Cywilizacja zwalczania Witelona teorii tęczy

Społeczna Rada Prezydencka – perspektywy

Andrzej Kazimierz Zieliński

Od okrągłego stołu (6 II 1989), a nawet od Magdalenki (1988) siły rządzące Polską są przebiegłe, sprytne i chytre (na pieniądze. Polegają na bezwzględnym wykorzystaniu wolnego rynku, w efekcie muszą być nieprzyjazne swej ofierze rabunku, Polskiemu Narodowi. Nie mają tzw. „interesu” w zarządzaniu rozwoju Ojczyzny św. Jana Pawła II, bł. S. Wyszyńskiego, bł. J. Popiełuszki.

Prezydent powinien w możliwie jak najszerszy sposób oprzeć się na mądrych patriotycznych środowiskach społecznych. Premier D. Tusk realizuje narzucony od 6 II 89 paradygmat cesarzowania, niemieckiego średniewiecznego języka (konstruktu) symulowania istnienia cesarstwa. Wszyscy mają być poddanymi Cesarstwa, udawania, że istnieje cesarstwo, jak w średniowieczy symulowania istnienia Cesarstwa Rzymskiego, oczywiście niemieckiego. Wtedy i dziś. Od 6 II 1989 wszystkie siły polityczne  z Koalicji Obywatelskiej, z anty-KO i z rzekomej lewicy symulują istnienie Cesarstwa. Cesarstwem jest finansizm, bankomizm a reszta to teren, zaścianek, nice, partykularz.

Pilne: Ojciec Święty Leon XIV

Raport. 04.03.2026, 23:35.

Na podstawie obserwacji mimiki, semantyki i syntaksy oficjeli wnioskuję [1], że jest plan użycia broni jak w Nagasaki (9 sierpień 1945). Ojciec Święty dziś powinien przemówić do wszystkich uczestników ludobójstwa, tak jak autor Pacem in terris (kwiecień 1963), który aktywnie zapobiegł wojnie. I zapobiegał. Obserwuję, że dziś wzrosło ryzyko atomu. Należy wykorzystać autorytet dedukcyjno-moralny Skarbimierczyka (Stanisława ze Skarbimierza), jak w kulminacyjnym momencie „kryzysu” w październiku 1962 roku. Potrzebne są bezpośrednie apele do ludobójców.

W moim rozpoznaniu świat staną na krawędzi operacji hiroszimskiej. Jan XXIII użył Radia Watykańskiego, 25 października 1962 r. W ten sposób Jan XXIII stworzył pole manewru. Orędzie zostało uznane przez Nikitę Chruszczowa za „jedyny promyk nadziei” i otworzyło drogę do wycofania się bez tzw. utraty twarzy. Jan XXIII umożliwił tym samym stronom wyjście z impasu.

WILHELM MEISTER

KSIĘGA
WIN JUDY

(PORACHUNKI NIEMIECKIE)

z 8-go wydania niemieckiego przełożył IGNACY OKSZA GRABOWSKI.

Nakładem Księgarni Perzyński, Niklewicz i S-ka.
Warszawa — 1922.

OD WYDAWCÓW.

Uważaliśmy za niezmiernie użyteczne wydać przekład polski tej książki, która, sądząc z jej ośmiu wydań, w ciągu niespełna trzech lat, mimo bojkotu ze strony żydowskiej, jest niejako wy­znaniem wiary patrjotów niemieckich.

Jako pierwszorzędny dokument żydoznawczy, książka jest dalszym ciągiem takich wydawnictw naszych, jak: »Przyczyny wrzenia wszechświatowego*, »Mocarstwo Anonimowe* i t. d. Wartość tej książki polega przedewszystkiem na ogromnej ilości świadectw źródłowych, a że sprawa żydowska jest w całem tego słowa znaczeniu międzynarodową, więc i naszych stosunków do­tyczy niemal bezpośrednio. Jak dawniej, tak i teraz, i na przy­szłość, wypadki u sąsiada niemieckiego niezmiernie ważą i ważyć będą na losach naszych. Żadna wiedza w dziedzinie polityki na- rodowo-państwowej nie jest tak niezbędnie potrzebna, jak orjen- towanie się w tern, co się dzieje w Niemczech.

Czytelnik polski, po przeczytaniu tej książki, niewątpliwie zda sobie sprawę, jak mylnie był informowany o różnych, pierwszo­rzędnego znaczenia zjawiskach i na pewno wyjaśni sobie wiele z tego, czego nie rozumiał w naszych własnych dziejach ostatniej doby.