Tekst umieściliśmy 4 września 2018, ale został on przestępczo usunięty z naszej strony poprzez jakieś włamanie.

Potem strona się zawaliła.
Obecnie — 12 września — Tekst (odtworzony) publikujemy ponownie. Prosimy o publikację tekstu na zaprzyjaźnionych portalach.

Jest faktycznie pewne to, że wybory do parlamentu, regionów i komun w Szwecji zostały sfałszowane.

Wybory wygrała faktycznie partia SD Svenska Demokrater, która przypuszczalnie otrzymała 27% głosów – tj. zgodnie z prognozami.

O skali tego oszustwa świadczą rezultaty wyborów do władz regionalnych, bo te regionalne rezultaty pokazują zdobycie głosów przez SD na poziomie 30-40%. A te głosy do władz lokalnych były dużo trudniejsze do zafałszowania niż te na płaszczyźnie ogólnokrajowej.

Dokonano jednak bezczelnego i brutalnego oszustwa:

Najwyższy czas pokazać prawdzimym Polakom, oddanym obywatelom tego kraju, czemu w polskiej polityce jest tak, a nie inaczej.Czemu nasz kraj mógłbyć opluwany i wyśmiewany, szykowany i oskarżany o wiele rzeczy np o antysemityzm, razism. Dlaczego władze oddają odbudowane kamienice i inne rzeczy żydom za bezcen, pomimo iż podczas wojny zostały kompletnie zniszczone, gdzie nie zostal kamień na kamieniu? Dlaczego władza nie robiła z tym kompletnie nic. Powód jest prosty, dlatego że władze nigdy nie były Polskie i nie działały w interesie Polski i Polaków. Działając w oparciu o fakty historyczne oraz dane i informacje różnych dokumentów, chcemy ujawnienia pełnej dokumentcji znajdującej się w min.

Czy to jest możliwe?

Dlaczego Kaczyński nie protestuje?

A najstraszniejsze jest to, że Polską rządzi banda kopulantów. Wszyscy ze wszystkimi!

A to, co opisuje Stonoga, to drobny ułamek wszystkich takich grup „rządowych”, które są u władzy, a których to układy seksualne są znane z innych źródeł. Ta cała grupa trzymająca władzę w Polsce to wspólnotowi kopulanci!

Nazwiska, nazwiska, nazwiska. Pole do popisu dla obcych służb.  

Dlatego tak łatwo kraść w Polsce i niszczyć społeczeństwo.

POLITIK 09 sep 2018, kl 20:50

Valmyndighetens sajt överbelastades under valkvällen. Foto: TT samt skärmdump från Val.se.

Dlaczego tylko teczka Jarosława Kaczyńskiego mogła być „sfałszowana”, a Lecha Kaczyńskiego pełna pomyłek? Jedyne w Polsce?

Gdy Jarosław Kaczyński ujawnił zawartość swojej teczki, część dokumentów uznał za prawdziwe, a część za fałszywe. Ale nawet te „prawdziwe” źle o nim świadczą

Jarosław Kaczyński ma szczęście, że jego biografią nie zajmują się „historycy” pokroju Cenckiewicza i Gontarczyka. I że nie piszą jej na postawie zapisków SB. Teczka Jarosława Kaczyńskiego, a raczej – zbiór dokumentów na jego temat – którą on sam ujawnił dwa lata temu, jest wdzięcznym tematem do snucia rozmaitych hipotez.

Komentarz: Fragment najnowszej książki Henryka Pająka pt: Stulecie łotrów. Jest to 66 i ostatnia książka autora, która liczy ponad trzysta stron obok których nie można przejść obojętnie.  Książka do nabycia w Wydawnictwie Retro pod nr tel. 81 50 30 616. Zachęcamy do jej czytania i rozpowszechniania. Przypisy w oryginale.

Słynny agent rosyjski A. Golicyn napisał pamiętne słowa: Polska nie ma polityków. Są tylko agenci.

My uważamy tak – powtórzmy:

Potrzebujemy męża stanu, a nie męża swojego kota…

„Rozmawiał ze mną na najważniejsze tematy”

TOMASZ POTKAJ

Nie lubi postmodernizmu i poważnych dyskusji o filozofii. Kocha malarstwo hiszpańskie, lubi czerwonego burgunda i kameralną rozmowę w gronie przyjaciół. Nigdy nie pisał dziennika, unika odpowiedzi na pytania dotyczące własnej biografii. Ale w tym pokoleniu w ogóle niechętnie mówi się o swojej biografii.
Marian Przełęcki, emerytowany profesor Uniwersytetu Warszawskiego, do dziś pamięta temat wykładu, choć wysłuchał go równo 57 lat temu. Na nowo otwartym Uniwersytecie Łódzkim, w sali w budynku przy ulicy Składowej, Maria Ossowska mówiła o normach i ocenach moralnych. Pamięta też niektórych kolegów, studentów pierwszego roku filozofii, którzy zasiedli w ławkach w pierwszych dniach października 1945 roku: Klemens Szaniawski, Ija de Lazari (później Pawłowska) i on: Leszek Kołakowski.

Nowojorski „Nowy Dziennik”, będący jed­nym z czołowych wydawnictw, reprezentują­cych dziś kierunek polityczny piłsudczykowski, w artykuliku w rubryce listów do redakcji w dniu 7 sierpnia 1981 roku polemizuje z poglą­dem moim, oraz mecenasa Korbońskiezo, że organizacja podziemna w Polsce w czasie ubie­głej wojny, nosząca najpierw nazwę ZWZ, a po­tem AK, była w istocie narzędziem politycz­nym obozu sanacyjnego i była kierowana przez przedwojenny wywiad wojskowy („dwójkę”). „Jędrzej Giertych nazywa (. . .) Armię Krajową wojskiem sanacyjnym i twierdzi, że gdyby nie Narodowa Organizacja Wojskowa, Armia Kra­jowa byłaby niczym”’.