W połowie lutego 2015 roku, dokładnie siedem lat temu, na libijskiej plaży Wilayat Tarabulus, na zachód od Syrty, 21 chrześcijan zostało ściętych jako „ludzie krzyża” przez islamistów z Państwa Islamskiego. Było to dwudziestu Koptów z Egiptu oraz ich towarzysz z Ghany. Kilka tygodni po masakrze koptyjski „papież” Tawadros II kanonizował ich jako męczenników. Niewiele lub nic nie było wiadomo o tych dwudziestu jeden, do czasu, gdy niemiecki pisarz, Martin Mosebach, odważył się zrekonstruować ich historię i przedstawić ją w książce, równie fascynującej, jak powieść, której włoskie tłumaczenie w tych dniach ujrzało światło dzienne. Nosi ono tytuł „Dwudziestu jeden. Podróż do ziemi koptyjskich męczenników”.
X. Rafał Trytek. Stosunek arcybiskupa Marcelego Lefebvre’a do sedewakantyzmu
Dla wielu tradycyjnych katolików arcybiskup Lefebvre był i jest nadal pewnego rodzaju autorytetem, którego opinie teologiczne traktowane są niemal jak magisterium Kościoła. Ta postawa to błąd, ponieważ autorytetami w Kościele mogą być jedynie papież i będący w jedności z nim biskupi. Niemniej w czasach zamętu i upadku Wiary takie podejście jest do pewnego stopnia zrozumiałe. Dlatego warto zaznajomić się z poglądami francuskiego prałata odnośnie do wielu kontrowersyj teologicznych, dzielących niestety obóz zachowawczo-katolicki, a które nie są mile widziane przez obecne kierownictwo Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X. Nie jest naszą intencją przekonywanie nikogo, że arcybiskup był sedewakantystą, a jedynie że jego stosunek do sedewakantyzmu zmieniał się w zależności od wielu czynników, w tym przede wszystkim od sytuacji w Watykanie.
Jego najostrzejsze wypowiedzi datować można na połowę lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku, a więc już po nałożeniu przez modernistycznych heretyków kary suspensy na kapłanów Bractwa. Kolejne – po bluźnierczym skandalu w Asyżu w 1986 roku. Warto pamiętać, że w wystąpieniach arcybiskupa znajdziemy wiele sprzecznych poglądów na tę samą rzecz, świadczących o żywym reagowaniu na zmieniające się okoliczności w Bractwie i Kościele, a także o pewnej niekonsekwencji teologicznej.
