Dobre sobie — jeśli chodzi o wypowiedzi papieży w tej sprawie.
O ile rzeczywiście wypowiedzi papieży miałby brzmieć tak, jak to podają autorzy wpisu, to są to orzeczenia ocierające się o herezję lub otwarcie heretyckie. Jako takie nie nakładają na nas wiernych obowiązku posłuszeństwa.
Żaden papież nie ma prawa do pozytywnej oceny żadnego wyznania ani pozytywnej oceny religijnego postępowania członków tamtych wyznań. Tym bardziej jest otwartym przestępstwem przeciwko Pierwszemu Przykazaniu „dyscyplinowanie” katolików w wymaganiu ich pozytywnego stosunku do obcych wyznań.
Papież nie ma żadnego racjonalnego rozpoznania w ocenie innych wyznań, bo nie ma na nad nimi żadnej kontroli i nie może rozumieć ich duchowości, która zawsze jest mocno ukryta dla obserwatorów z zewnątrz.
Oczywisty fakt niemożliwości rozpoznania obcych wyznań przez papieży jest głęboko ukrytą i surowo zakazaną prawdą w synagodze posoborowej i stanowi kamień węgielny zbrodni Soboru przeciwko Pierwszemu Przykazaniu.
Red. Gazeta Warszawska
+
Oskarżenia o mord rytualny względem Żydów (hebr. עלילת דם, alilat dam, jid. aliles-dam, dosł. „oszczerstwo krwi”) – posądzenia, oparte na założeniu, że Żydzi używają ludzkiej krwi podczas swych obrzędów religijnych, głównie podczas świąt i z tego powodu, w celu jej pozyskania, co jakiś czas zabijają nieżydowskie dziecko.
Wzmiankę o tym odnaleźć można po raz pierwszy w pismach Demokritosa, żyjącego na przełomie V i IV w. p.n.e., który twierdził, że Żydzi raz na siedem lat składali ofiary z Greków w Świątyni Jerozolimskiej. Kolejne doniesienia o mordach rytualnych pojawiły się w XII wieku, rozprzestrzeniając się szybko po ówczesnej chrześcijańskiej Europie. Wierzono wówczas, że dla wyznawców judaizmu krew pochodząca od chrześcijańskich dzieci ma specjalne znaczenie i wysoką wartość. Z tego powodu niewyjaśnione zniknięcia dzieci tłumaczono często „mordem rytualnym popełnionym przez Żydów”. W niektórych przypadkach ofiarę uznawano za męczennika, wokół którego tworzył się kult religijny. Część z dzieci, które miały zostać zabite przez Żydów, zostały nawet kanonizowane i ogłoszone świętymi[potrzebny przypis]. Wielu papieży potępiało bezpośrednio lub pośrednio oskarżenia o popełnianie mordów rytualnych przez wyznawców judaizmu, choć ataki na Żydów często były popierane i organizowane przez niższy kler.