Petycja!?

Polacy zapomnieli o sądach polowych.

Red. GW.

==================

W związku z licznymi kontrowersjami wokół dyrektury dr. Piotra Cywińskiego w PM Auschwitz-Birkenau "inicjatorem niniejszej petycji jest Fundacja Paradis Judaeorum, która od stycznia 2008 r.

Co to znaczy: padła? To znaczy, że zawaliła się jak spróchniały dom, który, jak twierdzą te państwa, które na tym skorzystały, trzeba było rozebrać na części i podzielić się nimi. To wydarzenie, jeśli weźmie się pod uwagę jak potężna obszarowo była stara Polska - liczyła przeszło 1.000.000 kilometrów kwadratowych, więc 3 razy tyle, ile liczy dzisiejsza - wprowadzić nas musi w osłupienie. Jakim sposobem tak ogromne państwo mogło zwyczajnie rąbnąć? Nie stało się to w żadnych zamierzchłych czasach, ale zaledwie 200 lat temu. Cóż to jest 200 lat?! To są 3 żywoty ludzkie liczone po 70 lat życia. Wydarzenie to nie tylko nas dziwi, ale i pali wstydem, bo to przydarzyło się nam, Polakom; bo to ciągle jeszcze nie zagojona, ropiejąca rana; my ciągle jeszcze nie wiemy: stoimy, czy nie stoimy? 

"Czyhali oni na Polaków nielegalnie przedostających się z pomocą do getta, aby wymusić od nich okup. Tymi szmalcownikami byli głównie żydowscy szmuglerzy,"

Questioning the Record of Pope John Paul II

Graphic and text Copyright ©2005 by Michael A. Hoffman II

T. Bednarczyk

ps. "Bednarz", "Tadeusz" 

Życie codzienne warszawskiego getta

Wstęp.

W krajach zachodnich ukazują się liczne opracowania „historyczne”, względnie wspomnienia, które dotyczą losu Żydów w okresie II wojny światowej.

+++

Laudetur Iesus Christus

Dziś pochowano na Wawelu posoborowego kardynała i biskupa Franciszka Macharskiego, który skutkiem udziału w żydowskiej zmowie przeciw Kościołowi Świętemu zawiązanej celem wypędzenia katolickich zakonnic z ich klasztoru -  został mocą tego czynu ekskomunikowany - excommunicatio latae sententiae i jako taki nie powinien być chowany z udziałem katolickiego kapłana.

+++ Laudetur Jesus Christus

"Naród, który się oburza, ma prawo do nadziei, ale biada temu, który gnije w milczeniu." Cyprian Kamil Norwid

Tekst ten napisaliśmy na przełomie roku. Nie zdecydowaliśmy się go opublikować ze względu na sformułowania i wnioski, które są bardzo ciężkie, a ponadto tekst dotyczący takiej materii powinien być napisany bardziej przez księdza i od strony teologicznej, a nie przez stronę laicką, mającą bardziej polityczny niż teologiczny punkt widzenia.

Jednak straszne wydarzenia w Oświęcimiu w dniu 27 stycznia podczas kolejnej rocznicy wyzwolenia obozu hitlerowskiego i późniejsze jeszcze straszniejsze, skundlone zachowanie „polskich” władz, w odpowiedzi na akt bydlęctwa ambasador Izraela Anne Azari, dały nam asumpt do refleksji odnośnie konieczności publikacji.

Rozdział I

Dlaczego interesowałem się kwestią żydowską w Polsce?

Od najmłodszych lat stykałem się z dziećmi żydowskimi. Byli to moi sąsiedzi i towarzysze zabaw dziecięcych, przyjaźniłem się z dziećmi takich żydowskich rodzin jak: Lipszyce, Wachtlowie z Warszawy, czy Diamandowie z Falenicy. Później przyszły studenckie i męskie przyjaźnie z Tadkiem Makowerem, Józiem Wachtlem, Adamem Zabirsztajnem i in¬nymi. przyjaźnie męsko-damskie płynące z żyda towarzyskiego.

MATERIAŁ ZAMIESZCZONY SPECJALNIE Z OKAZJI NADCHODZĄCYCH DNI JUDAIZMU W TAK ZWANYM „KOŚCIELE KATOLICKIM” (to oczywiście żart!)  DEDYKUJEMY WSZYSTKIM JUDASZOM, FARYZEUSZOM, SADUCEUSZOM, RABINOM, SKRYTYM POD, OKAZYJNIE NOSZONĄ, SUTANNĄ I, OKAZYJNIE NOSZONYM, ZNAKIEM KRZYŻA ŚWIĘTEGO.

Proszę, niech pan mówi mi o tej sprawie, panie Tadeuszu.

„Tak się złożyło, że miałem kuzyna dziesięć lat młodszego ode mnie. Adam, bo tak miał na imię, skończył w 1939 roku uniwersytet. Na uczelni byli też Żydzi. I ten mój Adam zakochał się w Żydówce. Fakt, że była ładna i nawet nie podobna do Żydówki. Ale ona Adama lekceważyła i chodziła, jak się wte­dy mówiło, z Żydem - synem bogatego Żyda. Adam dokonywał cudów, żeby chciała się nim zainteresować, ale bezskutecznie. Żadne moje tłumaczenia, żeby dał spokój dziewczynie nie czyniły skutku. Adam, jak pijany, z uporem godzinami czekał, żeby wyszła z domu. Wpatrywał się w jej okno. A na stu­diach profesorowie zwracali mu uwagę, żeby nie gapił się na dziewczynę. No i wybuchła II wojna światowa. Po zajęciu Polski, Niemcy z tygodnia na tydzień, a nawet z dnia na dzień, coraz mocniej przykręcali śrubę Żydom. Wreszcie zro­bili getto. Ukochaną Adama, wraz z rodziną zamknęli w getcie.