Stary art. ale daje jaki dobry przegląd tak osoby pułkownika Władimira Kwaczkowa, jaki i samego Putina.

Lista mordów politycznych w Rosji na przeciwnikach Putina i tej żydowskiej władzy, która siedzi na Kremlu, jest niezliczona.
Obecnie trudna sytuacja Rosji tak, na Ukrainie, w Rosji czy w świecie nie może być zaskoczeniem dla kogoś, kto ma elementarną pamięć i elementarny rozum.

Losy Marcinkiewicza i Nawalnego przypominają relacje między KSS KOR (żydami) a opozycjonistami — do PRL — Polakami.
Polacy zostali wybici i dzięki temu żydzi mogli łatwiej przejąć władze w polin.

Tu podobnie, faworyt polskich rusofili Putin morduje bezwzględnie wszelki odruch rosyjskiej ksenofobi i zacofania antydemokratycznego,

a licznych Nawalnych ustawia w roli opozycji.

Red. Gazeta Warszawska

Red. Gazeta Warszawska

+

"Z kuszami na Moskwę! Emeryci wojskowi w Rosji planowali przewrót w Rosji 24.06.2010." - tak powinien wybrzmieć cały tytuł tej notki. Ale był za długi i się nie zmieścił.

To żaden żart. To fragment pisemnego uzasadnienia wyroku dla płk. GRU Władimira Kwaczkowa i jego kamratów z dnia 8 lutego 2013.

W ubiegły piątek, 8.02.2013., sąd w Moskwie skazał na 13 lat kolonii karnej o zaostrzonym rygorze 64-letniego płk. Władimira Kwaczkowa „za próbę wywołania zbrojnego buntu w Rosji”. Razem z nim skazano jeszcze jednego niedoszłego powstańca 62-letniego Aleksandra Kisieliewa, ekskapitana milicji. Tego drugiego osadzili na 11 lat w łagrze nie tylko „za organizację powstania zbrojnego”, ale również za nielegalne posiadanie broni i rynkowy obrót nią. To nic, że posiadał w swoim mieszkaniu jedynie dość stary automat typu kałasznikow; śledczy znaleźli i tak dowody na uprawianie przezeń handlu również innym uzbrojeniem.

Oskarżenie płk. Kwaczkowa zaprezentowało wręcz nieprawdopodobny scenariusz, który obaj oskarżeni – i jeszcze trzy osoby [1] – mieli podobno organizować. Wszyscy należeli do utworzonego przez siebie Narodowego Pospolitego Ruszenia im. Minina i Pożarskiego”, z oddziałami na Uralu („Republika Uralska”), w Jekaterynburgu, w Samarze i Włodzimierzu. Było to środowisko tzw. „afgancew”, jak ich w Rosji się nazywa, a więc weteranów wojny w Afganistanie, ale także wojen na Północnym Kaukazie, w Czeczenii. Rekrutowali się z wojsk wewnętrznych (MWD) oraz z GRU i specnazu. Prowadzić mieli rzekomo tajne szkolenia i ćwiczenia wojskowe w rejonach ustronnych (m.in. w lasach Samary); liczebność tych grup nie została ujawniona.[2].

Były doradca sekretarza obrony Doug MacGregor zastanawiał się, co się stanie, jeśli Ukraina przystąpi do NATO, a także kto stoi za zniszczeniem rurociągów w Europie. 

Po podzieleniu się tym, co senator Graham i Joe Biden podzielili się z Rosją i sabotowanymi rurociągami, pułkownik Douglas MacGregor podzielił się następującymi słowami:

Zniszczenia rurociągu najwyraźniej nie dokonała Rosja. Nikt w to nie wierzy. W rzeczywistości ludność niemiecka jest poddawana sondażom iw przeważającej mierze sprzeciwia się idei jakiejkolwiek wojny z Rosją i od razu odrzuca pogląd, że za rurociąg odpowiadają Rosjanie.

MacGregor wspomniał o trzech rzeczach, które wydają się jasne:

Żaden członek rządu nie wyraził tego tak jasno: w tweecie minister zdrowia SPD Karl Lauterbach skrytykował filozofa Richarda Davida Prechta – i postawił Niemcy w stanie wojny.

Minister zdrowia Karl Lauterbach ( SPD ) wywołał poruszenie zaskakująco wyraźnym oświadczeniem o wojnie agresji przeciwko Ukrainie . „Jesteśmy w stanie wojny z Putinem” – napisał na Twitterze . Niemcy od miesięcy są w konflikcie z państwem rosyjskim, o czym decydują głównie sankcje i dostawy broni dla atakowanej Ukrainy. Wojny z Rosjąale jak dotąd żaden członek rządu się nie odezwał. Do tej pory poszczególni politycy nawet nie chcieli dać się ponieść, mówiąc, że Ukraina musi wygrać. Zamiast tego uciekli się do formuły, której Rosja nie może wygrać, jak zrobił to kanclerz Scholz, który powiedział w czerwcu: „Putin nie wygra tej wojny". Inni europejscy przywódcy w przeszłości mówili o wiele jaśniej: „Nasz cel jest jasny: Rosja musi tę wojnę przegrać, a Ukraina musi ją wygrać” – powiedział także w czerwcu premier Łotwy Krišjānis Kariņš.