HUMANA COMMUNITAS W WIEKU PANDEMII: NIEPRZERWANE ROZWAŻANIA O ODRODZENIU ŻYCIA
Nie jest wiadome autorstwo tego tekstu, jakaś futurystka, okultyzm lub pranie mózgu. Czy Watykan jest już całkowicie odebrany Kościołowi?
Red. Gazeta Warszawska
+
HUMANA COMMUNITAS W WIEKU PANDEMII:
NIEPRZERWANE ROZWAŻANIA O ODRODZENIU ŻYCIA
Covid-19 przyniósł światu pustkę. Żyjemy tak długo, teraz i to jeszcze nie koniec. Może to nie potrwać zbyt długo. Co o tym sądzić? Z pewnością jesteśmy wezwani do odwagi oporu. Poszukiwanie szczepionki i dogłębne naukowe wyjaśnienie, co spowodowało katastrofę, przemawia do tego. Czy jesteśmy również wezwani do głębszej uważności? Jeśli tak, to w jaki sposób nasza przerwa powstrzyma nas przed popadnięciem w bezwład samozadowolenia lub, co gorsza, pobłażliwość w rezygnacji? Czy istnieje przemyślane „cofanie się”, które jest inne niż bezczynność, myślenie, które może przekształcić się w dziękczynienie za dane życie, a tym samym przejście do odrodzenia życia?