Judaizm: dostosowanie historii do faktów

Po pierwsze, judaizm opiera się na rasistowskim rodowodzie: jeśli urodziłeś się z żydowskiej matki (najlepiej ortodoksyjnej matki i ojca), to jesteś Żydem, niezależnie od tego, czy wierzysz w Boga, czy nie. Bycie żydowskim ateistą nie jest sprzecznością, podczas gdy wewnętrznie sprzeczne jest bycie „chrześcijańskim ateistą”.

Następnie, nawet dzisiaj Żydzi wierzą w Lex Talionis, mściwą sprawiedliwość „oko za oko”; to jest ich moralny probierz (zob. Wj 21:23-25); jednakże dla nowotestamentowych chrześcijan kamieniem probierczym moralnym jest „nadstawianie drugiego policzka” (Ew. Mateusza 5:39) i praktykowanie przebaczenia, jeśli chodzi o sprawiedliwość międzyludzką.

Co więcej, głównym tekstem współczesnego judaizmu rabinicznego jest Talmud (nie Tora), który poucza Żydów, że są Narodem Wybranym, dosłowną „Rasą Panów” i że wszystkie inne rasy są podludźmi i zostały umieszczone na ziemi, by służyć ich. Goje, uwłaczające określenie nie-Żydów, mogą zostać zabici bez wahania, poczucia winy lub miłosierdzia. Wierzą też w „lebensraum” [niem. „przestrzeń życiowa”] i że mają zamanifestowane przeznaczenie nad ziemią Palestyny.

Wreszcie, współczesnych Żydów uczy się, aby wierzyli, że Jezus był godnym pogardy heretykiem i gotuje się w ekskrementach w nieodwracalnym czyśćcu za odwrócenie się od judaizmu (patrz Talmud, Gitten 57a) – ale spróbuj powiedzieć to naiwnemu i łatwowiernemu chrześcijaninowi, tak- nazywany „bratem” judaizmu!

Należy również dodać, że Talmud zachęca Żydów do okłamywania gojów na temat tego, co naprawdę głosi Talmud (Szaaloth-Utszabot, The Book of Jore Dia 17), bo gdyby goje wiedzieli, czego tradycyjny i współczesny judaizm uczy potajemnie o gojach, nie-Żydach- chcą otwarcie zabijać Żydów (Libbre David 37)!!!

Co więcej, tradycyjnie Żydzi często nie wierzą w życie pozagrobowe; dlatego skupiają się na sukcesie i osiągnięciach w tym życiu. Najważniejsze jest to, że wyrażenie „judeochrześcijański” jest w swej istocie sprzecznością samą w sobie, więc idąc dalej, chrześcijanie powinni mówić tylko o „chrześcijańskiej” tradycji moralnej i religijnej, a nie o dziwnie zestawionym „judeochrześcijańskim” tradycja. (Nawiasem mówiąc, podczas gdy wszystkie chrześcijańskie święta świętują powszechne braterstwo ludzkości, żydowskie nie. Święta żydowskie są świętami etnocentrycznymi, najczęściej upamiętniającymi to, jak Żydzi byli ofiarami większościowego społeczeństwa gojów. Ich „religia” to ideologia prześladowania, nienawiści i oczekiwana ostateczna masowa zemsta!)

Następnie, jeśli chodzi o słynnych żydowskich rzeźników na przestrzeni dziejów, obejmowałoby to, w Torze, usankcjonowane religijnie ludobójstwo Amorytów (Powtórzonego Prawa 2:34) i Madianitów (Lb 31:17), zgodnie z poleceniem Mojżesza, jak również obchody Mojżesza zabójstwo pierworodnych synów starożytnych Egipcjan, obchodzone obecnie podczas Paschy.

Dla zwięzłości, aby przejść do XX wieku, Ławrientij Beria (najbardziej wpływowy i najdłużej pełniący służbę szef policji Stalina i przywódca NKWD), Lazar Kaganowicz (nadzorca Hołodomoru), Leon Trocki i Feliks Dzierżyński (nadzorcy Czerwony Terror). Do morderczych żydowskich suprematystów premierów Izraela należą Menachem Begin, Ariel Sharon i Benjamin Netanjahu, by wymienić tylko kilku.

Potem byli pierwsi w Izraelu żydowscy neokonserwatywni doradcy ds. bezpieczeństwa narodowego (Richard Pearle, Paul Wolfowitz i Eliot Abrams) prezydenta George'a Busha II; później neokonserwatyści przyznali publicznie, że manipulowali niedojrzałym i łatwo podatnym na manipulacje Bushem i że agitowali za wojną przeciwko antyizraelskim państwom w Afganistanie i Iraku, wykorzystując Stany Zjednoczone jako swoje – izraelskie – wojsko zastępcze; doprowadziło to do niewinnej śmierci milionów pogan.

Jest też sekretarz stanu Madeline Albright, która publicznie aprobowała śmierć setek tysięcy irackich niemowląt i dzieci, zakazując wysyłania artykułów medycznych dla noworodków do tego kraju, kiedy były one objęte embargiem i sankcjami sponsorowanymi przez Amerykę.

Również obecny totalitarny prezydent Ukrainy Władimir Zełenski, odpowiedzialny za złamanie porozumień mińskich, które zapoczątkowały konflikt rosyjsko-ukraiński i które doprowadziły do ​​niepotrzebnej śmierci dziesiątek tysięcy żołnierzy po obu stronach. Nawiasem mówiąc, chociaż wszyscy wiedzą, że Hitler rzekomo nadzorował śmierć 6 milionów Żydów, powodzenia w znalezieniu jakichkolwiek informacji na temat odpowiedzialności sowieckich Żydów Genricha Jagody lub Lazara Kaganowicza za śmierć co najmniej 10 milionów Gojów każdy; Ciekawe dlaczego tak jest?! Dlaczego, och, dlaczego tak jest?

Po trzecie, tajemnica żydowskiego sukcesu: poprzez oligarchiczny kolektywizm (patrz Orwell, 1984) Żydzi przejęli kontrolę nad zachodnimi mediami i zachodnimi finansami i poprzez te instytucje kontrolują krajobraz polityczny w Stanach Zjednoczonych. „Oligarchiczny kolektywizm” jest praktykowany przez jawne i potajemne wzajemne promowanie innych lojalnych członków (żydowskiego) plemienia, dopóki instytucja, na którą jest skierowany, nie znajdzie się w pełni pod ich kontrolą.

Ci dobrze pozycjonowani żydowscy oligarchowie dyktują następnie amerykańską politykę wewnętrzną i zagraniczną „naszym” [sic] quislingowym politykom (zawsze chętnym do spłacania znacznych składek na kampanię reelekcyjną i pozytywnego przekazu w mediach głosami uległymi, quislingowymi, quid pro quo) i w rezultacie znienawidzili nas na całym świecie, zwłaszcza za wspieranie groteskowego znęcania się Izraela i rzezi w dużej mierze bezbronnych Palestyńczyków oraz za prowadzenie pro-syjonistycznych kampanii wojskowych w imieniu Izraela, takich jak Afganistan i Irak – znowu niepotrzebne wojny, które z pewnością nie były moralnie lub prawnie uzasadnione, ani w interesie Ameryki.

Po czwarte, nawet rzekomi żydowscy geniusze Karola Marksa, Zygmunta Freuda i Alberta Einsteina mają swoją mroczną przeszłość. Marks zupełnie źle zrozumiał rozwój komunizmu. Wierzył, że rewolucja komunistyczna nastąpi w najbardziej rozwiniętych krajach kapitalistycznych, takich jak Anglia czy Niemcy, i że po pomyślnym obaleniu rozwiniętych gospodarek kapitalistycznych i zastąpieniu ich przez zbiorową własność konflikt klasowy zakończy się i zwiastuje erę bezklasowej harmonii gospodarczej.

Faktem jest, że rewolucja komunistyczna miała miejsce w regionach nierozwiniętych gospodarczo, takich jak Rosja i Azja, i doprowadziła nie do harmonii gospodarczej, ale do totalitarnych represji politycznych i ekonomicznej tyranii. Jeśli chodzi o Freuda, jego teorie psychoanalityczne są niefalsyfikowalne, a zatem naukowo bezwartościowe.

Wreszcie, jeśli chodzi o Einsteina, rzekomo splagiatował swoją teorię szczególnej teorii względności od fizyków Hendrika Lorentza i Henri Poincarego, a także swoją ogólną teorię względności od matematyka Davida Hilberta, fakty sumiennie ukrywane przez żydowskie media pragnące uznać jednego ze swoich jako wyjątkowo unikalne, a jednocześnie tłumiące wiedzę wszystkich innych nieżydowskich twórców teorii względności!

Co więcej, Einstein spłodził syna, Eduarda, który został porzucony w szpitalu psychiatrycznym w Zurychu po tym, jak Albert wyjechał z Europy do Stanów Zjednoczonych w 1933 roku; Albert Einstein nigdy nie odwiedził swojego trwale hospitalizowanego niepełnosprawnego syna przez dwie dekady po wyjeździe Alberta do Stanów Zjednoczonych! Miły „rodzinny” [sic] ten Albert Einstein!

Niemniej jednak najważniejsze jest to, że samopromujące się żydowskie media przedstawiają tych trzech żydowskich „geniuszy” [sic] gojowskiej opinii publicznej, aby ta ostatnia wierzyła, że ​​Żydzi w rzeczywistości są wyjątkowo oryginalni intelektualnie i lepsi od nie-Żydów, co jest dowodem na przeciwnie, jak widzimy.

Po piąte, wielu prawdziwych geniuszy zachodniej cywilizacji było antyżydowskich (nie antysemickich); na przykład starożytni rzymscy intelektualiści gardzili Żydami za to, że nie jedli z rdzennymi obywatelami Rzymu (to nie było koszerne) i za to, że zawsze głosowali jednogłośnie w rzymskim Senacie. Inne znane osobistości antyżydowskie to Jezus, angielski król Edward, król Ferdynand i królowa Hiszpanii Izabela, Marcin Luter, Baruch Spinoza, Szekspir, Richard Wagner, Adolf Hitler, prezydent Harry Truman, prezydent John F Kennedy, Ezra Pound, James Joyce'a, George'a Orwella, TS Eliota, Henry'ego Forda, Charlesa Lindbergha i tak dalej.

W rzeczywistości prezydent Harry Truman, który uznał państwo żydowskie Izrael w dniu jego powstania, napisał w swoim prywatnym, niepublikowanym dzienniku osobistym (data wpisu 21 lipca 1947):

„Żydzi nie mają wyczucia proporcji ani żadnego osądu spraw światowych. Uważam, że Żydzi są bardzo samolubni. Nie obchodzi ich, ilu Estończyków, Łotyszy, Finów, Polaków, Jugosłowian czy Greków zostanie zamordowanych lub źle potraktowanych jako [powojenni] przesiedleńcy, dopóki Żydzi będą traktowani w specjalny sposób. Jednak kiedy mają władzę – fizyczną, finansową lub polityczną – ani Hitler, ani Stalin nie mają na nich nic za okrucieństwo lub złe traktowanie słabszych”.

Podsumowując, według prezydenta Trumana, Żydzi nie są lepsi od Hitlera czy Stalina, a ten wpis powstał dwa lata po zakończeniu II wojny światowej, kiedy wiedza o nazistowskich obozach koncentracyjnych była dobrze znana i szeroko rozpowszechniona!!!

Mam nadzieję, że mój krótki esej wyprowadzi z błędu każdego, kto uważał, że Żydzi byli szczególnie oryginalni i utalentowani w porównaniu z nie-Żydami. Jak mówi stare powiedzenie: „Ten, kto płaci dudziarzowi (tj. kontroluje media), nadaje melodię (tj. trąbi o żydowskim sukcesie i marginalizuje lub ignoruje przełomy gojów)!”