Warszawa 2019.03.02
Ile Żydzi są winni Polakom za nieoddane długi - według stanu z 1764 roku
Sprawę długów kahalnych szczegółowo opisał słynny naukowiec, historyk i historiozof
profesor Feliks Koneczny w książce „Cywilizacja żydowska”.
Często się uważa, że katolicka nauka społeczna (KNS), choć czerpiąca z refleksji najwybitniejszych teologów Kościoła minionych wieków, narodziła się dopiero w 1891 r. wraz z ogłoszeniem przez papieża Leona XIII jego przełomowej encykliki Rerum novarum. Choć jest w tym nieco prawdy, tradycyjni katolicy powinni być świadomi, że współczesna doktryna społeczna Kościoła zaczęła kształtować się po triumfie liberalizmu we Francji w 1789 r. oraz rewolucyjnych zaburzeniach, które wstrząsały Europą przez cały wiek XIX. Pierwsze dekady XX wieku przyniosły dalsze globalne zaburzenia w postaci dwóch straszliwych wojen, ogólnoświatowego kryzysu ekonomicznego i narodzin rasistowskiego faszyzmu i ateistycznego komunizmu, a papieże ogłaszali kolejne encykliki, przypominając światu, że ani socjalizm, ani nieskrępowany niczym kapitalizm nie były właściwymi opcjami politycznymi oraz że wszelka władza polityczna pochodzi od Boga.
Leon XIV po raz kolejny poleci swoim zwolennikom, a pośrednio także zwolennikom synodalnym, aby nie niepokoili tych, którzy są w błędzie, lecz pozwolili im pójść do piekła w spokoju.
Konserwatywni katolicy w stylu EWTN i Trad Inc. muszą teraz płakać w duchu. A może nie, może wciąż śpią, żeby widzieć, co się dzieje.
Zbliżający się czerwcowy konsystorz, ogłoszony przez Leona XIV, po raz kolejny jasno dał do zrozumienia, że nie będzie zerwania z obecną antykatolicką, modernistyczną trajektorią synodalną, a jedynie jej konsolidacji. Wyraźny zamiar „odświeżenia” Evangelii Gaudium jako ram przewodnich dla misji Kościoła synodalnego – dokumentu, który powinien posłużyć jako podpałka przy kolejnym grillu – sygnalizuje ciągłe przywiązanie do tego samego posoborowego paradygmatu, naznaczonego niejednoznacznością, eksperymentami duszpasterskimi i ciągłym unikaniem kryzysów doktrynalnych i liturgicznych, które spustoszyły życie katolickie.
Na temat relacji między Stanami Zjednoczonymi a Watykanem >Zrozumiałe jest, że wielu katolików czuje się urażonych i zgorszonych wypowiedziami prezydenta Stanów Zjednoczonych dotyczącymi Leona I , nawet jeśli z pewnością nie można twierdzić, że Jorge Bergoglio powstrzymał się podczas swojego „panowania” od ataków i prowokacji przeciwko Donaldowi Trumpowi. Co więcej, interwencja tego ostatniego jest kontekstualizowana przez oświadczenia zorganizowane przeciwko niemu w tym tygodniu w programie propagandowym CBS 2 60 Minutes przez trzech całkowicie skorumpowanych kardynałów: Cupicha, McElroya i Tobina, trzech prałatów, którzy są znani z ultra-bergogliańskich i ultra-postępowych poglądów, będących częścią sieci seryjnego nadużycia Theodore'a McCarricka, nierozerwalnie związanych z radykalną „przebudzoną” lewicą oraz kluczowymi wyborcami i najbliższymi współpracownikami Roberta Prevosta.
"Rolą przypisaną Polakom będzie odsiecz Kijowska, która jednak nie ma się skończyć na Majdanie, ale na murach Kremla – tak to już można sobie wyobrazić: Polski żołnierz zawodowy rozpędzi się na Kijów, ale zatrzyma się dopiero na Kremlu, na jego murach. Mury te zdobędzie, profesjonalnie zastrzeli Putina, ale potem skromnie, znając swoje miejsce w szeregu, poprosi żyda o to, aby to on, spadkobierca Starego Testamentu, wbił głowę prezydenta Rosji na oszczep i pokazał światu twarz tej zabitej bestii. Tym Dawidem od pokazywania głowy Włodzimierza Putina na kiju będzie weteran izraelski. Będzie to osobnik godny i szybko zjawi się Kremlu, jego adres jest znany polskiemu MSZ w Warszawie, gdyż jest również i polskim weteranem, to jeden z tych żydów, którzy strzelali polskim bohaterom wojennym w tył głowy, a teraz Polska płaci mu rentę."
Z okazji Świąt Zmartwychwstania Pańskiego pragniemy złożyć Państwu najserdeczniejsze życzenia.
Niech Zmartwychwstały Chrystus obdarza Drogich Czytelników siłą i nadzieją w codziennych sytuacjach życia.
W tych coraz trudniejszych czasach życzymy Państwu wielu narodzin polskich dzieci.
Dziecko jest zarówno darem, jak i nadzieją — gdy rodzą się dzieci, wszystko, co trudne, staje się łatwiejsze. Tego właśnie Państwu życzymy.
