Doniesienia z Libanu wskazują, że dziś w tym kraju zginął ksiądz katolicki.

Portal Lebanon Debate donosi, że ojciec Pierre Al-Rai z Al-Qlayaa został zabity po tym, jak bojownicy Hezbollahu wkroczyli do miasta, a on sam zginął w ataku izraelskim.

Zaledwie tydzień temu o. Pierre stał przed kościołem i apelował do Libańczyków, aby pozostali na swojej ziemi, mimo że w tym rejonie działa Hezbollah.

Napisane przez Jarle Johansen dnia11 lutego 2015

Roi Tov, autor „Krzyża Betlejemskiego” i felietonista magazynu „Veterans Today” zaginął. Niektórzy spekulują, że Izrael nakazał mu trwałe uciszenie.

Tov służył wcześniej jako oficer w izraelskiej armii, ale nie mogąc znieść codziennych koszmarów okupacji, przyjął chrześcijaństwo i zaczął publicznie mówić o ogromnej historii łamania praw człowieka w państwie żydowskim. Jego działania doprowadziły do ​​pozbawienia go obywatelstwa izraelskiego i ucieczki z kraju. Ostatecznie osiedlił się w Boliwii, gdzie początkowo przyznano mu status uchodźcy, ale Tov wyraził w serii wpisów na blogu, że Boliwia i rząd Evo Moralesa w zasadzie zawarły pakt z Izraelem, aby zamienić jego życie w piekło. Wkrótce zaczął być ścigany na ulicach La Paz, a czasami atakowany fizycznie ( zobacz artykuł w Veterans Today ).

Wszyscy żydzi są zbrodniarzami, a to tu to żadna nowość.
Najgorsze jest jednak to, że chrześcijanie tolerujący żydów są jeszcze gorsi, bo ta tolerancja umożliwia żydom te zbrodnie.

Red. Gazeta Warszawska

6 marca 2026 r.

W umysłach większości ludzi modlitwa definiuje religię. Dzieje się tak, ponieważ zawiera w sobie wszystko, co wiąże się z życiem religijnym: poczucie poddania i pokory, któremu towarzyszą różne rytuały cielesne, jako sposób na uniżenie się i poddanie Stwórcy. Jest to uznanie absolutnej i wszechogarniającej mocy Boga, a także akceptacja własnych ograniczeń jako stworzonej, ograniczonej, śmiertelnej, zależnej istoty, która całkowicie na Nim polega.

Natomiast umysł świecki, w obliczu racjonalistycznego triumfalizmu i nieokiełznanego indywidualizmu, nie posiada zdolności do prawdziwej introspekcji, a tym bardziej skromności (a nieliczni, którzy podejmują najmniejsze próby jej zgłębienia, kończą jako nihiliści lub egzystencjaliści).

Czytelnicy mogą być więc zaskoczeni dowiadując się, że w judaizmie modlitwa przybrała formę czegoś cielesnego, wręcz seksualnego.