- Ja, siostra Faustyna, z rozkazu Bożego byłam w przepaściach piekła na to, aby mówić duszom i świadczyć, że piekło jest. O tym teraz mówić nie mogę, mam rozkaz od Boga, abym to zostawiła na piśmie. Szatani mieli do mnie wielką nienawiść, ale z rozkazu Bożego musieli mi być posłuszni. – napisała św. Faustyna Kowalska w „Dzienniczku”.

Kara Boża istnieje naprawdę, wbrew przekonuje niektórych ludzi, w tym nawet duchownych. Miłosierdzie Boże nie jest ucieczką do sprawiedliwości, ale dopełnia rolę Boga, jako Sędziego Sprawiedliwego. Zamieszczamy fragmenty „Dzienniczka” św. s. Faustyny Kowalskiej, apostoła Miłosierdzia Bożego, w których opisuje ona m.in. rzeczywistość piekła oraz straszliwe cierpienie dusz, które tam trafiły.

Co roku w styczniu obchodzimy dni babci i dziadka. Z okazji tych świeckich, ale niewątpliwie ważnych świąt, warto na chwilę zastanowić się nad ogromną rolą dziadków w wychowaniu wnuków. Każdy etap w życiu człowieka niesie ze sobą pewne konkretne zadania. Przed osobami, które spełniły swój obowiązek względem własnych dzieci jako rodzice, wcześniej czy później staje wyzwanie w postaci odnalezienia się w roli babci, względnie dziadka.

To wielka przyjemność obcować z dziećmi własnych dzieci, obserwować jak rosną i mądrzeją. Jest jednak druga strona medalu, czyli obowiązki wynikające z roli seniora rodziny. Patrząc nieco z dystansu, w oparciu o własne doświadczenie rodzica, łatwiej im wychwycić ewentualne braki w wychowaniu, które syn z synową czy też córka z zięciem, pochłonięci codziennymi troskami o utrzymanie rodziny, mogą przegapić. Wiele taktu wymaga, by swoje uwagi zakomunikować dzieciom i nie wywołać u nich reakcji sprzeciwu i odrzucenia rad.

Kościół Chrystusowy, mimo że jest atakowany, wykorzystywany i zdradzany przez swych kapłanów, nie może nigdy zapomnieć o Tradycji.

Od samych swoich początków Kościół katolicki potępiał kremowanie zwłok i uznawał jeden tylko obrzęd pogrzebowy – pochówek. Potępienie to oparte było na przesłankach religijnych i pozostawało w sprzeczności ze zwyczajami świata pogańskiego. Nawet wówczas, kiedy poganie – demonstrując swą pogardę dla chrześcijańskich obrzędów – palili ciała męczenników i niszczyli groby na chrześcijańskich cmentarzach, Kościół uparcie trwał przy praktyce grzebania ciał swych wiernych i propagował ten zwyczaj na wszystkich terenach, na których się rozprzestrzeniał. W ten sposób pod koniec IV wieku na obszarze całego Cesarstwa Rzymskiego pochówek wyparł i zastąpił zwyczaj palenia zwłok.

W czterech artykułach przedstawiamy analizę dotyczącą aktualnego tematu COVID-19 i obecna szczepionka:

1) Ze stanowiska Bożego autorytetu w sprawie COVID-19 i nowych szczepień

2) Demon śmierci chce zabić twoje dzieci i ciebie poprzez szczepienie

3) Krótka diagnoza głębokiego kryzysu w Kościele

4) Jak pokonać śmierć

Bizantyjski Katolicki Patriarchat, który broni podstawowych prawd wiary chrześcijańskiej,