W tym, co wydaje się być wyjątkowym wewnętrznym przeciekiem z think tanku RAND Corporation, znanego między innymi z tego, że stało za amerykańską strategią polityki zagranicznej i obronnej podczas zimnej wojny, szczegółowo opisano, w jaki sposób kryzys energetyczny w Europie planowane przez Stany Zjednoczone.

• Dokument, który pochodzi ze stycznia, potwierdza, że ​​agresywna polityka zagraniczna prowadzona przez Ukrainę przed konfliktem zmusiłaby Rosję do podjęcia działań zbrojnych przeciwko temu krajowi. Jego faktycznym celem, jak twierdzi, było wywarcie nacisku na Europę, by przyjęła szeroki zakres sankcji przeciwko Rosji, sankcji, które zostały już przygotowane.
• Stwierdza, że ​​gospodarka Unii Europejskiej „nieuchronnie upadnie” w wyniku tego, a jej autorzy cieszą się, że m.in. młodzi ludzie w Europie będą zmuszeni do emigracji.
• Kluczowym celem opisanym w dokumencie jest podzielenie Europy – zwłaszcza Niemiec i Rosji – oraz zniszczenie europejskiej gospodarki poprzez umieszczanie na stanowiskach politycznych pożytecznych idiotów, aby powstrzymać dostawy rosyjskiej energii przed dotarciem do kontynentu.

Wiadomości zostały zdominowane przez to, jakie pierwszym zadaniem Liz Truss będzie uporządkowanie bałaganu odziedziczonego przez nią narodu.

Rzadko wiadomo, że pierwszym aktem, jaki faktycznie ma nasz nowy premier, nie jest powołanie gabinetu, zarzucanie firmom energetycznym zadań ani uporządkowanie protokołu z Irlandii Północnej.

Niemal jak tylko Liz Truss zostanie premierem, zostanie pospiesznie wyprowadzona w warunkach wysokiego bezpieczeństwa i zasiądzie z piórem i papierem, aby odręcznie napisać tak zwane „Letters of Last Resort” – co zrobić w przypadku ataku nuklearnego na kraj .

Art. to typowy folklor, nie dotyka problemu w jego źródłach, a egzaltuje się kolorowymi wstążkami.

W Polsce ujawnia się w coraz większym stopniu brak przeciętnych nawet publicystów, ale zdolnych do spokojnej obiektywnej narracji, ale bez autocenzury czy poprawności politycznej. To tak dalece, że art. w Wikipedia zaczynają być naszym źródłem.

Red. Gazeta Warszawska 

+

W dniu wczorajszym (08.09.2022) o godzinie 18:36 czasu londyńskiego pałac Buckingham potwierdził śmierć księżniczki Elżbiety Windsor (właśc. Sachsen-Coburg-Gotha), przez większość znanej jako Elżbieta II.

Komentujący jej odejście przytaczają jej nienaganne maniery. Wyważony i godny wygląd, takt, smak, gust. Jej "do bólu" stary monarchizm. Załzawieni wspominają jej walkę z egalitarną i wulgarną rewolucją (sic!). Co do manier, smaku itd. to wszystko się zgadza. W końcu miała 96 lat. Na dodatek była wychowana wśród arystokratów, przez arystokratów dla arystokratów – a więc jak miała się nosić i zachowywać?! Co do jej walki z rewolucją to raczej jakiś żart. Po pierwsze, uzurpacja której Elżbieta była beneficjentką była aktem rewolucyjnym. Po drugie, gdzie była nasza wojowniczka kiedy parlament przegłosował ustawy proaborcyjną i o "małżeństwach jednopłciowych" – to name just two. Jednak nie w tym rzecz…

Dla nas, legitymistów, w świetle uzurpacji dynastii koburskiej (Windsor) oczywistym faktem jest to że księżniczka Elżbieta, królową Anglii, Szkocji i Irlandii nigdy nie była. Oby Dobry Pan dał odrobinę rozumu i dużo pokory jej następcy w uzurpacji – Karolowi – a ten, jak to pięknie kiedyś ujął profesor Jacek Bartyzel "porzucił błędy herezji protestanckiej, czego oczywistą konsekwencją musiałoby być wyrzeczenie się płynących z jej wyznawania owoców uzurpacji." I jak najszybciej oddał Korony Trzech Królestw nadal nam szczęśliwie panującemu z prawa królowi Franciszkowi II.