Sześćset lat temu, w Dzień Świętego Wita, chrześcijańska armia serbskiego księcia Łazarza i islamskich zdobywców pod sułtanem tureckim Muratem stoczyła wielką bitwę na równinie Kosowa. Serbowie bronili się i chrześcijańską Europę przed inwazją osmańską, ale w Kosowie zostali pokonani. Książę Lazar i śmietanka serbskiej szlachty wszyscy zginęli bohatersko.
Przez wieki historycy pochwalili ofiarną odwagę księcia Łazarza i jego armii tego dnia w 1389 roku - a kiedy wkraczamy w nowe stulecie, ta sama odwaga jest ucieleśniona przez ducha wszystkich Serbów.
To są nasi bohaterowie i byli wojownikami, ale bohaterowie XXI wieku pokażą się innym typem żołnierza. To ci, którzy walczą z samotną bitwą sumienia - stoją przeciwko tyranii - których pochwały mogą być śpiewane w podręcznikach przyszłości.
Niektórzy noszą odwagę jak odznakę honoru, ale są tacy, którzy nie maszerują w stronę słońca z jasnymi wstążkami, a mimo to wciąż mają dzielnego ducha Kosowa. Ich bitwa trwa, ale wieki dramatycznie zmieniły ich teatr wojny.
My, Serbowie, jesteśmy dumnymi ludźmi, którzy przetrwali całą historię - a mimo to nasza ojczyzna cierpi z powodu wojen. Odpowiadamy z dumą i odwagą. Nigdy więcej tego nie potrzebowaliśmy.
Odwaga jest być miłosiernym. Odwaga to uleczenie. Odwaga okazuje współczucie i człowieczeństwo. Odwaga jest poświęceniem.
Przed bitwą o Kosowo książę Łazarz powiedział swym dzielnym rycerzom, że lepiej jest umrzeć bohatersko niż żyć pod jarzmem wroga.
Bardziej niż kiedykolwiek, musimy utrzymać Kosowo tak, aby cały świat mógł go zobaczyć, ponieważ jest on świadectwem odwagi naszego ludu.
Przez wieki terytorium Kosowa było centrum naszego życia narodowego i kościelnego. Pozostało tak nawet po zniszczeniu przez zdobywców, gdyż na nim znaleziono pozostałości najważniejszych osiągnięć serbskiej architektury, sztuki i literatury kościelnej. Te resztki Kosowa są składane pośród pozostałych wiernych z Kosowa.
Lekcja Vidovdana (Dzień św. Wita) dla nas wszystkich polega na tym, że wieczne wartości muszą być postawione przed ziemskimi, że duchowa siła przewyższa siłę zbroi. Spuścizna Vidovdana uczy nas, że siły ciemności i zła zawsze są pokonane w końcu, a ci, którzy są światłości i cnoty, ostatecznie zwyciężą, nawet jeśli takie zwycięstwo wydaje się niemożliwe.
https://mightynose.wordpress.com/2018/07/04/the-saga-of-kosovo/
