BESA Center Perspectives Paper nr 1847, 14 grudnia 2020 r

STRESZCZENIE: Nastąpiła zauważalna zmiana w myśleniu o genomowym pochodzeniu i bezpośrednim źródle wirusa, który wywołał pandemię COVID-19. Chociaż nie wykluczono możliwości naturalnej zarażenia, alternatywa polegająca na nienaturalnym, choćby przede wszystkim przypadkowym, zarażeniu nabrała rozpędu i nie bez powodu.

Kwestią genomowego pochodzenia i bezpośredniego źródła wirusa, który wywołał pandemię COVID-19, zajmują się równolegle zarówno agencje naukowe, jak i wywiadowcze, przy czym każda z nich używa własnych narzędzi do opracowywania hipotez i wyciągania wniosków. Genomowe pochodzenie wirusa indeksu (szczep, który zainfekował Pacjenta Zero) zostało określone jako wirus chińskiego nietoperza, który przeszedł intensywną wstępną adaptację na ludzi, w tym ciągłą zdolność przenoszenia, przed zakażeniem Pacjenta Zero. Otwarte pytanie brzmi: jak, gdzie i kiedy miała miejsce taka wyjątkowa genomowa preadaptacja.

Na pozór wydaje się, że w tym przypadku prawdopodobieństwo interwencji człowieka (jakiegokolwiek rodzaju) jest wyższe niż naturalnie występująca spontaniczna ewolucyjna adaptacja, chociaż trudno jest porównać ilościowo te dwa prawdopodobieństwa.

Prof. Mirosław Matyja

Szwajcaria

PUNO - Historia kołem się toczy

Co ma wspólnego Polski Uniwersytet na Obczyźnie (PUNO) w Londynie, jedyna polska uczelnia poza granicami kraju, z polską racją stanu albo z kreowaniem przyszłości Polski?

Pozornie wydawałoby się, że bardzo niewiele.

Ktoś dobrze poinformowany wie, że PUNO jest polską instytucją naukową na obczyźnie z siedzibą w Londynie.

Natomiast, jeśli ktoś interesuje się dokładniej historią Polaków na emigracji, powinien wiedzieć, że PUNO jest spadkobiercą Uniwersytetu Polskiego Zagranicą, który został założony pod koniec 1939 w Paryżu, a więc po wkroczeniu wojsk hitlerowskich do Polski i zamknięciu przez Niemców wyższych uczelni w kraju. Uniwersytet powstał z inicjatywy Oskara Haleckiego w celu zapewnienia ciągłości polskiego szkolnictwa wyższego - właśnie jako konsekwencja niemieckiego zakazu funkcjonowania polskich instytucji naukowych i kulturalnych na terytorium okupowanej Polski.