You Gentiles by Maurice Samuels (Pub 1924)

Chapter 9: We The Destroyers

If anything, you must learn (and are learning) to dislike and fear the modern and "assimilated" Jew more than you did the old Jew, for he is more dangerous to you. At least the old Jew kept apart from you, was easily recognizable as an individual, is the bearer of the dreaded Jewish world-idea: you were afraid of him and loathed him. But to a large extent he was insulated. But as the Jew assimilates, acquires your languages, cultivates a certain intimacy, penetrates into your life, begins to handle your instruments, you are aware that his nature, once confined safely to his own life, now threatens yours. You are aware of a new and more than disconcerting character at work in the world you have built and are building up, a character which crosses your intentions and thwarts your personality.

My, niszczyciele,
Rozdział 9 Was Pogan Maurice Samuels (Pub 1924)

"My, Żydzi, my, niszczyciele, pozostaniemy niszczycielami na zawsze. Nic, co zrobisz, nie spełni naszych potrzeb i wymagań. Na zawsze zniszczymy, ponieważ potrzebujemy własnego świata, świata Boga, którego nie jest w waszej naturze budować". ['Bóg' dla tych psychopatów jest rzeczywiście Lucyfer, potwierdzone przez syjonista Harold Rosenthal w 1976 roku wywiad z Walter White Jr. -Ken Adachi]

Szpieg, który zdradził amerykańskie sekrety i mógł swobodnie wyjechać do Izraela

Jonathan Pollard odbył karę trzydziestu lat pozbawienia wolności i został zwolniony warunkowo w 2015 r. Po zniesieniu przez administrację Trumpa ograniczeń, izraelski agent może wyjechać do Stanów Zjednoczonych.

66-letni mężczyzna będący w centrum jednej z najbardziej kontrowersyjnych spraw szpiegowskich w historii Stanów Zjednoczonych zostanie dopuszczony do wyjazdu z kraju do Izraela po tym, jak administracja Trumpa zdecydowała się pozwolić na wygaśnięcie jego warunkowego zwolnienia.

Były analityk Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych, Jonathan Pollard, przekazał Izraelowi tajne informacje w latach 80. w rzadkim znanym przypadku szpiegowania między bliskimi sojusznikami .

On April 26th, 2009, the Irish Independent published an article titled ‘Concern for Children’s Health as Parents ignoring vaccines’. Edel Kennedy, you should be ashamed of yourself! This is nothing less than an attempt by government, through their puppets in the media, to remove the rights of parents to determine the life choices of their offspring and removes any doubt that we now live in a dictatorship.

This is an outrageous insult to every parent in the country who has the common sense to research the efficacy of vaccines themselves by simply looking at the historical record rather than trust politicians whose lies in the media, including those perpetrated by the Dept of Health under Mary Harney regarding the farce of ‘swine flu’ and the dangerous myth of HPV vaccination, have led the country into the abyss of utter poverty and sold the country into the communist grasp of European bureaucrats whose sole aim is the destruction of every member nation’s sovereignty leaving them clutching at the bailout begging bowl of the IMF.

Krótki film przedstawia honorowy pochówek Abdullaha Anzorova - 18-letniego Czeczena, który 16 października 2020 r. Ściął francuskiego nauczyciela Samuela Paty'ego, a później został zastrzelony przez francuską policję. Chociaż Abdullah Anzorov urodził się w Moskwie w 2002 roku, kiedy druga wojna czeczeńska dobiegała końca i przeniósł się do Francji w 2008 roku po zakończeniu drugiej wojny czeczeńskiej przez kilka lat (dokładnie od 2004 roku), władze francuskie przyznały mu jednak całość rodziny status uchodźcy i zwolnił ich z wszelkiego rodzaju płatności, ponadto rząd francuski zapewnił im wyżywienie i bezpłatny pobyt.

Zion Splits Ukraine

“Spasiva bolshoy,” “thank you very much,” the woman from Odessa had taught me to say. In Tel Aviv, that was almost trivial; denizens of the former Soviet Union almost match the number of Palestinians. 

Being from Odessa, she would speak with us, mere Middle Easterners. Her friends from Moskva and Saint Petersburg (wasn’t it Stalingrad?) were too good to acknowledge our existence. Once I made the error of inviting a fellow student, heir to Communist aristocracy, to a plebeian hummus. “That’s swine food,” was the answer in a tone that even a proletarian plebeian could recognize as a purposeful insult. “Spasiva bolshoy, are you from Leningrad?” I answered to the now blushing beast.