Szanowni Państwo,   

w świecie pełnym napięć i niepewności każda decyzja dotycząca bezpieczeństwa państwa musi być podejmowana z myślą o długofalowym interesie Rzeczypospolitej. W horyzoncie jutra, a nie tylko „tu i teraz”. Z taką perspektywą podjęliśmy jako wspólnota decyzję o wejściu do NATO, której 27. rocznicę dziś obchodzimy.

Na moje biurko trafiła ustawa dotycząca europejskiego mechanizmu SAFE. Wokół tej sprawy pojawiło się wiele emocji. Jednak odpowiedzialność za państwo polega na tym, aby spojrzeć na fakty ponad bieżącą polityką. Sprawa wejścia w europejską pożyczkę SAFE to nie jest sprawa jednej partii, jednego rządu ani jednej kadencji. To jest sprawa przyszłości państwa polskiego.

Od początku projekt SAFE budził wiele pytań i wątpliwości. Dlatego zwołałem specjalne posiedzenie Rady Bezpieczeństwa Narodowego w tym temacie, odbyłem szereg spotkań i rozmów z ekspertami oraz zainicjowałem specjalne poprawki do tej ustawy w procesie legislacyjnym. Uznałem za konieczne przyjęcie drogi szerokiego ponadpartyjnego dialogu. Niestety odrzucono zasadniczą część proponowanych zmian. Rządzący wybrali wariant konfrontacji a nie rozmowy. Więcej, postanowiono tę sprawę wykorzystać do eskalacji społecznej polaryzacji i budowania podziałów między Polakami. To wyjątkowo szkodliwe i trzeba to powiedzieć jasno: to niemądre. Musi tu przyjść opamiętanie i zrozumienie, że rujnowanie porozumień w tych zasadniczych kwestiach, to działanie wbrew interesowi Polski. Cieszyć się z tego mogą jedynie nasi wrogowie.

PIS OGŁASZA KANDYDATA NA PREMIERA!

Pilne: Ojciec Święty Leon XIV

Raport. 04.03.2026, 23:35.

Na podstawie obserwacji mimiki, semantyki i syntaksy oficjeli wnioskuję [1], że jest plan użycia broni jak w Nagasaki (9 sierpień 1945). Ojciec Święty dziś powinien przemówić do wszystkich uczestników ludobójstwa, tak jak autor Pacem in terris (kwiecień 1963), który aktywnie zapobiegł wojnie. I zapobiegał. Obserwuję, że dziś wzrosło ryzyko atomu. Należy wykorzystać autorytet dedukcyjno-moralny Skarbimierczyka (Stanisława ze Skarbimierza), jak w kulminacyjnym momencie „kryzysu” w październiku 1962 roku. Potrzebne są bezpośrednie apele do ludobójców.

W moim rozpoznaniu świat staną na krawędzi operacji hiroszimskiej. Jan XXIII użył Radia Watykańskiego, 25 października 1962 r. W ten sposób Jan XXIII stworzył pole manewru. Orędzie zostało uznane przez Nikitę Chruszczowa za „jedyny promyk nadziei” i otworzyło drogę do wycofania się bez tzw. utraty twarzy. Jan XXIII umożliwił tym samym stronom wyjście z impasu.