Po wydarzeniach w Paryżu, związanych z redakcją Charlie Hebdo, opublikowano w Europie szereg artykułów, związanych z krzywdą, jakiej mieli doznawać żydzi w poszczególnych krajach.

Zaroiło się od tekstów, poświęconych 'antysemityzmowi', który też ani myśli zaniknąć, a nawet zdaje się przybierać na sile. Przepisuje dla przykładu dwa tytuły artykułów, zamieszczonych w niemieckiej prasie:

--- "Antysemityzm: francuscy żydzi chcą emigrować do Izraela";

--- "Antysemityzm: żydzi nie widzą swej przyszłości w Wielkiej Brytanii".

Jako że w Polsce mamy swe krajowe problemy, a poza tym brak u nas muzułmanów, więc i głos antyżydowski nie był szczególnie donośny. Trzeba jednak kształtować myśli Polaków w odpowiednim kierunku i o to dba głównie "Gazeta Wyborcza".

W sobotnio - niedzielnym wydaniu GW znajdujemy artykuł, napisany przez Jana Tomasza Grossa, zatytułowany "Polski problem żydowski". Autora chyba przedstawiać nie trzeba. Zdążył on już dostatecznie skompromitować się, publikując książki, a właściwie kłamliwe agitki, skierowane przeciw Polakom.

„Musimy mieć swoją samoistną politykę narodową, wynikającą z głębokiego odczucia i zrozumienia tego, czym jesteśmy, położenia, w jakim się znaleźliśmy i celów, jakie mamy do osiągnięcia, jeżeli chcemy swą samoistność narodową, swój byt zachować. (...) Niepodległość zdobywa ten naród, który nieustannie buduje ją swą pracą i walką”.

Roman Dmowski i jego przełom polityczny

Mirosław Król

W lipcu 1999 r. przysłuchiwałem się sejmowej dyskusji nad projektem uchwały o uczczeniu pamięci Romana Dmowskiego. Józef Oleksy i Andrzej Wielowieyski widzieli  mankamenty w poglądach Dmowskiego, ale przecież nikt trzeźwy nie zaprzeczy dziejowej roli tego męża stanu. Dlatego nie jest dziś sprawą prostą napisać o Dmowskim i nie zawrzeć w tym truizmu.

Zwykły człowiek, a jednak niezwykły