Na marginesie nowego wystąpienia krakowskiego “Tygodnika Powszechnego”
Jędrzej Giertych
Londyn
Uważam za swój obowiązek uczynić niniejsze wydawnictwo od samego początku jeszcze jednym (skromnym i działającym w miarę sił na swoim maleńkim polu) organem walki o uratowanie życia zbiorowego katolickiego przed atakującymi je siłami rozkładowymi.
https://sites.google.com/site/krzysztofcierpisz/wallenbergal
By : Attila Lajos
The questions that arose from the current state of research and the theory initially propounded have been posed to identify and apply the concepts of Hero and Victims to Rahul Wallenberg and the Jews of Budapest. The first set of questions concerned the “hero”: How and why was Wallenberg given his mission in Budapest? What role did he himself play in this selection process? To what degree did the power structures that existed in Budapest work for or against him? To what degree did he act in concert with or against the wishes of the social, political and military power structures in Budapest after his arrival there on July 9, 1944? To what extent and in which ways did he act under adverse conditions when these structures turned against him? Did he follow certain uncompromising moral demands which he made on himself? Did he never give up? Did he ever find himself in situations which required heroic interventions of the nature of those mentioned above? Can the way in which he acted be reconciled with the model of the hero initially propounded, or is the figure of the hero a reconstruction after the event that can not be directly deduced from his actions?
+++
Poniżej publikujemy nieco już stare dokumenty dotyczące pontyfikatu Jana Pawła II. Dokumenty te to kopie dokumentów watykańskich dotyczących dramatycznych zmian przy ołtarzu – Kanon 230. Czas wybrany na ich ukazanie w całości i przypomnienie wydaje się właściwy, bo to potworne chamstwo i agresja wymierzone w najświętsze skarby kultu katolickiego, których jesteśmy coraz częściej świadkami, nie wydarzają się przypadkowo czy samoistnie, a są pochodnymi zarówno soboru antychrysta, jak i jego reform, a co te kopie dokumentów chyba muszą nam uzmysławiać.
+++
Praca doktorska pisarza Attila Lajos wydana w Szwecji w formie książkowej pt. „Hjälten och offren” (Bohater i ofiara) – jakieś dziesięć lat temu – całkowicie obala mit R. Wallenberg`a, jako ofiarnego wybawcę wielu tysięcy żydów na Węgrzech.
Żyd Raoul Wallenberg – najbardziej znany żydowski szmalcownik na świecie!
Najbardziej jaskrawy przykład radykalnego zerwania modernistów z Tradycją (lub chrześcijaństwem w ogóle). Dalszy komentarz zbyteczny…
Cytaty z książki: Luiza Arabella Wawrzyńska-Furman, Judaizm a ekumenizm w świetle nauczania Jana Pawła II, Toruń 2009.
W jednym ze swych przemówień Jan Paweł II powiedział, że „kto spotyka Chrystusa, ten spotyka judaizm” (Przemówienie do przedstawicieli wspólnoty żydowskiej, I podróż apostolska do RFN, Moguncja 17.11.1980). Zdanie to niewątpliwie wypływało z soborowego nauczania zawartego w deklaracji Nostra aetate; jednocześnie wyrażało stosunek papieża do Żydów i judaizmu i wpłynęło na kształtowanie katolickiej teologii judaizmu.
W rozmowach w Castel Gandolfo brali udział najwybitniejsi intelektualiści drugiej połowy XX wieku: Gadamer, Ricoeur, Levinas, Kołakowski, Miłosz. W jednym miejscu i czasie spotykali się myśliciele o różnych poglądach, rzadko katolicy, często krytyczni wobec Kościoła.
Jan Paweł II nazywał je „ucztami duchowymi”, przysłuchiwał się intelektualnym kłótniom i tylko raz uległ namowom i zabrał oficjalnie głos. Zawsze za to udzielał się prywatnie – w czasie rozmów przy posiłkach. „Wszyscy, których do niego zaprosiłem, wyjeżdżali pod ogromnym wrażeniem, bez względu na to, czy różnili się od niego poglądami, czy nie” – wspominał po latach spiritus movens tych spotkań Krzysztof Michalski. Wyjątkiem był George Soros, który po śniadaniu z papieżem oświadczył: „I'm not impressed”.
Byli zdrajcy wśród Polaków i byli bohaterowie. Były też jednak przypadki, że Żydzi złapani przez Niemców denuncjowali Polaków, którzy ich ukrywali – stwierdził w rozmowie z "Dziennikiem Gazetą Prawną" szef polskiej dyplomacji Jacek Czaputowicz.
Książęta żydowscy poznali Chrystusa, a jeśli czegoś o Nim nie wiedzieli, była to nieświadomość umyślna, więc nie zwalniająca od winy. Grzech ich był przeto grzechem najcięższym, zarówno ze względu na rodzaj grzesznego czynu, jak i ze względu na złą wolę. Lud żydowski zgrzeszył bardzo ciężko z uwagi na obiektywny charakter czynu, wszakże winę jego pomniejsza nieświadomość… Nieświadomość umyślna nie zwalnia od winy, lecz raczej ją powiększa. Dowodzi bowiem tego, iż człowiek tak bardzo lgnie do grzechu, że chce trwać w nieświadomości, aby z grzechem nie zrywać. Żydzi przeto zgrzeszyli nie tylko jako sprawcy ukrzyżowania Chrystusa-Człowieka, lecz poniekąd także jako sprawcy ukrzyżowania Boga.
Św. Tomasz z Akwinu, Suma teologiczna III, 45 a. 5 ad 3; 46 a. 6 corpus
Polska pomoc żydom w czasie okupacji hitlerowskiej to nasza hańba narodowa.
"Żadna narodowość nie chroni i nie będzie w Polsce chronić zbrodniarzy ani donosicieli. Do zbrodniarzy i współpracowników totalitarnej Rzeszy Niemieckiej Instytut Pamięci Narodowej konsekwentnie przykłada i przykładać będzie tę samą miarę, co do zbrodniarzy i współpracowników totalitarnego Związku Sowieckiego i powojennego państwa komunistycznego" - podkreśla Instytut Pamięci Narodowej w specjalnym komunikacie. "Każda dyskusja o ofiarach okupacji niemieckiej, odbywająca się z pominięciem Rzeszy Niemieckiej – jako państwa, które było organizatorem Holokaustu i zbrodni także na milionach Żydów i Polaków, które narzuciło zbrodnicze przepisy prawa, podejmowało decyzje o masowym ludobójstwie, posyłało zbrojne oddziały przeciw niewinnej ludności cywilnej i chroniło każdą grupę posłusznych wykonawców niemieckich zarządzeń – oddala nas od zrozumienia realiów wojny i okupacji na ziemiach polskich" - czytamy w dokumencie zatytułowanym "Zbrodniczy wymiar okupacji niemieckiej na ziemiach polskich 1939–1945".
