Została Pani Profesor usunięta z pracy na Uniwersytecie Jagiellońskim. Proszę przybliżyć przyczyny i okoliczności tej decyzji.– Muszę sprostować. Nie zostałam usunięta z pracy, ale Rada Wydziału Studiów Międzynarodowych i Politycznych nie wyraziła zgody na przedłużenie mojej pracy w Uniwersytecie Jagiellońskim na kolejny rok akademickim Mianowicie profesorowie, którzy osiągnęli wiek emerytalny, występują o takie przedłużenie na jeden rok w ramach 1/2 etatu na podstawie Uchwały nr 25/2002 Senatu Uniwersytetu Jagiellońskiego. To przedłużenie ma charakter honorowy i zarazem symboliczny dla środowiska uniwersyteckiego Jest bowiem wyrazem uznania dla odchodzącego z uczelni profesora. Nie zdarzyło się, aby komuś odmówiono tego przywileju. Najpierw wniosek o zatrudnienie mnie na 1/2 etatu w nowym roku akademickim został odrzucony przez Radę Instytutu Rosji i Europy Wschodniej UJ ze względów pozamerytorycznych. Wielu osobom nie podoba się bowiem ta wizja Rosji, którą przedstawiam w swoich pracach na jej temat. Jest to wizja Rosji, której kształt kulturowy i cywilizacyjny określiło i na nowo określa chrześcijaństwo. Tak postrzegali i postrzegają Rosję wybitni polscy jej badacze – od Mariana Zdziechowskiego, a następnie Wacława Lednickiego – po Ryszarda Łużnego, Andrzeja Walickiego, Lucjana Suchanka, Hannę Kowalską-Stus, Annę Woźniak. Nie wymienię wszystkich, bo jest spora ich lista. Istotne znaczenie w tej sprawie ma jednak nie Rada Instytutu, przedstawiająca swoją na mój temat opinię, lecz Rada Wydziału. Brak jej zgody na owo symboliczne zatrudnienie jest dla mnie forma wyrzucenia z mojej macierzystej uczelni, na której ukończyłam dwa fakultety (filologię polską i rosyjską) oraz studia doktoranckie, przepracowałam 41 lat, pełniłam po 1989 roku funkcje: prodziekana ds. studenckich na Wydziale Filologicznym, przez dwie kadencje dyrektora Instytutu Rosji i Europy Wschodniej, od 2006 roku Kierownika Katedry Rosyjskiej Kultury Nowożytnej. Byłam ponadto członkiem Tajnej Komisji Zakładowej Solidarności UJ od 13 grudnia 1981 roku do końca 1988 roku, tj. do ponownej rejestracji tego związku. Należałam ponadto do ścisłego grona sześciu profesorów belwederskich – kulturoznawców, którzy wraz z profesorami politologii tworzyli w 2000 roku Wydział Studiów Międzynarodowych i Politycznych UJ jako dwubiegunowy, obejmujący dwa ważne dla tych studiów obszary: polityki i kultury. Byłam także sygnatariuszem wniosku o uprawnienia do doktoryzowania na tym wydziale w zakresie kulturoznawstwa.

by Adm on 11/03/2014 in Judaizm i islam, NWO

Wprowadzenie wojsk lub poddanie Noworosji

Autor: ROŻIN BORIS  / РОЖИНБорис

Jak już podawano w popularnym materiale o “chytrym planie Putina”, historia rosyjskiej polityki wobec Ukrainy jeżeli czymś się i charakteryzuje, to przede wszystkim określeniami: niekonsekwentność i sytuacyjność. Próby zaprzeczania tego dochodziły do śmieszności, w rodzaju usprawiedliwień przyczyn klęski Federacji Rosyjskiej w 2004 roku tym, że jakoby przed „rewolucją  pomarańczową” w stosunku do Ukrainy nie była prowadzona żadna systemowa polityka zagraniczna.  W tym pragnieniu obronienia ławicy przywódców, głupoty jest nawet więcej niż ignorancji, ponieważ nie rozumiejąc przyczyn poprzednich niepowodzeń, bardzo trudno jest liczyć na sukcesy w przyszłości, tak że podobni propagandyści “linii generalnej” oddają raczej niedźwiedzią przysługę w duchu propagandystów okresu późno breżniewowskiego – więcej wahań wraz z linią partii, nawet jeśli  rozumienia linii partii nie ma jako takiej.

„Wszystko ma swoje granice, w przypadku Ukrainy nasi zachodni partnerzy przekroczyli je, zachowywali się niewłaściwie, nieodpowiedzialnie i nieprofesjonalnie” – powiedział Putin, przemawiając przez Zgromadzeniem Federalnym.

Zgodnie ze słowami prezydenta zachodni partnerzy bardzo dobrze rozumieją, że na Ukrainie i Krymie mieszka miliony Rosjan.

Postanowiłem umieścić dla powszechnego obejrzenia jeden mój tekst z prywatnej korespondencji (z poprawkami). Proszę o rozpowszechnienie

Dalej milczeć, w nadziei, że na “wielkiej Ziemi” ktoś się „opamięta”, już nie można.

Ponieważ przywykłem prognozować na kilka kroków do przodu, znajduję się w „prostracji” ((w stanie krańcowego wyczerpania, upadku sił – od tłum.). Obecne „rozgromienie” gospodarki i ludności przewidziałem półtora miesiąca temu i wezwałem do wprowadzenia sił pokojowych, aby temu zapobiec. Nikt nie zwrócił uwagi. Teraz jest już za późno – żołnierze sił pokojowych bez walki tutaj wejść nie będą mogli.

Teraz nawołuję do OKAZANIA NA WIELKĄ SKALĘ PILNEJ POMOCY WOJSKOWEJ. Ona nie nadchodzi. Po tygodniu czy dwóch (lub nawet wcześniej) może nastąpić wojenne rozgromienie znaczącej części uzbrojonych oddziałów DRL i ŁRL. Ponieważ stosunek w broni ciężkiej jest po prostu niemożliwy do poprawienia…

Putin poprosił o anulowanie pozwolenia na wprowadzenie wojsk na Ukrainę

Prezydent Rosji Władimir Putin zwrócił się do Rady Federacji z prośbą o uchylenie uchwały w sprawie użycia armii rosyjskiej na terytorium Ukrainy. Informuje o tym z powołaniem się na sekretarza prasowego głowy państwa Dmitrija Pieskowa Agencja “Interfax”.
W swoim liście do przewodniczącego wyższej izby parlamentu Walentiny Matwijenko, prezydent zaznaczył, że podjął taką decyzję “w celach normalizacji położenia i uregulowania sytuacji we wschodnich regionach Ukrainy, a także w związku z rozpoczęciem trójstronnych rozmów w tej sprawie.”
Zastępca szefa Komitetu Rady Federacji do Spraw Zagranicznych Andriej Klimow wyjaśnił agencji, że na posiedzeniu w dniu 25 czerwca senatorowie poprą wniosek prezydenta.
Prawo do wykorzystania z wojsk rosyjskich na Ukrainie udzieliła Putinowi Rada Federacji 1 marca. Decyzja zapadła na tle rosnących protestów na Ukrainie, które doprowadziły do odsunięcia od władzy prezydenta Wiktora Janukowycza, przeprowadzenia przedterminowych wyborów prezydenckich i reformy konstytucyjnej.