Wobliczu trwającego konfliktu i dążenia Ukrainy do członkostwa w UE i NATO rząd w Kijowie spotkał się z krytyką organizacji międzynarodowych za ograniczanie praw mniejszości etnicznych, w tym tych, które za wolność narodu złożyły najwyższą ofiarę.

Ponieważ w połowie grudnia ubiegłego roku Rosja zrzucała dziesiątki rakiet na Ukrainę, ukraiński parlament przyjął nową ustawę o mniejszościach narodowych , aby spełnić kryteria akcesyjne do UE dotyczące ochrony mniejszości narodowych. To nowe prawo działa jednak dokładnie odwrotnie: Kijów odbiera mniejszościom etnicznym prawa, z których wcześniej korzystały.​​​

Mniejszościom etnicznym, na przykład Polakom, nowe prawodawstwo nie gwarantuje swobodnego posługiwania się symbolami etniczno-narodowymi, mimo że walczą na frontach, a Polska udziela Ukrainie jak największego wsparcia. poświęcali mniej czasu na emisję polskojęzycznych treści medialnych i z trudem mogą używać języka ojczystego w szkołach lub poza domem, mimo że od odzyskania przez Ukrainę niepodległości mogli to robić.

Teraz Komisja Wenecka – konstytucyjny organ doradczy wiodącej europejskiej organizacji praw człowieka – formalnie sprawdza, czy prawo odpowiada międzynarodowym standardom praw człowieka.

To nie pierwszy raz, kiedy Kijów traktuje swoją mniejszość narodową pod kontrolą. Po aneksji Krymu przez Rosję w 2014 roku Ukraina radykalnie zmieniła politykę wobec mniejszości. W 2017 r. ukraiński parlament uchwalił ustawę o oświacie , która poważnie ograniczyła istniejące prawa mniejszości etnicznych do nauki w języku ojczystym. Dwa lata później nowa ustawa o języku państwowym dosłownie zakazała używania historycznych języków mniejszości we wszystkich sferach życia publicznego. Były to odruchowe reakcje nękanego narodu na rosyjską agresję. To rodzaj etnofobicznego neonacjonalizmu, który nawiązuje do najciemniejszych dekad Europy.

Dywizja FBI w Richmond chciałaby chronić mieszkańców Wirginii przed groźbą „białej supremacji”, która, jak wierzy, znalazła dom wśród katolików preferujących Mszę łacińską. produkt z 23 stycznia 2023 r., dotyczący brutalnych ekstremistów motywowanych rasowo lub etnicznie (RMVE) i ich zainteresowań „radykalno-tradycjonalistycznymi katolikami” lub RTC. Dokument ocenia z „wysoką pewnością”, że FBI może złagodzić zagrożenie ze strony radykalnych-tradycjonalistycznych katolików poprzez rekrutację źródeł w Kościele katolickim.

„DIALOG” WATYKANU Z PRAWOSŁAWNYMI W ŚWIETLE „PIERIESTROJKI”. Olga Czietwierikowa

Fragment z przygotowanej do druku książki, poświęconej stosunkom Watykanu i Rosji w czasie pierestrojki Gorbaczowa i Jelcyna.

          Watykan był jednym z czołowych uczestników procesów restrukturyzacji w Europie Wschodniej, który bronił swoich interesów strategicznych za pomocą najnowszych metod geopolityki religijnej. Dążąc do zjednoczenia Europy, otwarcie poparł ekspansję Unii Europejskiej na Wschód. Dlatego równolegle z przywróceniem wiodącej roli Watykanu w krajach katolickich byłego bloku sowieckiego w jego programie była również zawarta jego obecność w tych krajach, które zostały utracone w wyniku „Wielkiej Schizmy”, to znaczy, mowa szła o Związku Radzieckim, któremu Jan Paweł II udzielał szczególnej uwagi.

         Już na początku swego pontyfikatu Jan Paweł II w celu zbliżenia z Prawosławiem przedstawił ideę „ chrześcijańskiej Europy od Atlantyku do Gór Uralu ”. W tym przypadku główną rolę w „dialogu między-chrześcijańskim”, tak jak poprzednio, przewidywano dla Patriarchatu Konstantynopola i jego głowy Patriarchy Dimitriosa I, występującego w charakterze pośrednika między Watykanem a Rosyjską Cerkwią Prawosławną.