Kodeks norymberski – kodeks etyczny sformułowany w 1947 roku przez aliancki Trybunał Wojskowy, w którym podano 10 zasad dopuszczalności doświadczeń na ludziach (w tym badań nad wpływem nowych leków na ustrój człowieka). Kodeks powstał po serii procesów lekarzy, zbrodniarzy hitlerowskich, sądzonych w Norymberdze.

W stan oskarżenia zostały postawione 23 osoby w tym 20 lekarzy, z których jedna osoba okazała żal i współczucie ofiarom eksperymentów medycznych. W ciągu 139 dni posiedzeń sądu, 133 przeznaczono na prezentację dowodów, zaprezentowano 32 świadków oskarżenia i 53 świadków obrony. Spośród 23 oskarżonych, siedmiu otrzymało karę śmierci przez powieszenie, siedmiu zostało uniewinnionych, pozostałych skazano na kary od 10 do 20 lat pozbawienia wolności lub dożywotnie pozbawienie wolności.

Zasady:

1. Dobrowolna zgoda uczestnika eksperymentu jest absolutnie niezbędna.

2. Eksperyment powinien przynosić korzyści dla dobra społeczeństwa, niemożliwe do osiągnięcia za pomocą innych metod lub środków.

Według naukowców zajmujących się klimatem, emisje dwutlenku węgla muszą spadać o równowartość blokady co dwa lata, aby uratować planetę.

Twierdzenie pochodzi z artykułu opublikowanego w czasopiśmie Nature Climate Change  zatytułowanym „Fossil CO ₂ Emisions in the after-COVID-19 era”.

Według streszczenia:

Pięć lat po przyjęciu porozumienia klimatycznego z Paryża wzrost globalnej emisji CO ₂ zaczął słabnąć. Wszechobecne zakłócenia spowodowane pandemią COVID-19 radykalnie zmieniły trajektorię globalnej emisji CO ₂ . Sprzecznymi skutkami inwestycji w infrastrukturę opartą na paliwach kopalnych po wystąpieniu COVID-19 i niedawnego wzmocnienia celów klimatycznych należy zająć się nowymi wyborami politycznymi, aby utrzymać spadek globalnych emisji w erze po COVID-19.