Dania, migracja: polityka imigracyjna stawia nas teraz przed wyborem: poddanie się,repatriacja lub wojna domowa.

To jest felieton napisany przez zewnętrznego felietonistę. Jyllands-Posten wyraźnie rozróżnia dziennikarstwo od artykułów publicystycznych. Chcesz napisać kronikę? Przeczytaj tutaj jak .

W 2012 roku napisałem artykuł „Rozpad cywilizacji zachodniej: podwójnie rozluźniona selekcja darwinowska”. Oceniono wpływ małej liczby dzieci wśród Europejczyków i dużej liczby dzieci wśród imigrantów o niskim IQ. Stwierdzono, że mieszkańcy Zachodu wkrótce staną się mniejszością w Europie, a średnie IQ spadnie tak bardzo, że dobrobyt, demokracja i cywilizacja zostaną zagrożone.

W roku 2016 obecna polityka imigracyjna stawia nas przed trzema alternatywami – poddaniem się, repatriacją lub wojną domową. Jeżeli Europa nie zacznie prowadzić odpowiedzialnej polityki rodzinnej, imigracyjnej i integracyjnej, uwzględniającej teorię ewolucji, najbardziej prawdopodobnym scenariuszem wydaje się wojna domowa.

Artykuł w czasopiśmie Decay tak rozgniewał trzech lewicowych naukowców zajmujących się naukami społecznymi, że złożyli skargę do Komisji ds. Nieuczciwości Naukowej (UVVU). Twierdzą, że jest to nieuczciwa, prawicowa, ekstremistyczna propaganda, która jest ewolucyjnym nonsensem i szkodzi reputacji duńskich badań naukowych. Należy je wycofać, a autora i temat zamrozić.

Jednak po zaleceniu DCSD o wycofaniu artykułu, wydawca powołał komisję złożoną z czterech czołowych światowych badaczy w tej dziedzinie i zwrócił się do nich z prośbą o niezależną ocenę artykułu. Nikt nie dopatrzył się oznak niewłaściwego postępowania, więc wydawca odrzucił sprostowanie.

Następnie pozwałem DCSDVU i 30 marca Sąd Najwyższy Zachodni orzekł, że DCSDVU powinno „przyznać, że Helmuth Nyborg nie... dopuścił się nierzetelności naukowej...”.

Przypadek ten pokazuje między innymi, że lewicowi naukowcy zajmujący się zachowaniem ludzi systematycznie starają się ukryć przed odbiorcami badań społecznych – zwłaszcza politykami – istotną wiedzę na temat genetyki behawioralnej, różnic psychologicznych i różnic demograficznych. To największe zbiorowe oszustwo akademickie XX wieku (www.helmuthnyborg.dk), którego konsekwencją jest to, że politycy w europejskiej polityce imigracyjnej nie biorą pod uwagę zupełnie różnych cech biologicznych migrantów. Wszelkie różnice można zrekompensować poprzez odpowiednią edukację i inne wpływy, ponieważ to społeczeństwo kontroluje zachowania ludzi.

Prawda jest raczej taka: bez zastosowania wiedzy inspirowanej biologią, imigranci z Południa o niskim IQ nieświadomie podważą podstawy istnienia narodów europejskich. Poniżej znajduje się wyjaśnienie naukowe.

Przesłanki dla duńskiej demokracji i społeczeństwa opiekuńczego należy upatrywać w różnicowej teorii demograficznej, która opisuje skutki prehistorycznego exodusu z Afryki, który miał miejsce ponad 200 000 lat temu. Podróż na północ wiodła przez coraz zimniejsze regiony, a przetrwać mogli tylko migranci z największymi mózgami, najwyższą inteligencją i altruistyczną chęcią dzielenia się ograniczonymi zasobami. Ta teoria surowej selekcji wyjaśnia w skrócie, dlaczego ludy północne mają średnio ok. Mają o 100 centymetrów sześciennych większy mózg i o 30 punktów IQ wyższe niż mieszkańcy równika. Wyjaśnia to, dlaczego demokracja może się rozwinąć jedynie w krajach północnych, w których średni iloraz inteligencji wynosi powyżej 90, a stopień altruizmu jest wysoki, co umożliwia rozwój solidnej infrastruktury społeczno-ekonomicznej. Wyjaśnia to, dlaczego wielu dobrze wykształconych mieszkańców północy ma luźne podejście do religii, podczas gdy południowi mieszkańcy plemienia Laviq potrzebują prostych, dogmatycznych, interpretacji tekstów, objaśnianych przez autorytatywnych skrybów. Dziedziczność religijności wynosi 35 procent.

Teoria „zimy zimnej” zakłada, że ​​ewolucja zaczyna bieg wsteczny, gdy duża liczba żyznych ludów południa o niskim IQ szybko osiedla się wśród stosunkowo mało żyznych ludów północy o wysokim IQ. Dziedziczność płodności wynosi 45 procent. Połączenie nisko inteligentnych, płodnych mieszkańców południa z wysoko inteligentnymi, płodnymi mieszkańcami północy powoduje coraz większe obniżanie się średniego IQ w kraju i tłumienie demokracji opartej na wysokim IQ. Około roku 2075 dzieci imigrantów z południa kraju, spoza Zachodu, będą mogły, zwykłą większością głosów w wyborach demokratycznych, wprowadzić prawo szariatu. Czy tak się stanie, zależy od konstytucji i od nich – ale nie od nas, garstki Duńczyków.

Uniwersytet w Aarhus dwukrotnie zrezygnował z przedmiotu pomocniczego w psychologii, jakim była genetyka behawioralna. Niebieski. Dlatego przyszli naukowcy zajmujący się zachowaniami ludzi i niektórzy politycy nie mają pojęcia, że ​​niewielki rozmiar mózgu i niska inteligencja, a także wysoka płodność i wskaźniki przestępczości w istocie „podróżują” wraz z migrantami z południa, którzy nie pochodzą z Zachodu. Projekty wynoszą 40-80 procent. są dziedziczne i nie podlegają szczególnemu wpływowi czynników środowiskowych w krajach przyjmujących. Z kolei wielkie mózgi i wysokie IQ przybyły wraz z Europejczykami, którzy przed wiekami udali się do często prymitywnych obszarów Stanów Zjednoczonych i Australii, gdzie zbudowali demokratyczne, wysoko rozwinięte technologicznie społeczeństwa. Żydzi aszkenazyjscy, obdarzeni jeszcze wyższym IQ, przekształcili pustynię w oazy, a Burowie uprawiali prymitywną Afrykę Południową. Wybitnie utalentowani mieszkańcy Azji Północno-Wschodniej radzą sobie dobrze w Danii.

Bez tej wiedzy, opartej na biologii, politycy nie są przygotowani na stawienie czoła narastającym problemom związanym z imigracją do Danii osób o niskim IQ. Idea społecznie stworzonego człowieka uniemożliwia zrozumienie, że dzieciom imigrantów o niskim IQ wiedzie się teraz gorzej niż ich rodzicom, mimo wsparcia, edukacji, duńskiego wychowania, zrozumienia kulturowego i otwartego dialogu. Nieuczciwi naukowcy zajmujący się socjologią systematycznie tłumią dobrze udokumentowaną zasadę genetyki behawioralnej mówiącą o regresji IQ dzieci w kierunku średniej populacji w ich kraju pochodzenia, co częściowo wyjaśnia spodziewane niepowodzenia w klasach, w których naucza się uczniów o wysokim IQ.

Dlatego osoby odpowiedzialne nie dostrzegają w porę, że stosunkowo wysoka dzietność imigrantów o niskim IQ szybko przewyższy liczebnie liczbę rodzimych dzieci o wysokim IQ. Nie widzą, że do 2050 roku w duńskich szkołach publicznych większość będą stanowiły dzieci z Bliskiego Wschodu. Nie widzą, że etniczna większość duńska stanie się mniejszością w dalszej części stulecia. Zanim sceptycy osądzą krzykliwą retorykę, powinni wziąć pod uwagę, że już w 2011 r. ponad 90 proc. wzrostu populacji pochodziło od imigrantów i ich potomków. Nie da się wyeliminować gwałtownego wzrostu liczby ludności etnicznej oskarżeniami o prawicowy ekstremizm. Dlatego też decydenci w dziedzinie edukacji, biznesu i polityki społecznej nie dostrzegają, że liczba obywateli z ilorazem inteligencji poniżej 90 (z których co najmniej połowa nie zdaje egzaminu końcowego szkoły podstawowej ani nie znajduje stałej pracy) rośnie wykładniczo w miarę upływu czasu. Osoby mające wątpliwości powinny dokładnie przeanalizować ostatni wzrost liczby osób pobierających świadczenia pieniężne – a tymczasem pamiętaj, że widzą dopiero wierzchołek góry lodowej migracji. Możemy się spodziewać, że w roku 2075 około 3,2 miliona obywateli o niskim IQ opuści szkołę podstawową bez zdania egzaminu. Do tego czasu co najmniej połowa z nich będzie potrzebowała stałych świadczeń pieniężnych w coraz bardziej zautomatyzowanym świecie. Co gorsza, osoby odpowiedzialne nie przewidują, że Dania zostanie przytłoczona liczebnie, nawet jeśli natychmiast zamknie granicę. Liczba imigrantów o niskim IQ i stosunkowo wysokiej dzietności żyjących w tym kraju sprawiła, że ​​Dania i duża część Europy przekroczyły już punkt, z którego odwrotu nie ma.

Naukowcy nie powiedzieli im, że zróżnicowana demografia jest biologią losu i że ewolucja historycznie miała czerwone zęby i pazury. Darwin już o tym wiedział.

W przyszłości osoby odpowiedzialne będą miały trudne zadanie, aby bronić polityki, która umożliwiła naszym dzieciom i wnukom uczęszczanie do szkół podstawowych, które miały odpowiadać potrzebom większości mieszkańców Bliskiego Wschodu. Ważna jest integracja. A skąd wezmą pieniądze? W budżecie państwa wnuków przy wykładniczo rosnących wydatkach socjalnych? Podczas gdy konkurencyjność kraju również znacząco się pogarsza? Jak będą bronić przewidywanego pogorszenia się standardów życia w Danii? I co zamierzają zrobić w obliczu ogromnego prawdopodobieństwa, że ​​liczba obywateli o niewielkim potencjale edukacyjnym podwoi się do 2075 r.? I jak wytłumaczą przewidywalny gwałtowny wzrost wskaźników patologii społecznych, w tym znaczny wzrost przestępczości i rozrost społeczeństw równoległych w gettach? W jaki sposób przygotują córki swojego kraju do nadchodzącego statusu?

Niestety, nie tylko naukowcy zawiedli duńską demokrację, opiekę społeczną i obywateli. Podobnie jak biskupi i księża, żelazne feministki, przyjacielscy ludzie, Gammeltoft-Hansen, humaniści, Save the Children, Czerwony Krzyż i wielu innych.

Tylko ignorancja może sprawić, że uwierzą, że dzieci imigrantów o niskim IQ mogą być umieszczone w klasie z duńskimi dziećmi o wysokim IQ, nie czując się wykluczone. Nie rozumieją, że jest to po części wyjaśnieniem, dlaczego część tych dzieci radykalizuje się pod wpływem frustracji i w swojej bezradności zwraca się przeciwko duńskiemu społeczeństwu. Nie postrzegają radykalnego zwrotu w prawo jako protestu przeciwko temu, że tubylcy muszą nadal deklarować solidarność z szybko rosnącą grupą słabych imigrantów w społeczeństwie kosztem własnych słabych. Nie dostrzegają nawet, że za granicą te miliardy można by wykorzystać w sposób bardziej racjonalny i kulturowo satysfakcjonujący.

Uniwersytety nie mają żadnego wytłumaczenia dla tłumienia badań behawioralnych inspirowanych biologią, które jednoznacznie pokazują, że większa heterogeniczność etniczna nieuchronnie prowadzi do coraz poważniejszych konfliktów wewnętrznych.

Naukowcy wciąż nie dostrzegają, że globalizacja i multikulturalizm w przyszłości zwiększą ryzyko poważnych szkód społecznych, łącząc agresywną niską inteligencję z brudnymi bombami. Prawie nikt nie zdaje sobie sprawy, że w granicach kraju zainstalowaliśmy już stale rosnącą, potencjalnie wywrotową piątą kolumnę.

Krótko mówiąc, badania objęte tabu pokazują, że jesteśmy w trakcie niemal nieustannego osłabiania krajów europejskich, których wolne, demokratyczne formy opieki społecznej i biernej cywilizacji zostaną wkrótce storpedowane pod względem kulturowym, religijnym i ekonomicznym. Nie do zatrzymania, bo zbiorowe oszustwo akademickie uniwersytetów w dalszym ciągu utrzymuje polityków w nieświadomości co do istotnych badań, podczas gdy sami zdają się myśleć bardziej o partii, karierze międzynarodowej, bonach na podróże i bokserkach niż o przyszłości kraju i swoich dzieci.

Wszystko to stawia nas przed szybkim wyborem: poddanie się, honorowa repatriacja lub wojna domowa. Nic już nie przypomina dawnych czasów, kiedy społeczeństwa etnicznie jednorodne, demokratyczne, cywilizowane i oparte na dobrobycie – oraz upadłe państwa.

Wkrótce wszyscy poniosą porażkę, jeśli nie uda nam się zapewnić europejskiej demokracji, dobrobytu i cywilizacji.