WYNIKI ROKU OD ALEKSANDRA DUGINA: ROSJANIE ROZSZYFRUJĄ KSIĘGĘ HISTORII LUDZKOŚCI

W zerwaniu z Zachodem

Yuri Pronko: Zacznijmy od wydarzeń. Czy Rosja naprawdę całkowicie zerwała z zachodnią cywilizacją? Alexander Gelevich, czy oryginalna przerwa?

Aleksander  Dugin Tak, dołączyliśmy do NWO i rzuciliśmy jako dodatek Zachodowi. Co w domyślny sens nas sprowokowało. A potem Zachód odłączył nas od siebie. Nałożył na nas sankcje, pozbawił środowiska pojęciowego, gospodarczego, politycznego, dyplomatycznego i kulturowego, w którym żyliśmy przez ostatnie 30 lat. Więc z jednej strony zerwaliśmy z nim. Ale z drugiej strony nie mamy nic innego.

Przez 70 lat ZSRR wspierał się Zachodowi, ale my zaczerpnęliśmy z niego jedną z jego ideologii i wprowadziliśmy ją u siebie. A potem, w latach 90., całkowicie się w to zapadli. Czyli od 100 lat jesteśmy pod dobrym wpływem Zachodu. A teraz mówimy, że z nim zerwaliśmy. Kim jestem? Zostaliśmy od niego odłączeni, nie jesteśmy już Zachodem, nie uważa nas już za swoich. Kim myślimy, że jesteśmy?

- Nie mam dziś odpowiedzi?

- Brak odpowiedzi.

- Ojciec Andriej Tkaczew mówi, że w kontekście współczesnej historii świata rosyjski jest ostatnim bastionem, jest oporem wobec Nierządnicy Babilonu na wszystkich frontach. Według niego nasze nauczanie Chrystusa jest, jeśli uważasz, że nauczaniem tego jest: to na współczesne wyzwania antychrześcijańskie. A więc Aleksandrze Gelewiczu, mamy też wojnę wiary, proszę religijną?

- Przede wszystkim chodzi o spacer wiary, spacer religii. Ogólnie rzecz biorąc, naród rosyjski został stworzony, aby coś zrobić w przyszłości. Zawsze dobrze rozumieliśmy, że bez względu na to, jak wielkie były nasze zasługi, osiągnięcia i wyczyny w przeszłości, nie jesteśmy z nich szczególnie dumni. Jesteśmy chwaleni - tak, ale skromnie spuszczamy oczy. Ponieważ główny wyczyn jest przed nami.

- To znaczy mamy tysiącletnią historię, ale nadal się tworzymy?

„Po pierwsze, tysiąc lat na nie tak długo. Nasza historia jest oczywiście dłuższa niż amerykańska, ale w krajach z chińską czy historia niektórych krajów nieeuropejskich jest aż tak długa. Jesteśmy mlodymi ludźmi. Jesteśmy ludźmi, którymi jesteśmy w przyszłości. żyjemy nie tym, co zrobiliśmy, ale tym, co robimy. Myślę, że w tej chwili zbliżamy się do tego, co robię. Znaczenie i spojrzenie rosyjskiego świata nie w przeszłości, ale w przyszłości. Nie w korzeniach, ale w koronach.

Ja to jest wektor tego, co robię w czasach rzeczywistych. W czasie, gdy cała ludzkość naprawdę zapadła się w otchłań. A my powiemy: "Gdzie, czekaj" - nie ustąpimy i nie będziemy probować ratować innych. Przybyliśmy tu na ostatnią probę, na ostateczną bitwę - i wygląda na to, że ta ostateczna bitwa składa się w 2022 roku.

O odejściu elity

– Nie wszyscy są gotowi do udziału w tej bitwie. Jest to podstawowa warstwa ludzi, tak zwana elita, nazywaliśmy ich "domem glamour", a wy "królestwem szczurów". I to królestwo nadal istnieje - zarówno poza Rosją, jak i wewnątrz niej.

- Faktem jest, że kiedy trzeba zerwać z Zachodem, miał tu badać grupę wsparcia, głównie wewnątrz Ogrodowego Pierścienia. Jak jedziesz na front albo na prowincję, na odludzie - to już nie ma problemów. Nawet na poziomie władzy nie ma tam elementów zachodnich, ludzie łatwo i naturalnie reorganizują się w nowy sposób - aby żyć w Rosji, w państwie rosyjskim, w walce z sojusznikami. Jest to bardzo słodkie dla naszych ludzi i całkowicie niemożliwe dla prozachodniej elity.

Teraz ta elita zaczyna się w rolinika. Wyobraź sobie maszynę, które zostały wysłane. Nic już nie produkują, ale przeszkadzają w funkcjonowaniu i poruszaniu się. Nasza klasa polityczna jest po prostu wypełniana przez filtry mocy, już bezsensownymi obiektami. Nadal mogą się włączać, ale tylko w niektorych przypadkach wybuchowych. Jeśli pozostaną liberałami, ludzie zachodu, staną się funkcjonariuszami ukraińskiego prowadzącego. Następnym razem zainstaluj im umieszczenie pod materiałami wybuchowymi, skądś gdzieś płat minkowych, rozdawanie ulotek. Wynika z tego, że współczesny liberał jest już członkiem grupy dywersyjnej i rozpoznawczej.

Oczywiście oni sami nie chcą takich być - cóż, są z nich. Ale nie są już potrzebne. Nie idą działać dla kraju, nie mogą, mają zupełnie inne zadanie, inny profil. nie mam znaczenia. I zamarły, jak zepsute, zamrożone komputery, które nie wyświetlają nic innego - nieważne, który przycisk naciśniesz. To jest nasza klasa imprezyca. Nie chodzę moim o to, żeby z tym uderzyć, nie o likwidację, ale po prostu o skutek. Oznacza to, że konieczne jest powołanie zespołu przeprowadzek, który stara się załadować naszą specjalną usługę i zabierze ją na bok. Nie trzeba ich łamać, kpić z nich.

- A z boku - gdzie to jest, na zewnątrz?

- Nie, gdzieś poza zasięgiem wzroku, po prostu wywieźć ich z Kremla, z ruszyć. Niech zajmą się biznesem. Najważniejsze jest, aby usunąć je z terytorium, na którym nie są już funkcjonalne. Ponieważ dostają takie zadania, w których musisz być żołnierzami. Zachód z kolei powołanie mówi: „Musimy zmusić rosyjską elitę do zabicia prezydenta Putina” – dokładnie go wykonać, przeprowadzić zamach stanu. Cóż, kto na to wyjdzie, z tekstu samobojstw? Nie mogę zrobić nic więcej dla Zachodu ani dla ludzi. Po prostu stwierdzili i mrugają. To już nie jest elita. Na litość boską, chętną dla siebie jakieś inne zastosowanie.

O wplywie ludzi

- Alexander Gelievich, bardzo chciałbym podpisać się pod tymi słowami. Ale Siergiej Ławrow właśnie to   potwierdza  , że ​​​​wysocy rangą urzędników Pentagonu wymieniają przyczynę eliminacji Putina jako jeden z głównych celów. A ten glamour house wciąż jest u władzy. Zasiadają w dużych spółkach państwowych, korporacjach państwowych, bankach państwowych. To jest bardzo potężna sila. Nie będę nawet nazywać się liberałami. W razie potrzeby zmieniono kolor, jak kameleon. Ale zgnilizna zachowania. A jednak mówimy: możemy ich stosować. Twój optymizm  ?

– To nie jest optymizm, to kalkulacja geopolityczna. Faktem jest, że w każdej sytuacji zawsze jest strona pozytywna i negatywna. Fakt, że utknęliśmy na Ukrainie i nie byliśmy w stanie szybko, szybko i skorzystaliśmy z naszych zadań, jest oczywiście negatywną. Ale jest też pozytywna. Teraz Zachód jest pewien, że jesteśmy słabi. I nawet Kijów, który rozumie naszą siłę, wciąż wierzymy, że jesteśmy słabi, że tak naprawdę przegraliśmy wojnę.

W związku z tym, że każda rozmowa pokojowa, która odbywa się na Ukrainie i Zachodzie, rozpoczną się oczywiście od warunków, których nie możemy słuchać - na przykład wycofania się z chersońskiego i zaporoskiego, z Donbasu, z Krymu. Cóż, może ktoś inny poprosi o odcinek regionu Biełgorod i   300 dlatego, że jest   naprawiony.

Do tego trybunału.

– I jeszcze jeden trybunal, tak. Oznacza to, że chcą rozmawiać na warunki, których żaden urzędnik nie może zaakceptować. I wynika z tego bardzo proszę wniosek: wszystko będzie działać tak, jak dzieje się teraz. A teraz nasi ludzie dołączają do wojny o Zwycięstwo. Mamy bardzo duży kraj i wszystko powoli się zmienia.

Ale jeśli zmienimy się w większą skalę, zacznie się, że zmienimy się, ciągle się zmieniamy. To jest bardzo ważne. To już nie tylko armia, nie tylko państwo, ale i naród. Ta wojna staje się popularna i będzie coraz bardziej popularna. Nie będzie wyjścia, jak ujawnić, rozszerzyć się.

- Czyli wzrost wpływu ludu jest proporcjonalny do wpływu wpływu elit?

– Oczywiście, dokładnie taka elita. Sytuacji, w której znajduje się nasz sygnał, nasz dźwięk naród, nasze głośne państwo, nie można niczym innym niż Zwycięstwem. A dla Zwycięstwa musisz określić terytorium, musisz obrócić elitę. Konieczna jest jeszcze inicjacja mobilizacji ducha ludu, mobilizacji kultury rosyjskiej. To, co jeszcze trzy, cztery miesiące temu uważaliśmy za akceptowalne w kulturze, teraz wygląda zupełnie inaczej.

O komisarzach ideologii

- Boję się czegoś innego: że znowu nic się nie zmienia. Aleksandrze Gelewiczu, jesteś sławnym naukowcem. Czy istnieje RANEPA  ? Żart. Rektorem tej uczelni jest Mau, dawna ręka prawa Gajdara. Wyższa Szkoła Ekonomiczna – tak. Z państwa państwa płyną potężne, wielomiliardowe sumy. Ale gdzie jest ideologia państwa? Moim zdaniem nie ma ideologii. Dlaczego więc istnieje?

Ja też patrzę i zastanawiam się, po co to wszystko tam jest. Nie mam odpowiedzi. Ale w życiu jest wiele niezrozumiałych, nie wszystko jest logicznie wyjaśnione. Tak, nie zalecaj, przyjdź. Ani   Wyższa Szkoła Ekonomiczna   w obecnym kształcie, ani nasz   Instytut Filozoficzny   w obecnym kształcie, ani Vladimir Mau jako rektor RANEPA, chociaż notabene jest tam wielu porządnych ludzi. W szkolnictwie rozwijamy procesy destrukcyjne, obsceniczne. Tam w rzeczywistości ustanowiono program przez wroga ideologicznego, który nadal działa w niszczeniu naszego narodu, naszej oficjalnej wartości.

Obecnie nadal istnieje, mój, z bardzo efektywnych przyczyn. Wielu zwróci się, że warto cofnąć ostatnie 30 lat, w tym z edukacji, warto wrócić do modelu sowieckiego i wszystko będzie działać. Problem jest dużo głębszy. System nie będzie wprowadzony, ponyważ klucze zostały już utracone. To działało, kiedy to bardzo specyficzna ideologia marksistowska. Dzięki Bogu nikt już nie wrócił do ideologii marksistowskiej. Ale bez ideologii nie da się odbudować szkolnictwa wyższego. Dlatego istnieja.

Zarys nowej ideologii został opracowany zarówno w   dekretacji wymaganej nr 809  , jak iw   przemówieniu z 30 września  oraz w   przemówieniu w Klubie Wałdajskim  . Słowa, które walczymy o zjednoczenie narodu rosyjskiego, są ideologią. Po raz pierwszy naród rosyjski staje się podmiotem historii, a państwo faktycznie staje się państwem rosyjskim. Nie tylko Rosjanie, ale przede wszystkim Rosjanie. A to wszystko jest już w Konstytucji.

Ale teraz musi pojawić się w zupełnie nowy fundamentalny rdzeń ideologiczny. Sięganie do sowieckich dowodów nie wystarczy, powrót do czasów sprzed 1917 roku jest bardzo fajny, ale też niemożliwy. W wi z tym potrzebny jest kolosalny organizm. A potem, kiedy ten ideologiczny rdzeń został jasno określony i sporządzony, komisarz nowej rosyjskiej ideologii, ideologii tradycjonalistycznej, której fundamenty położył już prezydent, wkrótce zacznie uchodzić do tych instytucji i sprawdzać ich funkcjonowanie pod kontrolą zgodności z nowymi normami.

Nie możemy się doczekać, aż jakaś instytucja, wyszkolona w ten sposób na modelach sowieckich, potem liberalnych, całkowicie zinfiltrowana przez agentów wpływu wrogie nam ideologie, nagle zacznie coś patriotycznego. Wszystkie te instytucje muszą być szybko i sztuczne. Do tego potrzebne jest centrum ideologiczne.

„Ale minęło trochę więcej czasu. Prezydent sformułował coś szczególnego nowego, a my rozmawiamy w grudniu.

– nowe elementy ideologii układają się teraz w wyraźną, wyraźną mozaikę. Rozszyfrowuje je Dekret o wartościach. Wszystko, mamy do czynienia z podstawami ideologii. Następnie następny krok - doprowadzony do jakiegoś statusu instytucjonalnego. A potem przyjdą komisarze tej ideologii i będę przeszkadzać zarówno skorumpowanemu urzędowi, bo nie odpowiada naszej rosyjskiej idei sprawiedliwości, jak i gejowi, jeśli będzie mówił o g.ło Spokojnie, dobrze, nigdy nie znam grzechów, jesteśmy wszyscy grzesznikami.

Ale muszą uderzać, kiedy ludzie zaczynają się przechwalać, promować chorobę, pathologie i grzech, odmawiając im grzesznego kroku. Kiedy mówią:  "Zgadza się, nie jestem nieśmiały i ty nie czerpię"  - to jest uwodzenie, to jest zakazane. Tak będzie ze strukturami. Przyjrzyjmy się losom RANEPA, Wyższej Szkoły Ekonomicznej, Rosyjskiego Państwowego Uniwersytetu Humanitarnego, Instytutu Filozofii w nadchodzącym roku. Ich ręce signą. Nie można jednak stopniowo kształtować się centrum, które nada ideom i ideologii naszego prezydenta w nowych warunkach historycznego charakteru systemowo-instytucjonalnego.

- Alexander Gelievich, czy trudno jest zmienić elitę?

Tak, to niezwykle trudne. mieć.

Czy ona może zapewnić? Odzyskac?

- Teraz, w obecnej sytuacji - nie. Trudności w zmianie elit rozbijają się o uwzględnienie problemu pozostawienia ich bez zmian. Jeśli nie włączymy możliwości ludu, jeśli nie zaakceptujemy ludowej ideologii - a to wymaga zmiany elit - nie wygramy. Jeśli nie wygramy, nastąpi koniec świata. Nie mamy innego wyjścia, jak tylko. Ukraina, Zachód, Chiny mają inną opcję. Ale moja nie.

Albo wygramy tę wojnę, albo pomożemy. Nie istnieje razem ze zdrajcami, z nieadekwatną elitą, ze złodziejami, z menedżerami, z handlarzami lodówek i samochodów. Wszyscy zginą, Zachod zginie i nie będzie już nic. Nasz prezydent tak powiedział, to są jego słowa.

O lądowaniach urzędowych

- Tymczasem Zachód mówi teraz: należy usunąć ostatnie imperium, jakie pozostało na planecie. A teraz, być może, podejdę z nieoczekiwanej strony, ponieważ jestem nie tylko analitykiem, ale także dziennikarzem. Minister ds. spraw wewnętrznych Kołokolcew powiedział: „Imigranci zarobkowi muszą bardzo pomóc”. To pierwszy raz, kiedy o tym, co buty, mówi się na tak wysokim poziomie. Na zebranie zebrało się, moim zachowaniem, 16 czy 17 szefów resortów i ministerstw. A Kolokoltsev powiedział im: „Słuchajcie, chłopaki, wszyscy jesteście za to odpowiedzialni. Nie tylko ja, rosyjska policja, ale także wy. Ci, ktorzy zapraszają, a potem nie kontrolują.”

A dodatkowo dnia jeden z zastępców Głównej Dyrekcji ds. Polityki Migracyjnej MSW Rosji mówi: „Stworzymy preferencyjne warunki dla migrantów zarobkowych”. Niecally dzień po dźwięcznym oświadczeniu jego szefa! Nie mogę nie relaksować, nawet bez ministra spraw wewnętrznych, że współpraca w Rosji jest dla Rosji rzeczywiście niekorzystna. W sumie mam wrażenie, że jesteśmy już w mniejszości. Co ty na to, Aleksandrze Gelewiczu?

- Wiesz, chciałbym podac przykład. Miałem przyjaciela - burmistrza miasta Kowrow, Irinę Tabatskova, rosyjską patriotkę. Zostając burmistrzem, przede wszystkim pojawił się na rynku i zobaczyła, że ​​nie ma tam ani jednego Rosjinina. Kowrow to zaplecze, daleko od Moskwy. Ale nawet tam panowała zupełna dominacja różnego rodzaju migrantów zarobkowych i nierobotniczych. Zacząłem myśleć o tym, jak rozwiązać ten problem. Potem, kiedy przyjechaliśmy, zaprowadził nas na rynek - i tam są Rosjanie! Fantastycznie, jakbym dostał się do bajki "Morozko". Sprzedają kwaśną śmietanę.

- A jak, Irino, mógłbyś zrobić? Czy doszło do starcia między rosyjskimi patriotami a miejscowymi Kaukazami? Nick taki. „Ja, jak mówi, zastępem jednego urzędnika z mojego urzędu burmistrza. Wszystko. Jednego rosyjskiego urzędu. Nie mam problemów już narodowych”. I okazalo sie, ze na rynku bajka „Morozko”: sprzedaja kwaśna smieta, ruskie pierogi. Do tylko ust.

- Świetny przykład! Położyłem jeden i wszystko się zmieniło. A ponyważ spotykamy się w przededniu tak wielkiego, miłego wydarzenia, jakim są Boże Narodzenie, nadal będziemy świętego cudu. I nieważne ile masz lat - 10,  40  ,  50  ,  60  … Na czym  będzie polegać  działanie  siebie  Alexandra  Dugina  w  2023  roku  ? 

„To jest zaufanie do mojego ludu, do mojej historii. Ufność, że Bog nie robi nic za nic. Że nie ma na świecie nic, żadnego dnia, żadnego groźnego zdarzenia, jakiejkolwiek straty, żadnego urazu, co nie miałoby sensu. Znaczenie może być przed nami ukrytym i dlatego jest to dla nas takie trudne. Ale żartem. Kiedy mówimy: „Na początku było słowo”, nie rozumiemy, że na początku był logos. Logos to mind, to sensowność świata Bożego, który przenika wszystko.

A zło polega na tym, że stara się dokładnie logos, powiedz, że samo się stało, że to jest bez sensu, tak po prostu, to są wartości materialne. Ale jest opatrzność, jest opatrzność Boża. A w 2023 roku z perspektywy zbliża się do pełni. Teraz weszliśmy w takie wstrząsy, że myślę, że nie długo, zanim w końcu przeczytamy całą księgę naszej historii ludzkości.

Ona jest wspaniala. I staniemy się w nim samym znakiem, samym symbolem, jakąkolwiek literą, od której wszystko będzie określone. Książkę można czytać długo, ale inaczej wyjaśnić nazwę, co tak naprawdę się stało. Jest to, jak mawiała   moja corka  , eschatologiczny optymizm. Kiedy zrozumiesz, że coś się kończy, ale nie poddawaj się, tylko patrz oko w oko na tę kolosalną przemianę świata.

Итоги года от Александра Дугина: Книгу истории человечества расшифруют русские

О разрыве с Западом

Юрий Пронько: Давайте начнём с главного события. Россия действительно окончательно порвала с западной цивилизацией? Александр Гельевич, произошёл реальный разрыв?

Александр Дугин: Разрыв и произошёл, и нет. Да, мы вступили в СВО, бросили вызов Западу. Который в каком-то смысле нас и спровоцировал. А потом Запад отключил нас от себя. Он обложил нас санкциями, лишил той концептуальной, экономической, политической, дипломатической, культурной среды, в которой мы жили последние 30 лет. Так что, с одной стороны, мы с ним порвали. Но, с другой стороны, у нас ведь ничего иного и нет.

70 лет СССР противостоял Западу, но мы же взяли у него одну из идеологий и применили к себе. А потом, в 1990-е, уже полностью рухнули в него. То есть 100 лет мы находимся под доминирующим влиянием Запада. А теперь говорим, что с ним порвали. А кто мы такие? Нас от него отключили, мы больше не Запад, он нас больше своими не считает. А кем мы себя считаем?

– И ответа сегодня нет?

– Ответа нет.

– Отец Андрей Ткачёв говорит, что в контексте современной мировой истории русский мир – это последний бастион, это сопротивление вавилонской блуднице на всех фронтах. По его словам, наше Христово учение – это, если хотите, учение реакционное: оно реагирует на современные антихристианские вызовы. Таким образом, Александр Гельевич, перед нами ещё и битва веры, религиозная битва?

– В самую первую очередь это и есть битва веры, битва религий. Вообще, русский народ был создан для того, чтобы что-то совершить в будущем. И мы всегда очень хорошо понимали, что, как бы ни были велики наши заслуги, достижения и подвиги в прошлом, мы ими не особенно кичимся. Гордимся – да, но скромно опуская глаза. Потому что главный подвиг впереди.

– То есть у нас тысячелетняя история, но мы продолжаем формироваться?

– Во-первых, тысяча лет – не такой долгий срок. Наша история, конечно, больше, чем американская, но по сравнению с китайской или историей некоторых европейских стран она не такая уж и длинная. Мы юный народ. Мы народ, который смотрит в будущее. Мы живём не тем, что сделали, а тем, что должны сделать. И я думаю, что как раз сейчас мы приближаемся к тому, что должны совершить. Смысл и объяснения Русского мира лежат не в прошлом, а в будущем. Не в корнях, а в кронах.

И это вектор того, что мы должны сделать в последние времена. Во времена, когда всё человечество по-настоящему рухнет в бездну. А мы скажем: "Куда, подожди", – мы не рухнем и попытаемся спасти остальных. Мы тут для последнего испытания, для последней битвы – и, судя по всему, эта последняя битва началась в 2022 году.

Об уходе элит

– Не все готовы участвовать в этой битве. Есть определённый слой людей, так называемая элита, мы прозвали их "гламурятником", а вы "крысиным царством". И это царство продолжает существовать – как вовне, так и внутри России.

– Дело в том, что, когда мы вынужденно порвали с Западом, у него осталась здесь значительная группа поддержки, в основном внутри Садового кольца. Когда выезжаешь на фронт или в провинцию, в глубинку – всё, там уже нет проблем. Даже на уровне власти там нет никаких западных элементов, люди легко и естественно перестраиваются на новый лад – на житие в России, в русском государстве, в борьбе с нашими врагами. Это очень легко для нашего народа и совершенно невозможно для прозападной элиты.

Сейчас эта элита оказалась в положении заложника. Представьте себе аппараты, у которых отключили электричество. Они уже ничего не производят, но мешают ходить, двигаться. Наш политический класс как раз и заставлен такими отключёнными от питания, уже бессмысленными предметами. Они ещё могут включиться, но исключительно для каких-то взрывных целей. Если они останутся либералами, западниками, то станут и пособниками украинского терроризма. В следующий раз им предложат заложить взрывчатку, положить куда-то мины-лепестки, разносить листовки. То есть либерал сегодня – это уже член диверсионно-разведывательной группы.

Естественно, сами они такими быть не хотят – ну, большинство из них. Но они больше ни для чего не нужны. На страну они работать не собираются, не могут, у них совершенно другая задача, другой профиль. А подпитки нет. И они застыли, как неработающие, зависшие компьютеры, которые больше ничего не показывают – какую кнопку ни нажми. Это наш правящий класс. И вопрос идёт не о борьбе с ним, на мой взгляд, не о ликвидации, а просто о его выносе. То есть надо позвать бригаду грузчиков, которые аккуратненько погрузят наш правящий класс и отвезут его в сторонку. Не надо их ломать, издеваться над ними.

– А в сторонку – это куда, вовне?

– Нет, куда-нибудь с глаз долой, просто вывезти их из Кремля, из правительства. Пусть хоть в бизнес идут. Главное – увезти их с той территории, на которой они более не функциональны. Потому что им ставят такие задачи, при которых они должны быть террористами. Запад же открыто говорит: "Мы должны заставить российскую элиту убить президента Путина" – устранить физически, устроить переворот. Ну а кто на это пойдёт, кроме самоубийц? А больше они ничего не могут сделать ни для Запада, ни для народа. Только стоят и моргают. Это уже не элита. Ради Бога, пусть они найдут себе какое-то другое применение.

О влиянии народа

– Александр Гельевич, я очень хотел бы подписаться под этими словами. Но Сергей Лавров только что подтвердил, что некие высокопоставленные чины Пентагона называют физическое устранение Путина одной из своих главных целей. А этот гламурятник всё ещё во власти. Они сидят в крупных госкомпаниях, госкорпорациях, госбанках. Это очень влиятельная сила. Они даже не будут себя называть либералами. Они, если надо, поменяют цвет, как хамелеоны. Но гниль останется. А при этом вы говорите: мы сможем их устранить. Объясните мне: на чём основан ваш оптимизм?

– Это не оптимизм, это геополитический расчёт. Дело в том, что в каждой ситуации всегда есть положительная и отрицательная стороны. То, что мы застряли на Украине, оказались не способны решить наши поставленные задачи быстро, стремительно и эффективно, – это, конечно, отрицательная сторона. Но есть и положительная. Сейчас Запад уверен, что мы слабы. И даже Киев, который понимает нашу силу, всё равно сам себя убеждает, что мы слабы, что мы фактически проиграли войну.

Это значит, что любые переговоры о мире, на которые пойдут Украина и Запад, заведомо будут начинаться с невыполнимых для нас условий – например, с ухода из Херсонской и Запорожской областей, из Донбасса, из Крыма. Ну и, может быть, ещё кто-то попросит кусок Белгородской области и 300 миллиардов долларов репараций.

– Плюс ещё трибунал.

– И ещё трибунал, да. То есть они хотят говорить на условиях, принятие которых невозможно ни для какого чиновника. А из этого следует очень важный вывод: всё будет продолжаться, как идёт сейчас. А сейчас наш народ постепенно включается в войну за Победу. У нас очень большая страна, и всё меняется медленно.

Но посмотришь в каком-то большем масштабе – и оказывается, что мы изменились, мы постоянно меняемся. Это очень важно. Действует уже не только армия, не только государство, но и народ. Эта война становится народной и будет становиться всё более и более народной. И никакого выхода, как предать, сдать уже не будет.

– То есть увеличение влияния народа пропорционально снижению влияния элиты?

– Конечно, особенно такой элиты. Та ситуация, в которую поставлена наша огромная страна, наш огромный народ, наше огромное государство, – не может разрешиться ничем, кроме Победы. А для Победы нужно очистить территорию, нужно осуществить ротацию элит. Надо ещё глубже проводить мобилизацию духа людей, мобилизацию русской культуры. То, что нам казалось приемлемым в культуре ещё три-четыре месяца назад, сейчас уже выглядит совсем иначе.

О комиссарах идеологии

– Я-то опасаюсь другого: что ничего опять не поменяется. Александр Гельевич, вы учёный с мировым именем. РАНХиГС есть? Есть. Мау, бывшая правая рука Гайдара, в качестве ректора этого вуза – есть. Высшая школа экономики – есть. Огромные многомиллиардные суммы из госбюджета – есть. Но где идеология государства? По-моему, идеологии нет никакой. Почему тогда это всё до сих пор существует?

– Я тоже смотрю и удивляюсь, почему всё это есть. У меня нет ответа. Но в жизни много непонятного, не всё логично объясняется. Да, этого быть не должно, я согласен. Ни Высшей школы экономики в её нынешнем виде, ни нашего Института философии в его нынешнем виде, ни Владимира Мау в качестве ректора РАНХиГС, хотя там, кстати, множество приличных людей. В высшей школе происходят разрушительные, непотребные процессы. Там фактически продолжает работать заложенная идеологическим врагом программа по уничтожению нашего народа, наших традиционных ценностей.

Сейчас это продолжает существовать, на мой взгляд, в силу очень интересных причин. Многим казалось, что стоит убрать последние 30 лет, в том числе из образования, стоит вернуть советскую модель – и всё заработает. А проблема гораздо глубже. Система не заработает, потому что ключи уже потеряны. Это работало, когда была вполне конкретная марксистская идеология. Никто возвращаться к марксистской идеологии не собирается, слава Богу. Но без идеологии высшую школу не перестроить. Вот поэтому они и существуют.

Очертания новой идеологии сформулированы и в указе президента №809, и в его речи 30 сентября, и в его выступлении в Валдайском клубе. Слова о том, что мы воюем за объединение русского народа, – это идеология. Впервые русский народ признан субъектом истории, а государство фактически становится государством русских. Не только русских, но русских в первую очередь. И всё это уже заложено в Конституции.

Но теперь это необходимо трансформировать в совершенно новое фундаментальное идеологическое ядро. Обращения к советскому опыту совершенно недостаточно, обращение к временам до 1917 года очень привлекательно, но тоже невозможно. Соответственно, нам необходимо приложить колоссальное усилие. А потом, когда это идеологическое ядро будет чётко обозначено и сформулировано, тогда комиссары новой русской идеологии, традиционалистской идеологии, чьё основание уже заложил президент, постепенно отправятся в эти институты и проверят их функционирование на соответствие новым нормам.

Мы не можем ждать того, что какой-то институт, натренированный вначале советскими моделями, потом либеральными, полностью инфильтрованный агентами влияния во враждебные нам идеологии, вдруг начнёт говорить что-то патриотическое. Все эти институции должны быть быстро системно трансформированы. Для этого нужен идеологический центр.

– Но ещё прошло совсем немного времени. Президент фактически сформулировал что-то принципиально новое в сентябре, а мы с вами говорим в декабре.

– Элементы новой идеологии сейчас складываются в чёткую, ясную мозаику. Указ о традиционных ценностях их расшифровывает. Всё, мы имеем дело с основами идеологии. Остаётся сделать следующий шаг – придать ей какой-то институциональный статус. А дальше комиссары этой идеологии приедут и побеспокоят и коррупционера, потому что он не соответствует нашему русскому представлению о справедливости, и человека нетрадиционной ориентации, если он будет выступать слишком громко. Тихонечко-то ладно, мало ли грехов, мы все грешные люди.

Но надо бороться с тем, когда люди начинают кичиться, продвигать болезни, патологии и грех, отказывая им в греховном статусе. Когда они говорят: "Так и надо, я не стесняюсь и вы не должны" – это фактически совращение, этому поставлен запрет. Точно так же будет со всеми институтами. Посмотрим на судьбу и РАНХиГС, Высшей школы экономики, РГГУ, Института философии в наступающем году. До них дойдут руки. Но мы не можем перепрыгнуть этап формирования центра, который придаст идеям и идеологии нашего президента в новых исторических условиях системный институциональный характер.

– Александр Гельевич, сложно сменить элиту?

–  Да, чрезвычайно сложно. Чрезвычайно.

– Она может ответить? Огрызнуться?

– Сейчас, в нынешней ситуации – нет. Сложность смены элит разбивается о гораздо более жёсткую проблему в оставлении её неизменной. Если мы не включим потенциал народа, если мы не примем народную идеологию – а это требует смены элиты, – мы не победим. Если мы не победим, то мир закончится. У нас нет другой опции, кроме как победить. Есть другая опция у Украины, у Запада, у Китая. А у нас нет.

Либо мы побеждаем в этой войне, либо нас не существует. Не существует вместе с предателями, с неадекватной элитой, с ворами, с менеджерами, с торговцами холодильниками и машинами. Они все погибнут, и Запад погибнет, и больше вообще ничего не будет. Об этом сказал наш президент, это его слова.

О посадках чиновников

– А Запад между тем сейчас говорит: мы должны уничтожить последнюю империю, оставшуюся на планете. И я сейчас, может быть, зайду с неожиданной стороны, поскольку я не только аналитик, но и журналист. Министр внутренних дел господин Колокольцев заявил: "Трудовые мигранты представляют очень серьёзную опасность". Впервые говорится об очевидном на таком высоком уровне. Там были собраны на совещание, по-моему, 16 или 17 руководителей ведомств и министерств. И Колокольцев им сказал: "Слушайте, ребята, вы все ответственны за это. Не только я, российская полиция, но и вы. Те, кто приглашает, а потом не контролирует".

А на следующий день один из заместителей начальника Главного управления по миграционной политике МВД России говорит: "Мы создадим льготные условия для трудовых мигрантов". Меньше, чем через сутки после резонансного заявления его шефа! Я не могу не замечать, даже без министра внутренних дел, что ситуация в России крайне неблагоприятна для русских. У меня вообще порой складывается впечатление, что мы уже находимся в меньшинстве. Что скажете, Александр Гельевич?

– Знаете, я бы хотел привести такой пример. У меня была знакомая – мэр города Коврова Ирина Табацкова, русская патриотка. Став мэром, она, в первую очередь, пришла на рынок и увидела, что там нет ни одного русского человека. Ковров – глубинка, это уже далеко не Москва. Но и там царило полное засилье разного рода трудовых и нетрудовых мигрантов. И она стала думать, как решить этот вопрос. Потом, когда мы приезжали, она привела нас на рынок – а там стоят русские люди! Фантастика, словно я в сказку "Морозко" попал. Стоят, сметану продают.

"И как, Ирина, ты смогла это сделать? Неужели были столкновения русских патриотов с местными кавказцами?" Ничего подобного. "Я, говорит, закрыла одного чиновника из своей мэрии. И всё. Одного русского чиновника. И больше нет национальных проблем". И получилась сказка "Морозко" на рынке: продают сметану, русские пельмени. Просто пар идёт.

– Прекрасный пример! Посадила одного – и всё поменялось. А поскольку мы встречаемся накануне такого большого приятного события, как Рождество Христово, у нас всё равно будет ожидание рождественского чуда. И неважно, сколько тебе лет – 10, 40, 50, 60… Все, на самом деле, даже если публично не признаются, ждут этого чуда. На чём будет основана уверенность Александра Дугина в 2023 году?

– Это уверенность в моём народе, в моей истории. Уверенность в том, что Бог ничего не делает просто так. Что нет в мире ничего, никакого дня, никакого страшного события, никакой утраты, никакого страдания, у которого бы не было смысла. Смысл может быть от нас скрыт, и поэтому нам так трудно. Но он есть. Когда мы говорим: "В начале было слово", мы не понимаем, что в начале был логос. Логос – это ум, это осмысленность Божьего мира, которая пронизывает всё.

А зло состоит в том, что пытается скрыть логос, сказать, что это само получилось, что это бессмысленно, это просто так, это материальные ценности. Но есть провидение, есть промысл Божий. И он в 2023 году, безусловно, приближается к своей полноте. Сейчас мы вступили в такие потрясения, что, думаю, недолго осталось ждать, когда мы прочтём наконец полностью всю книгу нашей человеческой истории.

Она удивительна. И мы станем в ней тем самым знаком, тем самым символом, той самой буквой, от которой всё и будет зависеть. Можно долго читать книгу, но только развязка объяснит нам, что произошло на самом деле. Это, как говорила моя дочь, эсхатологический оптимизм. Когда ты понимаешь, что дело идёт к концу, но не опускаешь рук, а смотришь глаза в глаза этому колоссальному преображению мира.