I don’t know what Jews are, but I know what they are not, which is human.  I don’t know where they come from.  For that matter, I don’t know where we come from, but it’s not the same place.

Jews are aliens in every sense of the word.  They even cultivate an alien appearance.  Is there anything as strange as an orthodox Jew with his sinister black clothes and curly earlocks and ugly fedora?  And of course bathing is not the custom of the orthodox, so they smell very bad all the time.  They do this on purpose, for effect, for the shock value on us humans.

Foto jest najlepsze.

Foto mówi coś przeciwnego niż text, tu nie o PRL chodzi, ale o żydzim.

Red. GW.

===========

Wszyscy, którzy oczekują rychłej dymisji wiceministra spraw wewnętrznych i administracji odpowiedzialnego za funkcjonowanie służb mundurowych w naszym kraju, srogo się zapewne zawiodą. Tak się bowiem składa, że to nie olbrzymie zaufanie ze strony prezesa Kaczyńskiego działa na korzyść Jarosława Zielińskiego a bardziej fakt, że sposób, w jaki traktuje on podległe sobie służby i funkcjonariuszy, nie jest uznawany w Prawie i Sprawiedliwości za coś złego. Wręcz przeciwnie, z korespondencji do posłanki Platformy Obywatelskiej, Bożeny Kamińskiej od policjantów czy ostatnio także strażaków wyłania się obraz przyjętej przez cały obóz Zjednoczonej Prawicy strategii budowania nowych kadr i nowych elit, bezwzględnie posłusznych i wiernych dobrej zmianie.

Nie wiem, kim żydzi są, ale wiem, kim nie są, ludźmi. Nie wiem skąd się wzięli. Jeśli o to chodzi, nie wiem skąd my pochodzimy, ale na pewno nie z tego samego miejsca.

Żydzi są kosmitami w każdym sensie tego słowa. Oni nawet wyglądają kosmicznie. Czy jest coś tak dziwnego jak ortodoksyjny żyd w swoim złowróżbnym czarnym ubraniu, z kręconymi pejsami i brzydkim kapeluszem? I oczywiście kąpiel nie jest zwyczajem ortodoksów, więc cały czas bardzo źle pachną. Robią to umyślnie, dla efektu, żeby zszokować nas, ludzi.

ACTA UNI VERSITATIS LODZIENSIS

FOLIA HISTOR1CA 85, 2010

Małgorzata Karkocha

Proces i stracenie Ludwika XVI w świetle prasy warszawskiej z lat 1792-1793

W nocy 10 sierpnia 1792 r. w Paryżu odezwały się dzwony kościelne. Biły przez kilka godzin, nawołując mieszkańców do rozpoczęcia powstania. Na umówiony sygnał powstały przedmieścia i tysiące ludzi, w tym także kobiety oraz dzieci, ruszyło na Tuileries z zamiarem pojmania króla. Ludwik XVI, po­wiadomiony o rozmiarze insurekcji, zrezygnował z oporu. Wczesnym rankiem wraz z rodziną opuścił pałac, by schronić się pod opieką Legislatywy. Gwar­dziści szwajcarscy, którzy strzegli Tuileries, pozwolili rewolucjonistom wedrzeć się na dziedziniec, po czym otwarli do nich ogień, zabijając około 200 i kilkuset ciężko raniąc. W odpowiedzi szturmujący wytoczyli własne działa i poczęli ostrzeliwać budynek. Pomimo bohaterskiej obrony pałac został zdobyty; splądrowano go i na końcu podpalono. Dworzanie i służba, którym nie udało się umknąć, zostali wymordowani, podobnie jak większość Szwajcarów.

Zastraszona Legislatywa uznała władze powstańcze - nową Komunę Pary­ża, oraz zgodziła się spełnić żądania ludu. Wprawdzie nie ogłosiła detronizacji Ludwika XVI - jak się tego domagali rewolucjoniści - ale zawiesiła go w czynnościach. Decyzję ostateczną podjąć miało przyszłe Zgromadzenie Na­rodowe (Konwencja), wybrane w drodze powszechnego głosowania. Do tego czasu władzę wykonawczą sprawować miała sześcioosobowa rada. Rodzina kró­lewska znalazła się tymczasowo pod opieką Legislatywy; ulokowano ją w Hotel dc la Chancelleric. Posłowie zamierzali przeznaczyć dla niej pałac Luksembur­ski, ale Komuna zażądała, by umieszczono ją w ponurym, lecz solidnym klasz­torze templariuszy. Zdanie Komuny zwyciężyło i 13 sierpnia rodzina królewska została przewieziona do Tempie¹. Ludwik spędził tam ostatnie pięć miesięcy

It’s that time of year again. Time for Jewish angst about Christmas. The Tablet has a revealing article by Adam Chandler that gets at the Jewish view of the season (“All-Star Team of Jews Defiles Christmas in Billy Bob Thornton’s ‘Bad Santa’: How the Coen brothers and Terry Zwigoff helped create a holiday classic that angers gentiles“). Described as “the greatest Christmas movie of all time,”

Aczkolwiek ostatnie wybory do Sejmu odbywa­ły się, poza nielicznymi wyjątkami, w atmosferze monotonii, tym niemniej zaszły pewne wydarze­nia, które budzą refleksje. Dlatego warto je zano­tować.

Chcemy pisać o sprawie żydowskiej w czasie wyborów. Nie dlatego specjalnie, że do Sejmu we­szło obecnie pięciu przedstawicieli żydowskich, że ich reprezentacja zwiększyła się nieco. Interesuje nas inny problem: jak pewna część społeczeństwa patrzy na sprawę żydowską w naszym kraju. Ja­kie są jej zapatrywania w teorii i poczynania w praktyce.

W czasie gdy chrześcijańskie tradycje rugowane są z przestrzeni publicznej, mamy od czynienia z prawdziwą inwazją amerykańskiej pseudokultury oraz promocją zwyczajów grup dla których Europa i jej narody były i są wrogie. Przeciwko publicznemu świętowaniu chanuki w Madrycie protestowali aktywiści narodowo-rewolucyjnego Ruchu Społeczno-Republikańskiego (MSR).

Jeden z najważniejszych wywiadów – Smoleńsk, Mossad, Most, Okęcie, PLL LOT, nazwiska, nazwiska  – nt. historii polski ostatnich 10 lat.

Red. Gazeta Warszawska