Samochód z aktywistami SIAN zepchnięty z drogi po spaleniu Koranu w Oslo

Tekst : Christian Skaug   2 lipca 2022, 16:24

Jeśli byłeś w pobliżu Żydów przez jakiś czas, prawdopodobnie odkryłeś ich tendencję do wyolbrzymiania wszystkiego, co czują namiętnie. Hiperbola wydaje się im łatwa. Niebo zawsze spada. Doom jest tuż za rogiem. I, oczywiście, zawsze jest do nich skierowany ze względu na ich etniczną tożsamość.

To potężne poczucie zagrożenia grupy i historycznej krzywdy jest związane z hiperbolicznym stylem myśli żydowskiej, który przewija się wielokrotnie przez żydowską retorykę. Szczególnie ważny jest komentarz Chernina, że ​​„każda negatywność, krytyka lub zarzut, nawet ze strony naszych, przybiera przesadny wymiar”. W żydowskim umyśle wszelka krytyka musi być stłumiona, ponieważ nie zrobienie tego groziłoby kolejnym Holokaustem: „Nie ma czegoś takiego jak nadmierna reakcja na incydent antysemicki, nie ma czegoś takiego jak wyolbrzymianie wszechobecnego niebezpieczeństwa. Każdy, kto szydził z idei, że w społeczeństwie amerykańskim pojawiły się niebezpieczne zwiastuny, nie odrobił „nauki z Holokaustu”. ”23 Norman Podhoretz, redaktor Commentary, czołowego czasopisma neokonserwatywnego wydawanego przez American Jewish Committee, podaje przykład:

The “emergency aid” package for Israel was approved at the G7 border in Germany i secret. The security package was signed yesterday Madrid, again, in secret. Publicly, the Gas Deal has been announced.

To ostatnia część 8 serii zatytułowanej „Propaganda i media”, której pierwsze 7 części zostało opublikowanych wcześniej i jest dostępne tutaj:[1]

Cała seria zostanie teraz połączona w eBook w formacie .pdf, dostępny na bluemoonofshanghai.com (w dziale książki).

Jest to przede wszystkim artykuł o kłamstwach, o ludziach, którzy je opowiadają, oraz o ich metodach ich opowiadania. Ten esej, jakkolwiek jest, jest tylko krótkim wprowadzeniem do tylko drobnego aspektu tego tematu.

Kanada i inne kraje zachodnie mają to, co nazywamy „prawem anty-nienawiści”, ustawodawstwo mające na celu zapobieganie rozpowszechnianiu oskarżeń o nienawiść i rasizm przeciwko innym narodom, zwłaszcza jeśli mogą one inspirować do negatywnych lub brutalnych działań. Niestety, te prawa, przepisy i redagowanie gazet wydają się być stosowane w sposób mniej niż sprawiedliwy, mając na celu jedynie uciszenie krytyki i sprzeciwu wobec Izraela i działalności Żydów, i nigdy nie miały mieć zastosowania do żadnego innego narodu ludzie.

Nie stawiam tego oskarżenia niedbale. Na przykład, mniej więcej w czasie uchwalania tych praw, opublikowano książkę zatytułowaną „The Hadżdż”, która zyskała uznanie. Niewiele już pamiętam z treści, ale jeden fragment pozostał mi w pamięci – opis Arabki, która choć była atrakcyjna, była tak podrzędnego i prymitywnego rodu, że jej niemowlę chętnie leżało w łóżeczku, jedząc własne odchody. Pamiętam, że myślałem wtedy, że gdyby ten fragment został napisany o żydzie, byłoby piekło do zapłacenia. Ale w końcu nikt nie zrobił zamieszania i nic się nie stało, przynajmniej nic, co zwróciło moją uwagę. I od tego momentu