Autor: Peter A. McCullough, lekarz medycyny, magister zdrowia publicznego
Przypomniałem ekipie nadawczej na żywo ze Studia 6B w programie Real America's Voice , że Robert F. Kennedy Jr. podkreślił na konferencji prasowej 22 września 2025 roku, że 40-70% rodziców dzieci autystycznych uważa, że schorzenie to jest związane z rutynowymi szczepieniami dzieci. Opierając się na raporcie Fundacji McCullougha pt. „Uwarunkowania autyzmu” , rodzice mieli rację.
Fundacja McCullough wysłuchała matek, podczas gdy rząd je zignorował. Nasz raport jest najbardziej kompleksową, wiarygodną i rozstrzygającą publikacją naukową, która wskazuje na związek stale rozszerzającego się kalendarza szczepień dzieci z epidemią autyzmu.
|
McCullough Foundation Report: Determinants of Autism Spectrum Disorder Creators
DescriptionAbstract Introduction: Autism spectrum disorder (ASD) is now estimated to affect more than 1 in 31 children in the United States, with prevalence rising sharply over the past two decades and posing an increasing burden to families and public health systems. Most of the literature on ASD characterizes it as a complex neurodevelopmental condition shaped by multiple determinants, including genetic liability, immune dysregulation, perinatal stressors, and environmental toxicants. Since 1996, the possible role of childhood vaccination has also been discussed and debated. This review synthesizes the full range of evidence to clarify both vaccine-related and non-vaccine contributors to ASD risk. Methods: We comprehensively examined epidemiologic, clinical, and mechanistic studies evaluating potential ASD risk factors, assessing outcomes, exposure quantification, strength and independence of associations, temporal relationships, internal and external validity, overall cohesiveness, and biological plausibility. Results: We found potential determinants of new onset ASD before the age of 9 years old to include: older parents (>35 years mother, >40 years father), premature delivery before 37 weeks of gestation, common genetic variants, siblings with autism, maternal immune activation, in utero drug exposure, environmental toxicants, gut-brain axis alterations and combination routine childhood vaccination. These diverse genetic, environmental, and iatrogenic factors appear to intersect through shared pathways of immune dysregulation, mitochondrial dysfunction, and neuroinflammation, culminating in neurodevelopmental injury and regression in susceptible children. Of 136 studies examining childhood vaccines or their excipients, 29 found neutral risks or no association, while 107 inferred a possible link between immunization or vaccine components and ASD or other neurodevelopmental disorders (NDDs), based on findings spanning epidemiologic, clinical, mechanistic, neuropathologic, and case-report evidence of developmental regression. 12 studies comparing routinely immunized versus completely unvaccinated children or young adults consistently demonstrated superior overall health outcomes among the unvaccinated, including significantly lower risks of chronic medical problems and neuropsychiatric disorders such as ASD. The neutral association papers were undermined by absence of a genuinely unvaccinated control group—with partial or unverified immunization even among those classified as unvaccinated—alongside registry misclassification, ecological confounding, and averaged estimates that obscure effects within vulnerable subgroups. Only a few case–control studies verified vaccination through medical records or parent-held cards, and none performed independent clinical assessments of the children for ASD. In contrast, the positive association studies found both population signals (ecologic, cohort, case–control, dose–response, and temporal clustering) and mechanistic findings converging on biologic plausibility: antigen, preservative, and adjuvant (ethyl mercury and aluminum) induced mitochondrial and neuroimmune dysfunction, central nervous system injury, and resultant incipient phenotypic expression of ASD. Clustered vaccine dosing and earlier timing of exposure during critical neurodevelopmental windows appeared to increase the risk of ASD. These findings parallel strong, consistent increases in cumulative vaccine exposure during early childhood and the reported prevalence of autism across successive birth cohorts. To date, no study has evaluated the safety of the entire cumulative pediatric vaccine schedule for neurodevelopmental outcomes through age 9 or 18 years. Nearly all existing research has focused on a narrow subset of individual vaccines or components—primarily MMR, thimerosal-containing, or aluminum-adjuvanted products—meaning that only a small fraction of total childhood vaccine exposure has ever been assessed for associations with ASD or other NDDs. Conclusion: The totality of evidence supports a multifactorial model of ASD in which genetic predisposition, neuroimmune biology, environmental toxicants, perinatal stressors, and iatrogenic exposures converge to produce the phenotype of a post-encephalitic state. Combination and early-timed routine childhood vaccination constitutes the most significant modifiable risk factor for ASD, supported by convergent mechanistic, clinical, and epidemiologic findings, and characterized by intensified use, the clustering of multiple doses during critical neurodevelopmental windows, and the lack of research on the cumulative safety of the full pediatric schedule. As ASD prevalence continues to rise at an unprecedented pace, clarifying the risks associated with cumulative vaccine dosing and timing remains an urgent public health priority. Files |
|
Abstrakt Wprowadzenie: Szacuje się, że zaburzenia ze spektrum autyzmu (ASD) dotykają obecnie ponad 1 na 31 dzieci w Stanach Zjednoczonych, a ich częstość występowania gwałtownie wzrosła w ciągu ostatnich dwóch dekad i stanowi coraz większe obciążenie dla rodzin i systemów opieki zdrowotnej. Większość literatury poświęconej ASD charakteryzuje je jako złożone zaburzenie neurorozwojowe, kształtowane przez wiele czynników, w tym predyspozycje genetyczne, dysregulację układu odpornościowego, stresory okołoporodowe i toksyny środowiskowe. Od 1996 roku dyskutowana i dyskutowana jest również możliwa rola szczepień dzieci. Niniejszy przegląd syntetyzuje pełen zakres dowodów, aby wyjaśnić, zarówno związane ze szczepieniami, jak i niezwiązane ze szczepieniami czynniki przyczyniające się do ryzyka ASD. Metody: Dokonaliśmy kompleksowej analizy badań epidemiologicznych, klinicznych i mechanistycznych oceniających potencjalne czynniki ryzyka ASD, analizujących wyniki, ilościowe określenie narażenia, siłę i niezależność powiązań, związki czasowe, trafność wewnętrzną i zewnętrzną, ogólną spójność oraz wiarygodność biologiczną. Wyniki: Stwierdziliśmy, że potencjalne czynniki determinujące nowo pojawiające się ASD przed 9. rokiem życia obejmują: starszych rodziców (matka >35 lat, ojciec >40 lat), przedwczesny poród przed 37. tygodniem ciąży, powszechne warianty genetyczne, rodzeństwo z autyzmem, aktywację układu odpornościowego matki, narażenie na leki w okresie płodowym, toksyny środowiskowe, zaburzenia osi jelitowo-mózgowej oraz skojarzone rutynowe szczepienia dzieci. Te zróżnicowane czynniki genetyczne, środowiskowe i jatrogenne wydają się przecinać poprzez wspólne szlaki dysregulacji układu odpornościowego, dysfunkcji mitochondriów i neurozapalenia, co prowadzi do uszkodzeń i regresji neurologicznej u podatnych dzieci. Spośród 136 badań analizujących szczepionki dziecięce lub ich substancje pomocnicze, 29 wykazało neutralne ryzyko lub brak związku, podczas gdy 107 wnioskowało o możliwym związku między szczepieniami lub składnikami szczepionki a ASD lub innymi zaburzeniami neurorozwojowymi (NDD), opierając się na wynikach badań epidemiologicznych, klinicznych, mechanistycznych, neuropatologicznych i opisach przypadków dotyczących regresji rozwojowej. 12 badań porównujących dzieci lub młodych dorosłych szczepionych rutynowo z całkowicie niezaszczepionymi konsekwentnie wykazało lepsze ogólne wyniki zdrowotne wśród osób niezaszczepionych, w tym znacznie niższe ryzyko przewlekłych problemów zdrowotnych i zaburzeń neuropsychiatrycznych, takich jak ASD. Prace dotyczące neutralnego związku zostały podważone przez brak rzeczywiście niezaszczepionej grupy kontrolnej – z częściowym lub niezweryfikowanym szczepieniem nawet wśród osób sklasyfikowanych jako niezaszczepione – a także błędną klasyfikację rejestrów, zakłócenia ekologiczne i uśrednione szacunki, które zaciemniają efekty w podatnych podgrupach. Tylko kilka badań typu „przypadek–kontrola” weryfikowało szczepienia na podstawie dokumentacji medycznej lub kart rodziców, a żadne z nich nie przeprowadziło niezależnej oceny klinicznej dzieci pod kątem ASD. Z kolei badania korelacji dodatniej wykazały, że zarówno sygnały populacyjne (ekologiczne, kohortowe, przypadek–kontrola, dawka–odpowiedź i klastrowanie czasowe), jak i wyniki mechanistyczne zbiegają się z prawdopodobieństwem biologicznym: dysfunkcja mitochondriów i neuroimmunologii indukowana antygenem, konserwantem i adiuwantem (etylortęć i glin) oraz uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, a w konsekwencji wczesna ekspresja fenotypowa ASD. Klastrowe dawkowanie szczepionek i wcześniejszy czas ekspozycji w krytycznych oknach neurorozwojowych wydawały się zwiększać ryzyko ASD. Odkrycia te są zgodne z silnym, stałym wzrostem skumulowanej ekspozycji na szczepionki we wczesnym dzieciństwie oraz zgłaszaną częstością występowania autyzmu w kolejnych kohortach urodzeniowych. Do tej pory żadne badanie nie oceniło bezpieczeństwa całego skumulowanego schematu szczepień pediatrycznych pod kątem wyników neurorozwojowych do 9. lub 18. roku życia. Prawie wszystkie dotychczasowe badania koncentrowały się na wąskiej grupie pojedynczych szczepionek lub składników — przede wszystkim szczepionek MMR, zawierających tiomersal lub adiuwanty aluminiowe — co oznacza, że tylko niewielki ułamek całkowitej ekspozycji dzieci na szczepionki został kiedykolwiek oceniony pod kątem związku z ASD lub innymi niepełnosprawnościami intelektualnymi. Wnioski : Całokształt dowodów naukowych przemawia za wieloczynnikowym modelem ASD, w którym predyspozycje genetyczne, biologia neuroimmunologiczna, toksyny środowiskowe, stresory okołoporodowe i ekspozycja jatrogenna zbiegają się, tworząc fenotyp stanu po encefalopatii. Skojarzone i wczesne rutynowe szczepienia dzieci stanowią najistotniejszy modyfikowalny czynnik ryzyka ASD, co potwierdzają zbieżne wyniki badań mechanistycznych, klinicznych i epidemiologicznych, a także charakteryzuje się intensywnym stosowaniem, grupowaniem wielu dawek w krytycznych oknach neurorozwojowych oraz brakiem badań nad skumulowanym bezpieczeństwem pełnego schematu szczepień pediatrycznych. Ponieważ rozpowszechnienie ASD stale rośnie w bezprecedensowym tempie, wyjaśnienie ryzyka związanego z kumulacją dawek i czasem szczepień pozostaje pilnym priorytetem zdrowia publicznego. |
Zapraszamy do lektury tego krótkiego podsumowania i prosimy o udostępnianie raportu Fundacji McCullough , ponieważ przechodzi on właśnie przez długi i żmudny proces recenzji.
Zarejestruj się w FOCAL POINTS jako płatny członek (5 USD miesięcznie) lub członek założycielski, abyśmy mogli nadal przekazywać Ci prawdę.
Peter A. McCullough, lekarz medycyny, magister zdrowia publicznego
Dyrektor naukowy, The Wellness Company
www.twc.health/courage
Nicolas Hulscher, MPH, John S. Leake, MA, Simon Troupe, MPH, Claire Rogers, MSPAS, PA-C, Kirstin Cosgrove, BM, CCRA, M. Nathaniel Mead, MSc, PhD, Breanne Craven, PA-C, Mila Radetich, Andrew Wakefield, MBBS i Peter A. McCullough, MD, MPH. (2025). Raport Fundacji McCullough: Uwarunkowania zaburzeń ze spektrum autyzmu. Zenodo. https://doi.org/10.5281/zenodo.17451259
https://www.thefocalpoints.com/p/parents-were-right-autism-triggered
