O prawowitości papieża rzymskiego przez kardynała Louisa Billota SJ
Pytanie XIV, Teza XXIX
O prawowitości papieża rzymskiego
przez kardynała Louisa Billota SJ
Tractatus De Ecclesia Christi, wydanie 5, s. 623-636
(Rzym: Papieski Uniwersytet Gregoriański, 1927)
Przetłumaczone z oryginału łacińskiego przez Novus Ordo
Zobacz
kursywę w oryginale
TEZA XXIX
Ponieważ tytuł do sukcesji Piotra w prymacie całego Kościoła jest prawowitym wyborem na biskupa Rzymu, należy pamiętać przede wszystkim, że, mówiąc przynajmniej zgodnie z regułą, warunki tego wyboru zależą wyłącznie od prawa papieskiego. — Ponadto, u osoby należycie wybranej i wyniesionej raz na zawsze na urząd papieża, władza może w rzeczywistości zakończyć się przez dobrowolną abdykację, ale w żaden sposób przez depozycję, i rzeczywiście w żaden sposób, jeśli, zgodnie z uzasadnioną opinią Bellarmina i innych teologów, przypadek Papieża, który przestał być członkiem Kościoła z powodu notorycznej herezji, należy uznać za niemożliwy. — Ale cokolwiek możesz jeszcze myśleć o możliwości tej hipotezy, przynajmniej trzeba koniecznie przyznać, że pokojowe przystąpienie Kościoła powszechnego będzie zawsze nieomylnym znakiem prawowitości osoby Papieża, a co więcej, nawet istnienia wszystkich warunków niezbędnych do samej prawowitości.