Pius XI - Encyklika "Quas Primas"
Do wszystkich Czcigodnych Braci Patriarchów,
Prymasów, Arcybiskupów, Biskupów i innych Ordynariuszów,
którzy pozostają w pokoju i jedności ze Stolicą Apostolską.
Do wszystkich Czcigodnych Braci Patriarchów,
Prymasów, Arcybiskupów, Biskupów i innych Ordynariuszów,
którzy pozostają w pokoju i jedności ze Stolicą Apostolską.
MODLITWA DO BOGA OJCA
Podyktowana przez Jezusa polskiej prorokini S.B. siostrze Leonii Nastał
Ponieważ Bóg jest duchem i widzieć Go nie możemy, przeto musimy szukać innego sposobu, aby poznać dokładnie kto jest bogiem żydów, pomimo że jest duchem niewidzialnym.
Z pośród wielu przymiotów Bożych jeden jest szczególniejszy, po którym Go poznać możemy, pomimo że jest niewidzialny.
Oto Bóg jest Ojcem i Nauczycielem.
Kara śmierci a odpuszczenie grzechów
W poprzednim numerze „Zawsze Wierni” (nr 26) ukazał się mój artykuł pt.
Teologiczne podstawy kary śmierci, w którym m.in. znalazło się następujące stwierdzenie: „Dodajmy na koniec, iż św. Tomasz uznawał, że kara śmierci wykonana na grzeszniku automatycznie oczyszcza duszę z najcięższych nawet grzechów”. Po tej publikacji pojawiły się głosy poddające w wątpliwość ww. tezę, szczególnie w kontekście użycia zwrotu „automatycznie”. W związku z powyższym, poczułem się w obowiązku dopisania paru słów komentarza.
W nocy z 23/24 stycznia 2013 r. zmarł Prymas Glemp. Był on następcą Prymasa Wyszyńskiego
i przejął władzę prymasowską właśnie z protekcji swego poprzednika Prymasa Tysiąclecia – Stefana kardynała Wyszyńskiego.
Prymas Glemp był ostatnim Prymasem Kościoła w Polsce, bo jako ostatni miał on pełnię atrybutów władzy Prymasa w Kościele,
faktycznie reprezentując władzę papieską w Polsce wobec innych biskupów,
którzy nie byli mu równorzędni w godności władzy pasterskiej.
Pius X Encyklika "Pascendi dominici gregis" O zasadach modernistów
Do Patriarchów, Prymasów, Arcybiskupów, Biskupów i Ordynariuszy, w jedności i łączności ze Stolicą Apostolską pozostających
Czcigodni Bracia
Pozdrowienie i błogosławieństwo apostolskie
Wstęp
Cel wrogów Chrystusa Pana: zrujnować królestwo Jezusa Chrystusa
Urząd pasania owczarni Pańskiej, zlecony Nam przez Boga, mieści w sobie przede wszystkim ten obowiązek, wskazany przez samego Chrystusa, abyśmy jak najczujniej strzegli przekazanego Kościołowi depozytu wiary, odrzucając „niezbożne nowości słów” oraz zarzuty rzekomej nauki (1 Tym 4, 20).
Ta zaś przezorność najwyższego pasterza była po wszystkie zgoła czasy niezbędną Kościołowi Katolickiemu, gdyż za sprawą nieprzyjaciela rodzaju ludzkiego nigdy nie brakowało mężów „mówiących przewrotności”(Dz Ap 20, 30), „próżnomównych i zwodzicielców”(Tyt 1, 10), „błądzących i w błąd wprowadzających”(2 Tym 3, 1). A wyznać musimy, że szczególniej w ostatnich czasach wzrosła liczba takich nieprzyjaciół krzyża Chrystusowego, którzy za pomocą nowych a podstępnych środków usiłują paraliżować ożywcze działanie Kościoła, a nawet, gdyby się udało, doszczętnie wywrócić samo nawet królestwo Chrystusowe.