Ignacy Paderewski, Konstytucja Marcowa i PUNO w Londynie

Polski Uniwersytet na Obczyźnie w Londynie (PUNO) ponownie prezentuje się w skali międzynarodowej. Tym razem organizuje zakrojoną na szeroką skalę konferencję dotyczącą 100-lecia uchwalenia Konstytucji Marcowej oraz 80-tej rocznicy śmierci Ignacego Paderewskiego – patrona tego jedynego polskiego uniwersytetu poza granicami Ojczyzny.

Tytuł konferencji nie budzi żadnych wątpliwości:

Wydawnictwa polityczne Organizacyi Jedności Narodowej.

Nr. 4.

ANTONI CHOŁONIEWSKI

W SPRAWIE ŻYDOWSKIEJ

TRZY LISTY POLEMICZNE

KRAKÓW 1914

"Woła panna Stefania Sempołowska, jako wzór Polek sławiona w „Krytyce”: — Zapytajmy przywódców bojkotu, co zrobić ma ten biedny żyd, któremu wytrącają z ręki osta­tni kawałek chleba?… O litościwa, o dobra panno Sempo­łowska! Zapytuję Panią: — Co zrobić ma ten biedny, a nie­gdyś tak wspaniały naród polski, któremu żyd wytrąca ostatnie jego pozostałe dobro: poczucie, że żyje na własnej ziemi?!

O      szczodrzy, humanitarni, ustępliwi rozdawcy naszego mienia! Do was to słowami, do krwi biczującemi, odzywa się w świeżo wydanem piśmie „Być, albo nie być” czcigo­dny Stanisław Bełza: „Kochaj Polsko wszystkich szkodników twoich i wrogów, kochaj serdecznie, nie broniąc się przed ich drapieżnością, dbaj gorliwie o to, by „cnota w tobie nie zmarniała”, zatrzyj co prędzej ślady swoje nad Sanem, Niemnem i Wartą, oddaj twe stolice i twe miasta żydom, oddaj wszystko bez oporu! Pełna nadziemskich uczuć, wy­sławszy za morza dzieci swoje z kijem żebraczym, z aniel­skim spokojem nadstawiaj serce na wymierzane ci codziennie ciosy, a nieskalana myślą nawet wyrządzenia krzywdzicielom twoim najmniejszej szkody, w białej szacie, której ci poza­zdrości sama cnota, znajdziesz się może jutro już — w grobie.

I z nieprzespanego snu żadne cię trąby jerychońskie już nie przebudzą!”…

Jest coś nad wyraz upokarzającego w samym fakcie prowadzenia sporu o rzeczy, które, zdawałoby się, należeć powinny do katechizmu narodowej polityki. Cóż się to bo­wiem dzieje?

Słysząc bicie na trwogę w pewnym odłamie publicy­styki polskiej, można by logicznie wnosić, że zagrożony jest polski stan posiadania. Lecz nie. To dzieje się coś innego. Dzieje się rzecz trudna do wiary, rzecz tylko w nieszczęsnym naszym kraju możliwa, rzecz możliwa tylko w narodzie, któ­remu nadmiar klęsk zaczyna zmysły na wspak odwracać: Polacy krzyczą w niebogłosy, polscy publicyści dzwonią natrwogę, ponieważ — znaleźli się w Polsce ludzie, którzy wyznają zasadę, że w obrocie szczupłem mieniem narodowem trzeba tak postępować, aby ten obrót zasilał własnych przede wszystkiem rodaków!… "

Moja przychodnia działa bez przeszkód od czerwca. Jest całkowicie otwarta, tak jak przed pandemią. Nikt się z żadnych telewizji nie pokwapił, żeby to pokazać, że można pracować normalnie. Mój personel nie boi się COVID-19 – mówi Włodzimierz Bodnar, lekarz pulmonolog prowadzący przychodnię w Przemyślu.

Rafał Pazio: Czy amantadyna, jako lek na COVID-19, jest ogólnodostępna?

Dr Włodzimierz Bodnar: Nie we wszystkich aptekach. Nie wiem, z czego to wynika. Miała być hurtownia, która zaopatrzy w wystarczającą ilość. Nie wiem, czy zorganizowano zbyt małą dystrybucję, czy przyszło zbyt mało leku. A może są jakieś naciski odgórne? Do Przemyśla w Wigilię około 12.00 przywieziono raptem sto opakowań. Dziś już leku zabrakło. Ludzie czekają po kilka dni. Przyjechało sto opakowań na cały powiat i wszystko poszło w jeden dzień; leku znowu nie ma.