„Następnego dnia Niemcy otoczyli szpital i zagrozili, że go spalą. Część chorych wyszła z podniesionymi rękami. Zostali zastrzeleni. Na rozkaz Niemców do szpitala wkroczyli ukraińscy żołnierze” – wspominała po latach uczestniczka powstania warszawskiego Danuta Gałkowa z domu Ślązak.
Powstańczą historię Danuty przytoczył David Serrano Blanquer w książce pt. Dziewczynka z walizki. Autor opisuje w niej losy Gizy Alterwajn – żydowskiej dziewczynki wyniesionej z getta warszawskiego przez Irenę Sendlerową. Ośmiomiesięczne niemowlę przygarnęli pod swój dach Józef i Agnieszka Ślązakowie. Danuta była ich najstarszą córką.
Już jako nastolatka wstąpiła w szeregi Armii Krajowej, przyjmując pseudonim „Blondynka”. W momencie wybuchu powstania warszawskiego miała 20 lat. Poniżej prezentujemy fragment książki Blanquera, w którym autor zamieścił relację Danuty.
„NAZYWALIŚCIE nas „ŻANDARMEM EUROPY” (…) JESTEŚMY ŻANDARMAMI. STOIMY NA STRAŻY PORZĄDKU, KONSTYTUCJI, PRAWA I BEZPIECZEŃSTWA. KARZEMY PRZESTĘPCÓW I ZAKUWAMY W KAJDANY BUNTOWNIKÓW. STOIMY NA STRAŻY ZDROWEJ RODZINY I SPRAWIEDLIWOŚCI. BRONIMY KULTURY I DUCHA. WIARY I MORALNOŚCI. TOŻSAMOŚCI I TRADYCJI.” !!!
+++
Esej o przyszłych granicach Rosji i o Rewolucji Europejskiej
Jak daleko Rosja posunie się na zachód w odpowiedzi na atlantycką prowokację w Kijowie?
To nie pytanie praktyczne, ani nie prognoza. To geopolityka.
Struktura granic, ich rozciągłość, ich ukształtowanie, ich treść etnosocjologiczna (tak więc jakie etnosy żyją po obydwu stronach granic i jakie istnieją tam społeczeństwa, z jakim systemem) określają charakter tego, co znajduje się po obydwu ich stronach. Kraj jest w dużej części określany przez to, z jakimi innymi krajami graniczy. My i oni określani jesteśmy przez granicę. Dlatego „powiedz mi, jakie są twoje granice, a ja powiem ci, kim jesteś”.
Na poziomie bardziej praktycznym, konfiguracja granic określa warunki wyjściowe dla wszystkich potencjalnych wojen z przeciwnikiem zewnętrznym, jak i semantykę konfliktów wewnętrznych (separatyzmu, buntów itd.). Granica jest kwintesencją polityki. Wszystkie wojny toczą się o zmianę (o zachowanie) struktury granic. Granice decydują o powodzeniu lub o porażce, określają punkt wyjścia i rozstrzygają o nieuchronnym krachu w przyszłości. Problem wszystkich największych państw i całej otchłani ich upadku zawiera się w kwestii ich granic. To właśnie metafizyka granic.
Trzeba sprowadzić konia z Ukrainy! Jego właścicielka Marina bardzo za nim tęskni, a koń w stajni pod Kijowem nie jest bezpieczny. Przyjaciołom Mariny nie trzeba było powtarzać dwa razy - zorganizowali zbiórkę pieniędzy, jest już samochód i kierowca!
+
TVP z typowym sobie uczuciowym zaangażowaniem nad patologią ukraińską wśród polactwa, nawet przekraczająca już znacznie patologię filosemityzmu, podaje reportaż o tęsknocie ukrainki, która tęskni za swoim koniem na ukrainie. Koń również za nią tęskni i z powodu tych złamanych uczuć źle się czuje w tym dramacie rozłąki.
To dlatego też polaczki robią zbiórkę i sprowadzą tego ukraińskiego czworonoga do Polski, bo dwunożnych ukraińców jest poliniakom wciąż mało.
Co powszechne, Polacy są absolutnie obojętni na los polskich dzieci zabieranych polskim rodzicom i umieszczanym siłą w obcych rodzinach, a nawet adoptowanych do obcych krajów. O braku reakcji MSZ na porwania polskich dzieci od rodziców pracujących na wygnaniu w prusach, Anglii czy Skandynawii nawet nie wspominamy. Takie dzieci są poza jakąkolwiek kontrolą i ich prawa emocjonalne nie są nigdzie, nigdy brane pod uwagę! Dzieci takie są pod przymusem traktowane jak przedmioty martwe przekładane z jednej szafy do drugiej.
Krzysztof Ziemiec przykład dziennikarza idioty
Jakim przeklętym narodem i państwem jesteśmy, skoro obce zwierzęta są nam ważniejsze niż nasze polskie dzieci.
Redakcja Gazeta Warszawska
+
https://teleexpress.tvp.pl/62025353/uciekla-przed-wojna-i-chce-sprowadzic-z-ukrainy-swojego-konia
http://vk.com/id215618187
"Zwycięstwo DRL będzie z kolei oznaczać początek ostatecznej likwidacji oligarchii również w samej Rosji."
Tylko ta krótka refleksja Dugina wskazywać może sprawcę zamachu: globalistów, czyli żydów w Moskwie.
To podobnie do większości udanych akcji „precyzyjnych ataków” „ukraińców”” na rosyjskie posterunki czy cele militarne.
Rosja wyniszcza samą siebie, to podobnie do tego jak i Polska prowadzi samozagładę.
„Inside job” – czyli żydzi są wśród nas
Red. Gazeta Warszawska
Aleksander Dugin
Wydarzenia w Donieckiej Republice Ludowej (ros. – ДНР) nabierają znaczenia zasadniczego. W osobie Achmetowa występuje oligarchia jako taka. W osobie rządu DRL – Naród. Kto zwycięży? To nie jest puste pytanie. Ale zwycięstwo Achmetowa postawi krzyż na Rosyjskim Przebudzeniu. Zwycięstwo DRL będzie z kolei oznaczać początek ostatecznej likwidacji oligarchii również w samej Rosji. Zgniła i zdeprawowana władza pieniądza jest bardziej straszna od czołgów kijowskich i oddziałów karnych “Prawego Sektora”. Myślę, że i Rosjanie powinni powstać do decydującej bitwy z dominacją kosmopolitycznego kompradorskiego kapitału. Władza w całej Rosji i w Federacji Rosyjskiej i Wielkiej Rosji powinna należeć do Narodu. Naród, niosący w sobie Boga, przeciwko oligarchów, którzy opierają swoją władzę na ciemnej potędze pieniądza. Być po stronie pieniędzy – znaczy być po stronie diabła. Twarze Igora Striełkowa i Pawła Gubariowa – to są twarze rosyjskiej przyszłości. Mordy Achmetowa i Friedmana, Poroszenki i Sorosa – to są tylko grymasy Mamony, Antychrysta, który obecnie panuje.
Tekst po rosyjsku:
События в ДНР приобретают принципиальный характер. В лице Ахметов выступает олигархия как таковая. В лице правительства ДНР – Народ. Кто победит? Это не праздный вопрос. Но победа Ахметова поставит крест на Русском Пробуждении. Победа ДНР будет, в свою очередь, означать старт финального демонтажа олигархии и в самой России. Гнилая и развращающая власть денег страшнее киевских танков и карателей “Правого Сектора”. Я думаю, что и русскому народу надо подниматься на решающую битву с доминацией космополитического компрадорского капитала. Власть во всей России и в РФ и в Большой России должна принадлежать Народу. Народ, несущий в себе Бога, против олигархов, основывающих свою власть на темном могуществе денег. Быть на стороне денег тоже самое, что быть на стороне дьявола. Лица Игоря Стрелкова и Павла Губарева – лики русского будущего. Рожи Ахметова и Фридмана, Порошенко и Сороса – это лишь гримасы Маммоны, антихриста, царствующего в настоящем.
Tłumaczył Janusz Sielicki
21.5.2014
https://gazetawarszawska.eu/2014/05/22/aleksander-dugin-wydarzenia-w-donieckiej-republice-ludowej/
Bravo, cóż za odkrycie, jakąś kolejną prawdę dowiemy się wkrótce, nie później niż za sto lat.
Bravo, bravo polska inteligencja pracująca.
Red. Gazeta Warszawska
+
- Uważam, że zagrożenie dla naszej suwerenności ze strony Zachodu jest większe niż ze strony Wschodu. To jest paradoksalne - powiedział w programie "W punkt" europoseł PiS Zdzisław Krasnodębski. Polityk wyjaśnił przy tym, co dokładnie rozumie przez tak postawioną tezę.
W programie "W punkt" w TV Republika europoseł PiS Zdzisław Krasnodębski wypowiadał się na temat relacji na linii Polska-Unia Europejska. Już na początku rozmowy stwierdził, że jego zdaniem "zagrożenie dla naszej suwerenności ze strony Zachodu jest większe niż ze strony Wschodu".
- To paradoksalne - dodał. - Oczywiście, Rosja jest brutalna, Rosja może wypowiedzieć nam wojnę. Ale Polacy wiedzą, w sensie duchowym, czy psychologicznym, jak z takim niebezpieczeństwem się obejść. Putin nas nie dzieli, tylko łączy. Natomiast UE posługuje się innymi środkami. Raczej zachętami, pieniędzmi, siłą miękką, na pewno atrakcyjnością - argumentował.
Profesor Alexander Dugin
Helsinki. Profesor Aleksander Dugin z Moskwy jest ideologiem, który posiadł zaufanie prezydenta Rosji Władimira Putina.
W ekskluzywnym wywiadzie z DN (Dagens Nyheter – K.C.) stwierdza on, że idee o ” Eurazji “, mającej być poprowadzoną przez Rosję, wywarły wrażenie na prezydencie Rosji. Dugin uważa, że około połowa Ukrainy – południowe i wschodnie części – powinny się wyłamać i stać się rosyjskie.
– Wcześniej Putin nie był żadnym ideologiem, ale realistycznym pragmatykiem , który chciał przywrócić siłę i wielkość Rosji po upadku z 1990 r. i chaosu z tym związanego. Ale po wydarzeniach na Ukrainie to się zmieniło. Gdy Stany Zjednoczone wyraziły poparcie dla neonazistów Prawego sektora w Kijowie, uznał on, że ma rozwiązane ręce, mówi Aleksander Dugin.
Siedzimy i rozmawiamy przy małym fińskim jeziorze kilkadziesiąt km od Helsinek. Aleksander Dugin spogląda na niemal absurdalnie piękny krajobraz; słońce rzuca swoje promienie na tafle wody, a wszystko jest otoczone przez białe pnie brzóz. To może być równie dobrze jakaś idylla gdzieś w Rosji.
Jednakże, jakichkolwiek roszczeń terytorialnych w stosunku do Finlandii Dugin nie ma, a jawi się on jako rosyjski, a może nawet światowy, najczęściej omawiany myślicieli geopolityczny. Słyszę, jak on mówi do fińskiej publiczności :
– Podoba mi się Finlandia, ten kraj jest dobrym przykładem na to, jak da się połączyć eurazjatyckość z europejskością. Gdybym uważał, że Finlandia czy nawet Polska i Alaska powinny być w Rosji, powiedziałbym to.
