Paula Craiga Robertsa

Jak czytelnicy wiedzą, obawiam się, że tolerancja Putina wobec zbyt długo trwającego konfliktu na Ukrainie powoduje, że konflikt wymknie się spod kontroli.   O tym ryzyku lekceważonym przez Kreml pisałem wielokrotnie.   27 lutego Finian Cunningham udzielił mi wywiadu na temat tego ryzyka.   Jeśli wywiad zostanie opublikowany w Internecie, mam nadzieję, że zamieszczę do niego link, zanim zostanie usunięty przez osoby odpowiedzialne za narrację.

Nie ulega wątpliwości, że udowodniono mi, że prowokacje, przyjęte przez Kreml jedynie słowami sprzeciwu, w ciągu ostatnich dwóch lat nasiliły się. 

Najpierw Zachód wysyłał Ukraińcom hełmy i śpiwory.   Następnie amunicja do broni strzeleckiej. Potem artyleria.   Wspomniano o czołgach, ale Waszyngton i NATO stwierdziły: „nigdy o czołgach”. Następnie wysłano czołgi. Następnie, po pierwszej odmowie, drony i rakiety średniego zasięgu. Następnie informacje dotyczące kierowania. Potem najemnicy.   Następnie, po odmowie, obecnie rozważane są rakiety dalekiego zasięgu i amerykańskie F-16 zdolne przeniknąć w głąb samej Rosji z dala od frontu bitwy.   A teraz najnowsza propozycja francuskiego prezydenta dotycząca wysłania wojsk NATO.   „Nigdy nie wyślemy żołnierzy” – deklaruje Stoltenberg z NATO. Ale wszystkie wcześniejsze zaprzeczenia zostały naruszone i nic nie znaczyły.