Dość delikatna recenzja tej antypolskiej szmiry nakręconej przez Smarzowskiego.  Niby o rzezi wołyńskiej, ale wyszło jak to zwykle w polin: Czysto dobrzy, niewinni, bohaterscy żydzi, dwuznaczni, zagubieni  —  dobrzy faktycznie —  ukraińcy (może nieco zwiedzeni przez jakieś tam niewłaściwe dochodzenie wyrównania krzywd zadanych im przez paliaków), jednoznaczne źli Polacy, a Polki to takie wsiowe kurwy.

Ciekawe, że w licznych organizacjach kresowych nikt chyba nie podjął tego etycznego problemu - obrazu Polaków pokazanych w tym żydowskim krzywym zwierciadle.

Red. Gazeta Warszawska

+

Irracjonalna jest satysfakcja polskich patriotów z filmu „Wołyń”, którzy dostrzegają tylko ukazane w nim zbrodnie Ukraińców, a zdają się nie dostrzegać antypolskiego przesłania tego filmu.

Jedną z cech naszych środowisk patriotycznych jest irracjonalny entuzjazm. Cieszymy się niepomiernie gdy jakiś element zjawiska jest zgodny z naszymi oczekiwaniami, nie zważając na to, że całe zjawisko ma antypolski charakter.

W czwartek, 11 lipca 2019 miała miejsce rozprawa apelacyjna dotycząca marcowego wyroku Sądu Rejonowego we Wrocławiu wobec Mariusza Dzierżawskiego, prezesa Fundacji Pro-Prawo do Życia. Sąd pierwszej instancji orzekł, że jeden z bilbordów ukazujących okropieństwa aborcji wywołał publiczne zgorszenie, łamiąc „obowiązujące powszechnie w Polsce normy etyczno-moralne”. Prezes Fundacji Pro odwołał się od wyroku.

Rodzice mogą stracić dziecko, bo ich syn zareagował na wychwalanie Stepana Bandery przez ukraińskiego kolegę? Choć brzmi to jak ponury żart, to niestety prawda. Na portalu wPolityce.pl opisujemy kulisy bulwersującej sprawy, która miała miejsce w jednej z toruńskich szkół. O  całej sprawie porozmawialiśmy z mec. Magdaleną Majkowską z Instytutu Ordo Iuris, która reprezentuje rodziców, których dziesięcioletni syn sprzeciwił się wychwalaniu Bandery.

TVP w I programie pokazała film „Wołyń”, z góry zaznaczam, że filmu nie oglądałem i nie mam zamiaru go recenzować.

Obejrzałem jedynie wstępne sceny i wyłączyłem telewizor.

Bowiem to, co zobaczyłem przeczy całemu mojemu życiowemu doświadczeniu, jako Wołyniaka z urodzenia i wychowania.

Na temat stosunków na Wołyniu pisałem wielokrotnie, a ostatnio wspomniałem o tym w artykule o Ukrainie.

W filmie mamy do czynienia z sowiecką, a w ślad za nią peerelowską interpretacją przedwojennych stosunków na Wołyniu.