    Экс-начальник криминальной милиции рассказал о берушах мертвого Тесака

    Соратник Тесака Дёмушкин рассказал, почему версия самоубийства выглядит смешной. Московский комсомолец. — «Это вообще очень смешно. Когда якобы в предсмертной записке пишут «прошу сотрудникам СИЗО не доставлять неудобства» или «не обвиняйте сотрудников СИЗО» у меня это только вызывает улыбку. Есть ещё вопросы. Например, почему Тесак оказался в одиночной камере? Чтобы свидетелей не было? У нас даже пожизненники в «одиночках» не сидят, если они не людоеды какие-нибудь. В карцер сажают только, когда ломают».

    Дёмушкин: Незадолго до освобождения Тесака возили в Челябинск на «ломку», Росбалт (16 сентября 2020).

    Причина смерти Максима Марцинкевича (Дмитрий Дёмушкин), Радио АВРОРА (17.09.2020 (сентябрь)).

    Олег Кашин. Убитый Тесак. Ещё один фирменный знак 2020-го. Republic (18.09.2020). — «Она говорит, что погибший в тюрьме человек «в совершенно спокойной доверительной беседе со следователем» сознался в нескольких убийствах, но при этом «не смог смириться с осознанием тяжести и бессмысленности совершённых особо тяжких преступлений» и поэтому покончил с собой. Но верить Светлане Петренко и воспринимать её слова иначе как «мы выбивали из него показания, и он погиб» по множеству причин невозможно в принципе. И сама по себе логика, в которой человек незадолго до окончания своего тюремного срока вдруг добровольно напрашивается на новый огромный срок, и подчёркнутое «спокойная доверительная беседа» (значит, нужно зачем-то на этом делать акцент; заложники так обычно говорят – «на меня никто не давил»), и известные нам, в том числе записанные на видео в суде, свидетельства самого покойного, который рассказывал о психологическом давлении на него – нет, версия Петренко если и заслуживает каких-то обсуждений и споров, то только в том духе, нарочно ли они над нами издеваются, или уже сами настолько потеряли адекватность, что всерьёз говорят о «спокойной доверительной беседе».».

    Матвей Цзен. Сообщают о самоубийстве Максима «Тесака» Марцинкевича.. — «я не верю в версию о его самоубийстве и склонен считать, что это было убийство — его выход на свободу приближался — май 2021 года, никаких законных методов держать его в тюрьме дальше не было. А на свободе он был неконтролируем и опасен для слишком многих.».

    "Его было тяжело сломать": Барецкий не поверил в самоубийство Тесака. Москва 24. — «Музыкант, приятель Максима Марцинкевича, более известного по прозвищу Тесак, Станислав Барецкий в беседе с Москвой 24 заявил, что не верит в самоубийство националиста.».

    Стас Барецкий назвал инсценировкой самоубийство Тесака. Lenta.ru.

    Тайна Тесака (Марцинкевича). Правда о Красноярском СИЗО., youtube канал Максима Шевченко (17 сентября 2020).

    Про смерть Тесака и карманное приложение юного палача. Эхо Москвы. — «В тюрьме на пересылке убили националиста Тесака (Максима Марцинкевича), обставив случай как самоубийство — чему он сам неоднократно просил не верить в своих письмах с зоны».

    Кудрявцев, Демьян Борисович. Демьян Кудрявцев. Тесак — безусловная жертва российской действительности. Росбалт. — «Вне зависимости от того, преступник ли Марцинкевич, он — безусловная жертва российской действительности и власти, как ни сложно это признавать.».

    Егор Погром о Максиме Тесаке

    «Хованский о смерти Тесака»: «Я, если честно, не верю в эту версию с самоубийством. У него был стержень. Он свой долг перед обществом, как мне кажется, искупил».

    Полковник Квачков об убийстве Тесака

    Русская тюрьма убивает

    Веллер о ликвидации неугодных властью

    Адвокат рассказал о результатах независимой экспертизы тела Марцинкевича. ТАСС.

    На пальцах нет ногтей: отец Марцинкевича увидел на теле сына следы "гестаповских пыток". vesti.ru. Дата обращения: 27 сентября 2020.

    Адвокат назвал видео осмотра тела Тесака доказательством пыток. РЕН ТВ (25 сентября 2020). Дата обращения: 20 октября 2020.

    Родителям Максима Марцинкевича отказали в независимой экспертизе тела погибшего сына. Meduza. Дата обращения: 20 октября 2020.

    Семье умершего в СИЗО Тесака не выдают тело на осмотр. РЕН ТВ (2 октября 2020). Дата обращения: 20 октября 2020.

    Адвокат сообщил, что неизвестные сделали трепанацию черепа Тесаку. РЕН ТВ (2 октября 2020). Дата обращения: 20 октября 2020.

    Адвокат семьи Тесака рассказал о результатах независимой экспертизы. РЕН ТВ (3 октября 2020). Дата обращения: 20 октября 2020.

    Судмедэксперт осмотрела тело Тесака на похоронах: "Не самоубийство". Московский комсомолец. Дата обращения: 20 октября 2020.

    Стало известно о третьей предсмертной записке "Тесака".

    Тесака похоронили на Кунцевском кладбище в Москве, РБК (3 октября 2020). Дата обращения 11 октября 2020.

    С Тесаком простились на Кунцевском кладбище, Gazeta.ru (3 октября 2020). Дата обращения 11 октября 2020.

    В Москве прошли похороны бывшего лидера неонацисткого движения Максима Марцинкевича, известного как Тесак, Эхо Москвы (3 октября 2020). Дата обращения 11 октября 2020.

    У здания ФСБ в Москве задержали участников акции памяти "Тесака". Московский комсомолец. Дата обращения: 20 октября 2020.

    В России и на Украине прошли акции памяти Тесака. На следующей неделе тело националиста привезут в Москву. Фонтанка.ру (19 сентября 2020). Дата обращения: 20 октября 2020.

    В Петербурге у Соловецкого камня возложили цветы в память о Тесаке, severreal.org (19 сентября 2020).

    В Новосибирске националисты провели акцию памяти Тесака, sibreal.org (20 сентября 2020).

    В центре Москвы националисты пытались провести «Русский марш» в память о Тесаке. Десятки человек задержаны, Открытые медиа (04.11.2020).

    В Киеве у посольства РФ разместили плакат в память о Тесаке. Шарий.net. Дата обращения: 20 октября 2020.

    На Кипре состоялась акция памяти Максима Тесака Марцинкевича - Новости Кипра. Cyprus Butterfly (21 сентября 2020). Дата обращения: 20 октября 2020.

    «Тесак в СИЗО за кино, в котором резал падаль. Как жаль! Он хотел быть как Жан Рено». «Бухенвальд Флава», «Мой друг Гитлер». Альбом «Мой друг Гитлер», 2009. Видеоверсия композиции внесена в Федеральный список экстремистских материалов 21.12.2017 под № 4341 на основании решения Южно-Сахалинского городского суда Сахалинской области от 06.09.2017 и дополнительного решения Южно-Сахалинского городского суда Сахалинской области от 10.10.2017.

    Тесак и Оккупай педофиляй в Физруке

1.  Оккупай Кинофиляй — Матильда (BadComedian)

Ссылки

• Прокуратура Москвы подозревает объединение «Формат-18» в экстремизме, Журнал «Шум» (10 сентября 2010). Дата обращения 4 марта 2014.
• Максим Кононенко. Бесы, Взгляд.ру (11 сентября 2012). Дата обращения 18 августа 2014..
• Неонацист по прозвищу Тесак задержан на Кубе, Газета.Ru (18 января 2014). Дата обращения 4 марта 2014.
• Московские сыщики задержали бывшего замглавы подмосковного УФССП, в котором неонацист Тесак «разглядел» педофила, NEWSru.com (3 сентября 2013). Дата обращения 4 декабря 2013.
• Я в тюрьму не хочу опять, Lenta.ru (18 сентября 2012). Дата обращения 4 марта 2014.
• Против Тесака возбуждено новое уголовное дело, Газета.Ru (23 октября 2014). Дата обращения 6 ноября 2014.

https://ru.wikipedia.org/wiki/Марцинкевич,_Максим_Сергеевич