Po latach, od pierwszej publikacji w tej kwestii rozboju, sprawy poszły naprzód.

Zdjęcia porównawcze - powyżej - mówią same za siebie.

Efraim Zuroff, dyrektor Centrum im. Wiesenthala w Jerozolimie, to kolejna osoba podnosząca temat win leżących jakoby na całym Narodzie Polskim. Przypomnijmy więc, jak to z tym mordowaniem było.

W wywiadzie dla Rzeczpospolitej Zuroff oskarża o mordowanie jego pobratymców już nie tylko Naród, ale i… Państwo:

Lata kłamstw, propagandy i manipulacji historią Polski odniosły swój przykry skutek – większość Polaków nie ma zupełnie pojęcia, że kraj nasz, od co najmniej stu lat, jest przedmiotem otwartej żydowskiej agresji wobec naszej niepodległości. Prób stworzenia zarządu nad miejscową ludnością było w Polsce kilka, a każda z nich miała zupełnie inny charakter, była też realizowana za pomocą różnych sojuszy, państw, czy też organizacji międzynarodowych. Z dzisiejszej perspektywy, możemy niestety zauważyć, że starania te zostały uwieńczone – z punktu widzenia żydowskiego lobby – sukcesem.

Prof. Jan Błoński

„Tygodnik Powszechny” nr 2/1987
Czesław Miłosz wypowiedział kilkakrotnie osobliwe słowa o obowiązku oczyszczenia, który ciąży na polskiej poezji. Oczyszczenia rodzinnej ziemi, która jest – przytaczam – “obciążona, skrwawiona, zbezczeszczona”. Obciążać może tylko krew cudza. Krew własna, krew ofiary podsyca wspomnienie, budzi żal, litość, szacunek. Domaga się pamięci, modlitwy, sprawiedliwości. Pozwala także na przebaczenie, chociaż przebaczenie to nie przychodzi łatwo. Inaczej już z krwią cudzą, ale przelaną w sprawiedliwej walce.