Stawianie świeczki w oknie to zwyczaj szabasowy i nie ma on nic wspólnego z polską kulturą czy tradycją. Zwyczaje takie – jako żydowska tradycja – znane są Polakom, którzy przed wojną mieszkali w pobliżu skupisk żydowskich. W szabes żyd zapala świeczkę i tym światłem daje znak drugiemu żydowi, że tu jest żyd i ma święto. Jest to także opisane u Konecznego w pracy "Cywilizacja żydowska" czy w książce Jędrzeja Giertycha pod tytułem „Polska między wojnami”.
Kiedy w Polsce ogłoszono stan wojenny, Reagan został poproszony o wykonanie jakiegoś gestu solidarności z Polską. Wówczas zapytał on o to: Co takiego „polskiego” mógłby zrobić? - Doradcy Solidarności w Waszyngtonie odpowiedzieli mu, że zapalona świeczka i ustawiona w oknie byłby takim polskim symbolem.
Doradcy byli żydami i kierowali się prawem talmudycznym, z którego wynika prawo zwyczajowe mówiące, że wszystko w Polsce musi być żydowskie, bo Jahwe dał żydowi cały świat i jeżeli goj coś posiada, to jest to nielegalne, sprzeczne z prawem, a światłem zaznacza się żydowski rewir. To stąd i ta „tradycja”.
Ta „tradycja” więc to nic innego, jak zwykła forma agresji żydowskiej, która w tym wypadku – potocznie – nazywa się zażydzeniem.
Polacy utracili kontrolę nad „Solidarnością”, a to z powodu ogromnego zażydzenia jej struktur, co do dziś skutkuje postępującym niszczeniem Polski, a „tradycje żydowskie” są tego jednym z głównych narzędzi. Pierwszymi beneficjentami tego zniszczenia są żydzi.
Jest niewątpliwe to, że kultywowanie tradycji żydowskich w Polsce jest przestępstwem przeciw POLSKOŚCI, a nawet zagraża elementarnemu porządkowi prawnemu w Polsce.
Bóg żydów nie jest Panem Bogiem chrześcijan – musimy to pamiętać.
Ktoś, kto pali żydowskie świeczki w Polsce jest żydem, jest szkodnikiem albo zwykłym głupcem.
Pamiętamy, że Jan Paweł II podążył za tym przykładem „solidarności” i on również wystawił w oknie płonącą świeczkę.
Skutki tego widzimy.
W kolejną rocznicę stanu wojennego, który zniszczył Naszą Ojczyznę,
13-XII-2012
(-) Krzysztof Cierpisz
+++
rededit
27-XI-2018
