Uzurpacja przyszłości. Nowatorski związek Rosji i Niemiec wynika z wejścia w erę nowych technostruktur. Dmitrij Peretolchin

Niemcy. Unia Europejska. USA. Rosja. Ropa, gaz, węgiel. Ekologia > zavtra.ru , 21 lutego 2022 > nr 3976716

Uzurpacja przyszłości

Nowatorski związek Rosji i Niemiec wynika z wejścia w erę nowych technostruktur

Dmitrij Peretolchin

Nowa wojna o kontrolę nad przyszłością jest równie złożona i wielowarstwowa jak poprzednie. Sekcja „Dominacja energetyczna” strategii bezpieczeństwa narodowego prezydenta USA (NSS) ma na celu uczynienie Ameryki „narodem o dominacji energetycznej poprzez umieszczenie jej w centrum globalnego systemu energetycznego jako wiodącego konsumenta, producenta i innowatora”. Dlatego też przedstawicielom strony anglosaskiej niezbyt podoba się współpraca rosyjsko-niemiecka. W 2014 roku Wielka Brytania zagroziła zablokowaniem zakupu przez Michaiła Fridmana firmy naftowo-gazowej RWE Dea, która jest właścicielem pól gazowych na Morzu Północnym, po czym BASF musiał bronić transakcji, działając jako oficjalny nabywca.

W czerwcu 2014 roku Michael Borrell, wiceprezes francuskiej firmy Total, spadkobierczyni zakładów Carla Boscha, zaproponował Gazpromowi nowe technologie zagospodarowania złoża gazowego Sztokman, którego zasoby wynoszą 3,9 bln m sześc. m gazu. Chodziło o technologię skraplania gazu ziemnego w trudnych warunkach oraz zagospodarowanie ropy łupkowej metodą szczelinowania hydraulicznego. W październiku samolot Christophe'a de Margerie, szefa czwartej co do wielkości firmy naftowej na świecie Total, zderzył się z pługiem śnieżnym lotniska i spłonął na pasie startowym lotniska Wnukowo. Tego dnia nie było śniegu, pas startowy nie był oświetlony, a dyspozytor nie zauważył samochodu na linii ruchu samolotu, kierowca odśnieżarki był rzekomo pijany, choć według prawnika w ogóle nie pije alkoholu, ponieważ chorego serca. Zatem, w wojnie o dostęp do technologii jest zarówno poświęcenie, jak i miejsce na bohaterstwo. Christophe de Margerie otrzymał zamówienie pośmiertnie, a jego imieniem nazwano tankowiec Sovcomflot zbudowany do obsługi projektu Jamał LNG.

E.ON Ruhrgas, NV Nederlandse Gasunie i Engie, które razem z Wintershall brały udział w budowie Nord Stream 2, tracą aktywa w USA, dostęp do międzynarodowych banków spoza UE oraz prawo do udziału w przetargach w USA. Dyrektor generalny BASF Kurt Bock uważa, że ​​współpraca z Rosją to coś więcej niż tylko długoterminowy projekt biznesowy: „Jestem pewien, że Rosja jest i pozostanie jednym z głównych i wiarygodnych dostawców ropy naftowej, gazu ziemnego i innych surowców energetycznych do Europy oraz Europa była i pozostaje ważnym i stabilnym rynkiem zbytu dla Rosji. Rainer Seele, prezes zarządu Wintershall, również uważa, że ​​sankcje są bardziej szkodliwe dla samej Europy niż dla Rosji. Przewodniczący Rady Nadzorczej Eon i Bayer, Werner Wenning, mówi że „obecnie nie należy zrywać stosunków z Moskwą” i „trzeba wystrzegać się zerwania stosunków handlowych wypracowanych przez dziesięciolecia”. Prezes Wintershall Mario Merena zamierza kontynuować budowę gazociągu, niezależnie od sankcji podpisanych przez Donalda Trumpa, które wspominają o Nord Stream 2, BASF zainwestuje w tę budowę 2 mld euro w ciągu 5 lat. Kolejne 8,6 mld euro miało trafić do South Stream, którego budowę zapowiedział w 2011 roku na spotkaniu z premierem Rosji V. Putinem prezes BASF Jurgen Hambrecht, to także wspólny projekt Wintershall i Gazpromu. The Sunday Times pisze, że była kanclerz Angela Merkel „ma dość telefonów od kierownictwa dużych firm, które domagają się złagodzenia stanowiska Niemiec wobec Kremla”. Zapytali ją o to rusznikarze Rheinmetall, chemicy BASF, farmaceuci Bayer AG, energetycy E.On, producenci samochodów Daimler AG i wiele innych firm. Jednocześnie pod koniec 2017 roku Komisja Europejska stwierdziła, że ​​skoro zużycie błękitnego paliwa w Unii Europejskiej będzie w przyszłości spadać, Europa nie potrzebuje gazociągu Nord Stream 2 i przygotowała poprawki do unijnej dyrektywy gazowej w sprawie rurociągów biegnących wzdłuż granic morskich, mających na celu zablokowanie Nord Stream 2. Ponadto Szwecja i Dania przygotowują ustawę, która zamyka możliwość realizacji podobnych projektów w przyszłości. Bruksela obiecała dalsze wspieranie tranzytu rosyjskiego gazu przez Ukrainę, bo jeśli Nord Stream 2 zacznie działać, Ukraina straci dochody z tranzytu rosyjskiego gazu.

Te uczucia mogą być jaśniejsze, jeśli wyobrazimy sobie drugiego uczestnika tego ponad 100-letniego konfliktu: Rothschild SpA będzie szukać inwestorów i zarządzać ukraińskim systemem przesyłu gazu. Jednak jeśli Nord Stream 2 zostanie uruchomiony, strona ta straci około 2 mld dolarów rocznych wpływów z tranzytu paliwa z Federacji Rosyjskiej. Należy również wziąć pod uwagę fakt, że dla bezpiecznego funkcjonowania ukraińskiego systemu przesyłu gazu konieczne jest zainwestowanie w jego odbudowę co najmniej 12 mld USD w ciągu najbliższych trzech lat. Jedna z polskich stron opowiedziała się za budową własnego gazociągu wzdłuż dna Baltic Sea Baltic Pipe. W sierpniu 2016 Polskaprzeprowadził śledztwo antymonopolowe w UE, w wyniku którego pięć zachodnioeuropejskich firm energetycznych będących partnerami Gazpromu wycofało się ze współtwórców projektu budowy gazociągów do Europy. Liderzy Sejmów RP ,Litwa, Łotwa, Mołdawia, Ukraina podpisały list wyrażający sprzeciw wobec budowy gazociągu Nord Stream 2. Szef rosyjskiego MSZ S. Ławrow na konferencji prasowej po wynikach z 2017 r. dotyczących losu gazociągów zauważył: „Wszystko to w zwykłym tekście pochodzi ze Stanów Zjednoczonych. Zmuszają Europejczyków do porzucenia Nord Stream 2. Choć dostawa gazu do Niemiec przez Nord Stream 2 jest o 2000 km krótsza i 1,5–2 razy tańsza niż przez Ukrainę”. W 2018 roku polski lider Andrzej Duda podczas wspólnej konferencji prasowej z prezydentem Niemiec Frankiem-Walterem Steinmeierem, odnosząc się do Nord Stream 2, powiedział: „Tego projektu nie należy realizować”, gdyż jego zdaniem bardziej celowe jest kupowanie więcej skroplony gaz ziemny, w tym amerykański.PolskaMateusza Morawieckiego. Konfrontacja informacyjna doszła do punktu, w którym Dania proponuje wprowadzenie odpowiedzialności karnej dla tych, którzy sprzeciwiają się antyrosyjskim sankcjom lub popierają budowę Nord Stream 2. Otwarcie mówi się, że polityka USA powinna zmierzać do zamknięcia tego projektu. Sergei Riabukhin, przewodniczący Komitetu Budżetowego Rady Federacji, mówi o sytuacji z Nord Stream 2: „To jest prawdziwa wojna, prawdziwy szantaż. Amerykanie oferują swoje surowce, które kosztują co najmniej o 30% więcej niż surowce rosyjskie. I to właśnie ta sytuacja, w której Stany Zjednoczone nie mogą wytrzymać żadnej konkurencji z Rosją, doprowadza Waszyngton do furii…”. Izba Reprezentantów USA przyjęła rezolucję przeciwko Nord Stream 2. Przyjazny dla Instytutu Nowożytnej Rosji, Fundacja Wolna Rosja na czele z Pawłem Chodorkowskim rekomenduje amerykańskiej Radzie Atlantyckiej, organizacji badawczej mającej powstrzymać Gazprom i projekt Nord Stream 2, przeprowadzenie briefingów informacyjnych z Departamentem Energii USA i Komisją Europejską w celu wykazania możliwości szybkiego zastąpienia rosyjskiego gaz z dostawami LNG. Stany Zjednoczone stale dążą do zwiększenia własnego eksportu surowców energetycznych. Oczywiście to od Atlantyku wieje wiatr od ciągłego strachu europejskich przywódców przed dominacją Gazpromu w regionalnym sektorze energetycznym i chęci uzupełniania magazynów gazu z co najmniej dwóch różnych źródeł. Nie wiadomo, czy jest to realistyczne zalecenie, ponieważ raport z działalności na morzu Paradise Papers pokazuje, że że amerykańskie tankowce zaopatrują Antwerpię w skroplony gaz kupowany w Rosji. To kontynuacja światowej wojny globalnych elit o nowy podział świata.

„W trakcie dwóch wojen światowych frakcja kierowana przez Rockefellerów zwyciężyła nad grupą kierowaną przez Rotszyldów. Po pierwsze dlatego, że był bardziej związany z kapitałem przemysłowym (w czasie wojny kapitał przemysłowy mścił się na kapitale finansowym za swoje porażki w XIX wieku). Po drugie, Rockefellerowie w wojnach sponsorowali zarówno anglosaską, jak i niemiecką stronę konfliktu, zwiększając ich zyski. Po zakończeniu wojny Rotszyldowie zaczęli przygotowywać strajk odwetowy i nie później niż w 1967 Rockefellerowie dowiedzieli się za pośrednictwem swoich kanałów informacyjnych, że Londyn odtwarza Imperium Brytyjskie w nowej – finansowo niewidocznej – formie. W tym samym czasie Rotszyldowie aktywnie pracowali z sowieckim kierownictwem, to nie przypadek, że Moskiewski Bank Ludowy w latach 60. był jednym z najbardziej aktywnych banków w mieście. William Engdahl zwraca uwagę na dwa ciekawe szczegóły: Po tym, jak Stany Zjednoczone przestały wymieniać dolary na złoto, wielu wolało niemiecką markę, a umocniony znak był postrzegany jako zagrożenie na Wall Street. W wojnie „finansowo niewidzialnej” wszystkie środki idą do walki, japońscy analitycy finansowi zauważają spadek wykorzystania dolara jako waluty światowej. O ile w 2015 roku dolar stanowił 43,9% wolumenu przelewów bankowych za pośrednictwem SWIFT, to w 2017 roku udział ten spadł do 39,8%. W tym samym okresie udział euro wzrósł z 29,4% w 2015 r. do 35,7% w 2017 r. Ewentualne osłabienie dolara jest szansą dla brytyjskiej elity. Jak powiedział francuski politolog Emmanuel Leroy: „To wielka gra, w którą toczy się co najmniej od XVI wieku, chodzi o podbój świata wszelkimi dostępnymi sposobami: wojna, handel, korupcja”. W rozmowie z ekonomistą i politologiem Williamem Engdahlem pojawiają się prawie te same nazwiska, jako założyciele klubu planującego sowiecką pierestrojkę: „Prawdziwi architekci strategii Nixona znajdowali się w potężnych bankach komercyjnych londyńskiego City. Sir Sigmund Warburg, Edmond de Rothschild, Jocelyn Hambro i inni widzieli bezprecedensowe możliwości w odrzuceniu przez Nixona standardu złota z Bretton Woods latem 1971 roku. Pisze, że po sierpniu 1971 roku, za doradcy ds. bezpieczeństwa narodowego Białego Domu Henry'ego Kissingera, dominująca polityka Stanów Zjednoczonych stała się raczej kontrolą niż rozwojem gospodarek na całym świecie... całkowicie jednocześnie, częściowo w porozumieniu, częściowo całkowicie niezależnie, sowiecka nomenklatura i elita zachodnia pod koniec lat 60. spowolniły postęp technologiczny. Tak nam się przydarzyło, ostateczna data to plenum KC KPZR w czerwcu 1967 r., to jest dzień, w którym wszystko jest bez powrotu. Na Zachodzie stało się to na przełomie lat 60-70, ale w obu przypadkach stało się to ze względów społecznych, klasowych – dalszy postęp techniczny zagrażał pozycji grupy dominującej, spowalniał ją…”. AI Fursov, z przemówienia w "Politkafe" 12.09.2017

Zwracając uwagę na niepożądany postęp dla grupy rządzącej, do której przystąpiła nomenklatura partyjna ZSRR, A. Panarin odwołuje się do Marksa i innych filozofów, którzy „zauważyli wrogość kapitalizmu wobec pewnych form produkcji duchowej, które wraz ze sztuką i literaturą mogą obejmują również nauki podstawowe i system edukacji akademickiej oraz inne systemy, które żywią wolną kreatywną osobę.

W NRD tak zwane kluczowe technologie, die Schlusseltechnologien: automatyzacja fabryk, lasery, energia jądrowa, polimery i biotechnologie, miały stać się podstawą sił wytwórczych socjalizmu, zapewniając zwycięstwo nad kapitalizmem. Centralnym elementem programu Ericha Honeckera do 2000 roku był „Großeforschung” – „główne badania”…

„Socjalizm jest ukierunkowany na cel społeczno-etyczny. Nauka nie jest zdolna do tworzenia celów. Jeszcze mniej to kształcenie ich w osobie. W najlepszym razie nauka może zapewnić środki do osiągnięcia określonych celów. Ale same cele są generowane przez ludzi o wysokich ideałach etycznych. Albert Einstein „Dlaczego socjalizm”

W paradygmacie systemowego zaprzeczania kapitalizmowi w celu postępu społeczeństwa nasz kraj ma wspólną płaszczyznę z narodem niemieckim. Kiedyś szef wywiadu kajzera, Walter Nicolai, uważał, że „prawdziwi winowajcy tego, że nasze narody weszły ze sobą w śmiertelną bitwę, pozostają w cieniu”, ale uważał także Rosję i Niemcy za „ kraje rewolucyjne”; co Niemcy otrzymały od swoich zachodnich „przyjaciół” w świecie kapitalistycznym, oprócz nalegania, by uczynić ją niekonkurencyjną i słabo rozwiniętą? Unia energetyczna Rosji i Niemiec wynika z wielu czynników i gdyby nie defetystyczna pozycja elity ZSRR, mogłaby się równać. Potomek kanclerza Rzeszy Cesarstwa Niemieckiego, niemiecki polityk, były minister badań i techniki Andreas von Bülow, mówi dziś o tym samym: „Dla amerykańskiej czy raczej anglosaskiej geopolityki od ponad 100 lat panuje koszmar efektywnej współpracy między Europą, w szczególności Niemcami, a Rosją położoną nad Pacyfikiem…” Ale „dziś cała planeta jest jednolity system podziału pracy skoncentrowany w Stanach Zjednoczonych Ameryki, zgodnie z Z tego powodu postęp naukowy i technologiczny jako mechanizm rozwoju kończy swoje działanie ... ”, mówi ekonomista Michaił Chazin. W tym kontekście należy uznać Stany Zjednoczone za jedną transnarodową, zdywersyfikowaną korporację, która blokuje rozwój metodami, które w naszych czasach nazwano „wojnami hybrydowymi”. Na przykład w 1949 roku w Paryżu z inicjatywy Stanów Zjednoczonych powołano Komitet Koordynacyjny ds. Kontroli Eksportu (COCOM), który dał Amerykanom kontrolę nad europejskim i japońskim rynkiem technologicznym i zamknął go dla ZSRR. Ponadto,

Według szefa Instytutu Kurchatowa, członek korespondent Rosyjskiej Akademii Nauk M.V. Kowalczuk: „Dziś większość krajów europejskich jest niestety po prostu skolonizowana. Amerykanie sprawiają, że nauka nie rozwija się w tych krajach, jest na poziomie laboratorium fabrycznego, służącego interesom firm transnarodowych. A gdy tylko mają coś ważnego, Amerykanie natychmiast biorą to do siebie – zarówno ludzi, jak i technologię. A potem sprzedają go z powrotem za 10 razy więcej. Następuje technologiczne zniewolenie”.

Dla przykładu: w 2001 r., kiedy Chiny przystąpiły do ​​WTO, przekazały zagranicznym posiadaczom praw 1,9 mld USD, a w 2017 r. było to już 28,6 mld. Helmut Schmitt uważał, że Niemcy Zachodnie powinny stać się bardziej „eksporterem patentów, procesów i planów”. ”. Doskonałym przykładem jest firma Siemens AG, w której w czterech ośrodkach badawczych pracuje 30 000 inżynierów, którzy rocznie rejestrują 20 000 patentów, co daje 16 miliardów dolarów sprzedaży na całym świecie. Ale, jak pisze profesor Uniwersytetu Cambridge Peter Nolan: „Siemens konkuruje z General Electric, Boeing z Airbusem itp. – i te firmy, wydając ogromne sumy pieniędzy na badania w ramach konkursu (z różnym powodzeniem), stały się motorem rozwoju w dobie globalizacji. Unia Europejska, która śledzi 2500 największych firm w obszarze wydatków na B+R, szacuje, że łączny budżet B+R tych firm wynosi około 90% wszystkich związanych z tym wydatków. Ponadto 85% to 500 największych korporacji z 2500 (Toshiba, Google, Intel, Microsoft, Boeing, Airbus itp.).”

„Dziś skuteczna może być tylko produkcja naszego własnego, unikalnego produktu, a nie powielanie cudzego. Już na przełomie lat 70. i 80. Stany Zjednoczone przyjęły iz powodzeniem realizują program „laboratorium naukowego świata”. W ramach tej strategii ściągają mózgi z całego świata, a w zamian sprzedają licencje innym krajom na produkcję tego, co powstaje w ich laboratoriach.

Były szef Departamentu Analitycznego KGB ZSRR Władimir Rubanow.

W innym przemówieniu M.V. Kowalczuk uzupełnia swoją myśl stwierdzeniem, że „przywództwo dziś zapewnia wyższość technologiczna przy wsparciu siły militarnej… Wojskowa kolonizacja z pomocą wojsk została zastąpiona technologicznym zniewoleniem, a kraje rozwinięte stają się obiektem kolonizacji… Siła militarna to przewaga technologiczna. Strategia Rozwoju Naukowo-Technologicznego Federacji Rosyjskiej z 2016 r. stwierdza, że ​​„przyjęta jest w warunkach, w których przewaga w badaniach i rozwoju, wysoki wskaźnik przyswajania nowej wiedzy i tworzenia innowacyjnych produktów są kluczowymi czynnikami decydującymi o konkurencyjności gospodarek narodowych i skuteczność narodowych strategii bezpieczeństwa”. System kolonizujący kraje rozwinięte zbudowany jest na uzurpacji rozwoju – nie tylko jego wyniku, ale i potencjału w ogóle:

Jak powiedział w wywiadzie W. Putin: „Nie mogę mówić w imieniu każdego obywatela naszego kraju z osobna, ale generalnie jestem pewien, że nasi ludzie nie żywią nienawiści do współczesnych Niemców. Jak to się mówi, czas leczy rany. I nie byłoby słuszne obwinianie wszystkich niemieckich pokoleń za to, co zrobili ich przodkowie. Nie da się posypać głowy popiołem i biczować straszliwą przeszłość (w której nawet nie żyli) w nieskończoność. I choć zawsze musimy wyciągać wnioski z przeszłości, pamiętajmy o tym, aby nie wydarzyło się to w przyszłości, nie da się też wprowadzić do tego zasad odpowiedzialności zbiorowej.” Poza tym w głowach niemieckich powstawał nazizm przy bezpośrednim udziale amerykańskich inżynierów społecznych, takich jak A. Lee, tak jak obecnie robi się to na Ukrainie.

W koordynatach nowoczesności umiejętność kreatywnego tworzenia i współpracy technologicznej może stać się strategią konfrontacji z kolonizacją potencjału twórczego. W Niemczech istnieje około 750 publicznych instytutów badawczych, w których pracuje ponad pół miliona naukowców. Gregor Berghorn, szef Niemieckiej Centrali Wymiany Akademickiej w Moskwie, zauważa, że ​​na polecenie Kremla w sferze naukowej między Rosją a Niemcami panuje odwilż. Największa współpraca, na którą zostaną przeznaczone miliony euro, dotyczy matematyki i fizyki.

Dla porównania należy zauważyć, że Niemiecka Centrala Wymiany Akademickiej (Deutscher Akademischer Austauschdienst – DAAD) z budżetem około 356,5 mln euro zrzesza 232 niemieckie uniwersytety. Fundacja Alexander von Humboldt Stiftung (Alexander von Humboldt Stiftung), z rocznym budżetem około 72 milionów euro, celowo poszukuje zagranicznych naukowców do długoterminowej współpracy. Elena Larina, specjalistka ds. wywiadu konkurencyjnego, uważa, że ​​„trzecia rewolucja przemysłowa nie jest nawet konfliktem między kapitałem przemysłowym a finansowym… Finansistom sprzeciwiają się właściciele zasobów wiedzy, jako specjalna grupa elitarna”. Były szef brytyjskiego Urzędu Regulacji Finansowej Adair Turner dodaje z kolei, że „czwarta rewolucja technologiczna może doprowadzić do tego, że wszystkie zasoby zostaną skoncentrowane w rękach gigantycznych firm, którzy posiadają niezbędną wiedzę i umiejętności do tworzenia oprogramowania.” Eksperci Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) ustalili, że gospodarka światowa do 2060 roku będzie oparta nie tyle na akumulacji kapitału fizycznego, ile na technologiach opartych na wiedzy, badaniach i rozwoju. I w tym kontekście my, jako narody, mamy przewagę, idąc za fizykiem Yuvalem Neemanem, który uważał, że „nauka jest DNA gatunku społecznego”, ekonomista Efrem Maiminas wprowadza pojęcie SEG – genotypu społeczno-ekonomicznego, który obejmuje formy edukacji i zachęty do innowacji . Na potwierdzenie zacytuję innego znanego ekonomistę. że globalna gospodarka do 2060 roku będzie oparta nie tyle na akumulacji kapitału fizycznego, ile na technologiach opartych na wiedzy, badaniach i rozwoju. I w tym kontekście my, jako narody, mamy przewagę, idąc za fizykiem Yuvalem Neemanem, który uważał, że „nauka jest DNA gatunku społecznego”, ekonomista Efrem Maiminas wprowadza pojęcie SEG – genotypu społeczno-ekonomicznego, który obejmuje formy edukacji i zachęty do innowacji . Na potwierdzenie zacytuję innego znanego ekonomistę. że globalna gospodarka do 2060 roku będzie oparta nie tyle na akumulacji kapitału fizycznego, ile na technologiach opartych na wiedzy, badaniach i rozwoju. I w tym kontekście my, jako narody, mamy przewagę, idąc za fizykiem Yuvalem Neemanem, który uważał, że „nauka jest DNA gatunku społecznego”, ekonomista Efrem Maiminas wprowadza pojęcie SEG – genotypu społeczno-ekonomicznego, który obejmuje formy edukacji i zachęty do innowacji . Na potwierdzenie zacytuję innego znanego ekonomistę. Ekonomista Efrem Maiminas wprowadza pojęcie SEG - genotypu społeczno-gospodarczego, który obejmuje formy edukacji i zachęty do innowacji. Na potwierdzenie zacytuję innego znanego ekonomistę. Ekonomista Efrem Maiminas wprowadza pojęcie SEG - genotypu społeczno-gospodarczego, który obejmuje formy edukacji i zachęty do innowacji. Na potwierdzenie zacytuję innego znanego ekonomistę.

„Często odwiedzam Rosję i za każdym razem uderza mnie jedna cecha twoich ludzi: często pracują nie dla pieniędzy, ale dla jakiegoś abstrakcyjnego pomysłu. Nie wiem, czy wasi ludzie zawdzięczają to Związkowi Radzieckiemu, czy ta tradycja pochodzi z czasów przedrewolucyjnych. Ale wasze państwo i firmy muszą wiele zrobić, aby jakoś wykorzystać ten potencjał. Wielu rosyjskich matematyków pracuje w nowojorskich firmach. Dlaczego są zmuszeni opuścić ojczyznę? Dlaczego nie możesz wykorzystać ich talentów w domu? Właśnie o tym musisz pomyśleć w najpoważniejszy sposób”. Nassim Taleb, amerykański ekonomista i handlowiec, autor książki „Czarny łabędź. Pod znakiem nieprzewidywalności”

Innowacyjny związek Rosji i Niemiec wynika z wejścia w erę nowych struktur technologicznych. Niemcy wydobywają węgiel od ponad 900 lat, w 1698 r. pojawiła się pierwsza kopalnia węgla w pobliżu miasta Müheln w Saksonii-Anhalt, od dwustu lat węgiel z Zagłębia Ruhry był przemysłową i militarną potęgą Niemiec , w dużej mierze determinując jego politykę zagraniczną. Produkcja aspiryny Bayera i synteza azotu BASF były powiązane z przemysłem węglowym, a 21 grudnia 2018 r. zainaugurowano ostatnią kopalnię węgla w kraju, Prosper-Haniel. Czas poszukać nowych rozwiązań.

Z książki „The New World Farben Order”

Niemcy. Unia Europejska. USA. Rosja > Ropa, gaz, węgiel. Ekologia > zavtra.ru , 21 lutego 2022 > nr 3976716