Jonas E. Alexis. Rola Żydów w ludobójstwie Ormian i krwawej łaźni chrześcijan
Rola Żydów w ludobójstwie Ormian i krwawej łaźni chrześcijan
Uwaga: Prezentowany tutaj esej historyczny jest fragmentem rozdziału mojej książki „ Syjonizm kontra Zachód” . Ze względu na zwięzłość, nie zamieściłem w tej wersji eseju pełnego zestawu przypisów. Wszystkie przypisy znajdują się jednak w odpowiednim rozdziale książki. Aby ułatwić pracę czytelnikom i badaczom, na końcu eseju zamieściłem bibliografię głównych źródeł wykorzystanych podczas przygotowywania tego rozdziału.
Kiedy żydowski fałszywy mesjasz Szabataj Cwi nawrócił się na islam 16 września 1666 roku – w roku, w którym jego wyznawcy wierzyli, że Mesjasz przyniesie odkupienie – jego wyznawcy podzielili się na trzy grupy. Jedna z nich faktycznie wierzyła, że Szabataj nie poniósł porażki, przechodząc na islam; wierzyli, że „nikt nie może poznać tajemnic wybrańców Bożych”. Podążyła za nim duża liczba żydowskich rodzin, około trzystu. Stali się oni znani jako Donmeler lub Donme, co oznacza konwertytów, i nie mieszali się z innymi muzułmanami aż do XX wieku. Mieli własne szkoły, meczety, a nawet własne cmentarze, co wskazuje, że byli jak conversos w Europie. Żydowski historyk Marc David Baer pisze: „Nawrócenie Szabataj Cwi nie było głębokie, w tym sensie, że nie opierało się na głębokiej wierze w islam, a raczej było dość powierzchowne, ponieważ został zmuszony do zmiany religii”. Donmowie udowodnili to, gdy wyemigrowali do Salonik, kosmopolitycznego miasta żydowskiego w imperium.