Tom Sunic, Ph.D.: Jak zostać antysemitą?

Chociaż wiara w chrześcijaństwo znacznie osłabła w ciągu ostatniego stulecia, głównie z powodu Darwina, nauki Chrystusa przetrwały w egalitarnym systemie wartości. W tym świeckim wcieleniu etyki chrześcijańskiej nadal podtrzymywane są rzekome cnoty litości i współczucia dla słabych. Ta litość jest tym, co chroni te nieszczęsne mutacje, które według wszelkiego prawa powinny zginąć. To z kolei wypacza naturalny proces eliminacji, który stanowi podstawę ewolucji, a liberalni postępowcy, którzy ułatwiają tę nieprawidłowość, są wśród nas zdrajcami, którzy zdradzają całą naszą przyszłość w zamian za moralne wyżyny sygnalizowania własnej nieomylności. Wszyscy cierpimy, ponieważ lewica wywyższa najbardziej bezwartościowych ludzi kosztem naszych najlepszych i najzdolniejszych. Chrześcijański system etyki, który się nie przystosował, przetrwał śmierć Boga i znalazł podatny grunt w wyznaniu świeckiego humanizmu, które powstało, by uleczyć rany zadane przez najbardziej niszczycielską wojnę na świecie. Chrystus na krzyżu stał się pełnomocnikiem osób niebiałych, nieheteroseksualnych i kobiet, w których kultywowano status wiecznej ofiary. Grupom tym wielokrotnie mówi się, że są uciskane i marginalizowane, a obfite dowody przeciwne nie przekonają ich, że jest inaczej. Zostało to odciśnięte w ich mózgach, więc grają kartą „dyskryminacji”, ilekroć napotkają jakiekolwiek trudności w swoim życiu. Całą winę za swoje niedociągnięcia zrzucają na tych, którzy odnoszą sukcesy tam, gdzie im się nie udaje, co zwalnia ich z odpowiedzialności za swoje zachowanie i odwraca wstyd, jaki w przeciwnym razie odczuwaliby z powodu bycia ewolucyjnymi przegranymi. Istotą ewolucji jest odwieczna walka skończonej jakości z nieskończoną ilością. Wraz z nagłym odwróceniem rewolucji eugenicznej światowa scena została przygotowana do buntu podczłowieka. Nadmiar ludzkości liczy obecnie około sześciu miliardów, a wśród śmieci wyłonił się coraz większy kontyngent złośliwych ułomnych, maszerujących zgodnie pod sztandarem równości.

Prześledzenie genealogii tego „przebudzenia” ujawnia, że ​​jest ono wytworem egalitarnych uczuć Chrystusa dotyczących braterstwa ludzi. Ty, Andrew Joyce i Thomas Dalton wykonaliście fenomenalne badania na temat Żydów, ale wydajecie się być w dużej mierze ślepi na rolę, jaką odegrało chrześcijaństwo jako protoplasta zarówno liberalizmu, jak i komunizmu. Podpisujesz się pod monokauzalistycznym wyjaśnieniem upadku białych, przypisując winę prawie wyłącznie działalności Żydów, przy czym sami biali zakładają niewielką lub żadną winę. Uznaję jednak, że kwestia żydowska i kwestia chrześcijańska są synonimami i że biali współuczestniczyli we własnym upadku, padając na twarz przed obcą religią. W swojej wielotomowej Historii kryminalnej chrześcijaństwa, Karlheinz Deschner skrupulatnie odkrywa, w jaki sposób nowa religia pogrążyła klasyczną filozofię w stuleciach bliskiego zapomnienia, zderzając się z ustaloną i starożytną europejską mądrością dotyczącą nierówności mężczyzn. Wiara chrześcijańska, rozprzestrzeniająca się najpierw wśród niewolników i najniższych warstw Cesarstwa Rzymskiego, zaczęła nauczać, że wszyscy ludzie są równi w oczach uniwersalnego stwórcy, co było ideą całkowicie obcą tradycyjnej myśli europejskiej, która uznawała hierarchię kompetencji wśród ludzi, a nawet wśród bogów. W przeciwieństwie do tradycji klasycznej filozofii i dociekań naukowych, chrześcijaństwo wprowadziło koncepcję jednego, wszechmocnego „Boga Historii”, który kontrolował wszystkie zjawiska we wszechświecie, a szczytem jego dzieła była ludzkość. Ponieważ wszyscy ludzie byli „dziećmi bożymi”, wszyscy byli równi wobec swojego Boskiego Stwórcy. Wiara w kościelną interpretację rzekomo proroczych objawień stała się ważniejsza niż dociekania naukowe czy filozoficzne, a kwestionowanie poglądu kościoła na rzeczywistość było grzechem ciężkim, który mógł oznaczać śmierć dla bluźniercy. Oprócz pracy Deschnera polecam The Darkening Age Catherine Nixey i On the Historicity of Jesus Richarda Carriera.

Nietzsche widział, że udana promocja chrześcijaństwa opiera się na pozorach wzajemnej wrogości między chrześcijanami a Żydami. Wymagało to sprawienia, by kult żydowski, sprzedawany gojom, wydawał się nieżydowski, a nawet antyżydowski. „Czyż nie było koniecznym elementem prawdziwie błyskotliwej polityki zemsty, dalekowzrocznej, podziemnej, powolnej i starannie zaplanowanej zemsty, że Izrael musiał publicznie wyrzec się swojego prawdziwego narzędzia i przybić go do krzyża jak śmiertelnego wroga, aby cały świat (czyli wszyscy wrogowie Żydów) mógłby naiwnie połknąć przynętę?” Kronika nikczemnej historii chrześcijaństwa, od jego znanych początków w połowie II wieku do triumfu szczególnie przebiegłej i agresywnej sekty w V wieku, zajęłaby wiele tomów i tak też się stało w przypadku Deschnera. Były setki sekt,

Nietzsche zauważył, że chrześcijaństwo jest antydarwinowskie, a jego system wartości ma dysgeniczne konsekwencje. Algorytmy komputerowe raz po raz identyfikują twarze mieszkańców subsaharyjskich jako nieludzkie, jako małpie. Dzieje się tak, ponieważ programy komputerowe są obiektywne. Nie mają pojęcia o równości dusz, ponieważ nie zostali skażeni chrześcijańską aksjologią. Gdyby nasi ludzie nigdy nie zostali zarażeni tą lewantyńską trucizną, wątpliwe jest, aby czarni zostali uznani za ludzi. Bardziej prawdopodobne jest, że będą postrzegani jako plaga, wrogi gatunek archaicznych hominidów, rywalizujący z nami o nasze piękne białe kobiety. Darwin uważał, że gdyby nie chrześcijaństwo, wytępilibyśmy ich z bezlitosną obojętnością. César Tort, prawdopodobnie najbardziej skrajna postać skrajnej prawicy, głosi, że „Chrześcijaństwo w istocie nie oznacza liczby wyświęconych księży, ale liczbę kochanych Murzynów”. Z tego powodu jest mało prawdopodobne, aby chrześcijanie kierowali się etnonacjonalizmem, ponieważ skupiają się na wiecznym królestwie Bożym w życiu ostatecznym, a nie na jakimkolwiek narodzie związanym z ziemią. Ich priorytetem jest zbawienie nieśmiertelnych dusz, a znaczenie genetyki nie będzie z nimi rezonować.

Jakby wypełniając proroctwo Nietzschego z Antychrysta, Trzecia Rzesza była kulturą, która po raz pierwszy od ponad tysiąca lat odrzuciła „duchową syfilis” etyki judeochrześcijańskiej i przyjęła bardziej organiczny, ewolucyjnie poinformowany kodeks moralny. Zasadniczo był to powrót do pogańskich wartości, a Niemcy wkrótce zbierali plony, stając się najbardziej zaawansowanym naukowo narodem na świecie. Jeśli chodzi o politykę i filozofię, mieli bardzo dogłębne zrozumienie pewnych realiów, które do dziś są zakazane. Postrzegane w kontekście społeczeństwa jako żywego organizmu, koncepcja rewolucyjna w tamtym czasie i zgodna z wieloma współczesnymi odkryciami psychologii/biologii ewolucyjnej, ruch nazistowski był zdrową odpowiedzią immunologiczną na najnowszy przejaw wywrotowego wyzysku, jakiego Żydzi dokonywali na swoich narodach-gospodarzach od niepamiętnych czasów. Nazizm zidentyfikował wektory chorób w organizmie politycznym i zneutralizował je, a SS działało podobnie jak przeciwciała, powstałe w odpowiedzi na śmiertelną bakterię. Bezlitosna eksterminacja tego pasożyta bez wyrzutów sumienia była wcześniej nie do pomyślenia ze względu na chrześcijański moralizm. Hitler wiedział, że sama siła antysemityzmu jako spójnego światopoglądu jest przerażająca dla rządzących, nie wspominając o łatwowiernej opinii publicznej, która przez całe życie była uwarunkowana, by utożsamiać Żydów ze świętą niewinnością. Dni jego reżimu były jednak policzone, ponieważ egzystencjalne zagrożenie stwarzane przez żydostwo rozwiodło się, z bolszewizmem zbliżającym się na wschodzie i siłami międzynarodowej finansjery przygotowującymi się do ataku z zachodu. We właściwym czasie utworzyli ruch szczypcowy, aby otoczyć i zniszczyć jedyny naród, który stanął im na drodze. Chociaż ta nowa kultura została zniszczona, gdy była jeszcze w embrionalnym stadium rozwoju, nie można nie podziwiać jej niezrównanego sukcesu w tak krótkim czasie. W następnych dziesięcioleciach narracja o drugiej wojnie światowej jako herkulesowej próbie pokonania ostatecznego przejawu zła została utrwalona w kamieniu. Bycie antytezą Hitlera w każdy możliwy sposób stało się wzorem cnoty dla wszystkich białych ludzi, a pamięć o nazistach była wykorzystywana do zastraszania białych, którzy wciąż odważyli się wyrazić etnocentryzm, zmuszając ich do poddania się.

Zauważyłeś pozornie paradoksalny fakt, że Żydzi niezmiennie promują idee, ruchy polityczne i praktyki biznesowe, które powodują rozkład społeczny, z kolei podsycając antagonizm wobec nich, ale twierdzą, że to nigdy nie jest ich wina. Żydowskie wpływy w przemyśle pornograficznym i Hollywood, które rozpowszechniają ogromną ilość coraz bardziej oczywistej propagandy obudzonych, są czymś, do czego przyznają się całkiem szczerze iz dumą. Mimo to wielu ludzi wciąż ma problem z zaakceptowaniem faktu żydowskiej hegemonii, nie tylko dlatego, że od dnia narodzin byli uwarunkowani postrzeganiem Żydów jako ofiar, ale dlatego, że wydaje się to tak statystycznie nieprawdopodobne. Żydzi stanowią tak maleńki procent światowej populacji, więc jak to możliwe, że są tak zdumiewająco nadreprezentowani na stanowiskach władzy i wpływów? Dla niewtajemniczonych nasze niejasne odniesienia do „Żydów” odpowiedzialnych za tak szeroki wachlarz problemów społecznych, jakby byli jakąś wszechobecną i wszechpotężną siłą, wydają się bełkotem paranoidalnego schizofrenika. Ale odpowiedzią, oczywiście, oprócz ich zręczności poznawczej, jest niezrównany talent do tworzenia sieci etnicznych i nepotyzmu wśród Żydów, który pozwolił im wspiąć się na szczyt naszego społeczeństwa pomimo ich liczebnej niższości. Niewielu ludzi rozumie, że na przykład Żyd będący szefem dużej korporacji wystarczy, aby ta korporacja i jej działania były de facto żydowskie, bez względu na to, ilu Gojów może pracować na hali fabrycznej iw biurowcach. nasze niejasne odniesienia do „Żydów” odpowiedzialnych za tak szeroki wachlarz problemów społecznych, jakby byli jakąś wszechobecną i wszechpotężną siłą, wydają się bełkotem paranoidalnego schizofrenika. Ale odpowiedzią, oczywiście, oprócz ich zręczności poznawczej, jest niezrównany talent do tworzenia sieci etnicznych i nepotyzmu wśród Żydów, który pozwolił im wspiąć się na szczyt naszego społeczeństwa pomimo ich liczebnej niższości. Niewielu ludzi rozumie, że na przykład Żyd będący szefem dużej korporacji wystarczy, aby ta korporacja i jej działania były de facto żydowskie, bez względu na to, ilu Gojów może pracować na hali fabrycznej iw biurowcach. nasze niejasne odniesienia do „Żydów” odpowiedzialnych za tak szeroki wachlarz problemów społecznych, jakby byli jakąś wszechobecną i wszechpotężną siłą, wydają się bełkotem paranoidalnego schizofrenika. Ale odpowiedzią, oczywiście, oprócz ich zręczności poznawczej, jest niezrównany talent do tworzenia sieci etnicznych i nepotyzmu wśród Żydów, który pozwolił im wspiąć się na szczyt naszego społeczeństwa pomimo ich liczebnej niższości. Niewielu ludzi rozumie, że na przykład Żyd będący szefem dużej korporacji wystarczy, aby ta korporacja i jej działania były de facto żydowskie, bez względu na to, ilu Gojów może pracować na hali fabrycznej iw biurowcach. oczywiście, oprócz ich zręczności poznawczej, jest niezrównany talent do tworzenia sieci etnicznych i nepotyzmu wśród Żydów, co pozwoliło im wspiąć się na szczyt naszego społeczeństwa pomimo ich liczebnej niższości. Niewielu ludzi rozumie, że na przykład Żyd będący szefem dużej korporacji wystarczy, aby ta korporacja i jej działania były de facto żydowskie, bez względu na to, ilu Gojów może pracować na hali fabrycznej iw biurowcach. oczywiście, oprócz ich zręczności poznawczej, jest niezrównany talent do tworzenia sieci etnicznych i nepotyzmu wśród Żydów, co pozwoliło im wspiąć się na szczyt naszego społeczeństwa pomimo ich liczebnej niższości. Niewielu ludzi rozumie, że na przykład Żyd będący szefem dużej korporacji wystarczy, aby ta korporacja i jej działania były de facto żydowskie, bez względu na to, ilu Gojów może pracować na hali fabrycznej iw biurowcach.

Żydzi na stanowiskach władzy i wpływów pracują niestrudzenie i pomysłowo, aby popierać żydowskie interesy i sprzedawać swoją wiktymologię, która zawsze znajduje się w centrum uwagi, podczas gdy ich historia działalności wywrotowej i pasożytnictwa nigdy nie jest uznawana. To jest aspekt męczeństwa, prawdopodobnie najbardziej istotny składnik żydowskiego charakteru, przynajmniej według jednego nietypowo uczciwego żydowskiego uczonego. Tymczasem sześćdziesiąt milionów ofiar komunizmu nigdy nie jest zidentyfikowanych jako takie. Od 1945 roku obiektywna wiedza o Żydach, ich zachowaniu i intensywnej nienawiści, jaką żywią do gojowskich gospodarzy, została prawie wymazana z zachodniego dyskursu. Kwestia żydowska została już dawno wyparta przez kwestię antysemicką, jako najbardziej przebiegła i wytrwała rasa świata odwróciła uwagę od własnego prowokacyjnego zachowania i skierowała podejrzenia na wrogie reakcje gospodarzy. Żydowscy uczeni i aktywiści utrzymują ścisły monopol na żydowską historiografię, zaciekle strzegąc tej dyscypliny przed wszelkimi ingerencjami osób z zewnątrz. Nie powinno więc dziwić, że dominującą narracją jest narracja filosemicka. Fakt, że w wielu różnych kulturach na przestrzeni dziejów podnoszono te same skargi na Żydów i że zostali oni wygnani z ponad stu różnych narodów, uważa się za wynik starożytnego i irracjonalnego uprzedzenia, które w niewytłumaczalny sposób podąża za ludem wybranym przez Boga jak czarna chmura, dokądkolwiek się udają. Żydzi przypisują te oskarżenia różnym nerwicom w populacji przyjmującej, które Żydzi, w typowy dla najemników sposób, stali się biegli w „diagnozowaniu” i „leczeniu”. Wzorce zachowań i działania wywrotowe, które goje konsekwentnie zauważają wśród Żydów, „nie są prawdziwe, ale halucynacyjne”. Porozmawiaj o hucpie.

Żydowska historiografia jest pełna historii o prześladowaniach, które są zwykle przywoływane w przyprawiających o mdłości i pobłażających sobie przejawach moralnego ekshibicjonizmu. Historie te są często oderwane od jakiegokolwiek kontekstu historycznego, z całkowicie pominiętymi działaniami obciążającymi Żydów przed ich „znęcaniem się”. Joyce opisał to jako zjawisko „przyciętej osi czasu” w żydowskiej historiografii. Podczas gdy niektóre z bardziej rażąco niedorzecznych twierdzeń o okrucieństwach Holokaustu rozproszyły się ze zbiorowej świadomości dzięki upływowi czasu, wiele z nich trwa pomimo ich oczywistej absurdalności i obalenia. Osiąga się to dzięki sprytnym taktykom odwracania uwagi i dezorientacji, które były doskonalone przez wiele dziesięcioleci. Po upadku żelaznej kurtyny, cztery miliony ofiar śmiertelnych w Auschwitz zmniejszono do półtora miliona, ale ta znacząca rewizja nie przyciągnęła uwagi mediów. Jest to modus operandi, który widzieliśmy wielokrotnie, zwłaszcza podczas trwającego oszustwa związanego z koronawirusem. Ilekroć lügenpresse jest zmuszona do ujawnienia się w jakiejś sprawie, relacjonuje ją w minimalnym stopniu i szybko przechodzi do czegoś innego, nie dając czasu na dłuższą kontemplację. Jest to bardzo wykalkulowana sztuczka, która gwarantuje, że ich przyznanie się pozostanie w dużej mierze niezauważone, a ci, którzy to zauważą, szybko odwracają uwagę od tego, co właśnie zostało ujawnione, zakłócając zdolność mózgu do pełnego przetwarzania i zatrzymywania informacji. To sprytne wprowadzenie w błąd zapewnia, że ​​kłamstwa pozostają w obiegu, mimo że zostały formalnie (choć na krótko) ujawnione. Zostanie odnotowane w oficjalnym protokole, że wydano sprostowanie, a następnie będą mogli skorzystać z tego, co nazywam „obroną drobnym drukiem”, jeśli kiedykolwiek będą przesłuchiwani w przyszłości. „Cóż, technicznie rzecz biorąc, przyznaliśmy się, że skłamaliśmy, ale to nie nasza wina, że ​​nikt nie zwracał na to uwagi”. Jako naturalnie występująca wada ludzkiego poznania, dziura w pamięci jest niezwykle skutecznym narzędziem, którego moce nigdy nie przegapią okazji do wykorzystania. Kiedy są zmuszeni do ustępstw, zawsze czynią to w ukryciu, z taką subtelnością i dyskrecją, na ile pozwalają na to okoliczności. ale to nie nasza wina, że ​​nikt wtedy nie zwracał na to uwagi”. Jako naturalnie występująca wada ludzkiego poznania, dziura w pamięci jest niezwykle skutecznym narzędziem, którego moce nigdy nie przegapią okazji do wykorzystania. Kiedy są zmuszeni do ustępstw, zawsze czynią to w ukryciu, z taką subtelnością i dyskrecją, na ile pozwalają na to okoliczności. ale to nie nasza wina, że ​​nikt wtedy nie zwracał na to uwagi”. Jako naturalnie występująca wada ludzkiego poznania, dziura w pamięci jest niezwykle skutecznym narzędziem, którego moce nigdy nie przegapią okazji do wykorzystania. Kiedy są zmuszeni do ustępstw, zawsze czynią to w ukryciu, z taką subtelnością i dyskrecją, na ile pozwalają na to okoliczności.

Niemcy mieli dogłębne zrozumienie żydowskiego charakteru, wykute przez wiele wieków gorzkich doświadczeń, które były zupełnie obce Amerykanom. W listach do swojej żony generał Patton opowiada, jak stopniowo stało się dla niego jasne, że wielu żydowskich więźniów w obozach zostało zamkniętych z ważnego powodu, zwłaszcza komuniści. Niedługo przed swoją podejrzaną śmiercią Patton skomentował, że wielu byłych więźniów podlegających teraz jego jurysdykcji było bardzo nieprzyjemnymi osobami. Im więcej czasu spędzał w ich towarzystwie, tym bardziej ich nienawidził. Wielu z nich niemal natychmiast zaczęło opowiadać wyraźnie sfabrykowane historie o okrucieństwach, z farsowymi twierdzeniami o skurczonych głowach, abażurach zrobionych z ludzkiej skóry i płonących dołach, w których spalono żywcem setki dzieci. Od tego czasu ustalono, że takie twierdzenia były oszukańcze, ale najbardziej fantastyczne z tych historii zostały zatarte w pamięci, jeśli chodzi o opinię publiczną. Jednak niezwykła skwapliwość, z jaką wymyślili te chorobliwe fantazje, nie pozostawia wątpliwości, że Żyd jest instynktownym oportunistą i urodzonym manipulatorem. Jednym z najbardziej niedorzecznych twierdzeń było to, że każdego dnia jednocześnie rażono prądem dziesięć tysięcy więźniów. Takie ponure opowieści o torturach i sadyzmie spotkały się ze sceptycyzmem Pattona, który zaczął uważać wielu DPs (przesiedleńców) za notorycznych kłamców. Krótko przed śmiercią Patton wyraził głębokie ubolewanie z powodu walki po stronie, która zabiła miliony niemieckich mężczyzn, kobiet i dzieci w zamian za „wyzwolenie robactwa”. ale najbardziej fantastyczne z tych historii zostały zatarte w pamięci ogółu społeczeństwa. Jednak niezwykła skwapliwość, z jaką wymyślili te chorobliwe fantazje, nie pozostawia wątpliwości, że Żyd jest instynktownym oportunistą i urodzonym manipulatorem. Jednym z najbardziej niedorzecznych twierdzeń było to, że każdego dnia jednocześnie rażono prądem dziesięć tysięcy więźniów. Takie ponure opowieści o torturach i sadyzmie spotkały się ze sceptycyzmem Pattona, który zaczął uważać wielu DPs (przesiedleńców) za notorycznych kłamców. Krótko przed śmiercią Patton wyraził głębokie ubolewanie z powodu walki po stronie, która zabiła miliony niemieckich mężczyzn, kobiet i dzieci w zamian za „wyzwolenie robactwa”. ale najbardziej fantastyczne z tych historii zostały zatarte w pamięci ogółu społeczeństwa. Jednak niezwykła skwapliwość, z jaką wymyślili te chorobliwe fantazje, nie pozostawia wątpliwości, że Żyd jest instynktownym oportunistą i urodzonym manipulatorem. Jednym z najbardziej niedorzecznych twierdzeń było to, że każdego dnia jednocześnie rażono prądem dziesięć tysięcy więźniów. Takie ponure opowieści o torturach i sadyzmie spotkały się ze sceptycyzmem Pattona, który zaczął uważać wielu DPs (przesiedleńców) za notorycznych kłamców. Krótko przed śmiercią Patton wyraził głębokie ubolewanie z powodu walki po stronie, która zabiła miliony niemieckich mężczyzn, kobiet i dzieci w zamian za „wyzwolenie robactwa”. niezwykła skwapliwość, z jaką wymyślili te chorobliwe fantazje, nie pozostawia wątpliwości, że Żyd jest instynktownym oportunistą i urodzonym manipulatorem. Jednym z najbardziej niedorzecznych twierdzeń było to, że każdego dnia jednocześnie rażono prądem dziesięć tysięcy więźniów. Takie ponure opowieści o torturach i sadyzmie spotkały się ze sceptycyzmem Pattona, który zaczął uważać wielu DPs (przesiedleńców) za notorycznych kłamców. Krótko przed śmiercią Patton wyraził głębokie ubolewanie z powodu walki po stronie, która zabiła miliony niemieckich mężczyzn, kobiet i dzieci w zamian za „wyzwolenie robactwa”. niezwykła skwapliwość, z jaką wymyślili te chorobliwe fantazje, nie pozostawia wątpliwości, że Żyd jest instynktownym oportunistą i urodzonym manipulatorem. Jednym z najbardziej niedorzecznych twierdzeń było to, że każdego dnia jednocześnie rażono prądem dziesięć tysięcy więźniów. Takie ponure opowieści o torturach i sadyzmie spotkały się ze sceptycyzmem Pattona, który zaczął uważać wielu DPs (przesiedleńców) za notorycznych kłamców. Krótko przed śmiercią Patton wyraził głębokie ubolewanie z powodu walki po stronie, która zabiła miliony niemieckich mężczyzn, kobiet i dzieci w zamian za „wyzwolenie robactwa”. Takie ponure opowieści o torturach i sadyzmie spotkały się ze sceptycyzmem Pattona, który zaczął uważać wielu DPs (przesiedleńców) za notorycznych kłamców. Krótko przed śmiercią Patton wyraził głębokie ubolewanie z powodu walki po stronie, która zabiła miliony niemieckich mężczyzn, kobiet i dzieci w zamian za „wyzwolenie robactwa”. Takie ponure opowieści o torturach i sadyzmie spotkały się ze sceptycyzmem Pattona, który zaczął uważać wielu DPs (przesiedleńców) za notorycznych kłamców. Krótko przed śmiercią Patton wyraził głębokie ubolewanie z powodu walki po stronie, która zabiła miliony niemieckich mężczyzn, kobiet i dzieci w zamian za „wyzwolenie robactwa”.

Kiedy przyjrzymy się historii i psychologii leżącej u podstaw żydowskiego kompleksu ofiary, wyłania się bezwstydna tradycja przesady, a nawet jawnego fabrykowania prześladowań, co z kolei maluje niewątpliwie przebiegły obraz żydowskiego umysłu. Biorąc to pod uwagę, pytanie „dlaczego ktoś miałby być antysemitą?” wkrótce staje się „dlaczego ktoś miałby być prosemitą?” Biorąc pod uwagę ich niezwykle spójną historię nepotyzmu, działalności wywrotowej, wyzysku finansowego, przestępczości umysłowej, podżegania do wojny, kompulsywnego kłamstwa, niepoprawnej arogancji i okrutnej pogardy dla Gojów, trzeba by być szaleńcem, by wierzyć w ich opowieści o nieszczęściu. W narodzie żydowskim można zaobserwować purystyczną destylację psychopatii, narcyzmu i kultu martyrologii. Dlaczego więc, czy wierzy się im tak bezkrytycznie? Ponieważ wykorzystali swoje niezrównane bogactwo, monopol środków masowego przekazu, niezrównane wpływy polityczne i absolutną cenzurę wszelkich sprzeciwów, aby upewnić się, że otrzymaliśmy przesłanie. Nasycenie gojowskiego umysłu było nieubłagane, a chrześcijaństwo odegrało kluczową rolę w tym praniu mózgów.

Nie udało nam się wzniecić buntu przeciwko tym przestępcom wśród naszego ludu, ponieważ ich umysły kipiały w kulturze ukształtowanej przez dwa tysiące lat chrześcijańskich złudzeń. Mieć nadzieję, że naród przepojony przekonaniem, że Żyd jest Bogiem, zbuntuje się przeciwko żydostwu, jest głupim posunięciem. W miarę upływu czasu stanie się jasne, że zło na Zachodzie pochodzi nie tylko od żydowskich środków masowego przekazu i naszych zdradzieckich elit, ale także od naszych własnych ludzi, których systemy operacyjne zawierają złośliwe oprogramowanie wszczepione od czasów Konstantyna. Jedynym ratunkiem jest nietzscheańskie przewartościowanie wartości, całkowita i całkowita eliminacja złośliwego oprogramowania z psychiki naszego ludu, dopóki nie zostanie przywrócona zdrowy i męski stan sprzed chrześcijańskiej infekcji. To właśnie próbowali zrobić naziści w Niemczech, renesans, który został szybko zduszony w zarodku przez te zdradzieckie narody, które powinny być jej sojusznikami. Klęska Niemiec pod Stalingradem była zapowiedzią tego, co miało nadejść, że metamorfoza Europy w świadome rasowo imperium miała zostać powoli i boleśnie przerwana. Wraz ze zniszczeniem Trzeciej Rzeszy płomień białej cywilizacji, który płonął tak jasno przez tysiąclecia, został ostatecznie ugaszony. Połączony wysiłek białych w Ameryce, Wielkiej Brytanii i Francji zniszczył dziesiątki milionów ich rasowych towarzyszy w sercu ojczyzny ich przodków, iw jakim celu? Uwolnić resztki ludzkości z więzienia, aby mogły wywrzeć zemstę na tych, którzy rozpoznali ich takimi, jakimi byli. Rok 1945 był rokiem całkowitego odwrócenia wartości „aryjskich” na wartości chrześcijańskie.

Należy zauważyć, że degradacja i upokorzenie wyrządzone Niemcom przez aliantów w obu wojnach przypomina to, co siły Unii zrobiły Stanom Skonfederowanym w latach sześćdziesiątych XIX wieku. Należy jednak pamiętać, że wydarzenia wojny secesyjnej rozegrały się przy całkowitym braku żydowskiej manipulacji. Co zatem było głównym czynnikiem motywującym bratobójczy konflikt w Ameryce? To była chrześcijańska miłość do Murzyna. Dzięki tym straszliwym zdradom żyjemy dzisiaj pod nieuniknioną tyranią lichwy, fiducjarnej waluty i międzynarodowego systemu niewolniczego długu opartego na oprocentowaniu. Nadużywanie pieniędzy podatników przez rząd było akceptowaną częścią życia od tak dawna, że ​​nikt dzisiaj nie pamięta czasów, kiedy nie było to normą. Od powstania Rezerwy Federalnej w 1913 r. oszałamiającą kwotę 48 bilionów dolarów wydano na aktywne podważanie politycznej suwerenności, stabilności gospodarczej i jednorodności demograficznej Stanów Zjednoczonych. Nie ogranicza się jednak do Ameryki. W każdym białym kraju owoce naszej własnej pracy są wykorzystywane do finansowania naszego zniszczenia. Stanowi to nic innego jak najbardziej jawną zdradę w historii ludzkiej cywilizacji, na skalę tak bezprecedensową, z wykorzystaniem metod wywrotowych i oszustw tak nikczemnych i odrażających, że aż prosi się o zrozumienie. Niewielu ma odwagę narzekać, a wielu chętnie przymyka oko i zarabia na bankach, wykorzystując niezrównane możliwości, jakie daje im późny kapitalizm. Technokracja, plutokracja i wyniesienie pozbawionych talentu „influencerów mediów społecznościowych” do statusu celebrytów to symptomy śmiertelnie chorej cywilizacji.

Satoshi Kanazawa dokonał niezwykle proroczej uwagi po katastrofie z 11 września. Niezależnie od tego, czy wierzy się, że za to, co wydarzyło się tamtego dnia, odpowiedzialni byli muzułmańscy terroryści, rząd Stanów Zjednoczonych czy izraelski Mossad, Kanazawa widział, że człowiek Zachodu został wykastrowany. Powiedział, że mogliśmy zrzucić wiele bomb neutronowych i unicestwić centrum islamskiego radykalizmu na Bliskim Wschodzie w ciągu kilku tygodni, ale tego nie zrobiliśmy, ponieważ „Człowiek Zachodu nie nienawidzi wystarczająco swoich prawdziwych wrogów. Z trudem je rozpoznaje. Jak to się stało?

Wracając ponownie do roli chrześcijaństwa w naszym upadku, choć niewielu z naszego ludu deklaruje się jako chrześcijanie w tradycyjnym znaczeniu tego słowa, nadal odgrywa ono główną rolę w życiu świeckim. Nawet najbardziej ateistyczne narody są w pełni oddane chrześcijańskiej doktrynie bezwarunkowej miłości do „Innego”, co widać w krajach nordyckich. Staje się zatem jasne, że dosłowna wiara w zbawiciela na kiju jest nieistotna, ponieważ system wartości nie wymaga już tej wiary, aby się rozmnażać. Jego wpływ można dostrzec w wielu franczyzach, które stały się filarami kultury popularnej, co z kolei przyczyniło się do przebudzenia. W serii o Harrym Potterze złoczyńca Lord Voldemort jest bezwstydną karykaturą Hitlera, ma obsesję na punkcie czystości krwi (eugenika) i fanatycznie sprzeciwia się mieszaniu mugolskich (untermensch) i magicznych (białych) linii krwi. Odnosi się do wyników tego mieszania jako szlam i mieszańców (mischling), terminów, które są niezwykle obraźliwe dla tych, którzy mu się sprzeciwiają. W scenie z siódmego filmu Voldemort morduje nauczycielkę Hogwartu czystej krwi za jej ideologiczną nieczystość. – Uważa, że ​​mugole nie różnią się tak bardzo od nas. Jej zdaniem mieszanie czystej krwi z mugolami nie jest obrzydliwością. Gdyby jej się to udało, zmusiłaby nas do łączenia się z nimi. Wyraża niedowierzanie, że ktokolwiek mógł dopuścić do takiego aktu skalania, a jego wyznawcy są wyraźnie zniesmaczeni samą jej obecnością. W przeciwieństwie do tego, chłopiec-bohater jest analogiczny do Dzieciątka Jezus. Nigdy nie używa zaklęcia zabijającego, bo nie żywi w sercu nienawiści, zamiast tego użyj Mocy Miłości™, aby pokonać Voldemorta. Co najbardziej rażąco, w ostatniej książce / filmie poświęca się i zostaje wskrzeszony, po czym odbija zabijającą klątwę Voldemorta i zmusza ją z powrotem do niego, skutecznie pokonując go własną nienawiścią. Biorąc pod uwagę, że JK Rowling jest samozwańczą chrześcijanką i obudzoną oszustką, nie jest to zaskakujące.

Neo, bohater Matrixa, jest jeszcze bardziej oczywistym przykładem tropu „zbawiciela” w serii pełnej biblijnych odniesień. Jego przyjście jest przepowiadane przez mistyków, jego ciało ułożone jest w pozie krzyża podczas bezinteresownego aktu poświęcenia, poduszkowce są ochrzczone starożytnymi nazwami lewantyńskimi, a być może najbardziej dobitne jest to, że ostatnie ludzkie miasto jest babilońską mieszanką wszystkich ras i kultury zwane Syjonem. Główny antagonista, Agent Smith, dokonuje analogii ewolucyjnych i myśli o sobie jako o narzędziu sanitarnym, używając terminologii przywołującej nazistów. W monologu ociekającym nienawiścią określa bohaterów mianem zarazy, choroby, którą zamierza zgładzić. Tablica rejestracyjna widoczna na jego czarnym sedanie jest odniesieniem do fragmentu Biblii (Izajasz 54:16), który brzmi: „oto, Stworzyłem kowala, który dmucha na węgle w ogniu i wyciąga narzędzie do swojej pracy; a ja mam niszczyciela do zniszczenia”.

W Gwiezdnych wojnach siły Ciemnej Strony są rażąco faszystowskie. Jednostki piechoty Cesarza nazywane są szturmowcami (termin, który Hitler nadał swojemu Sturmabteilung), którzy są ubrani w białe zbroje i hełmy podobne do maski przeciwgazowej, niesamowicie przypominające drużynę zajmującą się zagrożeniami biologicznymi, której zadaniem jest wyeliminowanie „ patogen buntu”, który szerzy się przeciwko „porządkowi i czystości” imperium. Elitarni dowódcy Imperatora to zadowoleni z siebie arystokraci, ubrani na czarno i noszący wysokie buty, podobnie jak SS. Wreszcie, emblemat Imperium Galaktycznego w swoim projekcie nieco przypomina swastykę. W przeciwieństwie do homogenicznej Ciemnej Strony, bohaterowie są zróżnicowani, wywodzący się z wielu ras i kultur, prawdziwy gobelin międzygalaktycznej harmonii. Jedi przechodzą intensywne szkolenie, aby wykorzenić nienawiść ze swoich serc i wyrzec się wszelkich światowych przywiązań. Oczekuje się od nich ascetycznego życia ucznia Mocy, ambasadora pokoju i obrońcy wolności (liberalnej demokracji).

Biorąc pod uwagę wszechobecność tego kazania o złu nienawiści, czy można się dziwić, że biały człowiek, mówiąc słowami Kanazawy, zapomniał, jak nienawidzić? Jednak nie całkowicie zapomniany, ponieważ z pasją nienawidzi swojego gatunku. Dla zwykłej ludzkości naziści są barometrem zła. Wiele osób określało nasze nieproporcjonalnie żydowskie elity mianem nazistów, zwłaszcza w szalonej histerii związanej z koronawirusem, pomimo faktu, że naziści sprzeciwiali się międzynarodowym finansom, lichwie, fiducjarnej walucie, egalitaryzmowi, wielokulturowości, wielorasowości, krzyżowaniu ras, imigracji, dewiacji seksualnych, marksizmowi , konsumpcjonizm, technokracja, plutokracja i degeneracja kulturowa. Władza opowiada się za dosłownie wszystkim tym rzeczom, a mimo to prole nadal wysuwają idiotyczne oskarżenia, że ​​nasi zwierzchnicy są faszystami.

Absolutnie genialna analiza Autisticus!
Zapytaj Kevina, czy możesz prezentować oficjalne artykuły na tej stronie.