Andrzej Łukawski – 70-letni działacz kresowy i organizator Marszu Pamięci o Ofiarach ukraińskiego Ludobójstwa – idzie do więzienia. To efekt wniosku złożonego przez Związek Ukraińców w Polsce.

W 2019 roku Andrzej Łukawski, redaktor naczelny Kresowego Serwisu Informacyjnego oraz organizator Marszu Pamięci o Ofiarach ukraińskiego Ludobójstwa w Warszawie, został oskarżony przez prokuratora Macieja Młynarczyka z Prokuratury Rejonowej Praga-Północ, znanego m.in. z nękania ocalałych z kresowego ludobójstwa. Tym razem powodem były zamieszone przez Łukawskiego na Facebooku komentarze, m.in. “bandersyny”, “swołocz banderowska”, “dzicz stepowa”. Prokurator sugerował mu, że powinien “przeprosić i wyrazić skruchę”, by być łagodniej traktowanym – poinformował Andrzej Łukawski w rozmowie z portalem Kresy.pl.

"Nie mają już immunitetu. "Nie zaskarbili sobie sympatii". Czwórce europosłów PiS Parlament Europejski uchylił immunitety."

+

Nienawidzę, więc jestem. Nienawiść, mowa nienawiści są podstawowymi prawami człowieka.

   Od lat głosimy nienawiść na łamach naszego portalu Gazeta Warszawska, bo walczymy o dobro Polaków i Polski,

a nienawiść jest absolutnie niezbędnym czynnikiem występującym w procesie każdego myślenia krytycznego w zagadnieniach dobra i zła naszego bytu.

Ta nienawiść musi być uzewnętrzniana mową lub czynem, bo jest najbardziej elementarną, fundamentalną formą przeżywania naszego bytu.

Szczególnie nienawidzimy tych, którzy nas nienawidzą, tu tak dalece i przebiegle, że aż chcą nam zakazać naszej nienawiści wobec nich.

Są tak przebiegli i bezczelni. Słusznie rozumują, że to ma uczynić nas bezbronnymi.

"Zdefiniujmy nienawiść. Słownik Oxfordzki definiuje nienawiść jako „odczuwanie intensywnej niechęci do” lub „mieć silną niechęć do”."

EDMUND MILWICZ

Wojna

polsko-żydowska

POZNAŃ 1921

CZCIONKAMI DRUKARNI POLSKIE] T. A. W POZNANIU.

Wstęp.

Niejednego prawdopodobnie zadziwi tytuł: „Wojna polsko-żydowska". Jaka wojna? Przecież nie słychać Łuku armat, nie widać zdobytych sztandarów ani zasła­nych trupami pobojowisk; nie rozlegają się triumfalne okrzyki zwycięzców, ani zwyciężonych jęki. Kto pojmuje wojnę jako ścieranie się dwóch wrogich potęg na polu mordu i chwały — ten ma słuszność, lecz bywają inne wojny, które nowoczesna dyplomacja ochrzciła mianem: „penetration pacifiąue". Jeden naród wówczas pod osłoną prawa wyrzuca drugi z pod strzech, gdzie się rodziły jego dziady i pradziady, każe się dzielić ze sobą ostatnim kęsem chleba i pożerając go łapczywie, mruczy półgłosem: vae victis. Tak! biada zwyciężonym. Tego rodzaju wojna Polski z państwami zaborczemi trwała przeszło sto lat bez przerwy i, obym był złym prorokiem! pomimo trak­tatów pokojowych nieprędko się skończy.