Aleksander Fiodorowicz Kiereński

data-name="Государственный деятель"> src="https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c1/Karenskiy_AF_1917.jpg/274px-Karenskiy_AF_1917.jpg" srcset="//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c1/Karenskiy_AF_1917.jpg/411px-Karenskiy_AF_1917.jpg 1.5x, //upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c1/Karenskiy_AF_1917.jpg 2x" width="274" height="364" data-file-width="452" data-file-height="600" /> 

Flaga
Drugi Minister-Przewodniczący Rządu Tymczasowego
Flaga
7 lipca  ( 20 )  1917  - 26 października  ( 8 listopada )  1917Monarchatron ​​was ( do 1 (14 września) 1917 )PoprzednikGeorgy LwówNastępcastanowisko zostało zniesione ;
Włodzimierz Lenin ( de facto przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych RFSRR ); Lew Kamieniew (jako przewodniczący Ogólnorosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego ); Wiktor Czernow (jako przewodniczący Zgromadzenia Ustawodawczego , de iure )
Read more: Kiereński, Aleksander Fiodorowicz

KOZACZYZNA UKRAINNA

W RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

DO KOŃCA XV||| WIEKU

Zarys

polityczno-historyczny

 

 NAKŁADEM GEBETHNERA I WOLFFA

WARSZAWA - KRAKÓW — LUBLIN — ŁÓDŹ POZNAŃ    WILNO — - ZAKOPANE.

 

OD AUTORA.

Wiemy jaką rolą anarchiczną odegrali Kozacy w Rzptej polskiej, że z tej trzywiekowej prawie anarchji powstawały i organizowały się, wyszłe z łona ruskiego społeczeństwa, dwa jego odłamy, dwie warstwy, z których jedna nosiła na­zwą Kozaczyzny, druga — Hajdamaczyzny. Historycy nasi dawniejsi, a szczególnie bliżej wypadków stojący, lepiej od nas rozumieli następstwa i objawy tego ruchu społecznego, zrodzonego nad Dnieprem i porywającego furją swawoli lud­ność wiejską za sobą, lecz domyślnie raczej niż na podsta­wie badań aktów i dokumentów — nieznanych im zresztą. Niedoceniano jednak znaczenia tego zjawiska dziejowego lub oceniano je błędnie. Odnieść się to może, zarówno do we­wnętrznej jak i do zewnętrznej polityki państwa polskiego. Następstwa takiego krótkowidztwa były fatalne dla państwa.

Historycy nasi uwzględniali najczęściej stronę militarną walki Rzptej polskiej z Kozaczyzną—z Hajdamaczyzną i tego prawie nie było, — znano jako tako polityczne stosunki het­manów kozackich z postronnemi państwami lub ich wybry­ki na niekorzyść Polski, ale w akty i dokumenty, szczegól­nie obcych archiwów, zapuszczano się rzadko, a samo zjawi­sko Kozaczyzny w stosunku do Rzptej polskiej oceniano je­dnostronnie, a nieraz u najnowszych historyków z pewnym sentymentalizmem społeczno-narodowym, przenosząc najnow­sze poglądy demokratyczno-socjologiczne w okres walk 17-go wieku. Grzeszyli tern szczególnie historycy ze szkoły rosyjskiej, w której interesie politycznym leżało zohydzanie naszej przeszłości i przedstawianie narodu polskiego, jako niezdolnego do życia samodzielnego.

Dopiero archiwa moskiewskie, szwedzkie, a przygodnie ujawnione i nasze dokumenty — 16-y wiek opracował nie­zmordowany i zasłużony Jabłonowski, — pozwoliły wejrzeć głębiej w dzieje Kozaczyzny i dojrzeć w jej rozwoju, oprócz czynników społecznych, także wpływy pierwiastków dzie­dzicznych, geograficznych, a nawet, osobliwie na początku organizowania się Kozaczyzny, etnicznych.

Jakkolwiek dzieje Kozaczyzny były znane, o ile łączyły się z dziejami Rzptej polskiej, w chronologiczną całość nie były nigdy ujęte, a tern samem czytelnik polski, miłujący własne dzieje, nie mógł łatwo prześledzić tego zjawiska od początku do końca i ocenić znaczenie jego dia państwa pol­skiego.

Podejmujemy to zadanie. Jakkolwiek usuwamy z dzieła niniejszego cały aparat naukowy, archiwalny i dokumental­ny, opierać się będziemy o ścisłe badania rozmaitych histo­ryków Rusi i Rosji, naszych i cudzoziemskich, o ile one zwią­zane będą z faktami, a nie z poglądami, nie oglądając się na odmienne niekiedy zgoła wyniki i wnioski własne, z do­kumentów i aktów wysnute.

Pragniemy dać czytelnikowi dzieło naukowe, ścisłe, hi­storyczne, a jednak zupełnie popularne w układzie swoim i traktowaniu.

Read more: FR. RAWITA-GAWROŃSKI KOZACZYZNA UKRAINNA W RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ DO KOŃCA XV||| WIEKU

 

Parę lat temu sięgnąłem po „Moje Wspomnienia” Wincentego Witosa – pozycję wydaną ostatni raz bodajże w PRL-u. Bynajmniej nie znalazłem żadnych egzemplarzy z czasów III RP. Spodziewałem się, że rodzaj pamiętnika tak znanego polityka będzie ciekawy, ale nie zdawałem sobie sprawy, że nie będę mógł się od niego oderwać. Praca Witosa obejmuje okres od czasów jego dzieciństwa (ur. w 1874 r.) do 1918 r.

Kiedy Witos opisuje młode lata w Wierzchosławicach, bardzo sprawnie ukazuje jak stopniowo zmieniała się polska wieś w Galicji wskutek zniesienia pańszczyzny, rozwoju oświaty i prasy, nowinek technicznych... Obrazuje różne patologie, które istniały jeszcze w II połowie XIX w. oraz powolne, stopniowe uczłowieczanie i uwłaszczanie się stanu chłopskiego na przełomie XIX/XX w. Chłop galicyjski w XIX w. był według Witosa na ogół biedny, słabo opłacany, pomiatany przez innych, traktowany jak gorszy gatunek. Witos pisze np.:

Read more: Wincenty Witos - wieś galicyjska 1874 - 1918

Obrona Lwowa
Polskie rycerstwo wielokrotnie doznawało cudownej pomocy od św. Michała w bitwach staczanych z niewiernymi. Dlatego w Polsce wznoszono wiele kościołów pod jego wezwaniem. W Małopolsce jest czczony jako patron z wdzięczności za wielokrotną pomoc, jakiej doznawał Lwów. W 1618 r. podczas oblężenia miasta przez wojska Chmielnickiego i Tuhaj-beja, kiedy dzicz szturmowała klasztor oo. Bernardynów, nad kościołem ukazała się postać św. Jana z Dukli. Obaj nieprzyja¬ciele zrozumieli, że miastu z odsieczą przybywa z niebo, przerażeni wycofali się w wi¬gilię św. Michała. W 1672 r. Lwów został ponownie otoczony przez stutysięczną armię baszy Kapudana i hetmana Ukrainy, Doroszeńki. Załoga miasta liczyła zaledwie 1000 osób. Mieszkańcy modlili się do św. Michała Archanioła, a ponieważ zbliżało się jego święto, oo. Bernardyni odprawili nabożeństwo i na kopule kościoła wywiesili chorągiew z napisem „św. Michał odniósł zwycięstwo”. Ludzie uznali to za przepowiednię i w wigilię św. Michała nad obo¬zem tureckim rozszalała się niesłychanej mocy burza gradowa i przestraszony nieprzy¬jaciel wycofał się spod murów Lwowa. Burmistrz miasta, Bartłomiej Zimorowicz, na sklepieniu ratusza umieścił następujący napis: „Za panowania króla Michała Wiśniowieckiego, Archanioł Michał miasto Lwów wybawił z paszczy smoka azjatyckie¬go”. Do ostatnich czasów we wszystkich kościołach lwowskich śpiewa¬no dziękczynny hymn „Te Deum laudamus” w dniu św. Michała Archanioła, a cały region obrał świętego za swojego szczególnego patrona.

Read more: Objawienia i interwencje św. Michała Archanioła w Polsce
  1.   13 Comment
  2.   5950 Views
  Annimars — Tutaj również wartościowy artykuł: "Objawienia Świętego Michała Archanioła" https://anielskimiecz.pl/objawienia-swietego-michala-archaniola/...
  Annimars — PIĘKNE: "Śpiewy gregoriańskie ku czci Świętego Michała Archanioła | Chór Święty Księcia Zastępów Niebieskich" https://www.youtube.com/live/yMl04EakrI4?si=PTEp5Obu3y8bHe97...
  Annimars — Tutaj galeria zdjęć: http://www.strzelec.erzeszow.pl/aktualnosci/791-odsloniecie-pomnika-sw--michala-archaniola-----straznika-bieszczadow......