Viganò do księży chcących zaoferować TLM: „Publiczne nieposłuszeństwo może być sposobem”

Napisane przez  + Carlo Maria Viganò

Drogi Maike,

Jeśli chodzi o Pana prośbę o wyjaśnienie, przesyłam Panu kilka uwag, które mam nadzieję, że moje myśli będą bardziej wyraziste. Oto zdanie odniesienia: „ Naszym obowiązkiem, zarówno jako słudzy Boży, jak i zwykli wierni, będzie okazywanie stanowczości i pogodnego oporu wobec takich nadużyć, krocząc drogą naszej własnej małej Kalwarii z duchem nadprzyrodzonym, podczas gdy nowa arcykapłani i uczeni w Piśmie szydzą z nas i nazywają nas fanatykami. To będzie nasza pokora, milcząca ofiara niesprawiedliwości wobec nas i przykład życia zgodnego z wyznaniem wiary, które wyznajemy, które zasłuży na triumf Mszy katolickiej i nawrócenie wielu dusz ”.

Pierwotnym motywem napisania niniejszego tekstu miało być omówienie zagadnień związanych z motu proprio Summorum pontificum w związku z wypowiedzią dla portalu pch24 jednego z przedstawicieli indultowego „duszpasterstwa tradycji”. Jednakże, ze względu na ukazanie się nowego motu proprio, tekst stracił na swojej  aktualności, dlatego został dołączony do niego epilog omawiający samo Traditionis custodes oraz reakcje środowisk związanych z nieobowiązującym już Summorum pontificum na jego publikację.

Kilkanaście dni przed obchodzoną w tym roku wyjątkowo skromnie rocznicą ogłoszenia motu proprio papieża Benedykta XVI Summorum pontificum, na kanale PCh24 TV opublikowano nagranie pt. „Tradycjonaliści, błędy i bariery”, w którym wziął udział x. Wojciech Nowicki, duszpasterz środowiska tradycji z Poznania, wielki entuzjasta tegoż dokumentu. Rozmowa ta niech będzie zatem przyczynkiem do omówienia samego tekstu Summorum pontificum oraz podstaw funkcjonowania grup, które można by określić mianem indultu SP, szczególnie w kontekście anulowania postanowień wspomnianego motu proprio papieża Benedykta.

„Chwalcie słudzy Pana, który podnosi z ziemi biednego i z gnoju wywyższa ubogiego, aby go posadzić z książętami” (Ps 112)

Podczas święcenia każdego kapłana Pan Bóg dokonuje przez biskupie ręce i usta cudu, który przerasta wielokrotnie naturalne stworzenie całego uniwersum. Bo oto ten mężczyzna, będąc najzwyklejszym i najnędzniejszym z ludzi, co gorsza będąc nawet grzesznikiem, został wybrany, aby stać się kapłanem. Ziściły się na nim słowa psalmu 112: „Chwalcie słudzy Pana, który podnosi z ziemi biednego i z gnoju wywyższa ubogiego, aby go posadzić z książętami”. Kim jest kapłan? Czym jest kapłaństwo? Wydaje mi się, że najprostszą definicją kapłana jest alter Christus, tzn. drugi Chrystus. Kapłan katolicki to nikt inny jak drugi Chrystus, a kapłaństwo katolickie to nic innego jak przedłużenie kapłaństwa Chrystusowego, jak przedłużenie tajemnicy Jego wcielenia.

The Bellarmine “Resistance” Quote:
Another Traditionalist Myth

(2004)

by Rev. Anthony Cekada

SINCE the 1970s, countless traditionalist writers who have reject­ed the Vatican II teachings and the New Mass but who oppose sedevacantism have justified their own position by mindlessly recycling the following quote from St. Robert Bellarmine:

"Just as it is licit to resist a Pontiff who attacks the body, so also is it licit to resist him who attacks souls or destroys the civil order or above all, tries to destroy the Church. I say that it is licit to resist him by not doing what he orders and by impeding the execution of his will. It is not licit, however, to judge him, to punish him, or to depose him, for these are acts proper to a su­perior." (De Romano Pontifice, II.29.)