STANISŁAW TWORKOWSKI : POLSKA BEZ ŻYDÓW »
Andrzej Niemojewski
DUSZA ŻYDOWSKA
W ZWIERCIADLE TALMUDU
Warszawa — 1914
Nakładem autora (Marszałkowska 55 m. 8)
Wszystkie prawa zastrzeżone
Druk L. Bilińskiego I W. Maślankiewicza
Andrzej Niemojewski
DUSZA ŻYDOWSKA
Powstanie Warszawskie 44 jeszcze raz
- A Heinz Reinefarth w "Aktion Warschau" WYWOZKA POLSKIEGO MAJATKU z POWSTANCZEJ WARSZAWY przez niemiecką władzę okupacyjną.
Reprywatyzacja jest przestępstwem, bo łamie prawo przedawnienia.
Poza tym łamie prawo zasiedzenia oraz pospolite prawo konieczności kompensacji za włożoną wartość dodatkową w nieruchomości. Gdzie wartość dodatkowa przekracza wielokrotnie wartość wstępną.
55.000 Warszawiaków wyrzuconych na bruk to ludobójstwo. Dla żydów kierujących PIS jest to bagatela.
Red. Gazeta Warszawska.
Dlatego, jak pisze Deschner, Polacy nie brali do niewoli Ukraińców (i SS-manów). Na plecach malowano im dużą literę "U" i rozstrzeliwano.
1 sierpnia 1944 r. wybuchło Powstanie Warszawskie, które trwało 63 dni. Była to powszechna, wyzwoleńcza walka zbrojna Armii Krajowej i ludności Warszawy z hitlerowskimi/niemieckimi okupantami. W tej nierównej walce, toczonej w warunkach druzgocącej przewagi niemieckiej i wobec odmowy udzielenia pomocy powstańcom przez Stalina i z braku pomocy militarnej i dyplomatycznej ze strony Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych Ameryki, zginęło ok. 18 tys. powstańców i ok. 150-200 tys. ludności cywilnej, a wielkie miasto – stolica Polski miało przestać istnieć. Po Powstaniu cała pozostała ludność została wysiedlona m.in. do obozów koncentracyjnych i zagłady oraz na roboty przymusowe do Niemiec. Opustoszała Warszawa stała się terenem działalności specjalnych oddziałów niemieckich i ukraińskich, które paląc i wysadzając, zniszczyły 80% miasta. Podczas Powstania wróg nie tylko dopuścił się zbrodni wojennych wobec ludności Warszawy, ale wręcz potwornej zbrodni ludobójstwa.
Nasze publicystyczno-literackie pamiętnikarstwo wojenne ma w sobie coś z opowieści Gogola „Wij”. Krąg zarysowany kredą święconą, poza który sami sobie nie pozwalamy wykroczyć. Stąd deptanie na miejscu w otoczeniu licznych „tabu”, zamykających umowne horyzonty. W takim kręgu obraca się m.in. temat powstania warszawskiego, który wciąż nie schodzi ze szpalt i prawdopodobnie przez długi czas nie zejdzie. Żadne jednak z ujęć tego tematu nie będzie całkowite, dopóki nie będzie wolno mówić o pewnych sprawach. Tymczasem wszechstronna ocena ostatniej bitwy o Warszawę jako o stolicę suwerennej Polski musi wyjść z założenia właśnie tej suwerenności, tzn. uznania, że najeźdźca sowiecki (jeżeli nawet przyjmiemy, że nie był gorszy) był równy najeźdźcy niemieckiemu. Od czasu do czasu wyrwie się to komuś, ale zazwyczaj odskakuje się od tego prostego stwierdzenia w pląsach i ukłonach, a koniec końców, Bogiem a prawdą, nikt nie dał dokładnej definicji: czy Sowiety są naszym wrogiem, czy wrogiem nie są? Są najeźdźcą, czy nie? Odebrały nam niepodległość, czy nie odebrały? Czy „Kraj” to jest „Polska”, czy tylko obca okupacja? Czy panowie Mikołajczyk-Bierut-Osóbka-Cyrankiewicz to quislingi, czy też jakieś pośrednie zjawisko: mieszanina „dobrej woli” z agentem NKWD, według fantastycznej recepty rosyjskiego kawału: „smies popa s wiełosipiedom”?
Od dawna zwracałem uwagę na to, że jakieś szczególne traktowanie posłów przy wejściu lub wjeździe na teren Sejmu jest niezrozumiałe. Ludzie chcący np. zwiedzić Sejm lub goście parlamentarzystów poddawani są szczegółowej kontroli przez Strażników, przechodzą przez specjalne bramki, mają prześwietlane podręczne bagaże. Jak na lotnisku. Natomiast poseł idzie sobie gdzie chce absolutnie niekontrolowany.
Zauważmy: wszystkie agentury pchają nas dziś do przelewu polskiej krwi. Najgorliwszymi zwolennikami powstania w Polsce (t.j. akcji zbrojnej zanim potęga militarna Niemiec zostanie ostatecznie złamana) są dziś komuniści oraz najciemniejsi doradcy po pokątnych zakamarkach naszej londyńskiej machiny państwowej. Rozważając jednak sprawę z punktu widzenia polskiej racji stanu, powstanie, czyprzeciw niezłamanym jeszcze militarnie Niemcom czy przeciw wkraczającej zbrojnie na ziemie polskie Rosji, byłoby dziś posunięciem samobójczym. Potrzebne były może powstania za czasów rozbiorowych, by Naród nie rozłożył się w niewoli.
Jędrzej Giertych: CO MAMY ROBIĆ ?
OPOKA 19
PO RAZ DZIEWIĘTNASTY
Londyn Listopad 1987
Wydawnictwo seryjne, ukazujące się w nieregularnych odstępach czasu nakładem
i pod redakcją Jędrzeja Giertycha
Adres: 175 Carlingford Road, London NJ 5. 3ET
CO MAMY ROBIĆ ?
Jędrzej Giertych
Temu blisko pięć lat (w maju 1982 roku) napisałem i następnie ogłosiłem jako artykuł w numerze siedemnastym wydawanego przeze mnie pisma “Opoka” (grudzień 1982) rozprawę p.t. “Co robić?”, która potem była przedrukowywana osobno jako oddzielna broszura. Od tego czasu mimo pozornie niezmienionego położenia Polski i pozornie tej samej politycznej i ideologicznej sytuacji światowej, ogromnie wiele się w Polsce i w świecie zmieniło.
KOMUNIKAT PRASOWY
20.07.2018
Obchody Narodowego Dnia Pamięci Powstania Warszawskiego – Łódź, Piotrków, Sieradz – 31 lipca-1 sierpnia 2018
W ramach obchodów Narodowego Dnia Pamięci Powstania Warszawskiego łódzki oddział Instytutu Pamięci Narodowej zaprasza do udziału w uroczystościach, które w Łodzi odbędą się na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej 39 (część katolicka).
+++
Laudetur Iesus Christus
Jarosław Kaczyński i Mossad w Polsce.
Ostatnie wydarzenia w Sejmie oraz te na ulicach to żadne zaskoczenie, ale mniej lub więcej oczekiwany skutek destrukcyjnej osobowości Jarosława Kaczyńskiego a i – co przede wszystkim - jego uzależnienia od ośrodków zakulisowych, które nim sterują.
Faktycznie, Jarosław Kaczyński to autentyczny mistrz koterii, ale też i nieporadna ofiara tego systemu towarzysko - socjalnego, sił zakulisowych, które już dawno temu zaczęły nad nim górować, a niewykluczone, że są nawet kreatorem samego Kaczyńskiego jako polityka, bez których to sił Kaczyński byłby co najwyżej kłótliwym handlarzem na Bazarze Różyckiego.
Laudetur Iesus Christus
+++
Polin Dudy przegrał z Królestwem Danii
0:4
W Rocznicę klęski Września 1939, polska reprezentacja w piłce nożnej dokonała potwornego blamażu w grze przeciw zawsze przeciętnej europejskiej drugiej lidze, tj. reprezentacji Danii. A co jest absolutnie symboliczne w sensie przyczyn tego polskiego upadku w tym dniu naszej narodowej pamięci.
Nie zabrakło oczywiście i politycznych rekolekcji, które poprowadziła dr Marzena Dobner, członek władz krajowych NOP.
Pod Pomnikiem ofiar stalinizmu powiedziała m.in.:
Drogie Koleżanki, Drodzy Koledzy, lub jak kto woli – Siostry i Bracia w Idei, dzisiejszy dzień jest dniem szczególnym, ale jedynie symbolicznym. 11 listopada 1918 roku pewne pokolenie Polaków wywalczyło formalną niepodległość dla naszej Ojczyzny. Tyle że owa suwerenność na mapie Europy jest jedynie punktem wyjścia do budowy silnego, prawdziwie wolnego kraju, rządzonego przez naród i dla narodu. Warto więc zapytać, jaką Polską była ta II RP, tak idealizowana przez wielu. Co to była za Polska, która pod płaszczykiem demokracji hodowała nierówności społeczne, analfabetyzm na wsiach i olbrzymie rzesze bezrobotnych?
