Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Opieka nad pamięciami Osmo Vallo 1954-1995.
Osmo Vallo , urodzony 4 maja 1954 roku w Finlandii, zmarł 30 maja 1995 roku w Karlstad, był Szwedem, który zmarł po brutalnej interwencji policji. Funkcjonariusze policji, którzy aresztowali Vallo, zostali skazani na dzienną grzywnę za umożliwienie policyjnemu psowi zaatakowania Vallo podczas aresztowania. Jednym z funkcjonariuszy policji podczas aresztowania Vallo był były członek Ligi Baseballowej, który przeniósł się do Karlstad. [ 1 ] Po wstępnej sekcji zwłok sprawa została opisana jako „nagła śmierć w wyniku interwencji policji”. [ 2 ]
Oświadczenia dotyczące tego, co faktycznie wydarzyło się w dzielnicy mieszkaniowej Kronoparken w Karlstad w dany dzień i wieczór, są częściowo różne. Bezsporne fakty są takie, że mieszkańcy okolicy wezwali policję, ponieważ uważali, że Osmo Vallo zachowywał się zdezorientowany i niepokojący, że policja pozwoliła ich psu ugryźć Vallo, że aresztowanie zostało opóźnione z powodu trudności w skłonieniu Vallo do poddania się i że po zakuciem kajdanek na klatce schodowej w końcu zmagał się i założył kajdanki na Vallo, po czym odkryto, że był bez życia. Według kilku naocznych świadków, policja kopnęła go w plecy i nadepnęła na niego, gdy leżał na ziemi w kajdankach. [ 3 ]
Sprawa Osmo Vallo spotkała się z dużym zainteresowaniem mediów. Po tym, jak Göteborgs-Posten zwrócił uwagę na sprawę i zbadał ją, w sumie pojawiło się siedem raportów, które ukazały się w programie Striptease w szwedzkiej telewizji.
Tło [ edytuj | edytuj wikitekst ]
30 maja 1995 o godzinie 11:15 policja została wezwana na Basungatan 48 w Karlstad w celu zbadania zamieszek. Kiedy Osmo Vallo wyszedł z bramy, policjanci zarzucili mu psa. Vallo, który nie nosił broni i według świadków nie stawiał oporu, ponownie wszedł przez bramę, a policja ruszyła za nią. [ 2 ] Został skuty kajdankami i upadł na podłogę. Jeden z policjantów położył jeden ze swoich butów na plecach Vallo i skoczył. Następnie wyciągnięto go i położono na trawie na zewnątrz z twarzą skierowaną w dół, gdzie stwierdzono, że był bez życia. Ośmiu świadków opowiada, jak wielki policjant skoczył na plecy Vallo, kiedy leżał na ziemi w kajdankach. [ 1 ] Na miejsce zdarzenia wezwano karetkę, ale nie podjęto żadnych prób reanimacji. Jednak policjanci ocenili, że nie mają czasu na czekanie na karetkę, ale zdecydowali się zabrać martwego Osmo Vallo do radiowozu, a następnie sami pojechali do szpitala. [ 2 ]
Badania kryminalistyczne [ edytuj | edytuj wikitekst ]
Kryminalistyczna sekcja zwłok Vallo została przeprowadzona 4 czerwca 1995 r. Przez patologa sądowego Erika Edstona. Koledze Henrikowi Druidowi przedstawiono wyniki sekcji zwłok, a następnie zbadał również wyniki mikroskopowe i inne informacje w sprawie. Podczas sekcji zwłok zarejestrowano 39 ran i siniaków na twarzy, nogach i ramionach Vallo. W raporcie z sekcji zwłok stwierdzono, że przyczyny zgonu nie można ustalić na pewno, ale wysiłek fizyczny i psychiczny związany z incydentem miał prawdopodobnie istotne znaczenie dla wyniku śmiertelnego, podczas gdy obrażenia spowodowane przemocą zewnętrzną nie były uważane za tak rozległe, aby mogły wyjaśnij śmierć.
Jednak matka Osmo Vallo nie pochowała ciała swojego syna, ale zażądała dalszych badań niezależnych ekspertów. W związku z tym Kurt Roos, ówczesny dyrektor generalny National Board of Forensic Medicine, zorganizował drugą sekcję zwłok. Dokonali tego naczelni lekarze i profesorowie nadzwyczajni Göran Sköld i Robert Grundin z udziałem profesorów Pekka Saukko i Jørn Simonsen z Turku i Kopenhagi, odpowiednio, nieco ponad półtora roku po śmierci. Podczas tej drugiej sekcji, wyniki pierwszej sekcji zostały potwierdzone, ale dodatkowo stwierdzono złamania żeber i krwawienie w miękkich częściach pleców. Wniosek z tego dochodzenia był jednak taki, że nie można było ustalić z całą pewnością przyczyny śmierci, częściowo dlatego, że nie wykryto śmiertelnych obrażeń.
Jednak matka Osmo Vallo nadal pracowała nad dalszym badaniem sprawy. Dlatego też trzecia sekcja zwłok Osmo Vallo została przeprowadzona przez Jana Lindberga i profesora Jovana Rajsa po kolejnym nieco ponad roku zamrażania i jednoczesnego rozmrażania ciała. W tym badaniu potwierdzono niektóre z wcześniejszych ustaleń, w tym złamania żebra, ale stwierdzono również złamanie innego żebra. Rajs i Lindberg doszli do wniosku, że „główną przyczyną śmierci musi być przemoc wobec niego”. Jednak nawet podczas tej trzeciej sekcji zwłok, która została przeprowadzona ponad dwa i pół roku po śmierci, a więc po dalszej degradacji ciała, nie udało się wykryć żadnego konkretnego śmiertelnego urazu. Rajs przywiązywał wagę do faktu, że brakowało kręgu.
Raporty w mediach [ edytuj | edytuj wikitekst ]
Pierwotnie to reporter Hans Tengland z Tvärsnytt ujawnił incydent. Udał się do dzielnicy mieszkalnej, w której miał miejsce incydent, aby znaleźć świadków. Znalazł ośmiu bardzo zdenerwowanych świadków brutalnego zajęcia. Tengland odwiedził również oddział ratunkowy szpitala, aby prawdopodobnie zabrać głos jednego z personelu opiekuńczego. Był tam również smoczek i lekarz, który przyjął ciało Vallo, pojawił się na rozmowie. Świadkowie i lekarz pojawili się wieczorem w Tvärsnytt i incydent został ujawniony. Ale wielki wpływ mediów nastąpił dopiero wtedy, gdy tę samą historię opowiedzieli Janne Josefsson i Hannes Råstam w programie telewizyjnym Striptease . Striptiz wykorzystywał głównie tych samych świadków, którzy pojawili się w Tvärsnytt już wieczorem za niefortunną interwencję policji.
Wiadomość w raporcie telewizyjnym brzmiała, że Osmo Vallo zmarł z powodu przemocy policyjnej, która została przekazana widzom podczas rekonstrukcji. Inni dziennikarze powtórzyli ten raport. Rezultatem była zatem debata połączona z rozmową o gniciu prawnym. Zgłoszenie to zostało odebrane jako jednostronne, między innymi, przez lekarzy medycyny sądowej, którzy przeprowadzili pierwotną sekcję zwłok.
Dla dziennikarzy Janne Josefssona i Hannesa Råstama, raport doprowadził ich do otrzymania w 1998 r. Wielkiej Nagrody Dziennikarza za przegląd sprawy Osmo Vallo. Matka Vallo, Signe Modén, została również nazwana Szwedką Roku 1999 w programie radiowym After Twelve za jej upartą walkę o syna. Z perspektywy czasu można jednak stwierdzić, że raport nie wpłynął na wynik postępowania sądowego.
Opis w programach striptizu zawierał oskarżenia, że lekarze medycyny sądowej i system sądowniczy w ogóle chcieli chronić policję, która dokonała interwencji, a tym samym zaciemniła obserwacje lub wymyślała wymówki dla niedociągnięć w śledztwie. Chociaż początkowo kwestionowano wstępne wyniki sekcji zwłok, raport coraz bardziej koncentrował się na błędnych decyzjach kierownictwa wyższego szczebla, w tym ówczesnego dyrektora generalnego Agencji Medycyny Sądowej Kurt Roos, prokuratora naczelnego Folke Ljungvall i innych. Jednak oskarżenia o niezgodę i osobiste powiązania między różnymi śledczymi nigdy nie mogły zostać uzasadnione. W przeciwieństwie do tej dyskusji o rozbieżności pokazano w jednym ze Striptizprogramuje, jak profesor Jovan Rajs przed trzecią sekcją zwłok Osmo Vallo przytula Signe Modén i obiecuje, że „rozwiąże sprawę”.
Dochodzenia publiczne [ edytuj | edytuj wikitekst ]
W celu zbadania wszelkich uchybień lub nieprawidłowości związanych z wykonywaniem władzy, rząd wyznaczył dochodzenie, które poprowadzi gubernator okręgu Västmanland, Mats Svegfors, publicysta i były redaktor naczelny Svenska Dagbladet. Krajowa Rada Medycyny Sądowej zaproponowała dochodzenie w celu zbadania wszystkich 17 zgonów w związku z interwencjami rządowymi, które były następnie badane w wydziałach medycyny sądowej od czasu utworzenia agencji w 1991 r. Jednak dochodzenie (SOU 2002: 37) zdecydowało się zignorować te informacje. inne sprawy i skoncentruj się na materiale dotyczącym Osmo Vallo.
Svegfors wyciągnął daleko idące wnioski dotyczące zarówno postaw lekarzy medycyny sądowej, jak i metod śledczych. Wnioski te spotkały się z ostrą krytyką ze strony biegłych lekarzy medycyny sądowej, co nie zostało zauważone przez media. Propozycja Svegforsa doprowadziła do kolejnego dochodzenia państwowego, ale wynikiem tego późniejszego dochodzenia (SOU 2006: 103) było to, że wnioski i propozycje z dochodzenia Svegfors nie zostały wysłuchane.
Podstawą dochodzenia Svegfors, oprócz raportu z badania kryminalistycznego, było kilka oświadczeń różnych ekspertów, w tym opinia rady prawnej National Board of Health and Welfare. Rada Sądownictwa zasadniczo zgodziła się z wnioskami wyciągniętymi w pierwotnym oświadczeniu Erika Edstona, a Rada Sądownictwa stwierdziła również, że nie jest możliwe ustalenie z całą pewnością przyczyny śmierci. Uważano jednak, że najbardziej prawdopodobną przyczyną śmierci było majaczenie podniecenia , psychiatryczne zaburzenie nadpobudliwości [ wyjaśnij ], które może wystąpić pod wpływem psychostymulantów i zewnętrznego stresu. Poinformowano publicznie, że Vallo w chwili swojej śmierci był pod wpływem amfetaminy i był w oczywistym stanie zmieszania.
Implikacje prawne [ edytuj | edytuj wikitekst ]
W 1996 roku Christian Saax i Christer H, dwaj policjanci, którzy aresztowali Osmo Vallo [ 4 ], zostali skazani na 60-dniową grzywnę za spowodowanie obrażeń ciała przez ugryzienie przez psa policyjnego. Badanie śledztwa wewnętrznego policji, postępowanie prokuratorskie i dochodzenie kryminalistyczne nie potwierdziły, że domniemane uchybienia wpłynęłyby na interpretację śmierci i nie można było udowodnić, że doszło do wykroczenia.
Odnośniki [ edytuj | edytuj wikitekst ]
- ^ [ a b ] „Baseball League”. SVT. Zarchiwizowane od oryginału w dniu 22 lutego 2011 r . Przeczytaj 25 stycznia 2010 .
- ^ [ a b c ] Johnsson, Fredrik & Hansson, Kristofer (9 kwietnia 2006). "Dokument P3 - Baseball League". Szwedzkie Radio P3: P3 Dokumentalny . Przeczytaj 25 stycznia 2010 .
- ^ Amnesty International, Raport Roczny 1998
- ^ Osmo Vallo - relacja z raportu, SOU 2002: 37.
Dalsze czytanie [ edytuj | edytuj wikitekst ]
- Rajs, Jovan (2003). Upadek Osmo Vallo . Sztokholm: Norstedt. ISBN 91-1-301178-2 .Linki zewnętrzne
Linki zewnętrzne [ edytuj | edytuj wikitekst ]
- „W sprawie Vallo wszystko poszło nie tak”. Mówiąc o 3/2002 . Nagły. 13 kwietnia 2002 r. Zarchiwizowane od oryginału w dniu 31 sierpnia 2010 r.
- Przegląd działań medycyny sądowej SOU 2006: 103.
- Osmo Vallo - śledztwo w sprawie śledztwa, podsumowanie, Ju 2000: 14.
- Osmo Vallo - report on a report, full text, SOU 2002: 37.
- Osmo Vallo - nierozwiązany skandal prawny, AmnestyPress, 13.03.2003.
Kategorie:
- Szwedzkie sprawy prawne
- Urodzony w 1954 roku
- Zmarł 1995
- Mężczyźni
