To wywiad,
o który poprosiła redakcja „Fuori dal Coro” Mediaset na wczorajszy odcinek, 23 kwietnia.
Bez żadnego wyjaśnienia lub przeprosin ze strony redakcji, moja interwencja nie została wyemitowana.
Udostępniam je tutaj.
Kościół Soborowy nie jest Kościołem Katolickim
Choć naturalne jest skupienie się na jaskrawej karykaturze świeckiego jezuity-rewolucjonisty,
nieżyjącego już Jorge Mario Bergoglio, których podobnych było na pęczki w latach 70.,
gdy rewolucja Giovanniego Battisty Enrico Antonio Marii Montiniego pędziła po torach niczym rozpędzona lokomotywa,
to jednak Bergoglio jest po prostu produktem tej rewolucji i jej najwierniejszym montiniańskimi ewangelistami.
Mając to na uwadze, chcę, aby czytelnicy tej witryny skupili się na następujących dogmatycznych prawdach:
Wprowadzenie. na mszy w Wielkanoc Resurrexi, śpiewaliśmy w uroczystym Introicie tego najświętszego dnia.
To głos Wcielonego Słowa, które zwraca się do Ojca:
Zmartwychwstałem i jestem znowu z Tobą;
położyłeś na mnie swą rękę, Twoja mądrość jest godna podziwu.
Są to wersety z Psalmu 138 Wulgaty, które działają jako kontrapunkt do krzyku Golgoty:
Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? Krzyk wzniesiony nie jako głos rozpaczy,
ale jako antyfona Doskonałej Ofiary, którą Arcykapłan celebruje na Krzyżu,
ofiarowując Siebie jako niepokalaną Ofiarę.
Słyszymy w nich odniesienie do Introitu Nocy Bożego Narodzenia:
Dominus dixit ad me: filius meus es tu, ego hodie genui te (Psalm 2:7)
– Pan powiedział do mnie: Ty jesteś moim synem, Jam Cię dziś zrodził .
„…Ci niezwykle przebiegli wrogowie napełnili żalem i napoili goryczą Kościół,
Oblubienicę Nieskalanego Baranka i położyli świętokradcze ręce na jego najświętszych dobytkach.
W samym Świętym Miejscu, gdzie założony został Tron Św. Piotra i Tron Prawdy na oświecenie świata,
wznieśli oni tron swojej ohydnej bezbożności, z nikczemnym zamiarem, że gdy uderzy się w pasterza,
to owce się rozproszą…”.
KAZANIE
NA UROCZYSTOŚĆ
ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO (1)
KS. JAN GALICZ SI (2)
––––––––
Pomniki chwały i królestwa Jezusa Chrystusa po Jego chwalebnym Zmartwychwstaniu.
Treść: Jezus Chrystus za życia nie królował, od ludzi królem nieuznany, a jak o życiu i czynach ludzi świetne, lecz znikome świadczą pomniki, tak o królowaniu Pańskim wiecznym wiecznie świadczą nigdy przez czas nie zgryzione monumenta: 1-ym to krzyż, który będąc w pogardzie, stał się przedmiotem czci i chwały najwyższej; – 2-gim grób, który po wszystkie czasy świadczy o wielkich tajemnicach; – 3-cim to opór ustawiczny i rozsypka narodu żydowskiego; – 4-tym wreszcie tryumf Boskiej nauki Chrystusa, odmiana i zwycięstwo przez nią świata.
| W 2018 roku Eugenio Scalfari przytoczył słowa, które Bergoglio rzekomo wyznał mu na temat swojej wizji życia pozagrobowego: „ Grzeszne dusze nie są karane: te, które żałują, otrzymują przebaczenie Boga i dołączają do szeregów dusz, które Go kontemplują, ale te, które nie żałują i nie mogą być przebaczone, znikają. Nie ma piekła, grzeszne dusze po prostu znikają ”. Te heretyckie brednie są wprost sprzeczne z wiarą katolicką, która uczy nas, że istnieje szczególny Sąd dla każdego, którego Bergoglio nie mógł uniknąć. Jego dusza zatem nie zniknęła ani nie rozpuściła się: będzie musiał rozliczyć się ze zbrodni, które popełnił, przede wszystkim za zajęcie tronu Piotra, aby zniszczyć Kościół katolicki i stracić tak wiele dusz. Ale jeśli ten niepapież i antypapież nie może już zaszkodzić Mistycznemu Ciału, jego spadkobiercy nadal pozostają, wywrotowcy, których nieważnie mianował „kardynałami” i którzy od dawna organizują się, aby zapewnić kontynuację rewolucji synodalnej i destrukcji papiestwa. Wspierają ich również konserwatywni kardynałowie i biskupi, którzy uważali, aby nie kwestionować prawowitości Jorge Bergoglio. To na tych ludzi spada największa odpowiedzialność za wynik następnego „konklawe”. |
W Wielki Czwartek Kościół czci z największą uroczystością niektóre z najważniejszych Tajemnic naszej Religii.
W starożytności ten błogosławiony dzień zaczynał się od pojednania publicznych grzeszników,
którzy odpokutowali swoje grzechy w Wielkim Poście.
Vivo ego, dicit Dominus: nolo mortem peccatoris, sed ut magis convertatur, et vivat
