Benito Mussolini i marsz faszystów na Rzym. Rzym albo śmierć!
Benito Mussolini i marsz faszystów na Rzym
Zaniepokojony król Wiktor Emanuel zakwestionował wiarygodność Benito Mussoliniego w przededniu faszystowskiego marszu na Rzym.
Artykuł ukazał się w: grudniu 2009 r.
Przez Blaine'a Taylora
23 marca 1919 roku, zaledwie cztery miesiące po zawieszeniu broni kończącym Wielką Wojnę, 100 młodych twardzieli, byłych weteranów włoskiej armii, byłych polityków socjalistycznych i dziennikarzy spotkało się na Piazza San Sepolchro w Mediolanie, w przemysłowej północnej Italii, aby utworzyć nową partię polityczną. Do jesieni 1922 roku faszyści liczyli ponad 300 000 członków.
Niezadowoleni ze zdobyczy terytorialnych uzyskanych dzięki udziałowi liberalnych Włoch w wojnie po stronie aliantów w latach 1915–1918, ci rozgniewani młodzi mężczyźni, uosobienie 39-letniego Benito Mussoliniego, utworzyli Fasci di Combattimento, które ich przywódca [Il Duce] sam określił mianem „Wiązek Bitwy”. Nawiązywał on do starożytnego rzymskiego symbolu cesarskiego przedstawiającego siekierę otoczoną związanymi prętami, jako ich dawnego i obecnego symbolu władzy i potęgi.
Odważni mężczyźni
Mussolini służył w I wojnie światowej jako ranny w walce bersalieri, członek jednej z najbardziej elitarnych formacji włoskich. Inni członkowie nowej Partii Faszystowskiej to Alpini, oddziały górskie, a także bardziej znani Arditi, żołnierze szturmowi, którzy naśladowali słynnych niemieckich szturmowców z 1918 roku.
Włoskie wersje tych oddziałów szturmowych były jednak o wiele bardziej barwne niż ich niemieccy kuzyni, podobno ruszając do boju uzbrojeni w sztylety w zaciśniętych zębach i granaty w obu rękach tuż pod ostrzałem artyleryjskim, by zaskoczyć niczego niepodejrzewającego austro-węgierskiego wroga. Ponad połowę członków Arditi stanowili twardzi chłopi, a samo słowo Ardito oznaczało „śmiały człowiek”.