65 lat temu rozpoczął się proces Adama Doboszyńskiego

18 czerwca 1949 r. przed sądem wojskowym w Warszawie stanął Adam Doboszyński, publicysta, działacz ruchu narodowego. Prokurator Stanisław Zarakowski stwierdził, że „Proces Adama Doboszyńskiego stawia pod pręgierz wyznawców obcych ideologii, którzy wyrzekli się własnej ojczyzny, którzy od dawna przestali być Polakami, idąc na służbę obcych wywiadów (…) odsłania dzieje współczesnej Targowicy”.

Aby zrozumieć jakie grożą nam niebezpieczeństwa ze strony Żydów, musimy poznać sposób ich działania.

Zamieszkując jakiekolwiek tereny danego państwa, siali niezgodę i chęć przejęcia władzy. Ich siłą, która stanowi przewagę nad okupowanymi narodami jest dostęp do każdej ilości pieniędzy, dzięki hojnym rodzinom bankowym. Przez to w łatwy sposób wykupują nieruchomości i władzę w danym kraju. 

Czy to jest możliwe?

Dlaczego Kaczyński nie protestuje?

A najstraszniejsze jest to, że Polską rządzi banda kopulantów. Wszyscy ze wszystkimi!

A to, co opisuje Stonoga, to drobny ułamek wszystkich takich grup „rządowych”, które są u władzy, a których to układy seksualne są znane z innych źródeł. Ta cała grupa trzymająca władzę w Polsce to wspólnotowi kopulanci!

Nazwiska, nazwiska, nazwiska. Pole do popisu dla obcych służb.  

Dlatego tak łatwo kraść w Polsce i niszczyć społeczeństwo.

W roku 1974 minęło 200 lat od założenia „Gazety Warszawskiej”, naczelnego organu Stronnictwa Narodowego (względnie: Demokratyczno-Narodowego), w latach międzywojennnych, a także bezpośrednio przed pierwszą wojną. Choć jako datę narodzin ruchu, który dał początek temu stronnictwu, przyjmuje się zwykle rok 1886, pismo to, założone na 112 lat przed tą datą, wyrażało zawsze poglądy w ogólnym zapnie te same, co później to stronnictwo. Było mianowicie od samego początku pismem narodowym (nacjonalistycznym),o tendencji katolickiej, świadomie i bojowo antymasońskim, a w nieco późniejszym okresie (w połowie stulecia, na wiele lat przed urodzeniem Dmowskiego), otwarcie przeciwstawiającym się wpływowi żydowskiemu w Polsce. Było zarazem pismem wielce zasłużonym dla polskiej kultury, oraz pismem, które z uwagi na swą patriotyczną postawę wiele się nacierpiało od zaborców Polski.

W roku 1767 ojciec Florian Jaroszewicz z zakonu franciszkanów-reformatów wydał w Krakowie książkę pod wielce znamiennym tytułem Matka Świętych Polska. Było to niemal dokładnie 800 lat po Chrzcie Mieszka I. Książka o. Jaroszewicza zawierała życiorysy prawie 400 osób świętych lub uznawanych za święte (przynajmniej jednej na każdy dzień roku), które w tych ośmiu wiekach pojawiły się na polskiej ziemi.

Komentarz: Fragment najnowszej książki Henryka Pająka pt: Stulecie łotrów. Jest to 66 i ostatnia książka autora, która liczy ponad trzysta stron obok których nie można przejść obojętnie.  Książka do nabycia w Wydawnictwie Retro pod nr tel. 81 50 30 616. Zachęcamy do jej czytania i rozpowszechniania. Przypisy w oryginale.

Słynny agent rosyjski A. Golicyn napisał pamiętne słowa: Polska nie ma polityków. Są tylko agenci.

My uważamy tak – powtórzmy:

Potrzebujemy męża stanu, a nie męża swojego kota…

List do Prymasa Józefa Glempa

WYDARZENIA HISZPAŃSKIE

Późną jesienią bieżącego, 1975 roku Hiszpania stała się tematem, który wypełnił szpalty prasy światowej. Wypada się do tego, co o Hi­szpanii pisano, tu ustosunkować.

Pierwszym wydarzeniem, ' które zapełniło 'szpalty gazet w całym świecie, zarówno na „li­beralnym” zachodzie, jak na komunistycznym wschodzie, było rozstrzelanie pięciu terrorystów hiszpańskich. Fakt owej egzekucji wywołał w całym świecie istną furię oburzenia.

Nowojorski „Nowy Dziennik”, będący jed­nym z czołowych wydawnictw, reprezentują­cych dziś kierunek polityczny piłsudczykowski, w artykuliku w rubryce listów do redakcji w dniu 7 sierpnia 1981 roku polemizuje z poglą­dem moim, oraz mecenasa Korbońskiezo, że organizacja podziemna w Polsce w czasie ubie­głej wojny, nosząca najpierw nazwę ZWZ, a po­tem AK, była w istocie narzędziem politycz­nym obozu sanacyjnego i była kierowana przez przedwojenny wywiad wojskowy („dwójkę”). „Jędrzej Giertych nazywa (. . .) Armię Krajową wojskiem sanacyjnym i twierdzi, że gdyby nie Narodowa Organizacja Wojskowa, Armia Kra­jowa byłaby niczym”’.

Poniżej publikujemy fragment z książki Jędrzeja Giertycha pt. „Kulisy Powstania Listopadowego” – Londyn 1965 wyd. Kurytyba. Tytuł fragmentu pochodzi z Gazety Warszawskiej.

Jak wiemy autor należał do Stronnictwa Narodowego. SN było nie tylko krytyczne w stosunku do do powstań, ale i wręcz zwalczało ducha „zrywów powstańczych” - jako powstań skazanych na przegraną. To tak dalece, że odżegnywano się nawet od treści słów Mazurka Dąbrowskiego – „to nie jest nasz hymn”.

Okazja do tej publikacji jest podwójna:

- Kolejna rocznica Powstania

- Wypowiedzi Prezydenta Andrzeja Dudy na temat tego wielkiego nieszczęścia, jakim było Powstanie Listopadowe.

Napiszmy parę zdań nt. drugiego punktu tj.- wypowiedzi Prezydenta w sprawie Powstania.

Jędrzej Giertych, „Gazeta Warszawska”, Numer jubileuszowy, Londyn, 31 grudnia 1974, str. 5.

(…)

„WOJNA ŻYDOWSKA” KENIGA I LESZNOWSKIEGO 

„Gdy w r. 1856 nastąpiła liberalizacja cenzury, Lesznowski (Antoni) wkroczył odważniej w tematykę dotychczas zakazaną, w szczególności żydowską, jednak o wyraźnie antysemickim nastawieniu” („Lesznowski Antoni junior”, P.S.B., op. cit.). „Publicystyka ta doprowadziła w początku 1859 r. do wybuchu tzw. wojny żydowskiej, sprowokowanej artykułem J. Keniga o występie sióstr Neruda w Warszawie, ostro atakującego nieobecność na nim finansjery żydowskiej” (Ibid.).