Badania metodologiczne nad relacją patriotyzmu do zarządzania

Mirosław Zabierowski

1. W rozumieniu prac na temat patriotyzmu (experientia.wroclaw.pl), M. Zabierowskiego, patriotyzm jest powiązany z teorią zarządzania, z metafizyką szczegółową zarządzania i w rzeczywistości nie ma podziału na patriotyzm polski, angielski, szkocki, norweski. Banderyzm nie jest żadnym ukraińskim patriotyzmem, jest forpocztą rozbioru, a nie budowy. Patriotyzm jest jeden. Tak jak jest jedna prawda. Tak jak nie ma fizyki niemieckiej. Jest fizyka, a nie fizyka niemiecka.

2. Nie ma sensu mówić o – jak to słyszymy na ulicy, w języku komunikacji codziennej - jakimś rzekomo dzisiejszym polskim patriotyzmie i że ma on bardzo wiele określeń. To nonsens. Typowe pustosłowie. Patriotyzm jest związany, ale nie bezpośrednio, z wydarzeniami historycznymi. Patriotyzm jest związany z historiozofią – to tak. Historia jest ważnym elementem, nie tyle w życiu każdego patrioty, ile jest substratem, z którego powstaje patriotyzm, na skutek analizy metodologicznej i wtedy powstaje historiozofia. To druga teza.

3. Po trzecie, wynikiem badań metodologicznych M. Zabierowskiego nad patriotyzmem jest teza, że patriotyzm nie jest tylko przedmiotem badań psychologicznych i kulturowych, ale powinien być też przedmiotem badań ontologicznych. Tu zjawiają się dwie warstwy:

W 1918 roku, po wielkiej pandemii hiszpańskiej grypy, zapytali Rudolfa Steinera, z czego to wynika. Odpowiedział: wirusy są po prostu wydalaniem zatrutej komórki. Wirusy to części DNA lub Rna lub niektóre inne białka, które są wydalane z komórki. Powstają, gdy komórka jest zatruta, nie są przyczyną niczego. Dzisiaj nagle odkrywamy, że w kręgu polarnym umierają delfiny: z powodu zarażenia, a może z jakiejś bzdur, które wylądowały na morzu, jak ropa naftowa super tankowca Exxon Valdez? Jeśli spojrzeć na aktualne teorie na temat wirusów, ostatnia konferencja NIH (Departamentu Zdrowia w USA) mówi o złożoności wirusów, a zobaczysz, że odpowiada to dokładnie aktualnym teoriom na temat tego, czym naprawdę są wirusy. Mam dramatyczny przykład w moim życiu. W dzieciństwie przed moim domem były mokradła. Były pełne żab, które obudziły mnie w nocy. Z czasem wszystkie żaby zniknęły. Ilu z was uważa, że ​​żaby miały chorobę genetyczną? Ile osób uważa, że ​​żaby miały wirusa? Ilu myśli, że ktoś przelał DDT do wody? Tak właśnie się stało.

Chloroquine and hydroxychloroquine: Current evidence for their effectiveness in treating COVID-19

Chlorochina i hydroksychlorochina: aktualne dowody ich skuteczności w leczeniu COVID-19

KERSTIN FRIE and KOME GBINIGIE

Oxford COVID-19 Evidence Service Team
Centre for Evidence-Based Medicine, Nuffield Department of Primary Care Health Sciences
University of Oxford
Correspondence to This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

VERDICT

Several in vitro studies report antiviral activity of chloroquine and hydroxychloroquine against SARS-CoV-2. In vivo data, although promising, is currently limited to one study with considerable limitations. On the basis of the weak evidence available to date, treatment guidelines have already incorporated the usage of chloroquine/hydroxychloroquine for certain patients with COVID-19.

Further research should address the optimal dose and duration of treatment, and explore side effects and long-term outcomes.

There is a higher risk of side effects in the presence of renal and liver impairment, and there have been isolated reports of COVID-19 disease-causing renal and hepatic injury.

Over twenty in vivo clinical trials have already been registered to test the use of chloroquine and hydroxychloroquine for the treatment of COVID-19.

Contraindications for the use of these drugs must be checked for each individual before treatment. Empirical evidence suggests that hydroxychloroquine has a better safety profile, and it might therefore be preferable to focus research efforts on this less toxic metabolite.