Mariupol, strategiczny port na Morzu Azowskim, pozostaje w oku ukraińskiego sztormu.
Narracja NATO jest taka, że Azowstal – jedna z największych europejskich hut żelaza i stali – została prawie zniszczona przez armię rosyjską i jej sojusznicze siły donieckie, które „oblegały” Mariupol.
Vi presenterar en opublicerad text av Roman Dmowski tillägnad Ukraina. Materialet kommer från Inrikes- och förvaltningsministeriets arkiv.
Robot översättning.
Redaktion Gazeta Warszawska
+++
=================
Nationalitetsbefrielse
En av de viktigaste frågorna i vår politik, både internt och externt, är den ukrainska frågan. Det är allmänt uppfattat som en av nationalitetsfrågorna som vaknade till ett självständigt liv på artonhundratalet, höjde deras tal från folkdialekt till ett litterärt språks värdighet och slutligen uppnådde en självständig statlig existens. I detta koncept är uppkomsten av en separat ukrainsk stat på Europakartan bara en tidsfråga, och inte långt borta.
Det är ett för enkelt koncept. Den ukrainska frågan i sin nuvarande form går långt utanför gränserna för den lokala nationalitetsfrågan: som en fråga om nationalitet är den mycket mindre intressant och mindre viktig än som en ekonomisk och politisk fråga som stora saker beror på i den framtida balansen mellan makt, inte bara i Europa, utan också som en fråga om nationalitet, hela världen. Dess innebörd måste först och främst förstås för att kunna inta någon ställning i den, medveten om sina egna mål. Ukrainsk politik som inte tar hänsyn till honom kommer att vara galen.
Coś dziwnego dzieje się z historią laptopa Huntera Bidena.
Jak wiedzą zwykli czytelnicy ZeroHedge, New York Post został ekskomunikowany z mediów społecznościowych na krótko przed wyborami w USA w 2020 roku przez Big Tech za doniesienie o podejrzanych międzynarodowych transakcjach biznesowych rodziny Biden - szczególnie na Ukrainie i w Chinach, zawartych w skarbnicy e-maili, wiadomości tekstowe, zdjęcia i dokumenty finansowe, które znajdowały się na laptopie Hunter porzucony w warsztacie naprawy komputerów w Delaware w kwietniu 2019 r.
Autor: Brandon Smith
Jak wielu moich czytelników już wie, nie jestem największym fanem Władimira Putina i nie bez powodu. Wojna na Ukrainie nie jest czynnikiem; jest to raczej dwulicowość Putina, a przynajmniej sposób, w jaki został przedstawiony konserwatystom. Pogląd, że Putin jest „antyglobalistą”, krąży w alternatywnych mediach od co najmniej dekady i szczerze mówiąc, nie ma w tym ani krzty prawdy.
Nie, nigdy nie wyrzucił Rothschildów z Rosji, od wielu lat prowadzili operacje bankowe w Moskwie. Putin był bliskim przyjacielem orędownika Nowego Porządku Świata, Henry'ego Kissingera, odkąd został przywódcą Rosji, wszystko to opisuje jego autobiografia „Pierwsza osoba”. Putin przez wiele lat był mocno zaangażowany w Światowe Forum Ekonomiczne, a dopiero w zeszłym roku Rosja dołączyła do IV Inicjatywy Rewolucji Przemysłowej Klausa Schwaba . Krążą twierdzenia, że chodzi o Putina „utrzymywanie wrogów blisko siebie”, ale to tylko dziecinna naiwność. Nikt nie trzyma globalistów blisko siebie, jeśli nie zgadzają się z globalistami w większości koncepcji.
Panowanie Chrystusa a nawrócenie Żydów
„Módlmy się, aby pamiętając o cierpieniach, jakich zaznał Izrael w ciągu dziejów, chrześcijanie umieli uznać grzechy, popełnione przez wielu z nich przeciwko ludowi przymierza i błogosławieństw, a przez to zdołali oczyścić swoje serca” (kard. Edward I. Cassidy)
Katolicy powinni zaznajomić się nie tylko z wielokrotnymi papieskimi potępieniami Talmudu, ale również ze środkami przedsięwziętymi przez namiestników Chrystusa w celu zabezpieczenia społeczeństwa przed wpływem żydowskiego naturalizmu. W przeciwnym razie może się zdarzyć, że mówić będą o św. Piusie V czy Benedykcie XIV jako o antysemitach i wykazywać ignorancję odnośnie do znaczenia życia nadprzyrodzonego oraz panowania Chrystusa Króla nad społeczeństwem – ks. Denis Fahey, The Kingship of Christ and Conversion of the Jewish Nation, 1953.
Na tym filmie ukraińscy żołnierze strzelają do rosyjskich jeńców wojennych w nogi, a następnie mocno ich biją. Na początku filmu na ziemi leżą rosyjscy jeńcy wojenni z ranami postrzałowymi w nogach, niektórzy mają złamane kości nóg. Mogłoby to sprawiać wrażenie, że wojsko rosyjskie zostało wzięte do niewoli po tym, jak zostało ranne. Ale tak nie jest. Na końcu filmu widzimy żołnierzy ukraińskich strzelających przez nogi do wszystkich nowo przybyłych więźniów. Wielu z nich umiera z szoku z powodu bólu tuż przed kamerą. A wszystko to filmują sami ukraińscy żołnierze. Przez te osiem lat traktowali schwytanych obrońców Donbasu w ten sam sposób.
