Matka Boża powtarzała we wszystkich objawieniach jedyną rzecz: Pokuta… Dziś, w święto Matki Bożej Bolesnej, nastąpiła kulminacja nadużycia autorytetu Kościoła dla duchowego i fizycznego samozniszczenia nie tylko Kościoła, ale także narodu słowackiego. Ukrzyżowany Jezus Chrystus otrzymał cztery rany – pierwszą w Bratysławie, drugą w Preszowie, trzecią w Koszycach i czwartą w Szasztinie.

Pytacie: Jak? A za co pokutować po czterodniowej prestiżowej wizycie na Słowacji? Trzeba przyznać sobie, że nie szukaliśmy prawdy, nie umiłowaliśmy jej i zastąpiliśmy ją wygodnym kłamstwem i drogą do śmierci. Nie wystarczy tylko przyznać sobie winę, konieczne jest również dokonanie aktów skruchy za konsekwencje, jakie przyniosło kłamstwo. Konsekwencje są nie tylko doczesne, ale i wieczne. Jeśli chodzi o wieczność, wszyscy przejdziemy przez bramę śmierci, wtedy nastąpi sąd Boży, po którym nastąpi albo piekło, albo niebo.

Kto powinien pokutować? Niech pokutują:

1) biskupi i księża za propagowanie mRNA szczepień i nadużywanie uroczystości kościelnych;

2) skorumpowani politycy;

3) ci, którzy uwierzyli w kłamstwa związane ze eksperymentalnymi szczepieniami , promowali je lub przyjęli.

Były ksiądz Jacek M. skazany na rok ograniczenia wolności. Za nawoływanie do nienawiści

Jak mówi stare powiedzenie: „Jesteśmy tym, co jemy”. Po prostu „jesteśmy tym, co wkładamy w nasze ciała”. Substancje chemiczne, które wprowadzamy do naszego ciała, czy to z pożywienia, czy ze szczepionek, wpływają na sposób, w jaki myślimy. Nasz umysł również wpływa na genetyczną budowę naszych ciał; nieznacznie zmienia geny, w taki czy inny sposób, stąd formują się nawyki. Biała magia pozostawia osobie swobodę podejmowania decyzji, ale Czarna magia manipuluje formą, aby wpływać na umysł. I to właśnie widzimy dzisiaj. Jeśli przeczytasz dalej, zobaczysz, że nawet szczepionki dla dzieci mają wpływać na ich umysły – aby były bardziej podatne na kontrolę przez hierarchię tych, zarówno w ciele (demony), jak i poza ciałem (demony). którzy chcą nas kontrolować.

Dzisiaj jest czas, kiedy każdy z nas musi wstać z fotela. To jest ten moment, za pół roku będzie już za późno. Nie będziemy mówili o wolnej Polsce, nie będziemy mówić o wolny świecie. Dzisiaj musimy się zmobilizować siłą milionów Polaków i powiedzieć segregacji sanitarnej nie – zaapelował Rafał Piech, prezydent Siemianowic Śląskich. 

W sobotę 25 września w Siemianowicach Śląskich powstał ogólnopolski ruch społeczny Polska Jest Jedna. Jest to próba zintegrowania wszystkich środowisk wolnościowych w Polsce.  Głównym założycielem ruchu jest Rafał Piech, prezydent Siemianowic Śląskich.

Łuszczkiewicz Zofia Izabela urodziła się 23. IV.1898r. w Krakowie jako najstarsze dziecko adwokata Michała i Kazimiery z Łakocińskich. Była to rodzina inteligencka, zasłużona dla Krakowa, mająca wielorakie powiązania z Uniwersytetem Jagiellońskim. Zofia otrzymała staranne wychowanie i wykształcenie najpierw w szkole sióstr urszulanek w Krakowie, zaś po maturze studiowała na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. 4 X 1922 r. otrzymała absolutorium ukończonych studiów.

W 1923 r. wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia w Krakowie. Postulat odbyła w domu św. Kazimierza we Lwowie, natomiast seminarium w domu macierzystym Zgromadzenia w Paryżu, od 3 IX 1923 do 30 VIII 1924 r. Śluby złożyła 8 IX 1928 r. Praktykę pielęgniarską odbyła najpierw w Bordeaux, a potem w Paryżu (1925-1926). Biegła znajomość francuskiego, niemieckiego, angielskiego i łaciny sprawiła, że ukończyła tam również Wyższą Szkołę Pielęgniarską. Do Polski wróciła 19 VII 1926 r. i tu odebrała dyplom pielęgniarki wydany w Paryżu 5 V 1927 r.

Przełożeni skierowali s. Izabelę do pracy w szpitalu Powszechnym we Lwowie; była tam od 18 VIII 1926 do 20 XII 1939 początkowo jako pielęgniarka, a potem jako dyrektorka szkoły pielęgniarskiej przy wspomnianym szpitalu. Jako dyrektorka i wykładowca przedmiotów zawodowych troszczyła się o wysoki poziom placówki. W tym celu utrzymywała stały kontakt ze szkołą paryską, dzięki czemu poznawała i przenosiła do lwowskiej szkoły nowe techniki medyczne, a przy okazji wystaw światowych zapoznawała się z najnowszą aparaturą.

S. Izabela często podróżowała do różnych krajów Europy, a nawet Ameryki, biorąc udział w zjazdach pielęgniarek, np.: w 1937 r. w Paryżu, w Londynie, Wiedniu i Wilnie. W 1939 r. udała się do Nowego Jorku i zwiedziła tam światową wystawę z zakresu medycyny. W amerykańskich szpitalach brała udział w szkoleniu teoretycznym oraz praktyce szpitalnej Stamtąd przeniosła do szpitala we Lwowie doświadczenie korzystania ze środków audiowizualnych w terapii zajęciowej dla pacjentów. Przekonana o skuteczności takiej terapii, zdobyła w USA uprawnienia kinooperatora, zakupiła potrzebny sprzęt filmowy i wyświetlała filmy w szpitalu. Cieszyły się one niezwykłą popularnością, nie tylko wśród chorych, ale także gromadziły widzów z miasta i okolicy.