Podteksty żydowskie na Ukrainie. Dr Andrew Joyce

„Jeśli założę okulary i patrzę na siebie jak na cały świat, widzę siebie jako potwora, jako mistrza marionetek, jako mistrza Zełenskiego, kogoś, kto snuje apokaliptyczne plany. Mogę zacząć to urzeczywistniać.
Ihor Kołomojski, New York Times , listopad 2019.

W 2015 r. fascynujące badanie przeprowadzone w Japonii wykazało, że szczury nie tylko „opuszczą tonący statek” zgodnie z wszechobecną maksymą, ale także wykażą się wysoce altruistycznym zachowaniem wobec uwięzionych szczurów, aby pomóc im w ucieczce. Pomagają sobie nawzajem i razem uciekają. Badanie przyszło mi na myśl, gdy przeczytałem artykuł opublikowany przez Moscow Times14 lutego opisujący równoczesny odlot „co najmniej 20 lotów czarterowych … z Kijowa w niedzielę, więcej niż kiedykolwiek w ciągu ostatnich sześciu lat obserwacji lotów”. Prywatne odrzutowce wiozły większość oligarchów Ukrainy, którzy najwyraźniej byli wtajemniczeni w konkretne oznaki zbliżającej się wojny w czasie, gdy rozważano inwazję rosyjską na pełną skalę, ale bynajmniej nie było to faktem. Jedynym wyjątkiem wydaje się być Petro Poroszenko, który się pojawiłna ulicach stolicy ściskając karabin. Od czasu ich odejścia uciekający oligarchowie zniknęli z medialnych dyskusji o tym, co dzieje się na Ukrainie. Jest to ciekawy fakt, biorąc pod uwagę, że samo znaczenie terminu „oligarchia” sugeruje, że ci miliarderzy byli niezwykle wpływowi w kierunku polityki przyjętej przez ich kraj do niedawna. Lata spekulacji na temat wpływów politycznych i intencji tych oligarchów zostały nagle zastąpione uproszczonymi wizjami pojedynków, graniczących z nonsensem: jedna o niewinnej, demokratycznej Ukrainie walczącej z rosyjskim imperializmem/quasi-faszyzmem; a drugi z rosyjskiej „specjalnej operacji wojskowej” mającej na celu „denazyfikację” Ukrainy. W poniższym eseju nie chcę krytykować ani podważać żadnej z tych oczywiście wadliwych perspektyw,

Denazyfikacja Ukrainy?

„Będziemy dążyć do demilitaryzacji i denazyfikacji Ukrainy, a także postawienia przed sądem tych, którzy popełnili liczne krwawe zbrodnie na ludności cywilnej”. Tak powiedział Putin, co jest równoznaczne z wypowiedzeniem wojny Ukrainie 24 lutego. Ta linia, być może bardziej niż jakakolwiek inna w jego długim, historycznie ważonym przemówieniu, przyciągnęła znaczną uwagę mediów. Większość tej uwagi została poświęcona samozadowolonym przedstawianiu Putina jako obłąkanego lub obłudnego. Jak wynika z logiki, jak Ukraina może być krajem „nazistowskim”, skoro ma żydowskiego prezydenta w Zełenskim? Dla wykształconych historiograficznie jest oczywiste, że dla Putina i wielu Rosjan, którzy podzielają jego poglądy, żydowskość tego czy innego polityka czy oligarchy jest nieistotna dla rzekomego zagrożenia „nazistowskiego” stojącego przed Rosją. Nasze zachodniocentryczne pochodzenie dyktuje, że postrzegamy narodowy socjalizm i II wojnę światową przede wszystkim jako akcję przeciwko Żydom, a zatem retoryczne pozycjonowanie nazizmu i judaizmu ma szczególny, wstrząsający efekt. Ci komentatorzy medialni, którzy z zadowoleniem wskazują na żydowskość Zełenskiego, działają w ramach tego paradygmatu. Jednak w Związku Radzieckim II wojna światowa/faszyzm był bardziej eksponowany jako reakcyjny kapitalistyczny, imperialistyczny, antysłowiański lub antyrosyjski afera. Chociaż powolne pełzanie pomników Holokaustu i związanych z nimi programów edukacyjnych dotarło teraz głęboko do Europy Wschodniej, II wojna światowa jest nadal pamiętana przede wszystkim z powodu mas zmarłych słowiańskich, a nie żydowskich. Rasowy pierwiastek ideologii narodowosocjalistycznej został dostrzeżony we wczesnej historiografii „holokaustu” na Wschodzie, ale nie był wysuwany na pierwszy plan (nawet w Niemczech Wschodnich) w sposób, w jaki zostaliśmy całkowicie wchłonięci na Zachodzie. Kiedy więc Putin twierdzi, że dąży do denazyfikacji Ukrainy, z doskonałą logiką mówi mniej o partiach politycznych o szerokich ideologiach rasistowskich lub antyżydowskich, niż o bardziej konkretnym ruchu imperialistycznym, militarystycznym i antyrosyjskim oraz konkretnie do incydentu podczas zamieszek na Majdanie w 2014 roku, kiedy ukraińscy nacjonaliści spalili budynek w Odessie , zabijając 31 Rosjan, którzy sprzeciwiali się powstaniu; incydent ten pojawił się w przemówieniu Putina po inwazji, w którym obiecał postawić sprawców przed wymiarem sprawiedliwości. Nie ma jednak wątpliwości, że głównymi celami Putina są politycy skłaniający się ku NATO i zorientowani na Zachód oraz ci, którzy od 2014 roku wspierali lub ignorowali przemoc wobec rosyjskojęzycznych separatystów.

Uzasadnione czy nie, potępienie przez Putina ukraińskiego nacjonalizmu niestety zapoczątkowało znaną grę „Jesteście prawdziwymi faszystami” na Zachodzie. Jakbyśmy nie mieli dość wybryków „Antifa to prawdziwi faszyści”, zaciemniających nasz dyskurs społeczny, w ostatnich dniach zachodnie liberalne media zaangażowały się w produkcję ogromnej liczby artykułów uspokajających nerwowych latte liberałów, że ich poparcie dla Ukrainy jest całkowicie zgodne z rozbudzoną wrażliwością polityczną. W niektórych przypadkach doprowadziło to do zabawnych i ekstrawaganckich zwrotów, w szczególności w przypadku Facebooka, który nagle zniósł długo obowiązujący zakaz wyrażania poparcia dla ukraińskiego batalionu Azow ., jednostka wojskowa znana z przyjęcia pewnych symboli skrajnej prawicy i narodowosocjalistycznych. Logika, wyrażona w The Guardian przez samozwańczego żydowskiego eksperta od faszyzmu Jasona Stanleya (zobacz moje wcześniejsze omówienie jego pracy), jest taka, że ​​Putina można zidentyfikować jako „prawdziwego nazistę”, ponieważ zaprzecza on prymatowi żydowskiego cierpienia. Stanley:

Pretekst rosyjskiego przywódcy do inwazji przekształca żydowskiego prezydenta Ukrainy w nazistów, a rosyjskich chrześcijan jako prawdziwe ofiary Holokaustu. ... Dominującą wersją antysemityzmu, żyjącego dziś w niektórych częściach Europy Wschodniej, jest to, że Żydzi wykorzystują Holokaust, by odebrać narrację ofiary od „prawdziwych” ofiar nazistów, którymi są rosyjscy chrześcijanie (lub inni nie-Żydzi z Europy Wschodniej). Ci, którzy przyjmują rosyjską chrześcijańską ideologię nacjonalistyczną, będą szczególnie podatni na ten szczep antysemityzmu. Na tym tle możemy zrozumieć, dlaczego Putin wybrał działania, które wykonał, a także słowa, których użył, aby je uzasadnić. Ukraina zawsze była głównym celem tych, którzy dążą do przywrócenia „sowieckiej władzy w faszystowskiej formie”. Powtarzając znane faszystowskie antysemickie tropy, w artykule z 2021 r., Były prezydent Rosji Dmitrij Miedwiediew potępił Zełenskiego jako odrażającego, skorumpowanego i niewiernego. Wolne demokratyczne wybory żydowskiego prezydenta potwierdzają w faszystowskim odczuciu, że faszystowski straszak liberalnej demokracji jako narzędzie globalnej żydowskiej dominacji jest prawdziwy. 

Twierdząc, że celem inwazji jest „denazyfikacja” Ukrainy, Putin odwołuje się do mitów współczesnego wschodnioeuropejskiego antysemityzmu – że globalna klika Żydów była (i są) prawdziwymi agentami przemocy wobec rosyjskich chrześcijan i prawdziwymi ofiarami naziści nie byli Żydami, ale raczej tą grupą. Rosyjscy chrześcijanie są celem spisku światowej elity, która posługując się słownictwem liberalnej demokracji i praw człowieka, atakuje wiarę chrześcijańską i naród rosyjski. 

 

Wszystko to oznacza, że ​​prof. Stanley przydałoby się wyjść na zewnątrz i wziąć kilka głębokich, powolnych wdechów świeżego powietrza.

Ihor Kołomojski

Gdyby Putin faktycznie szukał mega-bogatego, wpływowego ukraińskiego Żyda prowadzącego kabałę, winnego popełniania przemocy wobec Rosjan, nie musiałby szukać dalej niż Ihor Kołomojski . Nie zdziwiło mnie, gdy kilka dni temu przeczytałem, że Komitet Śledczy Federacji Rosyjskiej (rosyjskie FBI) ​​wszczął ponad 400 spraw karnych wymierzonych w ukraińskich urzędników, wojskowych i bojowników ochotników, a Kołomojski był na lista.

Ihor Kołomojski

Rosja od 2014 r. próbuje zdobyć Kołomojskiego. Kołomojski, który jest właścicielem największego ukraińskiego banku, linii lotniczych, ogromnych udziałów ukraińskich mediów i innych firm, został oskarżony w lipcu 2014 r. o założenie i finansowanie Dnipro-1 Special Tasks Patrol Police Batalion . Jednostka została pociągnięta do odpowiedzialności przez Amnesty International w grudniu tego samego roku za blokowanie pomocy żywnościowej i próby zagłodzenia rosyjskojęzycznej ludności separatystycznych „republik” Doniecka i Ługańska. Działający pod maską ukraińskiego patriotyzmu Kołomojski, który proponował nagrodytysięcy dolarów dla rosyjskich separatystów, w rzeczywistości próbował powstrzymać ruch separatystyczny, aby nie rozprzestrzenił się na serce jego interesów biznesowych, jego rodzinne miasto Dniepropietrowsk. Razem z innym Żydem Hennadijem Korbanem, który był później badany za defraudację i zesłany do Izraela, para „nie tylko zdobyli kapitał polityczny ratując [Dniepropietrowsk] przed wojną, ale wykorzystali pojawienie się Dniepropietrowska jako „proukraińskiego” miasta do ochrony interesy gospodarcze [Kołomojskiego]”.

Ukraiński „patriotyzm” i antyrosyjskie postawy Kołomojskiego zostały już znacznie zaognione przez przejęcie przez nowe władze rosyjskie jego aktywów na Krymie w 2014 roku. W 2016 roku RT poinformowało , że władze sprzedają aktywa w celu zrekompensowania mieszkańcom Krymu wyzyskiwanych przez Prywatbank Kołomojskiego:

Dwadzieścia firm należących wcześniej do ukraińskiego oligarchy Igora Kołomojskiego zostanie sprzedanych przez władze Krymu. Władze regionu starają się o rekompensaty dla osób, które straciły pieniądze w ukraińskich bankach, głównie w PrivatBanku Kołomojskiego. Wicemarszałek Krymu Konstantin Bakharev mówi, że aktywa oligarchy zostaną sprzedane do końca roku za 2 mld rubli (około 30 mln USD). „Pieniądze zostaną przekazane do funduszu ochrony deponentów na wypłaty odszkodowań dla mieszkańców Krymu, których depozyty w ukraińskich bankach przekroczyły 700 000 rubli (10 500 USD)” – powiedział.

Kiedy ówczesny prezydent Petro Poroszenko znacjonalizował Prywatbank Kołomojskiego (który był również zarządzany przez jego rodaka Giennadija (Zvi Hirscha) Bogolubowa ) w 2016 roku, Kołomojski wywarł wpływ na innego Żyda i popularnego aktora Wołodymyra Zełenskiego , obecnie bohatera i ulubieniec zachodnich mediów. Kampania Zełenskiego, o dziwo, zaczęła się od pojawienia się na kanale medialnym Kołomojskiego jako gwiazdy serialu telewizyjnego Sługa ludu., gdzie pełnił funkcję prezydenta Ukrainy. W serialu bohater Zełenskiego był trzydziestoletnim nauczycielem historii w liceum, który wygrał wybory prezydenckie po tym, jak wirusowe nagranie pokazało, jak przemawia przeciwko korupcji w rządzie na Ukrainie. Z perspektywy czasu pokaz był majstersztykiem socjotechniki i sztuki naśladującej życie. Reuters donosił później :

Jeden z najpopularniejszych ukraińskich kanałów telewizyjnych 1+1, należący do oligarchy Ihora Kołomojskiego, dał Zełenskiemu potężną platformę w ostatnich miesiącach podczas jego błyskawicznego dojścia na skraj prezydentury. W sobotę, dzień przed zwycięstwem Zełenskiego w pierwszej turze wyborów prezydenckich i dogrywką z urzędującym Petrem Poroszenką, 1+1 wypełniło swój harmonogram występami komika i aktora.

Początkowo był pewien niepokój, że cała sprawa może być zbyt oczywista. „Istnieją uzasadnione powody, by martwić się o przyszłość ukraińskiego żydostwa”, powiedział Vladislav Davidzon, redaktor naczelny magazynu Odessa Review . „Posiadanie żydowskiego prezydenta, który jest również wspierany przez łobuzerskiego żydowskiego oligarchę, może spowodować, że wszelkie uchybienia zostaną skierowane przeciwko społeczności żydowskiej”. Nie musiał się martwić. Zełenski zyskał rozgłos, a jednym z jego najwcześniejszych środków było mianowanie na premiera innego Żyda Wołodymyra Hrojsmana i namierzenie Poroszenki, uruchamiając sekwencję wydarzeń, które miały doprowadzić do odwrócenianacjonalizacji Prywatbanku i zwrotu banku Kołomojskiemu. Choć pozuje na populistę antykorupcyjnego, powiązania Zełenskiego z Kołomojskim nadal go nękają, a w październiku 2021 r. za pośrednictwem Pandora Papers ujawniono , że Zełenski, który nieustannie zaprzeczał, jakoby był „marionetką” żydowskiego oligarchy, i jego współpracownicy otrzymali 40 milionów dolarów na konta zagraniczne z funduszy powiązanych z Kołomojskim.

Kołomojski i jego dzieło

Większość tych pieniędzy została wykrwawiona z narodu ukraińskiego. Kołomojski, który pełnił funkcję prezesa Zjednoczonej Społeczności Żydowskiej Ukrainy, hojnie dzielił się swoim bogactwem z Żydami na całym świecie i wraz z Wadimem Rabinowiczem założył Europejską Unię Żydowską, od lat jest śledzony zarówno przez FBI, jak i amerykański Departament Sprawiedliwości, w szczególności za ściganie „ogromny plan kradzieży milionów dolarów z największego ukraińskiego banku i przeniesienia pieniędzy do USA na zakup hut i drapaczy chmur”. W specjalnym śledztwie Pittsburgh Post-Gazette doniósł w zeszłym tygodniu, że wysiłki Kołomojskiego w celu prania skradzionych ukraińskich pieniędzy w Stanach Zjednoczonych, za pośrednictwem jego żydowskich współpracowników na południowej Florydzie Mordechaja „Mottiego” Korfa i Uriela Labera, pozostawiły ślad ekonomicznej dewastacji:

Jeden z najbogatszych ludzi na Ukrainie, 59-letni oligarcha, jest oskarżony o zakładanie firm-przykrywek, sprzątanie pieniędzy przez nieruchomości w USA i ostatecznie pozostawienie śladu zabitych deskami budynków, nieudanych zakładów stalowych i milionów niezapłaconych podatków od nieruchomości , wynika z akt sądowych. Podczas gdy pieniądze zostały przelane do kraju dla jednej z firm oligarchy, jego operatorzy zamknęli Warren Steel w Ohio w 2016 roku, winni miliony w podatkach od nieruchomości, rachunkach za media i dostawach. Przez całe tygodnie pracownicy byli bez opieki medycznej, ponieważ składka ubezpieczeniowa nie została zapłacona, jak pokazują zapisy i wywiady. „Wiele osób wyszło stąd bardzo wściekłych” — powiedziała Nancy Waselich, była kierownik działu IT w fabryce. „Ludzie krwawią dla tego miejsca.” Chociaż nikomu dotychczas nie postawiono zarzutów karnych, prokuratorzy wystąpili z powództwami o zajęcie mienia, którezarzuty zostały kupione za pieniądze skradzione z ukraińskiego banku , w którym pan Kołomojski był głównym udziałowcem.

Fedin Shandor, profesor Uniwersytetu w Użhorodzie i doradca rządu ds. rozwoju turystyki, opisał Kołomojskiego jako „pijawkę, która wysysa naszą krew tutaj i umieszcza ją w Szwajcarii”. Ta „pijawka” przez lata bawiła się także w szturchanie Władimira Putina, oświadczając publicznie w 2014 roku, że Putin był „schizofrenikiem. Jest całkowicie nieadekwatny. Całkowicie postradał zmysły. Jego mesjanistyczne dążenie do odtworzenia imperium rosyjskiego z 1913 roku lub ZSRR z 1991 roku może pogrążyć świat w katastrofie”.

Wiktor Pinczuk

Mniej porywczy na zewnątrz niż Kołomojski jest Wiktor Pinczuk, założyciel pronatowskiej Fundacji Wiktora Pinczuka i prounijnej Jałtańskiej Strategii Europejskiej(grupa lobbingowa stojąca za wszystkimi tymi prominentnymi sondażami pokazującymi masowe poparcie Ukrainy dla członkostwa w NATO i ogólne nachylenie na Zachód). Pinchuk był bardzo wpływowy w kierowaniu Ukrainą w kierunku pronatowskim, w tym sfinansował darmowy koncert w 2008 roku z Paulem McCartneyem, który był „pokazany na gigantycznych ekranach w pięciu miastach w całym kraju” i zaprojektowany, aby złagodzić narastające podziały między Zachodem i Wschodnią Ukrainę w związku z wnioskiem Ukrainy w tym roku o rozpoczęcie Planu Działań na rzecz Członkostwa w NATO (MAP). Wizja Ukrainy Pinczuka jest mniej wyraźnie zorientowana na ochronę interesów biznesowych, a bardziej na przekształcenie Ukrainy w klon zachodnich liberalnych demokracji. Oprócz finansowania Stevena Spielberga, aby wyprodukował pełnometrażowy ukraiński film o Holokauście, Pinchuk opisuje siebiejako aktywny w „projektach praw człowieka z Georgem Sorosem”. W 2015 roku Pinchuk rozpoczął dążenie do dalszej liberalizacji postaw wobec homoseksualistów i zintegrowania Ukrainy z „GloboHomo”, zapraszając Eltona Johna na przemówienie w Strategii Europejskiej w Jałcie. Przemówienie było pod wieloma względami typowym przykładem neoliberalnej propagandy. Jan zauważył :

Co ma [homoseksualizm] wspólnego z konferencją o przyszłości polityki, bezpieczeństwa i gospodarki Ukrainy? Ponieważ krytyczne momenty istnieją również w życiu społeczeństw i narodów. Wybór wolności nad represją; demokracja nad totalitaryzmem; akceptacja ponad nienawiść. Dziś jest więcej krytycznych wyborów. … Sugeruję, aby wasze stanowisko w sprawie praw człowieka było również cechą charakterystyczną nowej Ukrainy i że nie ma jaśniejszego probierza w kwestii praw człowieka niż szacunek i godność, jakie dają waszym obywatelom LGBT. … Bycie tolerancyjnym i integracyjnym jest nie tylko moralnie słuszne dla nowej Ukrainy; to mądra rzecz. Podstawowa uczciwość to inwestycja w kapitał ludzki, a kapitał ludzki napędza biznes. … proponuję Ci, aby akceptować ludzi bez względu na wiek, rasę, płeć, pochodzenie etniczne i orientacja seksualna są dziś miarą otwartego, tolerancyjnego i demokratycznego społeczeństwa. Proszę o rozpoczęcie tego dialogu. … Ludzie na tej sali należą do najpotężniejszych na Ukrainie, aw niektórych przypadkach do najpotężniejszych na całym świecie. Masz moc, aby pomóc wprowadzić tę nową erę.

Rosja sankcjonowała Pinczuka w 2018 roku w ramach szerszego podejścia do antyrosyjskich postaci na Ukrainie. Na szczególną uwagę zasługuje zaangażowanie Pinczuka w Radzie Atlantyckiej. Raport w The Intercept wskazuje, że

Rada Atlantycka uruchomiła również „UkraineAlert”, który publikuje codzienne artykuły o odstraszaniu Rosji. Niedawny artykuł „Ankieta: zachodnia opinia publiczna popiera silniejsze poparcie dla Ukrainy wobec Rosji” zauważa, że ​​badanie, o którym mowa, zostało zlecone przez Fundację Wiktora Pinczuka i Jałtańską Strategię Europejską, którą Pinchuk założył; w artykule nie wspomniano jednak, że fundacja wnosi duży wkład do Atlantic Council, przekazując 250 000–499 000 USD rocznie, ani że sam Pinchuk – drugi najbogatszy człowiek na Ukrainie – zasiada w międzynarodowej radzie doradczej Atlantic Council.

Victor Pinchuk odbiera nagrodę od rabina Yaakova Dov Bleich

Deoligarchizacja

W artykule z 2017 roku EuroMaidanPress wyjaśnił, że „Najważniejszym celem oligarchów są pieniądze, a nie interesy narodowe Ukrainy. (…) Im szybciej Ukraina będzie prowadzić od dawna spóźnioną politykę deoligarchizacji, tym lepiej – choć będzie to niemożliwe, dopóki Ukrainą przewodzi oligarcha”. Widać wyraźnie, że co najmniej dwóch oligarchów wysysających krew Ukrainy doprowadziło ich na kurs kolizyjny z Putinowską Rosją.

To wszystko oczywiście nie znaczy, że Rosja Putina jest dużo lepsza. Nadal uważam za zdumiewające, że Putin, gdy dowiedział się o komentarzu Kołomojskiego, że był „schizofrenicznym maleństwem”, nie odpowiedział, że był oszustem za kradzież od Ukraińców, Krymu czy Rosjan, ale że był oszustem , który miał „ oszukał rosyjskiego [żydowskiego] oligarchę Romana Abramowicza na miliardy dolarów”. Innymi słowy, wiele z tego, co tu widzimy, to nie tylko wielka geopolityka i ścierające się nacjonalizmy, ale podtekst oligarchicznych waśni. Pod wieloma względami to, co widzimy, jest rodzajem przewrotnej, chorobliwej przeróbki średniowiecza, kiedy jeden król, finansowany i wspierany przez „swoich Żydów”, toczyłby wojnę drugiemu finansowanemu przez jego własną grupę Żydów. Końcowym rezultatem są zwykle bogatsi Żydzi i wielu martwych Europejczyków.

Coraz wyraźniej widać, że żydowscy oligarchowie Putina są niezadowoleni z konieczności ponoszenia ciężaru zachodnich sankcji. Raport The Times of Israel że dwóch z trzech rosyjskich oligarchów usankcjonowanych przez Wielką Brytanię 22 lutego było Żydami (i spokrewnionymi) — Igor i Boris Rotenberg. Boris Rotenberg jest współwłaścicielem SGM Group, największej rosyjskiej firmy budowlanej i infrastrukturalnej. Igor Rotenberg dominuje w branży wiertniczej, infrastrukturze i nieruchomościach. Międzynarodowa społeczność żydowska również staje się coraz bardziej aktywna w próbach ochrony sankcjonowanych oligarchów po obu stronach – przede wszystkim dlatego, że oligarchowie są często niezwykle hojni dla Żydów, w efekcie ułatwiając transfer dużych ilości pieniędzy (często nielegalnych i wypranych) od Gojów do Żydów. Wszystko, co osłabia oligarchów, na dłuższą metę osłabi Żydów jako całość. Raport w Haaretz z 27 lutego komentuje:

Kilku miliarderów żydowskich filantropów jest w centrum zainteresowania izraelskich i żydowskich organizacji, które skorzystały z ich hojności. Na szczycie tej listy znajduje się Roman Abramowicz, podwójny obywatel rosyjsko-izraelski, który dorobił się fortuny na prywatyzacji rosyjskich firm naftowych i jest obecnie podobno drugim najbogatszym człowiekiem w Izraelu. Przedstawiciele kilku izraelskich organizacji i instytucji, w tym Yad Vashem Memorial and Museum w Jerozolimie, Sheba Medical Center w Tel Haszomer i Tel Aviv University, wysłali list, prosząc ambasadora USA w Izraelu Toma Nidesa o powstrzymanie się od karania Abramowicza za „jego wkład w naród żydowski”. List na początku tego miesiąca podobno zawierał podpis izraelskiego naczelnego rabina aszkenazyjskiego, Davida Lau, stwierdzającego, że sankcjonowanie Abramowicza – który:

Stany Zjednoczone ze swojej strony nie zostały poruszone tymi apelami i faktycznie „ wysłały Izraelowi komunikaty ostrzegające Jerozolimę, aby upewniła się, że rosyjscy oligarchowie usankcjonowani przez społeczność międzynarodową nie mogą ukrywać swoich pieniędzy w izraelskich bankach”. Artykuł kontynuuje:

Inna grupa rosyjskich miliarderów – z których niektórzy posiadają obywatelstwo izraelskie – którzy hojnie ofiarowują darowizny na cele żydowskie i izraelskie, już została dotknięta sankcjami nałożonymi na rosyjskie banki. Michaił Fridman, współzałożyciel i powiernik Genesis Philanthropy Group i Rosyjskiego Kongresu Żydów, jest współzałożycielem Alfa Bank, który jest największym prywatnym bankiem w Rosji, i nadal zasiada w jego zarządzie. Forbes wymienił go jako jedenasty najbogatszy człowiek w Rosji w 2020 roku. … Genesis Philanthropy Group podaje długą listę przyczyn w Izraelu i całym żydowskim świecie, w tym Yad Vashem, organizację Birthright-Taglit, która zapewnia bezpłatne, 10-dniowe wycieczki do Izraela dla Żydów z diaspory, Hillel international i Friends of IDF.

Wniosek

Czy Putin może zostać uwięziony przez „swoich” żydowskich oligarchów, jeśli zaczną odczuwać trudności finansowe? To się dopiero okaże, ale pierwsze oznaki wskazują, że z pewnością się go nie boją. Haaretz poinformował 28 lutego, że „żydowscy miliarderzy Michaił Fridman i Oleg Deripaska stali się pierwszymi rosyjskimi oligarchami, którzy publicznie wyrazili niezadowolenie z inwazji Władimira Putina na Ukrainę”. Myślę, że to bardzo wymowne.

Osiem lat temu napisałem esej na temat „ Nacjonaliści, Żydzi i kryzys ukraiński”.”, podczas której wyraziłem pewną sympatię dla historycznie zakorzenionego nacjonalizmu ukraińskiego, ale też przyjąłem do wiadomości, że pochodzenie narodu jest kontestowane i niezwykle złożone. Myślę, że „ludziom Zachodu” trudno, jeśli nie niemożliwym, jest sformułowanie ważnych opinii na temat moralnych zalet każdej sprawy, ponieważ obie (ukraiński nacjonalista i rosyjski separatysta) mają pewną ważność — to jest trudna rzeczywistość państw wieloetnicznych, w których ludność jest podzielony na samostanowienie i samostanowienie. Sytuację taką dodatkowo komplikuje obecność jeszcze innej niezwykle wpływowej grupy etnicznej, która może szukać własnych interesów ze szkodą dla pokoju i dobrobytu innych. W związku z tym, chociaż omawiani tutaj Żydzi mogli nie „wywoływać” ani „zarządzać” wojny na Ukrainie, wyraźnie stanowią one ważny, ale całkowicie zignorowany, podtekst do niego. Dlatego nie jestem ani w obozie proukraińskim, ani pro-putinowskim. Jestem jednak zdecydowanie za zakończeniem wszelkich konfliktów, w których niepotrzebnie giną niewinni Europejczycy, oraz za dogłębną „deoligarchizacją” obu stron toczącej się wojny.