Lake Bluff 2021.01.14
Reduktor prędkości cyklonów
W dziedzinie walki z cyklonami zrobiłem więcej niż wszystkie ośrodki naukowe na świecie.
Zgłoszenia Patentowe: w Polsce P.422922 i w USA USPTO 15/965,659.
Od tysięcy lat istoty żyjące na wybrzeżach mórz i oceanów były gnębione przez dochodzące do lądu cyklony. Zniszczeniom ulega dobytek, plony a ponadto utrata zdrowia lub życia ludzkiego. Najbardziej niszczącym cyklonem była Katrina w 2005 roku. Energia tego cyklonu dochodziła do wartości stu szesnastu teradżuli (116x1012J). Teradżul jest równy energii wynoszącej tysiąc miliardów dżuli co w prostym zapisie matematycznym wynosi dziesięć do potęgi dwunastej.
W publikatorach z tamtego czasu podawano, że ilość energii kinetycznej cyklonu Katrina jest porównywalna do energii generowanej podczas wybuchów bomb atomowych w Hiroszimie i Nagasaki oraz że jest to tak duża ilość energii, której człowiek nie potrafi powstrzymać. Wtedy przyszła mi do głowy idea jak można pokonać cyklon o energii Katriny. Uległem wiedzy z publikatorów i zająłem się swoją pracą.
Celem tego wynalazku jest przedstawienie sposobu i urządzenie do redukcji prędkości cyklonów co najmniej do drugiej klasy w skali prędkości SSHWS.
Cyklon widziany z zewnątrz wygląda jak obracająca się chmura. Z tego wyglądu należy sądzić, że poza powietrzem w przestrzeni cyklonu znajdują się kropelki wody. Niszcząca siła cyklonów jest wynikiem uderzeń cząsteczek gazów cyklonu w obiekty na powierzchni Ziemi. Prędkość cząsteczek gazów cyklonu posiada dwie składowe. Jedną jest prędkość ruchu posuwistego i oznacza ona prędkość przemieszczania się osi cyklonu względem powierzchni Ziemi. Drugą składowa jest prędkość obrotowa cząsteczek gazu względem osi obrotu cyklonu. Wektorowa suma tych prędkości wyznacza wartość prędkości cząsteczek powietrza w każdym punkcie przestrzeni zajmowanej przez cyklon.
Istotę sposobu spowalniania cząsteczek gazów cyklonu stanowi wykorzystanie zderzeń szybko poruszających cząsteczek gazów cyklonu ze stacjonarnymi lub wolno poruszającymi się substancjami wprowadzanymi do przestrzeni zajmowanej przez cyklon. Substancjami tymi mogą być woda morska jako substancja ciekła, wszelkie przegrody mechaniczne jako substancje stałe oraz spowolnione na przeszkodach mechanicznych cząsteczki powietrza w przestrzeni cyklonu.
Zderzenia szybko poruszających się gazów cyklonu z wprowadzonymi substancjami do przestrzeni cyklonu mogą być sprężyste bądź niesprężyste. W przypadku zderzenia sprężystego mamy do czynienia z prawem zachowania energii i prawem zachowania pędu. Ze zderzeniami sprężystymi mamy do czynienia przy zderzeniach cząsteczek gazów cyklonu z suchymi powierzchniami metalicznymi. Cząsteczka gazu cyklonu odbija się wtedy od powierzchni metalu w sposób podobny do odbicia promienia słonecznego. Po odbiciu cząsteczka uzyskuje ujemny pęd, który jest wykorzystywany w spowalnianiu następnych cząsteczek gazów cyklonu. Większość zderzeń cząsteczek gazów cyklonu stanowią zderzenia niesprężyste. Zderzenia niesprężyste zachodzą w przypadku zderzeń cząsteczek gazów cyklonu z wytworzonymi kroplami wody morskiej, gdy cząsteczki gazów cyklonu wnikają do wnętrza kropel i uzyskują prędkość tych kropel. Z identycznymi zderzeniami niesprężystymi mamy do czynienia w przypadku zderzeń cząsteczek gazu cyklonu, gdy cząsteczki gazów cyklonu wnikają do mokrej powierzchni ciała stałego, ciała stałego wprowadzonego jako przegroda mechaniczna w obszarze cyklonu.
Rozpatrzmy zagadnienia energetyczne zachodzące podczas zderzenia niesprężystego cząsteczek gazów cyklonu z kroplą wody wprowadzoną poprzez sprinkler do przestrzeni cyklonu.
W trakcie zderzeń niesprężystych cząsteczek cyklonu z kroplami wody wprowadzonymi do obszaru cyklonu cząsteczki gazu cyklonu wnikają do wnętrza kropli przekazują swój pęd i energię kropli wody. Kropla wody przejmuje prawie cały pęd i energię kinetyczną wszystkich cząsteczek gazu cyklonu, które do niej wniknęły.
Część spowolnionych wewnątrz kropli cząsteczek gazów cyklonu opuszcza kroplę wody. Te spowolnione cząsteczki gazów w trakcie kolejnych zderzeń spowalniają inne cząsteczki cyklonu. Po pewnym czasie przyśpieszona zderzeniami kropla wody spada do akwenu wodnego i tam oddaje swoją energię. W wyniku powyższych wszystkich zderzeń cząsteczek gazów cyklonu z rozpatrywaną kroplą wody energia kinetyczna całego cyklonu została pomniejszona o sumę strat energii kinetycznych cząsteczek gazów cyklonu które uczestniczyły w powyżej opisanym zderzeniu niesprężystym. Całkowita energia kinetyczna cyklonu stracona w trakcie zderzeń z kroplami wody jest równa sumie strat energii kinetycznych cząsteczek gazu i mikro kropel wody zawartych w cyklonie na wszystkich kroplach wody morskiej wprowadzonych do obszaru cyklonu lub na innych obiektach wprowadzonych do przestrzeni cyklonu..
W przypadku zderzeń cząsteczek gazów w obszarze cyklonu z mokrą mechaniczną przegrodą, cząsteczki gazów uderzają w powierzchniową warstwę wody. W tej warstwie wody tracą cały pęd w kierunku ruchu cyklonu i prawie całą energię kinetyczną. Zmiana wielkości pędu uderzających cząsteczek gazów cyklonu wywołuje siłę parcia na przegrodę mechaniczną. Podobnie jak w poprzednim przypadku zderzeń niesprężystych cyklon wytraca swoją energię kinetyczną i pęd.
Rozpryskiwacze wody jak również przegrody mechaniczne mogą być umieszczone na obiektach pływających lub mogą być przymocowane do powierzchni ziemi na terenach płytkiej wody lub na lądzie.
Najkorzystniejszym przypadkiem do spowalniania cyklonu jest zamocowanie rozpryskiwaczy wody morskiej lub przegród mechanicznych na obiektach pływających. Obiekt pływający powinien poruszać się w kierunku ruchu posuwistego cyklonu z prędkością równą prędkości ruchu posuwistego cyklonu i w odległości od osi obrotu cyklonu na której cyklon posiada największą prędkość w swoim ruchu obrotowym. Rozpryskiwanie wody morskiej może być dokonane przy użyciu materiałów wybuchowych.
Do spowalniania cyklonu w akwenach wodnych mogą być użyte obiekty pływające: jeden lub wiele statków, tratw, łodzi, połączone pontony. Na tych obiektach pływających należy umieścić rozpryskiwacze wody bądź przegrody mechaniczne. Zamiast dużej liczby pomp może być zastosowana jedna potężna pompa zaprojektowana przez US Army Corps of Engineers posiadająca wydajność 150000 galonów na sekundę. Zastosowanie takiej pompy może przy użyciu tej jednej pomy skrócić czas spowalniania cyklonu Katrina z klasy piątej do klasy drugiej w okresie do dwóch dni.
Pobierana z oceanu woda na moment przed pobraniem posiada zerowy pęd. W momencie pobierania cząsteczki wody nabywają pędu, który działa spowalniająco na obiekt pływający. Rozpylone przez rozpylacze cząsteczki wody są porywane przez gazy tornado i w krótkim czasie większość z nich osiąga prędkość równą prędkości huraganu w pobliżu miejsca wylotu z rury. Tak więc średni przyrost prędkości cząsteczek rozpryskiwanych z rur jest w przybliżeniu równy prędkości huraganu.
Dla przykładu znajdźmy masę rozpylonych kropelek wody, która przejęłyby całą energię kinetyczną cyklonu Katrina tak aby cząsteczki wody w końcowej fazie ich rozpędzania osiągały prędkość huraganu drugiego stopnia to jest 60m/s. Z załączonej literatury /1/ znajdujemy, że energia kinetyczna Katriny wynosiła 116 terajouly. To przejęcie 116 TJ oznacza poszukiwanie masy kropelek rozpylonej wody startujących z zerową prędkością początkową i w końcowej fazie osiągających prędkość 60m/s.
1/2xMx(60m/s)2=116x1012[J]
M= 6,5x10exp.10[kg]=65 mln. ton
Przy wydajności pompy US Army Corps of Engineers posiadającej wydajność 150000 galonów na sekundę na spowolnienie cyklonu o wielkości energii 116[TJ] wystarcza niecałe półtorej doby.
Idea opisanego rozwiązania oparta jest na moich zgłoszeniach patentowych w Polsce i USA:
P.S.
Postanowiłem napisać ten artykuł, ponieważ chciałbym dołączyć swoje osiągnięcia do osiągnięć gospodarczych i naukowych innych Polaków na terenie Stanów Zjednoczonych i na świecie.
Moją decyzję napisania artykułu przyśpieszył fakt odkrycia, że ktoś w USA ukradł i posługuje się moją tożsamością. Z posiadanych źródeł wiem, że osoba posługującą się moją tożsamością jest zarejestrowana w Cicero w miejscowości położonej na północ od Chicago. Powiadomiłem o tym zdarzeniu policję amerykańską.
Czterokrotnie nastawano na moje życie poprzez:
- Dwukrotne silne promieniowanie jądrowe w Polsce oraz napromieniowanie silnym polem elektromagnetycznym w Polsce i w USA. Posiadam sfotografowane wskazania przyrządów pomiarowych.
- Wciągnięcie mnie w kontakty, z osobą o nieznanej rzeczywistej tożsamości.
Podejrzewam, że powyższe działania mogły mieć podłoże finansowe. Dwa z moich trzech zgłoszeń patentowych może być źródłem miliardowych dochodów. Jednym z nich jest wyżej opisany reduktor prędkości cyklonów. Drugim zgłoszeniem jest prosta metoda wydobywania gazu łupkowego bez zanieczyszczania atmosfery ziemskiej. W przypadku pozbawienia mnie życia osoba posługującą sie moją tożsamością stałaby się prawnym właścicielem moich wynalazków.
Nie wykluczam również wrogiego działania za fakt udowodnienia, że dwutlenek węgla nie powoduje procesu globalnego ocieplenia atmosfery ziemskiej.
Adam Bednarczyk
Mgr inż. Adam Bednarczyk
adam2309 @live.com
